ዳንኤል 4

4 ¹ንጉሥ ናቡከደነፆር፤ በምድር ሁሉ ለሚኖሩ ለሕዝቦች፣ ለአሕዛብና ለቋንቋዎች ሁሉ፦ ሰላማችሁ ይብዛላችሁ።

²ልዑል አምላክ ለእኔ ያደረገልኝን ምልክቶችና ድንቆች ለማወጅ ደስ ይለኛል። ³ምልክቶቹ እንዴት ታላላቅ ናቸው፤ ድንቆቹስ እንዴት ኀያላን ናቸው! መንግሥቱ የዘላለም መንግሥት ነው፤ ግዛቱም ከትውልድ እስከ ትውልድ ነው።

⁴እኔ ናቡከደነፆር በቤቴ ዕረፍት ይዤ፣ በቤተ መንግሥቴም ተደላድዬ ነበርሁ። ⁵ያስፈራኝን ሕልም አየሁ፤ በመኝታዬ ሳለሁ የመጡብኝ ሐሳቦችና በራሴ ውስጥ የታዩኝ ራእዮች አስደነገጡኝ። ⁶ስለዚህ የሕልሙን ፍች እንዲነግሩኝ የባቢሎን ጠቢባን ሁሉ ወደ ፊቴ እንዲመጡ አዘዝሁ። ⁷በዚያን ጊዜ ጠንቋዮቹ፣ አስማተኞቹ፣ ባቢሎናውያኑና ኮከብ ቈጣሪዎቹ ገቡ። ሕልሙን ነገርኋቸው፤ እነርሱ ግን ሊፈቱልኝ አልቻሉም። ⁸በመጨረሻም እንደ አምላኬ ስም ብልጣሶር ተብሎ የተሰየመው፣ የቅዱሳን አማልክት መንፈስ በእርሱ ውስጥ ያለበት ዳንኤል ወደ ፊቴ መጣ፤ ሕልሙንም ነገርሁት። ⁹የጠንቋዮች አለቃ ብልጣሶር ሆይ፤ የቅዱሳን አማልክት መንፈስ በአንተ ውስጥ እንዳለ፣ ምስጢርም ሁሉ እንደማያስቸግርህ ዐውቃለሁ፤ ያየሁትን የሕልሜን ራእዮችና ፍቻቸውን ንገረኝ። ¹⁰በመኝታዬ ሳለሁ በኅሊናዬ የታዩኝ ራእዮች እነዚህ ናቸው፦ በምድር መካከል እጅግ ረጅም ዛፍ አየሁ። ¹¹ዛፉ አደገ፣ ጠነከረም፤ ጫፉም ወደ ሰማይ ደረሰ፤ እስከ ምድር ሁሉ ዳርቻ ድረስም ይታይ ነበር። ¹²ቅጠሎቹ ያማሩ፣ ፍሬውም የበዛ ነበር፤ በእርሱም ውስጥ ለሁሉ ምግብ ነበረ። የዱር እንስሳት ከሥሩ ጥላ አገኙ፤ የሰማይ ወፎችም በቅርንጫፎቹ ላይ ተቀመጡ፤ ሥጋ ያለውም ሁሉ ከእርሱ ይመገብ ነበር።

¹³በመኝታዬ ሳለሁ በታዩኝ ራእዮች ውስጥ፣ ከሰማይ ሲወርድ አንድ ትጉህ ዘብ፣ አንድ ቅዱስ አየሁ። ^a a v13 “ትጉህ ዘብ” ማለት ከእግዚአብሔር ቅዱሳን መላእክት አንዱ ነው፤ እዚህ ላይ በንጉሡ ላይ የተወሰነውን ትእዛዝ ለመፈጸም የተላከ፣ ሰማያዊ መልእክተኛ እንጂ እግዚአብሔር ራሱ አይደለም።

