ബേൽശസ്സർ പിതാവിന്റെ ആലയത്തെ അപമാനിക്കുന്നു
ബേൽശസ്സർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിൽനിന്നു കൊള്ളയടിച്ച പാത്രങ്ങളിൽ കുടിക്കുകയും ലോഹവും കല്ലും കൊണ്ടുള്ള ദേവന്മാരെ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കൈ ചുവരിലെ കുമ്മായത്തിന്മേൽ എഴുതുന്നു; അവന്റെ മുട്ടുകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ യഥാർത്ഥ കുറ്റം എടുത്തുപറയുന്നു — നിന്റെ അപ്പനു സംഭവിച്ചതു നീ അറിഞ്ഞിരുന്നു, എന്നിട്ടും ആരെയും നീ മാനിച്ചില്ല. ആ രാത്രി തന്നെ രാജാവ് മരിക്കുന്നു.
5 1ബേൽശസ്സർ രാജാവ് തന്റെ ആയിരം പ്രഭുക്കന്മാർക്കായി ഒരു വലിയ വിരുന്നൊരുക്കി, ആ ആയിരം പേരുടെ മുമ്പാകെ വീഞ്ഞു കുടിച്ചു. 2വീഞ്ഞു രുചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, തന്റെ പിതാവായ നെബൂഖദ്നേസർ ജറുസലേമിലെ ആലയത്തിൽനിന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന സ്വർണ-വെള്ളി പാത്രങ്ങൾ രാജാവും തന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും ഭാര്യമാരും വെപ്പാട്ടികളും കുടിക്കേണ്ടതിന് കൊണ്ടുവരുവാൻ ബേൽശസ്സർ കല്പിച്ചു. 3അപ്പോൾ ജറുസലേമിലുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയമായ മന്ദിരത്തിൽനിന്ന് എടുത്ത സ്വർണപ്പാത്രങ്ങൾ അവർ കൊണ്ടുവന്നു; രാജാവും തന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും ഭാര്യമാരും വെപ്പാട്ടികളും അവയിൽനിന്നു കുടിച്ചു. 4അവർ വീഞ്ഞു കുടിച്ച് സ്വർണം, വെള്ളി, വെങ്കലം, ഇരുമ്പ്, മരം, കല്ല് എന്നിവകൊണ്ടുള്ള ദേവന്മാരെ സ്തുതിച്ചു.
5ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൈവിരലുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, വിളക്കുതണ്ടിന് എതിരെയുള്ള രാജധാനിയുടെ ചുവരിന്മേലുള്ള കുമ്മായത്തിൽ എഴുതി; എഴുതുന്ന ആ കൈ രാജാവ് കണ്ടു. 6രാജാവിന്റെ മുഖം വിളറി, തന്റെ വിചാരങ്ങൾ അവനെ ഭയപ്പെടുത്തി, അരക്കെട്ടിന്റെ ഉറപ്പു ക്ഷയിച്ചു, മുഴങ്കാലുകൾ തമ്മിൽ ഇടിച്ചു.
7രാജാവ് ആഭിചാരകന്മാരെയും ജ്യോതിഷികളെയും ശകുനവാദികളെയും വിളിച്ചുകൂവി, ബാബിലോണിലെ ജ്ഞാനികളോട് പറഞ്ഞു: “ഈ എഴുത്തു വായിച്ച് അതിന്റെ അർഥം എന്നോടു പറയുന്നവൻ ആരായാലും ധൂമ്രവസ്ത്രം ധരിക്കുകയും കഴുത്തിൽ സ്വർണമാല അണിയുകയും രാജ്യത്തിൽ മൂന്നാമനായി വാഴുകയും ചെയ്യും.” a a v7 ബേൽശസ്സർ തന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിലുള്ള പിതാവായ നബോനിഡസിന്റെ കീഴിൽ സഹഭരണാധികാരി ആയിരുന്നു; അതിനാൽ ‘രാജ്യത്തിൽ മൂന്നാമൻ’ എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിനു നല്കുവാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥാനം.
8അപ്പോൾ രാജാവിന്റെ സകല ജ്ഞാനികളും അകത്തുവന്നു; എന്നാൽ ആ എഴുത്തു വായിക്കുവാനോ അതിന്റെ അർഥം രാജാവിനെ അറിയിക്കുവാനോ അവരിലാർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. 9അതുകൊണ്ട് ബേൽശസ്സർ രാജാവ് ഏറ്റവും അധികം ഭയപ്പെട്ടു, തന്റെ മുഖം ഒന്നുകൂടി വിളറി, തന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ അമ്പരന്നുപോയി.
10രാജാവിന്റെയും തന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജ്ഞി വിരുന്നുശാലയിൽ പ്രവേശിച്ചു പറഞ്ഞു: “രാജാവ് ദീർഘായുസ്സായിരിക്കട്ടെ! അങ്ങയുടെ വിചാരങ്ങൾ അങ്ങയെ ഭയപ്പെടുത്തുകയോ അങ്ങയുടെ മുഖം വിളറുകയോ ചെയ്യരുത്. 11അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിൽ വിശുദ്ധദേവന്മാരുടെ ആത്മാവുള്ള ഒരു പുരുഷൻ ഉണ്ട്. അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ കാലത്ത് ദേവന്മാരുടെ ജ്ഞാനംപോലെയുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചയും വിവേകവും ജ്ഞാനവും അദ്ദേഹം കാണിച്ചു. അങ്ങയുടെ പിതാവായ നെബൂഖദ്നേസർ രാജാവ്—അങ്ങയുടെ പിതാവായ രാജാവുതന്നെ—അദ്ദേഹത്തെ മന്ത്രവാദികളുടെയും ആഭിചാരകന്മാരുടെയും ജ്യോതിഷികളുടെയും ശകുനവാദികളുടെയും തലവനാക്കി, 12രാജാവ് ബേൽത്തെശസ്സർ എന്നു പേരിട്ട ഈ ദാനിയേലിൽ അസാധാരണമായ ആത്മാവും അറിവും വിവേകവും—സ്വപ്നങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതും കടങ്കഥകൾ വിവരിക്കുന്നതും കുരുക്കുകൾ അഴിക്കുന്നതും—കണ്ടെത്തിയതുകൊണ്ടുതന്നെ. ഇപ്പോൾ ദാനിയേലിനെ വിളിക്കുക; അദ്ദേഹം അർഥം വ്യാഖ്യാനിക്കും.”
