ንስድራ ዝሃንፁ ውህብቶታት

ብዘይ ትርጉም ዝዝረብ ቋንቋ ነቲ ተዛራባይ ጥራሕ ይሃንፅ፥ ስለዙይ ትንቢት ይሐይሽ፦ ዝኣቱ ጓና ልቡ ተገሊፁ ተደፊኡ ክሰግድ ኣለዎ። ኣብ እቲ ጉባኤ ዘሎ ዅሉ፥ ይሃንፅዶ ኣይሃንፅን ብዝብል ይምዘን፥ ብስርዓት ድማ ይግበር፥ ኣቦና ናይ ሁከት ኣይኮነን እሞ።

ምዕራፍ 14።

ፍቕሪ ስዓቡ፥ መንፈሳዊ ውህብቶታት ድማ ኣበርቲዕኹም ተመነዩ፥ ኣውራ ግና ክትንበዩ። እቲ ብቛንቋ ዝዛረብ፥ ንሰብ ዘይኮነስ ንኣቦና እዩ ዝዛረብ፤ ሓደ እኳ ኣይርድኦን፤ ብመንፈስ ምስጢራት እዩ ዝዛረብ። እቲ ዝንበ ግና፥ ንሰብ ንህንፀቶምን ንምትብባዖምን ንምፅንናዖምን እዩ ዝዛረብ። እቲ ብቛንቋ ዝዛረብ ንርእሱ ይሃንፅ፤ እቲ ዝንበ ግና ንቤተ ክርስቲያን ይሃንፅ። ኵላትኩም ብቛንቋታት ክትዛረቡ እደሊ እየ፥ ኣውራ ግና ክትንበዩ። እቲ ብቛንቋታት ዝዛረብ፥ ቤተ ክርስቲያን ምእንቲ ክትህነፅ እንተ ዘይተርጒሙ፥ እቲ ዝንበ ካብኡ ይዓቢ።

ሕዚ ኣሕዋተይ፥ ብቛንቋታት እናተዛረብኩ ናባኻትኩም እንተ መፂአ፥ ምግላፅ ወይ ፍልጠት ወይ ትንቢት ወይ ትምህርቲ እንተ ዘይተዛረብኩኹም፥ እንታይ እጠቅመኩም? እቶም ድምፂ ዝህቡ ህይወት ዘይብሎም ነገራት እኳ፥ እምብልታ ኾነ በገና፥ ዝተፈላለየ ድምፂ እንተ ዘይሃቡ፥ እቲ እተወቕዐ ኸመይ ኢሉ ይፍለጥ? መለኸት ድማ ፍሉጥ ዘይኮነ ድምፂ እንተ ሃበ፥ መን እዩ ንውግእ ዝዳሎ? ከምኡ ድማ ንስኻትኩም፥ ልሳንኩም ፍሉጥ ቃል እንተ ዘይተዛሪቡ፥ እቲ እተዛረብኩምዎ ኸመይ ኢሉ ይፍለጥ? ናብ ኣየር ኢኹም እትዛረቡ ዘለኹም እሞ። ብርግፅ ኣብ ዓለም ክንደይ ዝኣክል ዓይነት ቛንቋታት ኣለዉ፤ ትርጉም ዘይብሉ ግና ሓደ እኳ የለን። ትርጉም እቲ ድምፂ እንተ ዘይፈለጥኩ፥ ነቲ ዝዛረብ ጓና ክኸውን እየ፤ እቲ ዝዛረብውን ንኣይ ጓና ክኸውን እዩ። ከምኡ ድማ ንስኻትኩም፥ መንፈሳዊ ውህብቶታት ብሃረርታ ትደልዩ ስለ ዘለኹም፥ ቤተ ክርስቲያን ኣብ ምፅንናዕ ምእንቲ ክትበልፁ ድለዩ። ስለዙይ እቲ ብቛንቋ ዝዛረብ፥ ምእንቲ ክትርጕሞ ይፀሊ። ብቛንቋ እንተ ፀለኹ፥ መንፈሰይ ይፀሊ፥ ኣእምሮይ ግና ፍረ ኣይህብን እዩ።

እንታይ ደኣ እግበር? ብመንፈሰይ ክፅሊ እየ፥ ብኣእምሮይውን ክፅሊ እየ፤ ብመንፈሰይ ክዝምር እየ፥ ብኣእምሮይውን ክዝምር እየ። እንተ ዘይኮነ፥ ብመንፈስ እንተ ባረኽካ፥ እቲ ኣብኡ ተቐሚጡ ዘሎ ጓና፥ እትብሎ ዘለኻ ስለ ዘይፈልጥ፥ ነቲ ምስጋናኻ ኸመይ ኢሉ “ኣሜን” ይብል? ንስኻ ፅቡቕ ጌርካ ተመስግን ትኸውን፥ እቲ ኻልእ ሰብ ግና ኣይህነፅን። ካብ ኵላትኩም ኣብዚሐ ብቛንቋታት ስለ ዝዛረብ፥ ንኣቦና አመስግኖ ኣለኹ። ኣብ ቤተ ክርስቲያን ግና፥ ካብ ብቛንቋ ዓሰርተ ሽሕ ቃላት፥ ንኻልኦት ምእንቲ ኽምህር፥ ብኣእምሮይ ሓሙሽተ ቃላት ምዝራብ ይሕሸኒ።

