தானியேல் 4

4 ¹நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா, பூமியெங்கும் வாழ்கிற சகல ஜனங்களுக்கும், ஜாதிகளுக்கும், பாஷைக்காரருக்கும் எழுதுகிறதாவது: உங்கள் சமாதானம் பெருகுவதாக.

²உன்னதமான தேவன் எனக்குச் செய்த அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் அறிவிப்பது எனக்கு மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறது. ³அவருடைய அடையாளங்கள் எவ்வளவு பெரியவைகள், அவருடைய அற்புதங்கள் எவ்வளவு வல்லமையுள்ளவைகள்! அவருடைய ராஜ்யம் நித்திய ராஜ்யம், அவருடைய ஆளுகை தலைமுறை தலைமுறையாய் நிலைத்திருக்கிறது.

⁴நேபுகாத்நேச்சாராகிய நான் என் வீட்டில் சுகமாயும், என் அரண்மனையில் செழிப்பாயும் இருந்தேன். ⁵என்னைப் பயமுறுத்தின ஒரு சொப்பனத்தைக் கண்டேன்; என் படுக்கையின்மேல் எழுந்த நினைவுகளும், என் தலையில் தோன்றின தரிசனங்களும் என்னைத் திடுக்கிடச் செய்தன. ⁶ஆகையால் அந்தச் சொப்பனத்தின் அர்த்தத்தை எனக்குத் தெரிவிக்கும்படி பாபிலோனிலுள்ள சகல ஞானிகளையும் என் முன்பாக அழைத்துவரும்படி கட்டளையிட்டேன். ⁷அப்பொழுது சாஸ்திரிகளும், ஜோசியர்களும், கல்தேயரும், நக்ஷத்திரக்காரரும் வந்தார்கள். நான் அந்தச் சொப்பனத்தை அவர்களுக்குச் சொன்னேன்; ஆனாலும் அவர்கள் அதின் அர்த்தத்தை எனக்குத் தெரிவிக்கமாட்டாதேபோனார்கள். ⁸கடைசியில் என் தேவனுடைய நாமத்தின்படி பெல்தெஷாத்சார் என்று பேர்பெற்ற தானியேல், பரிசுத்த தேவர்களின் ஆவி அவனுக்குள் இருக்க, என் முன்பாக வந்தான்; அவனுக்கு அந்தச் சொப்பனத்தைச் சொன்னேன். ⁹சாஸ்திரிகளின் தலைவனாகிய பெல்தெஷாத்சாரே, பரிசுத்த தேவர்களின் ஆவி உன்னிடத்தில் இருக்கிறது என்றும், எந்த மறைபொருளும் உனக்குக் கடினமல்ல என்றும் நான் அறிவேன்; நான் கண்ட என் சொப்பனத்தின் தரிசனங்களையும் அதின் அர்த்தத்தையும் எனக்குச் சொல். ¹⁰நான் படுக்கையில் இருக்கையில் என் மனதில் தோன்றின தரிசனங்களாவன: இதோ, பூமியின் மத்தியில் மிகவும் உயரமான ஒரு விருட்சத்தைக் கண்டேன். ¹¹அந்த விருட்சம் வளர்ந்து பலத்ததாகி, அதின் நுனி வானமட்டும் எட்டி, அது தென்பட்டது பூமியின் எல்லைகள்வரைக்கும். ¹²அதின் இலைகள் அழகாயும், அதின் கனி மிகுதியாயும் இருந்தது, எல்லாருக்கும் அதில் ஆகாரம் இருந்தது. காட்டு மிருகங்கள் அதின் நிழலில் தங்கின, ஆகாயத்துப் பறவைகள் அதின் கிளைகளில் வாசம்பண்ணின, மாம்சமான யாவும் அதனால் போஷிக்கப்பட்டன.

¹³நான் படுக்கையில் இருக்கையில் என் தரிசனங்களில், இதோ, ஒரு காவலாளன், பரிசுத்தமுள்ள ஒருவன், வானத்திலிருந்து இறங்கிவருகிறதைக் கண்டேன். ^a a v13 “காவலாளன்” என்பவன் தேவனுடைய பரிசுத்த தூதர்களில் ஒருவன்; இங்கு ராஜாவின்மேல் விதிக்கப்பட்ட தீர்ப்பை நிறைவேற்றும்படி அனுப்பப்பட்டவன் — ஒரு பரலோகத் தூதன்; தேவன் தாமே அல்ல.

