୧ କରିନ୍ଥୀୟ 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹ହେ ଭାଇ ଓ ଭଗିନୀମାନେ, ମୁଁ ଯେଉଁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିଥିଲି, ଯାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଅଛ ଓ ଯହିଁରେ ଏବେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିଅଛ, ତାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଉଅଛି। ²ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଯେଉଁ ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲି, ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ, ତେବେ ଏହି ସୁସମାଚାର ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଉଅଛ; ନଚେତ୍‍ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ବୃଥା।

³କାରଣ ମୁଁ ଯାହା ପାଇଥିଲି, ତାହା ସର୍ବାଗ୍ରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସମର୍ପଣ କଲି, ଅର୍ଥାତ୍‍, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପ ନିମନ୍ତେ ମଲେ, ⁴ପୁଣି ସମାଧିପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ଆଉ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଉତ୍ଥିତ ହେଲେ, ⁵ଆଉ ସେ କୈଫାଙ୍କୁ, ତତ୍ପରେ ଦ୍ଵାଦଶ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ⁶ତାହା ପରେ ସେ ଏକାବେଳେ ପାଞ୍ଚ ଶହରୁ ଅଧିକ ଭାଇ ଓ ଭଗିନୀମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି, ମାତ୍ର କେହି କେହି ମହାନିଦ୍ରାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ⁷ତାହା ପରେ ସେ ଯାକୁବଙ୍କୁ, ତତ୍ପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରେରିତଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ⁸ଆଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ଶେଷରେ ଅସମୟରେ ଜାତ ଶିଶୁ ତୁଲ୍ୟ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ⁹କାରଣ ମୁଁ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୁଦ୍ରତମ, ପ୍ରେରିତ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହେବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ, ଯେଣୁ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ପ୍ରତି ତାଡ଼ନା କରିଥିଲି। ¹⁰କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମୁଁ ଯାହା, ତାହା ହୋଇଅଛି, ଆଉ ମୋʼ ପ୍ରତି ତାହାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ବୃଥା ହୋଇ ନାହିଁ। ମାତ୍ର ମୁଁ ସେସମସ୍ତଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ପରିଶ୍ରମ କଲି—ତଥାପି ମୁଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ମୋʼ ସହିତ ଥିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ। ¹¹ଅତଏବ, ମୁଁ ହେଉ କି ସେମାନେ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରଚାର କରୁ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିପରି ବିଶ୍ଵାସ କରିଅଛ।

ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉତ୍ଥିତ ନ ହୋଇଥାନ୍ତେ

¹²ଏବେ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରାଯାଉଅଛି, ତେବେ ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ନାହିଁ ବୋଲି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି କିପରି କହୁଅଛନ୍ତି? ¹³ଯଦି ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ନାହିଁ, ତେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି। ¹⁴ଆଉ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଚାର ବୃଥା, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ମଧ୍ୟ ବୃଥା। ¹⁵ଅଧିକନ୍ତୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଉଅଛୁ, ଯେଣୁ ପିତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଇଲେ ବୋଲି ଆମ୍ଭେମାନେ ପିତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଅଛୁ—ମାତ୍ର ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ମୃତମାନେ ଉତ୍ଥିତ ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନାହାନ୍ତି। ¹⁶କାରଣ ଯଦି ମୃତମାନେ ଉତ୍ଥିତ ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି। ¹⁷ଆଉ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ନିଷ୍ଫଳ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣା ଆପଣା ପାପରେ ଅଛ। ¹⁸ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ମହାନିଦ୍ରାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ¹⁹ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ କେବଳ ଏହି ଜୀବନ ନିମନ୍ତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବିତ ଲୋକଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଦୟାର ପାତ୍ର।

²⁰କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମହାନିଦ୍ରାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରିମ ଫଳ ସ୍ଵରୂପ। ²¹କାରଣ ଯେପରି ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ମୃତ୍ୟୁ ଆସିଲା, ସେହିପରି ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ମଧ୍ୟ ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଆସୁଅଛି। ²²ଯେଣୁ ଯେପରି ଆଦମଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତେ ମରନ୍ତି, ସେହିପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସମସ୍ତେ ଜୀବିତ ହେବେ। ²³ମାତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା କ୍ରମାନୁସାରେ: ଅଗ୍ରିମ ଫଳ ସ୍ଵରୂପ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ; ତତ୍ପରେ, ତାହାଙ୍କ ଆଗମନ ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କର, ସେମାନେ। ²⁴ତତ୍ପରେ ପରିଣାମ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ, ଅଧିକାର ଓ ପରାକ୍ରମ ଲୋପ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ରାଜ୍ୟ ସମର୍ପଣ କରିବେ। ^a a v24 ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ପୁତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତି — ସମସ୍ତ ବିଷୟର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପିତା ସ୍ଵୟଂ। ²⁵କାରଣ ସେ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଆପଣା ପାଦ ତଳେ ନ ରଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କୁ ରାଜତ୍ଵ କରିବାକୁ ହେବ। ²⁶ବିନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଥିବା ଶେଷ ଶତ୍ରୁ ମୃତ୍ୟୁ। ²⁷ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ରଖିଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କୁହାଯାଏ ‘ସମସ୍ତ ବିଷୟ’ ତାହାଙ୍କ ବଶୀଭୂତ କରାଯାଇଅଛି, ସେତେବେଳେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ଯେ ଯେଉଁ ପିତା ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବଶୀଭୂତ କଲେ, ସେ ଏଥିରୁ ବ୍ୟତିକ୍ରମ। ²⁸ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ତାହାଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ପୁତ୍ର ସ୍ଵୟଂ ମଧ୍ୟ ଯେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ତାହାଙ୍କ ବଶୀଭୂତ କଲେ, ତାହାଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହେବେ, ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସର୍ବେସର୍ବା ହୁଅନ୍ତି। ^b b v28 ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଶେଷରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ପୁତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଆପଣା ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ସର୍ବସ୍ଵ ହୁଅନ୍ତି — ସମଗ୍ର କାହାଣୀ ଯେଉଁ ଗନ୍ତବ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଗତି କରୁଥିଲା।

