ڇپيل
ڪتاب

هڪ روح وسيلي پيءُ جون ڏاتون

نعمتن کي درجا ڏنا پيا وڃن. پولس زور ڏئي ٿو ته ساڳيو روح، خداوند ۽ پيءُ انهن سڀني ۾ ڪم ڪن ٿا، ۽ بدن کي پنهنجن گهٽ نمايان عضون جي سڀ کان وڌيڪ ضرورت آهي. اسان جي پيءُ هر عضوي کي اتي رکيو جتي هن چاهيو، تنهنڪري ڪو به اهو نٿو چئي سگهي ته مون کي تنهنجي ضرورت ناهي.

باب 12.

ڀائرو ۽ ڀينرون، روحاني ڏاتن بابت منهنجي خواهش آهي تہ اوهان ناواقف نہ رهو. اوهان کي خبر آهي تہ جڏهن اوهان پيءُ کي نہ سڃاتو هو، تڏهن جنهن طرح بہ اوهان کي هلايو ويو، اوهان کي گونگن بتن ڏانهن ڀٽڪايو ويو. تنهنڪري مان اوهان کي ٻڌايان ٿو تہ پاڪ روح جي وسيلي ڳالهائيندڙ ڪوبہ ماڻهو نہ ٿو چوي تہ ”يسوع لعنتي آهي،“ ۽ پاڪ روح کان سواءِ ڪوبہ نہ ٿو چئي سگهي تہ ”يسوع خداوند آهي.“

ڏاتون تہ ڪيترن قسمن جون آهن، پر روح اهو ئي آهي. خدمتون بہ ڪيترن قسمن جون آهن، پر خداوند اهو ئي آهي. ڪم ڪرڻ جا طريقا ڌار ڌار آهن، پر اهي سڀ ڪم سڀني ۾ اهو ئي پيءُ ٿو ڪري. a a v6 هتي پولس ٽنهي ڄڻن جو گڏ نالو ٿو وٺي — اهو ئي روح، اهو ئي خداوند يسوع، ۽ اهو ئي پيءُ — جن مان هر هڪ ڏاتن جي انهيءَ هڪڙي ڪٽنب ۾ ڪم ڪري ٿو. هر ماڻهوءَ کي گڏيل ڀلائيءَ لاءِ پاڪ روح جو ظهور ڏنو وڃي ٿو. هڪڙي کي انهيءَ ئي روح جي وسيلي حڪمت جو ڪلام، ٻئي کي علم جو ڪلام ڏنو وڃي ٿو، ڪنهن کي انهيءَ ئي روح جي وسيلي ايمان، ڪنهن کي انهيءَ هڪڙي روح جي وسيلي شفا ڏيڻ جون ڏاتون، ڪنهن کي معجزا ڪرڻ جي طاقت، ڪنهن کي نبوت، ڪنهن کي روحن جي پرک، ڪنهن کي ڌار ڌار ٻوليون، ۽ ڪنهن کي ٻولين جو ترجمو ڪرڻ جي ڏات ڏني وڃي ٿي. اهي سڀ ڪم اهو هڪ ۽ ساڳيو روح ٿو ڪري، ۽ جيئن پاڻ چاهي ٿو، تيئن هر هڪ کي الڳ الڳ ورهائي ٿو ڏئي.

هڪ بدن، ڪيترائي عضوا

جيئن بدن هڪڙو آهي پر ان جا عضوا ڪيترائي آهن، ۽ بدن جا سڀ ڪيترائي عضوا گڏجي هڪڙو بدن ٿا ٺاهين، تيئن مسيح بہ آهي. ڇالاءِ جو اسان سڀني کي، يهودي هجون يا يوناني، غلام هجون يا آزاد، هڪڙي روح ۾ هڪڙي بدن ۾ بپتسما ڏني وئي، ۽ سڀني کي هڪڙو روح پيئاريو ويو.

ڇالاءِ جو بدن هڪڙي عضوي مان نہ، پر ڪيترن عضون مان ٺهيل آهي. جيڪڏهن پير چوي تہ ”مان هٿ نہ آهيان، تنهنڪري بدن جو حصو ناهيان،“ تہ بہ اهو بدن جو حصو آهي. جيڪڏهن ڪن چوي تہ ”مان اک نہ آهيان، تنهنڪري بدن جو حصو ناهيان،“ تہ بہ اهو بدن جو حصو آهي. جيڪڏهن سڄو بدن اک هجي ها تہ ٻڌڻ ڪٿي هجي ها؟ جيڪڏهن سڄو ڪن هجي ها تہ سونگهڻ ڪٿي هجي ها؟ پر هاڻي اسان جي پيءُ بدن ۾ هر هڪ عضوي کي جيئن پاڻ چاهيو، تيئن رکيو. جيڪڏهن سڀ هڪڙو ئي عضوو هجن ها تہ بدن ڪٿي هجي ها؟ پر هاڻي عضوا تہ ڪيترائي آهن، پر بدن هڪڙو آهي. اک هٿ کي چئي نہ ٿي سگهي تہ ”مون کي تنهنجي ضرورت ناهي،“ نڪي وري مٿو پيرن کي چئي ٿو سگهي تہ ”مون کي اوهان جي ضرورت ناهي.“ بلڪ بدن جا جيڪي عضوا ڪمزور ڏسجن ٿا، سي ئي ضروري آهن. بدن جا جيڪي عضوا اسان گهٽ عزت وارا سمجهون ٿا، تن کي اسان وڌيڪ عزت سان ڍڪيون ٿا؛ ۽ جيڪي عضوا ڏيکارڻ جوڳا ناهن، تن سان اسان وڌيڪ شرم ۽ لحاظ رکون ٿا، جنهن جي ضرورت اسان جي ڏيکارڻ جوڳن عضون کي ناهي. پر اسان جي پيءُ بدن کي اهڙيءَ طرح جوڙيو جو گهٽ واري عضوي کي وڌيڪ عزت ڏني، تہ جيئن بدن ۾ ڦوٽ نہ پوي، ۽ سڀ عضوا هڪٻئي جي هڪجهڙي سار سنڀال لهن. جيڪڏهن هڪ عضوو ڏک ڀوڳي ٿو تہ سڀ گڏجي ڏک ڀوڳين ٿا؛ جيڪڏهن هڪ عضوي کي عزت ملي ٿي تہ سڀ گڏجي خوش ٿين ٿا.

هاڻي اوهين مسيح جو بدن آهيو، ۽ الڳ الڳ ان جا عضوا آهيو. اسان جي پيءُ ڪليسيا ۾ پهريان رسول، ٻيا نبي، ٽيان استاد مقرر ڪيا، پوءِ معجزا، پوءِ شفا ڏيڻ جون ڏاتون، مدد ڪرڻ، انتظام هلائڻ، ۽ ڌار ڌار ٻوليون ڏنائين. ڇا سڀ رسول آهن؟ ڇا سڀ نبي آهن؟ ڇا سڀ استاد آهن؟ ڇا سڀ معجزا ٿا ڪن؟ ڇا سڀني وٽ شفا ڏيڻ جون ڏاتون آهن؟ ڇا سڀ ٻولين ۾ ڳالهائين ٿا؟ ڇا سڀ ترجمو ٿا ڪن؟ پر وڌيڪ وڏين ڏاتن جي طلب ڪريو. مان اوهان کي سڀ کان مٿانهين واٽ ڏيکاريندس.