Shoh Xudoyi Taoloni ulugʻlaydi

Buni Navuxadnazarning o'zi hikoya qiladi. Tushida ulkan daraxt kesib tashlanadi, Doniyor esa istar-istamas bu daraxt shohning o'zi ekanini aytadi. Bir yildan so'ng kibri uni quvib yetadi: aql-hushi qaytib, mag'rurlarni xor qiluvchi Zotni ulug'lamaguncha, u hayvondek yashaydi.

4-bob.

Navuxadnazar shohdan butun yer yuzida yashaydigan barcha xalqlar, elatlar va turli tillarda soʻzlashuvchilarga: Omonligingiz ziyoda boʻlsin!

Xudoyi Taolo men uchun koʻrsatgan alomatu moʻjizalar haqida eʼlon qilishdan mamnunman. Uning alomatlari naqadar ulugʻ, moʻjizalari naqadar qudratlidir! Uning Shohligi abadiy Shohlikdir, hukmronligi esa avloddan-avlodga davom etadi.

Men, Navuxadnazar, uyimda xotirjam, saroyimda farovon yashardim. Meni qoʻrqitgan bir tush koʻrdim; oʻrnimda yotganimda kelgan oʻy-xayollar va xayolimdagi vahiylar meni dahshatga soldi. Shunda tushning maʼnosini menga aytib berishlari uchun Bobilning barcha donishmandlarini oldimga keltirishni buyurdim. Keyin sehrgarlar, afsungarlar, bobilliklar va munajjimlar kirib kelishdi. Men ularga tushni aytib berdim, ammo ular uning taʼbirini menga aytib berolmadilar. Nihoyat Doniyor oldimga keldi — u xudoyimning nomi bilan Beltishazar deb atalgan, muqaddas xudolarning ruhi unda bor edi — va men unga tushni aytib berdim. Beltishazar, sehrgarlar boshligʻi, bilaman, muqaddas xudolarning ruhi senda bor va hech bir sir seni dovdiratmaydi. Men koʻrgan tushimdagi vahiylarni va ularning maʼnosini menga aytib ber. Oʻrnimda yotganimda xayolimdagi vahiylar shular edi: men yerning oʻrtasida juda baland bir daraxtni koʻrdim. Daraxt oʻsib, baquvvat boʻldi, uning uchi osmonga yetdi va u butun yer yuzining eng chekkalarigacha koʻrinib turardi. Uning barglari chiroyli, mevasi moʻl-koʻl edi, unda hamma uchun yetarli oziq bor edi. Yovvoyi hayvonlar uning tagida soya topardi, osmon qushlari shoxlarida yashardi va barcha jonzotlar undan oziqlanardi.

Oʻrnimda yotganimda koʻrgan vahiylarimda osmondan tushib kelayotgan bir soqchini, muqaddas zotni koʻrdim. ^a

U baland ovoz bilan dedi: “Daraxtni kesinglar, shoxlarini chopinglar, barglarini uzinglar, mevalarini sochib yuboringlar. Hayvonlar uning tagidan, qushlar esa shoxlaridan qochib ketsin. Lekin ildizining toʻngʻagini yerda, dalaning oʻt-oʻlanlari orasida, temir va bronza halqa bilan bogʻlangan holda qoldiringlar. U osmon shabnamidan shalabbo boʻlsin, yer oʻti orasida yovvoyi hayvonlar bilan birga nasibasini olsin. Uning inson aqli olib qoʻyilsin, oʻrniga hayvon aqli berilsin, boshidan yetti vaqt oʻtsin. Bu hukm soqchilarning farmoni bilan, bu qaror muqaddas zotlarning soʻzi bilan chiqarildi, toki tiriklar bilib qoʻysinlarki, Xudoyi Taolo odamzod shohligi ustidan hukmronlik qiladi, uni Oʻzi istagan kishiga beradi va eng tuban odamni unga hokim qilib qoʻyadi.”

Men, Navuxadnazar shoh, koʻrgan tush mana shu. Beltishazar, uning maʼnosini menga aytib ber, chunki shohligimdagi donishmandlar buni izohlab berolmaydilar, sen esa izohlay olasan, zero muqaddas xudolarning ruhi senda bor.

Doniyor achchiq haqiqatni aytadi

Shunda Beltishazar deb atalgan Doniyor bir muddat dovdirab qoldi, oʻy-xayollari uni tashvishga soldi. Shoh unga dedi: “Beltishazar, bu tush ham, uning maʼnosi ham seni tashvishga solmasin.” Beltishazar javob berdi: “Hazratim, bu tush Sizni yomon koʻrganlarning boshiga, uning maʼnosi esa dushmanlaringizning boshiga tushsin!”