²⁹ନଚେତ୍‍, ଯେଉଁମାନେ ମୃତମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବାପ୍ତିଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ କଅଣ କରିବେ? ଯଦି ମୃତମାନେ ଆଦୌ ଉତ୍ଥିତ ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କାହିଁକି ବାପ୍ତିଜିତ ହୁଅନ୍ତି? ^c c v29 ପାଉଲ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟବହାର ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ଅଜ୍ଞାତ; ଯେଉଁମାନେ ଏହା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନରୁତ୍ଥାନରେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁଥିଲେ ବୋଲି ସେ ଏହାକୁ ପ୍ରମାଣ ସ୍ଵରୂପ ବ୍ୟବହାର କରୁଅଛନ୍ତି। ³⁰ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଗଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ପ୍ରତି ଘଣ୍ଟାରେ ଆପଣାକୁ ବିପଦରେ ପକାଉଅଛୁ? ³¹ହେ ଭାଇ ଓ ଭଗିନୀମାନେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଯେଉଁ ଗର୍ବ କରେ, ତାହା ଯେପରି ନିଶ୍ଚିତ, ସେପରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ମରୁଅଛି। ³²ଯଦି ମୁଁ କେବଳ ମାନବୀୟ ଅଭିପ୍ରାୟରେ ଏଫିସରେ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲି, ତେବେ ମୋହର କି ଲାଭ? ଯଦି ମୃତମାନେ ଉତ୍ଥିତ ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ “ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଭୋଜନ ଓ ପାନ କରୁ, କାରଣ କାଲି ଆମ୍ଭେମାନେ ମରିବା।” ³³ଭ୍ରାନ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ: “କୁସଙ୍ଗ ସୁଚରିତ୍ର ନଷ୍ଟ କରେ।” ³⁴ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଚେତନା ଲାଭ କର ଓ ପାପ କରିବା ବନ୍ଦ କର—କେହି କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଲଜ୍ଜା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଏହା କହୁଅଛି।

ପିତା ଯେଉଁ ଶରୀର ଦିଅନ୍ତି

³⁵କିନ୍ତୁ କେହି ପଚାରିବ, “ମୃତମାନେ କିପରି ଉତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି? ସେମାନେ କି ପ୍ରକାର ଶରୀର ଘେନି ଆସିବେ?” ³⁶କେତେ ନିର୍ବୋଧ! ତୁମ୍ଭେ ଯାହା ବୁଣ, ତାହା ନ ମଲେ ଜୀବିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ³⁷ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ବୁଣ, ସେତେବେଳେ ହେବାକୁ ଥିବା ଶରୀର ବୁଣ ନାହିଁ, ବରଂ ଏକ ଉଲଗ୍ନ ବୀଜ ବୁଣ, ହୁଏତ ଗହମ କି ଅନ୍ୟ କିଛି। ³⁸କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ବାଞ୍ଛାନୁସାରେ ତାହାକୁ ଶରୀର ଦିଅନ୍ତି, ପୁଣି ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୀଜକୁ ତାହାର ନିଜ ଶରୀର ଦିଅନ୍ତି। ³⁹ସମସ୍ତ ମାଂସ ଏକ ପ୍ରକାର ନୁହେଁ: ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ ମତ୍ସ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭିନ୍ନ। ⁴⁰ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଶରୀର ଅଛି, ଆଉ ପାର୍ଥିବ ଶରୀର ମଧ୍ୟ ଅଛି; ସ୍ଵର୍ଗୀୟର ମହିମା ଏକ ପ୍ରକାର, ପାର୍ଥିବର ମହିମା ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର। ⁴¹ସୂର୍ଯ୍ୟର ଏକ ପ୍ରକାର ତେଜ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର, ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର—ତେଜରେ ନକ୍ଷତ୍ର ନକ୍ଷତ୍ରଠାରୁ ଭିନ୍ନ।