¹⁴அவன் உரத்த சத்தமிட்டு: அந்த விருட்சத்தை வெட்டி, அதின் கிளைகளை வெட்டி, அதின் இலைகளை உதிர்த்து, அதின் கனியைச் சிதறடியுங்கள். மிருகங்கள் அதின் கீழிருந்தும், பறவைகள் அதின் கிளைகளிலிருந்தும் ஓடிப்போகக்கடவன. ¹⁵ஆனாலும் அதின் வேர்களின் அடிமரத்தைப் பூமியில் இருக்கவிடுங்கள்; வெளியின் புல்லுக்குள்ளே இரும்பினாலும் வெண்கலத்தினாலும் செய்த கட்டினால் அதைக் கட்டுங்கள். அவன் வானத்தின் பனியிலே நனைவானாக, மிருகங்களோடேகூட அவனுடைய பங்கு பூமியின் புல்லிலே இருக்கக்கடவது. ¹⁶அவனுடைய மனுஷ இருதயம் மாற்றப்பட்டு, மிருக இருதயம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்படுவதாக, இப்படி ஏழு காலங்கள் அவன்மேல் கடந்துபோவதாக. ¹⁷இந்தத் தீர்ப்பு காவலாளரின் கட்டளையினாலும், இந்தத் தீர்மானம் பரிசுத்தமுள்ளவர்களின் வார்த்தையினாலும் விளங்குகிறது, உயிரோடிருக்கிறவர்கள் அறியும்படிக்கு, உன்னதமானவர் மனுஷருடைய ராஜ்யத்தின்மேல் ஆளுகைசெய்து, அதைத் தமக்குச் சித்தமானவனுக்குக் கொடுத்து, மனுஷரில் தாழ்மையானவனை அதின்மேல் ஏற்படுத்துகிறார் என்பதை அறியும்படிக்கே.’

¹⁸நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவாகிய நான் கண்ட சொப்பனம் இதுவே. பெல்தெஷாத்சாரே, நீ அதின் அர்த்தத்தை எனக்குச் சொல்; என் ராஜ்யத்திலுள்ள ஞானிகள் அதை எனக்கு விவரிக்கக்கூடாமல் போனார்கள்; ஆனால் நீ அதைச் செய்யக்கூடும், ஏனெனில் பரிசுத்த தேவர்களின் ஆவி உன்னிடத்தில் இருக்கிறது.

தானியேல் கடினமான சத்தியத்தைச் சொல்கிறான்

¹⁹அப்பொழுது பெல்தெஷாத்சார் என்னும் பேர்கொண்ட தானியேல் கொஞ்சநேரம் திகைத்து, தன் நினைவுகளால் கலங்கினான். ராஜா அவனை நோக்கி: “பெல்தெஷாத்சாரே, சொப்பனமும் அதின் அர்த்தமும் உன்னைக் கலங்கப்பண்ணவேண்டாம்” என்றான். அதற்குப் பெல்தெஷாத்சார் மறுமொழியாக: “என் ஆண்டவனே, இந்தச் சொப்பனம் உம்மைப் பகைக்கிறவர்களுக்கும், அதின் அர்த்தம் உம்முடைய சத்துருக்களுக்கும் ஆகக்கடவது!” என்றான்.

²⁰நீர் கண்ட விருட்சம் வளர்ந்து பலத்ததாகி, அதின் நுனி வானமட்டும் எட்டி, அது பூமியனைத்திற்கும் தென்பட்டதே; ²¹அழகான இலைகளும், மிகுந்த கனியும், எல்லாருக்கும் ஆகாரமுமுள்ளது; காட்டு மிருகங்கள் அதின் கீழ் தங்கின, ஆகாயத்துப் பறவைகள் அதின் கிளைகளில் கூடுகட்டின; ²²ராஜாவே, அது நீரே — நீர் வளர்ந்து பலத்தவரானீர்; உம்முடைய மகத்துவம் வளர்ந்து வானமட்டும் எட்டியது, உம்முடைய ஆளுகை பூமியின் எல்லைகள்வரைக்கும் பரவியது.

²³ராஜா ஒரு காவலாளனும் பரிசுத்தமுள்ளவனுமாகிய ஒருவன் வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்து: அந்த விருட்சத்தை வெட்டி அழியுங்கள் — ஆனாலும் அதின் வேர்களின் அடிமரத்தைப் பூமியில் இருக்கவிட்டு, வெளியின் புல்லிலே இரும்பினாலும் வெண்கலத்தினாலும் செய்த கட்டினால் அதைக் கட்டுங்கள்; அவன் வானத்தின் பனியிலே நனைவானாக; அவன்மேல் ஏழு காலங்கள் கடந்துபோகுமளவும் அவனுடைய பங்கு காட்டு மிருகங்களோடேகூட இருக்கக்கடவது என்று சொல்லக்கண்டீரே; ²⁴ராஜாவே, இதின் விபரமாவது: என் ஆண்டவனாகிய ராஜாவின்மேல் உன்னதமானவரின் கட்டளை வந்திருக்கிறது; ²⁵நீர் மனுஷரிடத்தினின்று தள்ளப்பட்டு, காட்டு மிருகங்களோடே தங்கி, மாடுகளைப்போல் புல்லைத் தின்று, வானத்தின் பனியிலே நனைவீர்; உன்னதமானவர் மனுஷருடைய ராஜ்யத்தின்மேல் ஆளுகைசெய்து, அதைத் தமக்குச் சித்தமானவனுக்குக் கொடுக்கிறார் என்பதை நீர் அறியுமளவும், ஏழு காலங்கள் உம்மேல் கடந்துபோகும். ²⁶அடிமரத்தையும் அதின் வேர்களையும் இருக்கவிடும்படியான கட்டளையின் கருத்தாவது: பரலோகம் ஆளுகைசெய்கிறது என்பதை நீர் அறிந்துகொண்டபின், உம்முடைய ராஜ்யம் உமக்குத் திரும்ப நிலைநிறுத்தப்படும். ²⁷ஆகையால் ராஜாவே, என் ஆலோசனையை ஏற்றுக்கொள்ளும்: நீதியினால் உம்முடைய பாவங்களையும், ஏழைகளுக்கு இரக்கம் காட்டுவதினால் உம்முடைய அக்கிரமங்களையும் விட்டுவிடும்; அப்பொழுது உம்முடைய செழிப்பு தொடர்ந்திருக்கும்.

