Natsangana tamin’ny Maty i Kristy

Misy milaza fa tsy misy fitsanganan'ny maty. Tanisain'i Paoly ny vavolombelona, avy eo arahiny hatramin'ny fiafarany ny fandavana: raha tsy natsangana i Kristy, dia foana ny finoana ary very ny maty. Nefa natsangana Izy, voalohany amin'ny maro, ary ny Raintsika no manome vatana tsy mety lo.

Toko 15.

Ry rahalahy sy anabavy ô, mampahatsiahy anareo aho ny filazantsara izay nambarako taminareo, izay noraisinareo sady itoeranareo ankehitriny. Amin’izany filazantsara izany koa no ahavonjena anareo, raha mitana mafy ny teny nambarako taminareo ianareo — afa-tsy raha foana ny finoanareo.

Fa nampitaiko taminareo ho zava-dehibe indrindra izay noraisiko koa: i Kristy dia maty noho ny fahotantsika araka ny Soratra Masina, ary nalevina Izy, ary natsangana tamin’ny andro fahatelo araka ny Soratra Masina, ary niseho tamin’i Kefasy Izy, dia tamin’ny roa ambin’ny folo lahy. Rehefa afaka izany, niseho tamin’ny rahalahy sy anabavy mihoatra ny 500 indray mandeha Izy; ny ankamaroan’izy ireo mbola velona, nefa ny sasany efa torana. Avy eo niseho tamin’i Jakoba Izy, dia tamin’ny apostoly rehetra. Ary farany indrindra dia niseho tamiko koa Izy, tahaka ny olona teraka tsy tamin’ny fotoana. Fa izaho no kely indrindra amin’ny apostoly, ka tsy mendrika hatao hoe apostoly, satria nanenjika ny fiangonan’i Raintsika aho. Noho ny fahasoavan’i Raintsika no ho izao aho, ary tsy very maina ny fahasoavany tamiko. Fa niasa mafy lavitra noho izy rehetra aho — nefa tsy izaho, fa ny fahasoavan’i Raintsika izay momba ahy. Koa na izaho na izy ireo, izany no ambaranay, ary izany no ninoanareo.

Raha Tsy Natsangana i Kristy

Ary raha ambara fa natsangana tamin’ny maty i Kristy, ahoana no ilazan’ny sasany aminareo fa tsy misy ny fitsanganan’ny maty? Raha tsy misy ny fitsanganan’ny maty, dia tsy natsangana akory i Kristy. Ary raha tsy natsangana i Kristy, dia foana ny fitoriannay, ary foana koa ny finoanareo. Ary mbola mihoatra noho izany, dia hita fa vavolombelona sandoka momba an’i Raintsika izahay, satria nijoro vavolombelona ny amin’i Raintsika izahay fa nanangana an’i Kristy tamin’ny maty Izy — nefa tsy nanangana Azy Izy, raha tsy natsangana tokoa ny maty. Fa raha tsy natsangana ny maty, dia tsy natsangana akory i Kristy. Ary raha tsy natsangana i Kristy, dia tsy misy ilana ny finoanareo; mbola ao amin’ny fahotanareo hatrany ianareo. Dia very koa izay efa torana tao amin’i Kristy. Raha amin’ity fiainana ity ihany no manantena an’i Kristy isika, dia mendrika alahelo mihoatra noho ny olona rehetra velona.

Fa natsangana tokoa tamin’ny maty i Kristy, ny voaloham-bokatra amin’izay efa torana. Fa satria ny fahafatesana tonga tamin’ny olona iray, dia tamin’ny olona iray koa no tonga ny fitsanganan’ny maty. Fa tahaka ny ao amin’i Adama no ahafatesan’ny olona rehetra, dia ao amin’i Kristy no hamelomana ny olona rehetra. Fa samy manaraka ny filaharany avy: i Kristy, ny voaloham-bokatra; avy eo, rehefa tonga Izy, izay Azy. Dia tonga ny farany, rehefa atolony an’i Raintsika ny fanjakana, rehefa nofoanany ny fitondrana rehetra sy ny fahefana ary ny hery. ^a Fa tsy maintsy manjaka Izy mandra-pametrahany ny fahavalony rehetra eo ambanin’ny tongony. Ny fahavalo farany horavana dia ny fahafatesana. Napetrak’i Raintsika eo ambanin’ny tongotry ny Zanaka ny zavatra rehetra. Fa rehefa lazaina hoe napetraka eo ambanin’ny Zanaka ny “zavatra rehetra”, dia mazava fa tsy ao anatin’izany i Raintsika, Izay nametraka ny zavatra rehetra eo ambanin’ny Zanaka. Rehefa ampanekena ny Zanaka ny zavatra rehetra, dia ny Zanaka tenany koa no hanaiky ho eo ambanin’Izay nampanaiky ny zavatra rehetra Aminy, mba ho ny zavatra rehetra amin’ny rehetra i Raintsika. ^b