⁴²ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି: ଯେଉଁ ଶରୀର କ୍ଷୟଣୀୟ ଭାବରେ ବୁଣାଯାଏ, ତାହା ଅକ୍ଷୟ ଭାବରେ ଉତ୍ଥିତ ହୁଏ। ⁴³ଅନାଦରରେ ବୁଣାଯାଏ, ମହିମାରେ ଉତ୍ଥିତ ହୁଏ; ଦୁର୍ବଳତାରେ ବୁଣାଯାଏ, ପରାକ୍ରମରେ ଉତ୍ଥିତ ହୁଏ। ⁴⁴ପ୍ରାକୃତିକ ଶରୀର ବୁଣାଯାଏ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶରୀର ଉତ୍ଥିତ ହୁଏ। ଯଦି ପ୍ରାକୃତିକ ଶରୀର ଅଛି, ତେବେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶରୀର ମଧ୍ୟ ଅଛି। ⁴⁵ସେହିପରି ଲେଖାଅଛି: “ପ୍ରଥମ ମନୁଷ୍ୟ ଆଦମ ଜୀବିତ ପ୍ରାଣୀ ହେଲା”; ଶେଷ ଆଦମ ଜୀବନଦାୟୀ ଆତ୍ମା ହେଲେ। ^d d v45 ଯୀଶୁ “ଶେଷ ଆଦମ”: ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଥମ ଆଦମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ମୃତ୍ୟୁ ଆଣିଲା, ସେଠାରେ ଯୀଶୁ ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କର, ସେସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି। ⁴⁶କିନ୍ତୁ ଯାହା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ, ତାହା ପ୍ରଥମେ ଆସିଲା ନାହିଁ, ବରଂ ଯାହା ପ୍ରାକୃତିକ, ତାହା ପ୍ରଥମେ ଆସିଲା, ପୁଣି ତତ୍ପରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ। ⁴⁷ପ୍ରଥମ ମନୁଷ୍ୟ ପୃଥିବୀର ଧୂଳିରୁ ଜାତ; ଦ୍ଵିତୀୟ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗରୁ। ⁴⁸ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଧୂଳିମୟ, ତାହା ଯେପରି, ଧୂଳିରେ ଗଠିତ ଲୋକମାନେ ସେହିପରି; ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ, ତାହା ଯେପରି, ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଲୋକମାନେ ସେହିପରି। ⁴⁹ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ପାର୍ଥିବ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବହନ କଲୁ, ସେହିପରି ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବହନ କରିବା।

⁵⁰ହେ ଭାଇ ଓ ଭଗିନୀମାନେ, ମୁଁ ଏହା କହୁଅଛି: ରକ୍ତ ଓ ମାଂସ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ, କିଅବା କ୍ଷୟଣୀୟ ଅକ୍ଷୟର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ।

⁵¹ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏକ ନିଗୂଢ଼ ତତ୍ତ୍ଵ କହୁଅଛି: ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାନିଦ୍ରାପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେବା। ⁵²ଏକ ନିମିଷରେ, ଚକ୍ଷୁର ପଲକ ମାରିବା କ୍ଷଣରେ, ଶେଷ ତୂରୀ ଧ୍ଵନିରେ—ତାହା ବାଜିବ, ମୃତମାନେ ଅକ୍ଷୟ ଭାବରେ ଉତ୍ଥିତ ହେବେ, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେବା। ⁵³ଏହି କ୍ଷୟଣୀୟ ଅକ୍ଷୟ ପରିଧାନ କରିବାକୁ ହେବ, ଆଉ ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଅମରତ୍ଵ ପରିଧାନ କରିବାକୁ ହେବ। ⁵⁴ଯେତେବେଳେ ଏହି କ୍ଷୟଣୀୟ ଅକ୍ଷୟ ପରିଧାନ କରେ, ଆଉ ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଅମରତ୍ଵ ପରିଧାନ କରେ, ସେତେବେଳେ ଯାହା ଲେଖାଅଛି, ତାହା ସଫଳ ହୁଏ: “ମୃତ୍ୟୁ ଜୟରେ ଗ୍ରାସିତ ହେଲା। ⁵⁵ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ତୋʼ ଜୟ କାହିଁ? ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ତୋʼ ନାହୁଡ଼ କାହିଁ?”

⁵⁶ମୃତ୍ୟୁର ନାହୁଡ଼ ପାପ, ଆଉ ପାପର ପରାକ୍ରମ ବ୍ୟବସ୍ଥା। ⁵⁷କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ! ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ⁵⁸ଅତଏବ, ହେ ମୋହର ପ୍ରିୟ ଭାଇ ଓ ଭଗିନୀମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସୁସ୍ଥିର, ଅଟଳ ହୁଅ, ଆଉ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସର୍ବଦା ଉପଚିତ ହୁଅ, ଯେଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ ବୃଥା ନୁହେଁ।