¹⁴እርሱም ጮኾ እንዲህ አለ፦ ዛፉን ቍረጡት፤ ቅርንጫፎቹን ቍረጡ፤ ቅጠሎቹን አራግፉ፤ ፍሬውንም በትኑ። እንስሳቱ ከሥሩ፣ ወፎቹም ከቅርንጫፎቹ ይሽሹ። ¹⁵ነገር ግን የሥሩን ጕቶ በብረትና በናስ ማሰሪያ ታስሮ በሜዳው ሣር ውስጥ በምድር ተዉት። በሰማይ ጠል ይረስርስ፤ ዕድል ፈንታውም ከዱር እንስሳት ጋራ በምድር ሣር ውስጥ ይሁን። ¹⁶የሰው ልቡ ይወሰድበት፤ የእንስሳም ልብ ይሰጠው፤ ሰባት ዘመናትም በእርሱ ላይ ያልፉ። ¹⁷ፍርዱ በትጉሃን ዘቦች ትእዛዝ ነው፤ ውሳኔውም በቅዱሳኑ ቃል ነው፤ ይህም ሕያዋን ልዑሉ በሰዎች መንግሥት ላይ እንደሚገዛ፣ ለሚወደውም እንደሚሰጠው፣ ከሰዎችም ሁሉ ዝቅተኛውን በእርሱ ላይ እንደሚያስቀምጥ ያውቁ ዘንድ ነው።'

¹⁸እኔ ንጉሡ ናቡከደነፆር ያየሁት ሕልም ይህ ነው። ብልጣሶር ሆይ፤ ፍቹን ንገረኝ፤ የመንግሥቴ ጠቢባን ሁሉ ሊፈቱልኝ አልቻሉምና፤ አንተ ግን ትችላለህ፤ የቅዱሳን አማልክት መንፈስ በአንተ ውስጥ አለና።

ዳንኤል የከበደውን እውነት ይናገራል

¹⁹ያን ጊዜ ብልጣሶር የተባለው ዳንኤል ለጥቂት ጊዜ ተደነቀ፤ ሐሳቡም አስጨነቀው። ንጉሡም፣ “ብልጣሶር ሆይ፤ ሕልሙ ቢሆን ፍቹ አያስጨንቅህ” አለው። ብልጣሶርም መልሶ፣ “ጌታዬ ሆይ፤ ሕልሙ ለሚጠሉህ፣ ፍቹም ለጠላቶችህ ይሁን!” አለ።

²⁰ያየኸው ዛፍ አድጎ የጠነከረ፣ ጫፉም ወደ ሰማይ የደረሰ፣ ለምድር ሁሉ የሚታይ ነበር፤ ²¹ቅጠሎቹ ያማሩ፣ ፍሬውም የበዛ፣ ለሁሉም ምግብ የሆነ ነበር፤ የዱር እንስሳት ከሥሩ ኖሩ፤ የሰማይ ወፎችም በቅርንጫፎቹ ላይ ሰፈሩ። ²²ንጉሥ ሆይ፤ ይህ አንተ ነህ፤ አድገህ ጠንክረሃልና፤ ታላቅነትህ አድጎ ወደ ሰማይ ደርሷል፤ ግዛትህም እስከ ምድር ዳርቻ ድረስ ደርሷል።

²³ንጉሡም ከሰማይ ሲወርድ አንድ ትጉህ ዘብ፣ አንድ ቅዱስ አየ፤ እርሱም እንዲህ አለ፦ ዛፉን ቍረጡት፣ አጥፉትም፤ ነገር ግን የሥሩን ጕቶ በብረትና በናስ ማሰሪያ ታስሮ በሜዳው ሣር ውስጥ በምድር ተዉት፤ በሰማይ ጠል ይረስርስ፤ ሰባት ዘመናት በእርሱ ላይ እስኪያልፉ ድረስ ዕድል ፈንታው ከዱር እንስሳት ጋራ ይሁን። ²⁴ንጉሥ ሆይ፤ ፍቹ ይህ ነው፤ በጌታዬ በንጉሡ ላይ የመጣው የልዑሉ ትእዛዝ ነው፤ ²⁵ከሰዎች ተለይተህ ትባረራለህ፤ ከዱር እንስሳትም ጋራ ትኖራለህ፤ እንደ በሬም ሣር ትበላለህ፤ በሰማይ ጠልም ትረሰርሳለህ፤ ልዑሉ በሰዎች መንግሥት ላይ እንደሚገዛና ለሚወደውም እንደሚሰጠው እስክታውቅ ድረስ ሰባት ዘመናት በአንተ ላይ ያልፋሉ። ²⁶የዛፉን ጕቶና ሥሮቹን በምድር ተዉ የተባለውም፦ ሰማይ እንደሚገዛ ካወቅህ በኋላ መንግሥትህ ይመለስልሃል ማለት ነው። ²⁷ስለዚህ ንጉሥ ሆይ፤ ምክሬን ተቀበል፦ በጽድቅ ከኀጢአትህ፣ ለድኾችም ምሕረትን በማድረግ ከበደልህ ተለይ፤ ይህም ብልጽግናህ ይቀጥል ዘንድ ነው።