Raha tsy izany, inona no hataon’izay natao batisa noho ny maty? Raha tsy natsangana mihitsy ny maty, nahoana no atao batisa ho azy ireo izy? ^c Ary izahay koa, nahoana izahay no mampidi-doza ny tenanay isan’ora? Maty isan’andro aho — marina izany tahaka ny fireharehako aminareo, ry rahalahy sy anabavy, ao amin’i Kristy Jesosy Tompontsika. Raha niady tamin’ny bibidia tany Efesosy aho noho ny antony olombelona fotsiny, inona no tombony ho ahy? Raha tsy mitsangana ny maty, « Aoka isika hihinana sy hisotro, fa rahampitso dia ho faty isika. » Aza mety hofitahina: « Ny fiaraha-miray amin’ny ratsy dia mandratra ny toetra tsara. » Mifohaza araka ny marina, ary aoka tsy hanota intsony — misy tsy mahalala an’i Raintsika; ho henatrareo no lazaiko izany.

Ny Vatana Omen’ny Ray

Fa hisy hanontany hoe: « Ahoana no hananganana ny maty? Vatana manao ahoana no hiaviany? » Ry adala! Izay afafinao dia tsy velona raha tsy maty aloha. Ary rehefa mamafy ianao, dia tsy ny vatana ho avy no afafinao, fa voa miboridana fotsiny, angamba varimbazaha na zavatra hafa. Fa i Raintsika no manome azy ny vatana nofidiny, ary ny voa tsirairay ny vatany avy. Tsy mitovy ny nofo rehetra: samy hafa ny olombelona, ny biby, ny vorona, ary ny hazandrano. Misy vatana any an-danitra, ary vatana ety an-tany; hafa ny voninahitry ny any an-danitra, ary hafa ny voninahitry ny ety an-tany. Hafa ny famirapiratan’ny masoandro, hafa ny an’ny volana, ary hafa ny an’ny kintana — samy hafa amin’ny famirapiratana ny kintana.

Dia toy izany koa ny fitsanganan’ny maty: ny vatana afafy dia mety simba, atsangana tsy mety simba. Afafy amin’ny fahafaham-baraka, atsangana amin’ny voninahitra; afafy amin’ny fahalemena, atsangana amin’ny hery. Afafy ho vatana ara-nofo, atsangana ho vatana ara-panahy. Raha misy vatana ara-nofo, dia misy koa vatana ara-panahy. Araka ny voasoratra: « Ny olona voalohany, Adama, dia nanjary fanahy velona »; ny Adama farany dia nanjary fanahy mamelona. ^d Fa tsy ny ara-panahy no voalohany, fa ny ara-nofo, ary avy eo ny ara-panahy. Ny olona voalohany dia avy tamin’ny vovoky ny tany; ny olona faharoa kosa dia avy any an-danitra. Tahaka ny olona vovoka, no izay vita amin’ny vovoka; tahaka ny olona avy any an-danitra, no izay avy any an-danitra. Tahaka ny nitondrantsika ny endriky ny olona avy tamin’ny tany, no hitondrantsika ny endriky ny olona avy any an-danitra.

Izao no lazaiko, ry rahalahy sy anabavy: ny nofo sy ny ra tsy mahazo mandova ny fanjakan’i Raintsika, ary ny mety simba tsy mandova ny tsy mety simba.

Indro, lazaiko aminareo ny zava-miafina: tsy ho torana isika rehetra, fa hovana isika rehetra. Ao anatin’ny kisendrasendra, ao anatin’ny rikoriko ny maso, rehefa mitsoka ny trompetra farany — hitsoka izy, ary hatsangana tsy mety simba ny maty, ary hovana isika. Tsy maintsy hitafy ny tsy mety simba ny mety simba, ary hitafy ny tsy fahafatesana ny mety maty. Rehefa mitafy ny tsy mety simba ity mety simba ity, ary mitafy ny tsy fahafatesana ity mety maty ity, dia ho tanteraka ny voasoratra hoe: « Voatelina tamin’ny fandresena ny fahafatesana. Aiza, ry fahafatesana ô, ny fandresenao? Aiza, ry fahafatesana ô, ny fanindronanao? »

Ny fanindronan’ny fahafatesana dia ny ota, ary ny herin’ny ota dia ny lalàna. Fa isaorana anie i Raintsika! Izy no manome antsika ny fandresena amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompontsika. Koa, ry rahalahy sy anabavy malala, mahereza, aza mihozongozona, ary mitombo hatrany amin’ny asan’ny Tompo, satria fantatrareo fa tsy foana ny fisasaranareo ao amin’ny Tompo.