பெருமை தாழ்த்தப்பட்டது

²⁸இவைகளெல்லாம் நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவின்மேல் வந்தன. ²⁹பன்னிரண்டு மாதம் சென்றபின்பு, அவன் பாபிலோனிலுள்ள ராஜ அரண்மனையின் மேல்தளத்தில் உலாவிக்கொண்டிருந்தான்.

³⁰ராஜா: “நான் என் வல்லமையின் பராக்கிரமத்தினாலும், என் மகிமையின் பிரதாபத்துக்காகவும் ராஜ்யவீடாகக் கட்டின மகா பாபிலோன் இதுவல்லவா?” என்றான்.

³¹அந்த வார்த்தை இன்னும் ராஜாவின் வாயில் இருக்கும்போது, வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாகி: “நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவே, உனக்குச் சொல்லப்படுகிறதாவது: ராஜ்யம் உன்னைவிட்டு நீங்கிற்று. ³²நீ மனுஷரிடத்தினின்று தள்ளப்பட்டு, காட்டு மிருகங்களோடே தங்கி, மாட்டைப்போல் புல்லைத் தின்பாய். உன்னதமானவர் மனுஷருடைய ராஜ்யத்தின்மேல் ஆளுகைசெய்து, அதைத் தமக்குச் சித்தமானவனுக்குக் கொடுக்கிறார் என்பதை நீ அறியுமளவும், ஏழு காலங்கள் உன்மேல் கடந்துபோகும்” என்றது.

³³அந்நேரமே அந்த வார்த்தை நேபுகாத்நேச்சாருக்கு விரோதமாய் நிறைவேறிற்று: அவன் மனுஷரிடத்தினின்று தள்ளப்பட்டு, மாடுகளைப்போல் புல்லைத் தின்று, அவனுடைய மயிர் கழுகுகளின் இறகுகளைப்போலவும், அவனுடைய நகங்கள் பறவைகளின் நகங்களைப்போலவும் வளருமளவும், அவனுடைய சரீரம் வானத்தின் பனியிலே நனைந்தது.

நேபுகாத்நேச்சார் மறுபடியும் நிலைநிறுத்தப்பட்டு தாழ்த்தப்படுகிறான்

³⁴அந்நாட்கள் முடிந்தபோது, நேபுகாத்நேச்சாராகிய நான் என் கண்களை வானத்துக்கு ஏறெடுத்தேன்; என் புத்தி எனக்குத் திரும்பிவந்தது. அப்பொழுது நான் உன்னதமானவரை ஸ்தோத்திரித்து, என்றென்றைக்கும் ஜீவித்திருக்கிறவரைப் புகழ்ந்து கனம்பண்ணினேன்; அவருடைய ஆளுகை நித்திய ஆளுகை, அவருடைய ராஜ்யம் தலைமுறை தலைமுறையாய் நிலைநிற்கிறது.

³⁵பூமியின் குடிகள் அனைவரும் ஒன்றுமில்லாதவர்களாக எண்ணப்படுகிறார்கள், அவர் வானத்தின் சேனையிடத்தில் தமது சித்தத்தின்படி செய்கிறார் பூமியின் குடிகளிடத்திலும் செய்கிறார்; அவருடைய கையைத் தடுக்க ஒருவனாலும் கூடாது, அவரை நோக்கி, “நீர் என்ன செய்தீர்?” என்று சொல்லவும் கூடாது.

³⁶அந்நேரத்தில் என் புத்தி எனக்குத் திரும்பிவந்தது; என் ராஜ்யத்தின் மகிமைக்காக என் மகத்துவமும் என் பிரகாசமும் எனக்குத் திரும்பிவந்தன. என் ஆலோசனைக்காரரும் என் பிரபுக்களும் என்னைத் தேடினார்கள்; நான் என் ராஜ்யத்தின்மேல் திரும்ப நிலைநிறுத்தப்பட்டேன், மிகுதியான மகத்துவமும் எனக்குக் கூட்டப்பட்டது. ³⁷இப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சாராகிய நான் பரலோகத்தின் ராஜாவைப் புகழ்ந்து, உயர்த்தி, கனம்பண்ணுகிறேன்; அவருடைய கிரியைகளெல்லாம் சத்தியமும், அவருடைய வழிகள் நியாயமுமாயிருக்கிறது; பெருமையாய் நடக்கிறவர்களைத் தாழ்த்த அவர் வல்லவராயிருக்கிறார்.