ኣሕዋተይ፥ ከም ቈልዑ ኣይትሕሰቡ። ብኽፍኣት ህፃናት ኩኑ፥ ብኣእምሮኹም ግና ዓበይቲ ኩኑ።

ኣብ ሕጊ ኸምዙይ ተፅሒፉ ኣሎ፦ “ነዝ ህዝቢ እዙይ ብናይ ጓና ቛንቋታትን ብኸናፍር ጓኖትን ክዛረቦ እየ፥ ሽዑ እኳ ኣይክሰምዑንን እዮም፥” ይብል ኣቦና።

እምበኣር ቛንቋታት፥ ነቶም ዝኣምኑ ዘይኮነስ ነቶም ዘይኣመኑ ምልክት እዩ፤ ትንቢት ግና ነቶም ዘይኣመኑ ዘይኮነስ ነቶም ዝኣምኑ ምልክት እዩ። እምበኣር ብዘላ ቤተ ክርስቲያን ተኣኪባ፥ ኵሎም ብቛንቋታት እንተ ተዛሪቦም፥ ጓኖት ወይ ዘይኣመኑ ድማ እንተ ኣተዉ፥ ዓቢድኩም ኢኹም ኣይብሉኹምንዶ? ኵሎም እንተ ተነበዩ ግና፥ ሓደ ዘይኣምን ወይ ጓና እንተ ኣተወ፥ ብዅሎም ይግሰፅ፥ ብዅሎም ይምርመር፥ ምስጢራት ልቡ ይግለፅ፤ ሽዑ ብገፁ ተደፊኡ ንኣቦና ይሰግድ፥ ኣቦና ብሓቂ ኣብ ማእኸልኩም ከም ዘሎ ኸዓ ይእውጅ።

ኣምልኾ ብግቡእ ስርዓት

እምበኣር ኣሕዋተይ፥ እንታይ ደኣ? ምስ ተኣከብኩም፥ ነፍሲ ወከፍ መዝሙር፥ ትምህርቲ፥ ምግላፅ፥ ቛንቋ፥ ወይ ትርጉም ኣለዎ። ኵሉ ንህንፀት ይኹን። ሓደ ሰብ ብቛንቋ እንተ ተዛሪቡ፥ ክልተ ወይ ብዝበዝሐ ሰለስተ፥ በብተራኦም ይኹን፥ ሓደ ድማ ይተርጕም። ተርጓሚ እንተ ዘየሎ ግና፥ ኣብ ቤተ ክርስቲያን ስቕ ይበል፥ ንርእሱን ንኣቦናን ጥራሕ ይዛረብ። ክልተ ወይ ሰለስተ ነቢያት ይዛረቡ፥ እቶም ካልኦት ድማ ነቲ እተዛረብዎ ኣፅኒዖም ይመዝንዎ። ናብ እቲ ኣብኡ ተቐሚጡ ዘሎ ኻልእ ሰብ ድማ ምግላፅ እንተ መፅአ፥ እቲ ቐዳማይ ተዛራባይ ስቕ ይበል። ኵሉ ኽምሃርን ኵሉ ኽፅናናዕን፥ ኵላትኩም በብሓደ ኽትንበዩ ትኽእሉ ኢኹም እሞ፥ መናፍስቲ ነቢያት ድማ ንነቢያት ይግዝኡ። ኣቦና ኣምላኽ ሰላም እምበር፥ ኣምላኽ ሁከት ኣይኮነን እሞ፤ ከምቲ ኣብ ኵሉ ኣብያተ ክርስቲያን ቅዱሳን ዘሎ። ኣንስቲ ኣብ ኣብያተ ክርስቲያን ስቕ ይበላ፤ ምዝራብ ኣይተፈቕደለንን እዩ፥ ከምቲ ሕጊ ዝብሎ ደኣ ይግዝኣ እምበር። ^a ገለ ኽመሃራ እንተ ደለያ፥ ኣብ ቤተን ንሰብኡተን ይሕተታ፤ ሰበይቲ ኣብ ቤተ ክርስቲያን ክትዛረብ ነውሪ እዩ እሞ። ወይ ቃል ኣቦና ካባኻትኩምዶ ጀመረ? ወይ ናባኻትኩም ጥራሕ በፅሐዶ? ነብዪ ወይ መንፈሳዊ ዝኾነ ይመስል ዘሎ ሰብ፥ እዝ ኣነ ዝፅሕፈልኩም ዘለኹ ትእዛዝ ጐይታ ምዃኑ ይፈልጥ። እዙይ ዝሸለለ ግና፥ ባዕሉ ይሸለል።

እምበኣርከስ ኣሕዋተይ፥ ክትንበዩ ኣበርቲዕኹም ድለዩ፥ ብቛንቋታት ምዝራብ ድማ ኣይትኽልኡ። ኵሉ ነገር ግና ብግቡእን ብስርዓትን ይኹን።