Belshazar Otaning uyini haqorat qiladi

Belshazar Otamizning uyidan talab olingan idishlardan sharob ichib, metall va toshdan yasalgan xudolarni maqtaydi. Bir qo'l devor suvog'iga yozadi va shohning tizzalari bir-biriga uriladi. Doniyor asl ayblovni aytadi: otang haqida bilarding, ammo hech kimni ulug'lamading. O'sha kechasi shoh o'ladi.

5-bob.

Belshazar podsho ming nafar amaldori uchun katta ziyofat berdi va oʻsha ming kishi oldida sharob ichdi. Belshazar sharobdan totib koʻrarkan, otasi Navuxadnazar Quddusdagi maʼbaddan olib kelgan oltin va kumush idishlarni keltirishni buyurdi, toki podshoning oʻzi, amaldorlari, xotinlari va kanizaklari ulardan ichishsin. Shunda Quddusdagi maʼbaddan, yaʼni Otamizning uyidan olingan oltin idishlarni keltirishdi; podsho, amaldorlari, xotinlari va kanizaklari ulardan ichishdi. Ular sharob ichib, oltin, kumush, bronza, temir, yogʻoch va toshdan yasalgan xudolarni ulugʻlashdi.

Shu payt inson qoʻlining barmoqlari paydo boʻlib, chiroqdon roʻparasidagi podsho saroyi devorining suvogʻiga yoza boshladi. Podsho esa yozayotgan qoʻlni koʻrib turdi. Podshoning rangi oʻzgardi, xayollari uni dahshatga soldi, beli boʻshashib, tizzalari titrab bir-biriga urila boshladi.

Podsho baland ovoz bilan afsungarlar, munajjimlar va folbinlarni chaqirishni buyurdi. U Bobil donishmandlariga shunday dedi: “Kim bu yozuvni oʻqib, uning maʼnosini menga aytib bersa, oʻsha kishi arjuvon kiyim kiyadi, boʻyniga oltin zanjir taqiladi va saltanatda uchinchi hukmdor boʻladi.” ^a

Shunda podshoning hamma donishmandlari kirib kelishdi, lekin ularning hech biri yozuvni oʻqiy olmadi va uning maʼnosini podshoga ayta olmadi. Shu sababli Belshazar podsho yanada dahshatga tushdi, rangi battar oqarib ketdi, amaldorlari esa hayratda qolishdi.

Podsho va amaldorlarining gaplarini eshitib, malika ziyofat zaliga kirdi va dedi: “Ey podshoh, umringiz uzoq boʻlsin! Xayollaringiz sizni dahshatga solmasin, rangingiz oqarmasin. Saltanatingizda bir odam bor, unda muqaddas xudolarning ruhi bor. Otangiz zamonida u xudolarning donoligiga oʻxshash idrok, tushuncha va donolik koʻrsatgan edi. Otangiz Navuxadnazar podsho — ha, otangiz podshoh — uni sehrgarlar, afsungarlar, munajjimlar va folbinlarning boshligʻi qilib tayinlagan edi, chunki bu Doniyorda favqulodda ruh, bilim va tushuncha — tushlarni taʼbirlash, topishmoqlarni yechish, chigal ishlarni hal qilish qobiliyati bor edi. Podshoh unga Beltishazar deb ism qoʻygan edi. Endi Doniyorni chaqiring, u maʼnosini taʼbirlab beradi.”

Doniyor Otaning hukmini oʻqiydi

Doniyorni podsho huzuriga keltirishdi. Podsho undan soʻradi: “Otam podshoh Yahudiyadan olib kelgan surgundagi yahudiylardan biri — Doniyor senmisan? Men sen haqingda eshitdimki, senda xudolarning ruhi bor emish, senda nur, tushuncha va noyob donolik bor ekan. Bu yozuvni oʻqib, maʼnosini menga aytib berish uchun donishmandlar va afsungarlarni huzurimga keltirishdi, lekin ular buni uddalay olishmadi. Men sen haqingda eshitdimki, sen taʼbir berishga va chigal ishlarni yechishga qodir ekansan. Agar bu yozuvni oʻqib, maʼnosini menga aytib bersang, arjuvon kiyim kiyasan, boʻyningga oltin zanjir taqiladi va saltanatda uchinchi hukmdor boʻlasan.”

Doniyor podshoga javob berdi: “Sovgʻalaringiz oʻzingizda qolsin, mukofotlaringizni boshqa birovga bering. Shunga qaramay, men podshohga yozuvni oʻqib, uning maʼnosini aytib beraman. Ey oliy hazrat, Taolo Otamiz otangiz Navuxadnazarga saltanat, buyuklik, ulugʻvorlik va haybatni berdi. U bergan buyuklik tufayli hamma xalqlar, elatlar va har tilda soʻzlashuvchilar uning oldida titrab, qoʻrqib turardi. U kimni xohlasa oʻldirar, kimni xohlasa tirik qoldirar, kimni xohlasa yuksaltirar, kimni xohlasa pastga urardi. Lekin uning yuragi magʻrurlanib, ruhi takabburlikdan qotib ketgach, u shohlik taxtidan tushirildi va ulugʻvorligi tortib olindi. U odamlar orasidan haydab chiqarildi, aqli hayvonnikiga oʻxshab qoldi. U yovvoyi eshaklar bilan yashadi, hoʻkiz kabi oʻtlar bilan boqildi, tanasini osmon shudringi hoʻlladi — toki u Taolo Otamiz odamzod saltanati ustidan hukmronlik qilishini va uning ustiga kimni xohlasa, oʻshani qoʻyishini bilib yetguncha.

Lekin siz, uning oʻgʻli Belshazar, bularning hammasini bilsangiz-da, yuragingizni past tutmadingiz. Aksincha, siz samoviy Hukmdorga qarshi oʻzingizni koʻtardingiz. Uning uyining idishlarini oldingizga keltirtdingiz, siz, amaldorlaringiz, xotinlaringiz va kanizaklaringiz ulardan sharob ichdingiz. Siz koʻra olmaydigan, eshita olmaydigan va hech narsani bilmaydigan — kumush, oltin, bronza, temir, yogʻoch va toshdan yasalgan xudolarni ulugʻladingiz. Ammo nafasingizni Oʻz qoʻlida ushlab turgan, butun yoʻllaringiz Oʻzining qoʻlida boʻlgan Zotni — Otamizni — siz ulugʻlamadingiz. Shu sababli U bu yozuvni yozgan qoʻlni yubordi.

Yozilgan yozuv mana budir: MENE, MENE, TEKEL, PARSIN.

Uning maʼnosi shudir: MENE — Otamiz saltanatingizning kunlarini sanab chiqdi va unga chek qoʻydi.

TEKEL — siz tarozida tortildingiz va yetishmay chiqdingiz.

PERES — saltanatingiz boʻlinib, midiyaliklar va forslarga berildi.”

Shunda Belshazar buyruq berdi va Doniyorga arjuvon kiyim kiygizishdi, boʻyniga oltin zanjir taqishdi hamda uni saltanatda uchinchi hukmdor deb eʼlon qilishdi.

Oʻsha kechaning oʻzida bobilliklar podshosi Belshazar oʻldirildi. Midiyalik Doro esa oltmish ikki yoshlar chamasida saltanatni qoʻlga oldi.