Siz koʻrgan daraxt oʻsib baquvvat boʻldi, uning uchi osmonga yetdi, butun yer yuzidan koʻrinib turardi, barglari chiroyli, mevasi moʻl-koʻl, hamma uchun oziq edi — yovvoyi hayvonlar uning tagida yashardi, osmon qushlari shoxlarida uya qurardi. Ey shoh, bu daraxt — Sizsiz! Siz oʻsib, baquvvat boʻldingiz. Buyukligingiz oshib, osmonga yetdi, hukmronligingiz yerning chekkalarigacha choʻzildi.

Shoh osmondan tushib kelgan bir soqchini, muqaddas zotni koʻrdi, u shunday deyayotgan edi: “Daraxtni kesinglar, uni yoʻq qilinglar, lekin ildizining toʻngʻagini dalaning oʻti orasida, temir va bronza halqa bilan bogʻlangan holda yerda qoldiringlar. U osmon shabnamidan shalabbo boʻlsin, boshidan yetti vaqt oʻtguncha nasibasi yovvoyi hayvonlar bilan birga boʻlsin.” Ey shohim, bu tushning taʼbiri shudir: Xudoyi Taoloning hukmi hazratim shoh boshiga keldi, Siz odamlar orasidan haydab chiqarilasiz, yovvoyi hayvonlar orasida yashaysiz, hoʻkizlardek oʻt yeysiz, osmon shabnamidan shalabbo boʻlasiz. Boshingizdan yetti vaqt oʻtadi, toki Xudoyi Taolo odamzod shohligi ustidan hukmronlik qilishini va uni Oʻzi tanlagan kishiga berishini bilib olguningizgacha. Toʻngʻak va ildizlarini yerda qoldirish haqidagi buyruqning maʼnosi shu: Osmon hukmronlik qilishini bilib olganingizdan keyin shohligingiz Sizga qaytariladi. Shuning uchun, ey shoh, maslahatimni qabul qiling: solihlik bilan gunohlaringizdan, kambagʻallarga rahm-shafqat koʻrsatib esa nohaqliklaringizdan voz keching, shunda farovonligingiz davom etadi.

Kibr yerga urildi

Bularning bari Navuxadnazar shohning boshiga tushdi. Oradan oʻn ikki oy oʻtgach, u Bobildagi shohona saroyning tomida sayr qilib yurgan edi.

Shoh dedi: “Mana shu buyuk Bobilni oʻzim qudratli kuchim bilan, saltanatimning shon-sharafi uchun shohona qarorgoh qilib qurganim rost emasmi?”

Bu soʻzlar hali shohning ogʻzida ekan, osmondan bir ovoz keldi: “Ey Navuxadnazar shoh, senga shu aytiladi: shohlik sendan ketdi. Sen odamlar orasidan haydab chiqarilasan, yovvoyi hayvonlar bilan birga yashaysan, hoʻkizdek oʻt yeysan. Boshingdan yetti vaqt oʻtadi, toki Xudoyi Taolo odamzod shohligi ustidan hukmronlik qilishini va uni Oʻzi istagan kishiga berishini bilib olguninggacha.”

Oʻsha zahoti bu soʻz Navuxadnazar haqida ushaldi: u odamlar orasidan haydab chiqarildi, mol kabi oʻt yedi, tanasi osmon shabnamidan hoʻl boʻldi, nihoyat sochlari burgut patlaridek, tirnoqlari qush changallaridek oʻsib ketdi.

Navuxadnazar tiklandi va kamtarin etildi

Oʻsha kunlar tugagach, men, Navuxadnazar, koʻzlarimni osmonga koʻtardim va aqlim oʻzimga qaytdi. Men Xudoyi Taologa hamdlar aytdim, abadiy Tirik Zotni ulugʻlab, Unga shukronalar aytdim. Uning hukmronligi abadiydir, Shohligi avlodma-avlod davom etadi.

Yer yuzining barcha aholisi hech narsa deb hisoblanadi. U osmon qoʻshinlari orasida ham, yer yuzining aholisi orasida ham Oʻz irodasiga koʻra ish tutadi. Hech kim Uning qoʻlini toʻxtatolmaydi yoki Unga: “Sen nima qilding?” — deya olmaydi.

Shundan soʻng aqlim oʻzimga qaytdi, shohligimning shon-shuhrati uchun saltanatim va ulugʻvorligim menga qaytdi. Maslahatchilarim va amaldorlarim meni qidirib topdilar, shohligim ustidan qaytadan tiklandim va menga misli koʻrilmagan buyuklik qoʻshildi. Endi men, Navuxadnazar, Osmon Shohini ulugʻlayman, Unga hamdlar aytib, Uni sharaflayman, chunki Uning barcha ishlari toʻgʻri, yoʻllari adolatlidir. U takabburlik bilan yuradiganlarni past qila oladi.