ଜଣେ ରାଜା ପରାତ୍ପରଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି

ଏହି କଥା ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର ନିଜେ କହନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏକ ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷ କଟାଯାଏ, ଏବଂ ଦାନିୟେଲ ଅନିଚ୍ଛାରେ କହନ୍ତି ଯେ ସେହି ବୃକ୍ଷ ରାଜା ନିଜେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ ଅହଂକାର ତାଙ୍କୁ ଧରିପକାଏ: ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଫେରି ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପଶୁ ପରି ବଞ୍ଚନ୍ତି, ତାʼପରେ ସେ ଅହଂକାରୀମାନଙ୍କୁ ନତ କରୁଥିବା ଜଣଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 4।

ରାଜା ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର, ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବା ଯାବତୀୟ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଦେଶ ଓ ଭାଷାବାଦୀ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି: ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶାନ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

ପରାତ୍ପର ଈଶ୍ଵର ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଚିହ୍ନ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଅଛି। ତାହାଙ୍କ ଚିହ୍ନ କିପରି ମହତ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କିପରି ପରାକ୍ରାନ୍ତ! ତାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ରାଜ୍ୟ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ରାଜତ୍ଵ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ମୁଁ, ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର, ଆପଣା ଗୃହରେ ସୁସ୍ଥ ଓ ଆପଣା ପ୍ରାସାଦରେ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଥିଲି। ମୁଁ ଗୋଟିଏ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଲି, ତାହା ମୋତେ ଭୀତ କଲା; ଆପଣା ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଚିନ୍ତାସମୂହ ଓ ଆପଣା ମସ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ଦର୍ଶନସମୂହ ମୋତେ ଉଦ୍‍ବିଗ୍ନ କଲା। ଏଣୁ ସେହି ସ୍ଵପ୍ନର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜ୍ଞାତ କରାଇବା ନିମନ୍ତେ ବାବିଲର ସମସ୍ତ ବିଦ୍ଵାନ୍‍ ଲୋକଙ୍କୁ ମୋʼ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଆଜ୍ଞା କଲି। ତେବେ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଗଣକ, ବାବିଲୀୟ ଓ ଜ୍ୟୋତିର୍ବେତ୍ତାମାନେ ଭିତରକୁ ଆସିଲେ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ଵପ୍ନ କହିଲି, ମାତ୍ର ସେମାନେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ତହିଁର ଅର୍ଥ କହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଶେଷରେ ଦାନିୟେଲ ମୋʼ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ—ମୋʼ ଦେବତାଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଯାହାଙ୍କ ନାମ ବେଲ୍‍ଟଶତ୍ସର ରଖାଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କଠାରେ ପବିତ୍ର ଦେବଗଣର ଆତ୍ମା ଅଛି—ଆଉ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ଵପ୍ନ କହିଲି। ହେ ବେଲ୍‍ଟଶତ୍ସର, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ, ପବିତ୍ର ଦେବଗଣର ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭଠାରେ ଅଛି, ଆଉ କୌଣସି ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଦୁର୍ବୋଧ୍ୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ—ମୁଁ ଯେଉଁ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଲି, ତହିଁର ଦର୍ଶନସମୂହ ଓ ତହିଁର ଅର୍ଥ ମୋତେ କୁହ। ଶଯ୍ୟାରେ ଥିବା ବେଳେ ମୋʼ ମନ ମଧ୍ୟରେ ଉଦିତ ଦର୍ଶନସମୂହ: ମୁଁ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରେ ଗୋଟିଏ ବୃକ୍ଷ ଦେଖିଲି, ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ। ସେହି ବୃକ୍ଷ ବଢ଼ି ବଳବାନ ହେଲା, ଆଉ ତାହାର ଶୀର୍ଷ ସ୍ଵର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା, ପୁଣି ତାହା ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା। ତାହାର ପତ୍ର ସୁନ୍ଦର ଓ ତାହାର ଫଳ ପ୍ରଚୁର ଥିଲା, ପୁଣି ତହିଁରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆହାର ଥିଲା। ବନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ତହିଁ ତଳେ ଛାୟା ପାଇଲେ, ଆଉ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାର ଶାଖାରେ ବାସ କଲେ, ପୁଣି ସମୁଦାୟ ପ୍ରାଣୀ ତହିଁରୁ ପୋଷଣ ପାଇଲେ।

ଶଯ୍ୟାରେ ମୋʼ ଦର୍ଶନସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜଣେ ପ୍ରହରୀ, ଜଣେ ପବିତ୍ର ଜନଙ୍କୁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲି। ^a

ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ କହିଲେ: ବୃକ୍ଷଟି କାଟି ପକାଅ, ତାହାର ଶାଖା ଛେଦନ କର, ତାହାର ପତ୍ର ଝାଡ଼ି ପକାଅ, ତାହାର ଫଳ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କର। ପଶୁମାନେ ତହିଁ ତଳୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାର ଶାଖାରୁ ପଳାୟନ କରନ୍ତୁ। ମାତ୍ର ତାହାର ମୂଳର ଗଣ୍ଠି ଭୂମିରେ ରଖିଦିଅ, ଲୁହା ଓ ପିତ୍ତଳର ବନ୍ଧନୀରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ, କ୍ଷେତ୍ରର ତୃଣ ମଧ୍ୟରେ ରହୁ। ସେ ସ୍ଵର୍ଗର କାକରରେ ସିକ୍ତ ହେଉ, ଆଉ ଭୂମିର ତୃଣ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ଅଂଶ ହେଉ। ତାହାର ମନୁଷ୍ୟ-ମନ ଅପସାରିତ ହେଉ ଓ ତାହାକୁ ଏକ ପଶୁର ମନ ଦିଆଯାଉ, ଆଉ ତାହା ଉପରେ ସାତ ସମୟ ବହିଯାଉ। ଏହି ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ପ୍ରହରୀଗଣଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ପବିତ୍ର ଜନଗଣଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ, ଯେପରି ଜୀବିତ ଲୋକମାନେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ଯେ ପରାତ୍ପର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ତାହା ଦିଅନ୍ତି, ପୁଣି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ନୀଚ ଜଣକୁ ତହିଁ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି।’

ମୁଁ, ରାଜା ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର, ଏହି ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଲି। ହେ ବେଲ୍‍ଟଶତ୍ସର, ଏହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ କୁହ, କାରଣ ମୋʼ ରାଜ୍ୟର ବିଦ୍ଵାନ୍‍ ଲୋକମାନେ ଏହା ବୁଝାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ପାର—ପବିତ୍ର ଦେବଗଣର ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭଠାରେ ଅଛି।

ଦାନିୟେଲ କଠିନ ସତ୍ୟ କହନ୍ତି

ତେବେ ବେଲ୍‍ଟଶତ୍ସର ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ଦାନିୟେଲ କ୍ଷଣକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ, ଆପଣା ଚିନ୍ତାରେ ଉଦ୍‍ବିଗ୍ନ ହେଲେ। ରାଜା କହିଲେ, “ହେ ବେଲ୍‍ଟଶତ୍ସର, ସ୍ଵପ୍ନ କିମ୍ବା ତହିଁର ଅର୍ଥ ତୁମ୍ଭକୁ ଉଦ୍‍ବିଗ୍ନ ନ କରୁ।” ବେଲ୍‍ଟଶତ୍ସର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସ୍ଵପ୍ନ ଆପଣଙ୍କ ଘୃଣାକାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଓ ତହିଁର ଅର୍ଥ ଆପଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟୁ!”

ଆପଣ ଯେଉଁ ବୃକ୍ଷ ଦେଖିଲେ, ତାହା ବଳବାନ ହୋଇ ବଢ଼ିଲା, ତାହାର ଶୀର୍ଷ ସ୍ଵର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା, ତାହା ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା, ତାହାର ପତ୍ର ସୁନ୍ଦର, ଫଳ ପ୍ରଚୁର, ସମସ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆହାର—ବନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ତହିଁ ତଳେ ବାସ କଲେ, ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାର ଶାଖାରେ ବସା କଲେ। ହେ ରାଜନ୍‍, ସେହି ବୃକ୍ଷ ଆପଣ ଅଟନ୍ତି—ଆପଣ ବଢ଼ି ବଳବାନ ହୋଇଅଛନ୍ତି; ଆପଣଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ଵ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ସ୍ଵର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଅଛି, ଆପଣଙ୍କ ରାଜତ୍ଵ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିଅଛି।

ରାଜା ଜଣେ ପ୍ରହରୀ, ଜଣେ ପବିତ୍ର ଜନଙ୍କୁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ଏହା କହୁଥିବା ଦେଖିଲେ: ବୃକ୍ଷଟି କାଟି ପକାଅ, ତାହା ବିନଷ୍ଟ କର—ମାତ୍ର ତାହାର ମୂଳର ଗଣ୍ଠି କ୍ଷେତ୍ରର ତୃଣ ମଧ୍ୟରେ ଲୁହା ଓ ପିତ୍ତଳର ବନ୍ଧନୀରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ଭୂମିରେ ରଖିଦିଅ। ସେ ସ୍ଵର୍ଗର କାକରରେ ସିକ୍ତ ହେଉ; ତାହା ଉପରେ ସାତ ସମୟ ବହିଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ଅଂଶ ହେଉ। ହେ ମୋʼ ରାଜନ୍‍, ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହି: ପରାତ୍ପରଙ୍କ ଆଦେଶ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି, ଆପଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତଡ଼ାଯାଇ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିବେ, ବଳଦ ପରି ତୃଣ ଖାଇବେ, ସ୍ଵର୍ଗର କାକରରେ ସିକ୍ତ ହେବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ସାତ ସମୟ ବହିଯାଏ ଓ ପରାତ୍ପର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି, ପୁଣି ଯାହାକୁ ମନୋନୀତ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ତାହା ଦିଅନ୍ତି ବୋଲି ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି। ବୃକ୍ଷର ଗଣ୍ଠି ଓ ତାହାର ମୂଳ ଭୂମିରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଗଲା: ସ୍ଵର୍ଗ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି ବୋଲି ଆପଣ ଜାଣିଲା ଉତ୍ତାରେ ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଦିଆଯିବ। ଏଣୁ ହେ ରାଜନ୍‍, ମୋʼ ପରାମର୍ଶ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ: ଧାର୍ମିକତା ଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ପାପରୁ ଓ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା ଦ୍ଵାରା ଆପଣଙ୍କ ଅଧର୍ମରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆପଣଙ୍କ ଉନ୍ନତି ସ୍ଥାୟୀ ହୋଇପାରେ।

