Daniel 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Raja Belsyasar ngayakeun pesta badag pikeun 1.000 urang gegeden, bari nginum anggur di hareupeun nu 1.000 urang tea. ²Sabot ngaraskeun anggur, Belsyasar marentah sangkan dibawa parabot emas jeung perak anu ku ramana, Nebukadnesar, geus dicokot ti Bait Allah di Yerusalem, pikeun inuman raja, para gegeden, para istri, jeung para selir. ³Tuluy dibawa parabot emas anu dicokot ti Bait Allah, imah Rama urang di Yerusalem; raja, para gegeden, para istri, jeung para selir nginum tina eta parabot. ⁴Maranehna nginum anggur bari ngamulyakeun dewa-dewa tina emas, perak, tambaga, beusi, kai, jeung batu.

⁵Dadak sakala torojol ramo-ramo leungeun jelema, tuluy nulis dina plester tembok karaton raja, mureuy jeung tempat damar, sarta raja nenjo eta leungeun keur nulis. ⁶Beungeut raja robah warnana, pikiranana jadi sieun, cangkengna leuleus, jeung tuurna gatuk patinggatuk.

⁷Raja ngagero sangkan nyampeurkeun tukang-tukang jampe, tukang nujum, jeung tukang tenung, tuluy ngomong ka para cerdik pandita Babul, “Saha-saha anu bisa maca ieu tulisan jeung nerangkeun hartina ka kami, bakal dipake jubah wungu, dikongkorongan emas dina beuheungna, sarta jadi pangereh katilu di karajaan.” ^a a v7 Belsyasar teh raja ngabantu handapeun ramana, Nabonidus, anu keur teu aya, nepi ka ‘katilu di karajaan’ teh pangkat pangluhurna anu bisa dipaparinkeun ku anjeunna.

⁸Tuluy sakabeh cerdik pandita raja arasup, tapi taya saurang oge anu bisa maca eta tulisan atawa nerangkeun hartina ka raja. ⁹Nepi ka Raja Belsyasar beuki sieun, beungeutna beuki pias, sarta para gegedenna bingung.

¹⁰Barang ngadenge omongan raja jeung para gegeden, praameswari asup ka rohangan pesta, tuluy nyarios, “Nun Raja, mugi jumeneng salalanggengna! Ulah dugi ka raja sieun ku pikiran sorangan atawa beungeut raja jadi pias. ¹¹Di karajaan raja aya hiji jalma anu kaancikan roh dewa-dewa nu suci. Dina jaman ramana raja, manehna nembongkeun pangarti, pangaweruh, jeung kabijaksanaan saperti kabijaksanaan dewa-dewa. Raja Nebukadnesar, rama raja—nya rama raja anu jumeneng raja tea—ngangkat manehna jadi kapala para tukang sihir, tukang jampe, tukang nujum, jeung tukang tenung, ¹²lantaran roh nu luar biasa, pangaweruh, jeung pangarti—bisa ngagalkeun impian, nerangkeun teka-teki, jeung ngaleupaskeun pasualan nu ruwet—kapanggih dina diri Daniel ieu, anu ku raja dingaranan Beltesasar. Ayeuna sina nyampeurkeun Daniel; tangtu manehna bakal bisa ngagalkeun eta.”

Daniel Maca Putusan Rama

¹³Daniel dibawa ka hareupeun raja, tuluy raja mariksa, “Na maneh teh Daniel, salah saurang urang buangan ti Yuda anu dibawa ku rama kami, raja tea, ti tanah Yuda? ¹⁴Kami ngadenge yen roh dewa-dewa aya di jero diri maneh—cahaya, pangarti, jeung kabijaksanaan nu langka kapanggih dina diri maneh. ¹⁵Para cerdik pandita jeung tukang jampe geus dibawa ka hareupeun kami pikeun maca ieu tulisan jeung nerangkeun hartina ka kami, tapi teu baroga daya. ¹⁶Kami ngadenge yen maneh bisa ngagalkeun jeung ngaleupaskeun pasualan nu ruwet. Lamun maneh bisa maca ieu tulisan jeung nerangkeun hartina ka kami, maneh bakal dipake jubah wungu, dikongkorongan emas dina beuheung, sarta jadi pangereh katilu di karajaan.”

¹⁷Daniel ngawaler ka raja, “Pangparin raja candak deui; ganjaran raja paparinkeun ka nu sejen. Sanajan kitu, abdi seja maca eta tulisan kanggo raja sareng nerangkeun hartosna ka raja. ¹⁸Nun Raja, Rama urang Nu Maha Agung parantos maparin karajaan, kaagungan, kamulyaan, sareng kaluhuran ka rama raja, Nebukadnesar. ¹⁹Ku karana kaagungan anu dipaparinkeun ka anjeunna tea, sakabeh bangsa, nagara, jeung rupa-rupa basa ngarigik jeung sarieun di payuneunana. Anjeunna maehan saha bae anu dikersakeun, ngahirupan saha bae anu dikersakeun, ngaluhurkeun saha bae anu dikersakeun, sarta ngahinakeun saha bae anu dikersakeun. ²⁰Tapi barang hatena jadi adigung sarta jiwana ngeras jadi gumede, anjeunna dilengserkeun tina tahta karajaanana sarta kamulyaanana dicabut. ²¹Anjeunna diusir ti kalangan jelema, pikiranana dijadikeun saperti sato; anjeunna hirup jeung kalde-kalde leuweung, diparaban ku jukut saperti sapi, sarta awakna kalembaban ku ibun ti langit—nepi ka anjeunna terang yen Rama urang Nu Maha Agung anu ngarajaan karajaan manusa sarta anu ngangkat saha bae anu dipikersa pikeun ngawasaanana.

²²Tapi raja, Belsyasar putrana, teu ngarendahkeun manah sanajan raja uninga kana sagala perkara ieu. ²³Kalah ka ngagulidagkeun maneh ngalawan ka Gusti nu kawasa di sawarga. Raja nitah mawa parabot ti bait Mantenna ka hareupeun raja, tuluy raja, para gegeden, para istri, sareng para selir nginum anggur tina eta parabot. Raja ngamulyakeun dewa-dewa tina perak, emas, tambaga, beusi, kai, jeung batu—dewa-dewa nu teu bisa nenjo, ngadenge, atawa nyaho nanaon. Nanging ka Mantenna, Anu nyekel nyawa raja dina panangana-Na, Anu kagungan sagala lampah raja—nya eta Rama urang—raja henteu ngamulyakeun. ²⁴Ku sabab eta Mantenna ngutus leungeun anu nulis ieu seratan.

²⁵Ieu tulisan anu diseratkeun teh: MENE, MENE, TEKEL, PARSIN.

²⁶Ieu hartina: MENE—Rama urang parantos ngitung lilana poe karajaan raja sarta geus ngeureunkeunana.

²⁷TEKEL—raja geus ditimbang dina timbangan sarta kapanggih kurang.

²⁸PERES—karajaan raja geus dibagi-bagi sarta dipaparinkeun ka urang Media jeung urang Persia.”

²⁹Tuluy Belsyasar marentah, sarta Daniel dipakean jubah wungu, dikongkorongan emas dina beuheungna, tuluy diembarkeun jadi pangereh katilu di karajaan.

³⁰Peuting eta keneh Belsyasar, raja urang Babul, dipaehan. ³¹Ari Darius urang Media narima eta karajaan, dina umur kira-kira genep puluh dua taun.