ትዕቢት ተዋረደ

²⁸ይህ ሁሉ በንጉሡ በናቡከደነፆር ላይ ደረሰ። ²⁹ከዐሥራ ሁለት ወር በኋላ፣ በባቢሎን ቤተ መንግሥት ጣራ ላይ ይመላለስ ነበር።

³⁰ንጉሡም፣ “ይህች በኀይሌ ብዛት ለመንግሥት ማደሪያ፣ ለክብሬ ግርማ የሠራኋት ታላቂቱ ባቢሎን አይደለችምን?” አለ።

³¹ቃሉ ገና በንጉሡ አፍ ሳለ፣ ከሰማይ ድምፅ ወረደ፦ “ንጉሥ ናቡከደነፆር ሆይ፤ የሚባልህ ይህ ነው፦ መንግሥት ከአንተ ተለይቷል። ³²ከሰዎች ተለይተህ ትባረራለህ፤ ከዱር እንስሳትም ጋራ ትኖራለህ፤ እንደ በሬም ሣር ትበላለህ። ልዑሉ በሰዎች መንግሥት ላይ እንደሚገዛና ለሚወደውም እንደሚሰጠው እስክታውቅ ድረስ ሰባት ዘመናት በአንተ ላይ ያልፋሉ።”

³³ወዲያውም ቃሉ በናቡከደነፆር ላይ ተፈጸመ፤ ከሰዎች ተለይቶ ተባረረ፤ እንደ ከብትም ሣር በላ፤ ጠጕሩ እንደ ንስር ላባ፣ ጥፍሩም እንደ ወፍ ጥፍር እስኪያድግ ድረስ ሰውነቱ በሰማይ ጠል ተረሰረሰ።

ናቡከደነፆር ዳግም ተመለሰ፣ ተዋረደም

³⁴ዘመኑም በተፈጸመ ጊዜ፣ እኔ ናቡከደነፆር ዐይኖቼን ወደ ሰማይ አነሣሁ፤ ልቦናዬም ተመለሰልኝ። ልዑሉንም ባረክሁ፤ ለዘላለም የሚኖረውን፣ ግዛቱ የዘላለም የሆነውን፣ መንግሥቱም ከትውልድ እስከ ትውልድ የሚዘልቀውን አመሰገንሁና አከበርሁ።

³⁵የምድር ነዋሪዎች ሁሉ እንደ ኢምንት ይቈጠራሉ፤ በሰማይ ሠራዊትና በምድር ነዋሪዎች መካከል እንደ ፈቃዱ ያደርጋል፤ እጁንም ሊመልስ ወይም፣ “ምን አደረግህ?” ሊለው የሚችል ማንም የለም።

³⁶ያን ጊዜ ልቦናዬ ተመለሰ፤ ለመንግሥቴ ክብርም ግርማዬና ጌጤ ተመለሱልኝ። አማካሪዎቼና መኳንንቴ ፈለጉኝ፤ በመንግሥቴ ላይ ዳግም ተመለስሁ፤ ከሁሉ የሚበልጥ ታላቅነትም ተጨመረልኝ። ³⁷አሁንም እኔ ናቡከደነፆር የሰማይን ንጉሥ አመሰግናለሁ፣ ከፍ ከፍም አደርጋለሁ፣ አከብራለሁም፤ ሥራዎቹ ሁሉ ትክክል፣ መንገዶቹም ቅን ናቸውና፤ በትዕቢት የሚመላለሱትንም ሊያዋርድ ይችላል።