ଅହଙ୍କାର ନତ କରାଗଲା

ଏହିସବୁ ରାଜା ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସରଙ୍କ ଉପରେ ଘଟିଲା। ବାର ମାସ ପରେ ସେ ବାବିଲର ରାଜପ୍ରାସାଦ ଛାତ ଉପରେ ବୁଲୁଥିଲେ।

ରାଜା କହିଲେ, “ମୁଁ ଆପଣା ପରାକ୍ରମ ବଳରେ, ଆପଣା ପ୍ରତାପର ମହିମା ନିମନ୍ତେ ରାଜଗୃହ ରୂପେ ଯାହା ନିର୍ମାଣ କଲି, ଏହା କି ସେହି ମହାନ୍‍ ବାବିଲ ନୁହେଁ?”

ଏହି କଥା ରାଜାଙ୍କ ମୁଖରେ ଥିବା ବେଳେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଏକ ରବ ପଡ଼ିଲା: “ହେ ରାଜା ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର, ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଏହା କୁହାଯାଉଅଛି: ରାଜ୍ୟ ତୁମ୍ଭଠାରୁ ଅପସୃତ ହୋଇଅଛି। ତୁମ୍ଭେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତଡ଼ାଯାଇ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରିବ, ବଳଦ ପରି ତୃଣ ଖାଇବ। ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ସାତ ସମୟ ବହିଯିବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରାତ୍ପର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ତାହା ଦିଅନ୍ତି ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବ।”

ସେହିକ୍ଷଣି ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେହି ବାକ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା: ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତଡ଼ାଯାଇ ସେ ଗୋରୁ ପରି ତୃଣ ଖାଇଲେ, ତାହାଙ୍କ ଶରୀର ସ୍ଵର୍ଗର କାକରରେ ସିକ୍ତ ହେଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କ କେଶ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀର ପର ପରି ଓ ତାହାଙ୍କ ନଖ ପକ୍ଷୀର ନଖ ପରି ବଢ଼ିଲା।

ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ଓ ନମ୍ର କରାଗଲେ

ସେହି ଦିନସମୂହ ଶେଷ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ ମୁଁ, ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର, ସ୍ଵର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ଆଖି ଉଠାଇଲି, ଆଉ ମୋʼ ବୁଦ୍ଧି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସିଲା। ମୁଁ ପରାତ୍ପରଙ୍କର ଧନ୍ୟବାଦ କଲି, ଅନନ୍ତକାଳ ଜୀବିତ ଥିବା ଜଣଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ସମ୍ମାନ କଲି, ଯାହାଙ୍କ ରାଜତ୍ଵ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ, ଯାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ବିସ୍ତୃତ।

ପୃଥିବୀର ସମୁଦାୟ ନିବାସୀ ତୁଚ୍ଛ ବୋଲି ଗଣିତ, ଆଉ ସେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀ ମଧ୍ୟରେ ଓ ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କର୍ମ କରନ୍ତି; ପୁଣି କେହି ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ନିବାରଣ କରିପାରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କୁ କହିପାରେ ନାହିଁ, “ଆପଣ କଅଣ କଲେ?”

ତେବେ ମୋʼ ବୁଦ୍ଧି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସିଲା; ମୋʼ ରାଜ୍ୟର ମହିମା ନିମନ୍ତେ ମୋʼ ପ୍ରତାପ ଓ ତେଜ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସିଲା। ମୋʼ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଅମାତ୍ୟଗଣ ମୋତେ ଅନ୍ଵେଷଣ କଲେ; ମୁଁ ଆପଣା ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେଲି, ଆଉ ମୋତେ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ଵ ଯୋଗ କରାଗଲା। ଏବେ ମୁଁ, ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର, ସ୍ଵର୍ଗର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ସମ୍ମାନ କରୁଅଛି, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ କର୍ମ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ, ତାହାଙ୍କ ପଥ ଯଥାର୍ଥ; ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଅହଙ୍କାରରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ନମ୍ର କରିପାରନ୍ତି।