ಒಂದೇ ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕ ಪಿತನ ವರಗಳು

ವರಗಳಿಗೆ ಶ್ರೇಣಿ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆಸುವವನು ಅದೇ ಆತ್ಮನು, ಅದೇ ಕರ್ತನು, ಅದೇ ತಂದೆ ಎಂದೂ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಅದರ ಗಮನಸೆಳೆಯದ ಅಂಗಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವೆಂದೂ ಪೌಲನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನು ತಾನು ಆರಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ನನಗೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲ.

ಅಧ್ಯಾಯ 12.

ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೇ, ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ತಿಳಿಯದೆ ಇರುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನೀವು ಪಿತನನ್ನು ಅರಿಯದಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮೂಕ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಕಡೆಗೆ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಿ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ: ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಯಾರೂ, “ಯೇಸು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ,” ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ, “ಯೇಸುವೇ ಪ್ರಭು,” ಎಂದು ಹೇಳಲಾರರು.

ವರಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧತೆಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಆತ್ಮ ಒಬ್ಬರೇ. ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧತೆಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಪ್ರಭು ಒಬ್ಬರೇ. ಕಾರ್ಯಗಳು ವಿವಿಧವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಬ್ಬರೇ ತಂದೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ^a ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಪ್ರಕಟನೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಆತ್ಮ ಜ್ಞಾನದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅದೇ ಆತ್ಮದಿಂದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅದೇ ಆತ್ಮದಿಂದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಒಂದೇ ಆತ್ಮದಿಂದ ಗುಣಪಡಿಸುವ ವರಗಳನ್ನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅದ್ಭುತಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದನ್ನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ವಿವೇಚಿಸುವುದನ್ನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಭಾಷೆಗಳ ಅರ್ಥವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಬ್ಬರೇ ಆತ್ಮ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ತಾವು ಇಚ್ಛಿಸುವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದೇ ದೇಹ, ಅನೇಕ ಅಂಗಗಳು

ದೇಹ ಒಂದೇ ಆದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಅಂಗಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಅನೇಕ ಅಂಗಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ದೇಹವಾಗಿವೆ — ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಯೆಹೂದ್ಯರಾಗಲಿ ಗ್ರೀಕರಾಗಲಿ, ದಾಸರಾಗಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಲಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಪಡೆದೆವು — ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಲು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಆತ್ಮ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ದೇಹವು ಒಂದೇ ಅಂಗದಿಂದಲ್ಲ, ಅನೇಕ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಆಗಿದೆ. ಪಾದವು, “ನಾನು ಕೈ ಅಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನಾನು ದೇಹದ ಭಾಗವಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ — ಅದು ಇನ್ನೂ ದೇಹದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿದೆ. ಕಿವಿಯು, “ನಾನು ಕಣ್ಣು ಅಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನಾನು ದೇಹದ ಭಾಗವಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅದು ಇನ್ನೂ ದೇಹದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿದೆ. ಇಡೀ ದೇಹವು ಕಣ್ಣಾಗಿದ್ದರೆ, ಕೇಳುವಿಕೆ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು? ಅದೆಲ್ಲ ಕಿವಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ವಾಸನೆ ಗ್ರಹಿಸುವಿಕೆ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು? ಆದರೆ ಈಗ ಇರುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾವು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನೂ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದರೆ, ದೇಹ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು? ಈಗ ಇರುವಂತೆ, ಅನೇಕ ಅಂಗಗಳಿವೆ, ಆದರೂ ದೇಹ ಒಂದೇ. ಕಣ್ಣು ಕೈಗೆ, “ನಿನ್ನ ಅಗತ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಲಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ತಲೆ ಪಾದಗಳಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಲಾರದು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚು ಬಲಹೀನವೆಂದು ತೋರುವ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿವೆ. ದೇಹದ ಯಾವ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಗೌರವಯೋಗ್ಯವೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೋ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವದಿಂದ ಹೊದಿಸುತ್ತೇವೆ; ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ನಮ್ಮ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಇದರ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕೊರತೆಯುಳ್ಳ ಅಂಗಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ದೇಹವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಭೇದ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದರ ಅಂಗಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಮಾನವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಅಂಗ ಬಾಧೆಪಟ್ಟರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಧೆಪಡುತ್ತವೆ; ಒಂದು ಅಂಗ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

ಈಗ ನೀವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇಹವಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅದರ ಅಂಗಗಳಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು, ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು, ಮೂರನೆಯದಾಗಿ ಬೋಧಕರನ್ನು, ಅನಂತರ ಅದ್ಭುತಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು, ಅನಂತರ ಗುಣಪಡಿಸುವ ವರಗಳನ್ನು, ಸಹಾಯಮಾಡುವಿಕೆಯನ್ನು, ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವಿಕೆಯನ್ನು, ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಅಪೊಸ್ತಲರೋ? ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳೋ? ಎಲ್ಲರೂ ಬೋಧಕರೋ? ಎಲ್ಲರೂ ಅದ್ಭುತಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೋ? ಎಲ್ಲರೂ ಗುಣಪಡಿಸುವ ವರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೋ? ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೋ? ಎಲ್ಲರೂ ಅರ್ಥವಿವರಿಸುತ್ತಾರೋ? ಆದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವರಗಳನ್ನು ಬಯಸಿ ಅನುಸರಿಸಿರಿ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.