1 ቆሮንቶስ 13

13 ¹በሰዎችና በመላእክት ልሳን ብናገር፣ ፍቅር ግን ከሌለኝ፣ የሚያስተጋባ ናስ ወይም ዠንዠን የሚል ጸናጽል ሆኜአለሁ። ²ትንቢት ብናገር፣ ምስጢርን ሁሉና ዕውቀትን ሁሉ ብረዳ፣ ተራሮችን እስከ ማፍለስ የሚያደርስ እምነት ሁሉ ቢኖረኝ፣ ፍቅር ግን ከሌለኝ ከንቱ ነኝ። ³ያለኝን ሁሉ ባካፍል፣ ለመመካትም ሰውነቴን አሳልፌ ብሰጥ፣ ፍቅር ግን ከሌለኝ ምንም አልጠቀምም።

⁴ፍቅር ይታገሣል፣ ፍቅር ቸር ነው። አይቀናም፣ አይመካም፣ አይታበይም። ⁵የማይገባውን አያደርግም፣ የራሱን አይፈልግም፣ አይበሳጭም፣ በደልን አይቈጥርም። ⁶ፍቅር በዐመፅ ደስ አይለውም፣ ከእውነት ጋራ ግን ደስ ይለዋል። ⁷ሁሉን ይከልላል፣ ሁሉን ያምናል፣ ሁሉን ተስፋ ያደርጋል፣ ሁሉን ይታገሣል።

⁸ፍቅር ከቶ አያልፍም። ትንቢት ግን ያልፋል፣ ልሳኖች ይቀራሉ፣ ዕውቀትም ያልፋል። ⁹ዕውቀታችን ከፊል ነውና፣ ትንቢታችንም ከፊል ነውና፣ ¹⁰ፍጹም የሆነው ሲመጣ ግን፣ ከፊል የሆነው ይጠፋል። ¹¹ሕፃን ሳለሁ እንደ ሕፃን እናገር ነበር፣ እንደ ሕፃን አስብ ነበር፣ እንደ ሕፃንም እመራመር ነበር። ጐልማሳ በሆንሁ ጊዜ ግን የሕፃንነትን ነገር ተውሁ። ¹²አሁን በመስተዋት የደበዘዘ ምስል እናያለንና፣ በዚያን ጊዜ ግን ፊት ለፊት እናያለን። አሁን ከፊሉን አውቃለሁ፣ በዚያን ጊዜ ግን እኔ ፍጹም እንደ ታወቅሁ ሁሉ ፍጹም አውቃለሁ። ¹³አሁንም እነዚህ ሦስቱ ጸንተው ይኖራሉ፤ እምነት፣ ተስፋ፣ ፍቅር። ከእነዚህ ግን የሚበልጠው ፍቅር ነው።