ദാനിയേൽ പിതാവിന്റെ വിധി വായിക്കുന്നു
13ദാനിയേലിനെ രാജസന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു; രാജാവ് ചോദിച്ചു: “എന്റെ പിതാവായ രാജാവ് യെഹൂദയിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന യെഹൂദാ പ്രവാസികളിൽ ഒരുവനായ ദാനിയേൽ നീ തന്നെയോ? 14ദേവന്മാരുടെ ആത്മാവ് നിന്നിൽ ഉണ്ടെന്നും—വെളിച്ചവും വിവേകവും അപൂർവമായ ജ്ഞാനവും നിന്നിൽ കാണപ്പെടുന്നുവെന്നും ഞാൻ കേട്ടു. 15ഈ എഴുത്തു വായിച്ച് അതിന്റെ അർഥം എന്നോടു പറയേണ്ടതിന് ജ്ഞാനികളെയും ആഭിചാരകന്മാരെയും എന്റെ മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവന്നു; എന്നാൽ അവർക്കതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. 16നിനക്ക് വ്യാഖ്യാനിക്കുവാനും കുരുക്കുകൾ അഴിക്കുവാനും കഴിയുമെന്നു ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ എഴുത്തു വായിച്ച് അതിന്റെ അർഥം എന്നോടു പറഞ്ഞാൽ, നീ ധൂമ്രവസ്ത്രം ധരിക്കുകയും കഴുത്തിൽ സ്വർണമാല അണിയുകയും രാജ്യത്തിൽ മൂന്നാമനായി വാഴുകയും ചെയ്യും.”
17ദാനിയേൽ രാജാവിനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “അങ്ങയുടെ സമ്മാനങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പക്കൽത്തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; അങ്ങയുടെ പ്രതിഫലങ്ങൾ മറ്റൊരുവനു കൊടുത്താലും. എങ്കിലും ഞാൻ രാജാവിന് ഈ എഴുത്തു വായിച്ച് അതിന്റെ അർഥം അറിയിക്കാം. 18തിരുമേനീ, അത്യുന്നതനായ നമ്മുടെ പിതാവ് അങ്ങയുടെ പിതാവായ നെബൂഖദ്നേസറിന് രാജത്വവും മഹത്ത്വവും തേജസ്സും പ്രതാപവും നല്കി. 19അവിടുന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു നല്കിയ മഹത്ത്വംനിമിത്തം സകല ജനതകളും ജാതികളും ഭാഷക്കാരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പാകെ വിറച്ച് ഭയപ്പെട്ടു. തനിക്കിഷ്ടമുള്ളവനെ അദ്ദേഹം കൊന്നു, ഇഷ്ടമുള്ളവനെ ജീവനോടെ വെച്ചു, ഇഷ്ടമുള്ളവനെ ഉയർത്തി, ഇഷ്ടമുള്ളവനെ താഴ്ത്തി. 20തന്റെ ഹൃദയം നിഗളിച്ച് തന്റെ മനസ്സ് അഹങ്കാരത്താൽ കഠിനമായപ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ രാജസിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് നീക്കപ്പെട്ടു, തന്റെ തേജസ്സും എടുക്കപ്പെട്ടു. 21അദ്ദേഹം മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽനിന്ന് നീക്കപ്പെട്ടു, തന്റെ മനസ്സ് മൃഗത്തിന്റേതുപോലെയായി; കാട്ടുകഴുതകളോടുകൂടെ വസിച്ചു, കാളയെപ്പോലെ പുല്ലു തിന്നു, ആകാശത്തിലെ മഞ്ഞ് തന്നെ നനച്ചു—അത്യുന്നതനായ നമ്മുടെ പിതാവ് മനുഷ്യരുടെ രാജ്യത്തെ ഭരിക്കുന്നുവെന്നും അവിടുന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവനെ അതിന്മേൽ നിയമിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം അറിയുവോളം.
22എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനായ ബേൽശസ്സരേ, ഇതൊക്കെയും അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തെ താഴ്ത്തിയിട്ടില്ല. 23പകരം, അങ്ങ് സ്വർഗത്തിന്റെ അധിപതിക്കെതിരെ തന്നെത്തന്നെ ഉയർത്തി. അവിടുത്തെ ആലയത്തിലെ പാത്രങ്ങൾ അങ്ങയുടെ മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവരുവിച്ചു; അങ്ങും അങ്ങയുടെ പ്രഭുക്കന്മാരും ഭാര്യമാരും വെപ്പാട്ടികളും അവയിൽനിന്നു വീഞ്ഞു കുടിച്ചു. കാണുവാനോ കേൾക്കുവാനോ ഒന്നും അറിയുവാനോ കഴിയാത്ത—വെള്ളി, സ്വർണം, വെങ്കലം, ഇരുമ്പ്, മരം, കല്ല് എന്നിവകൊണ്ടുള്ള ദേവന്മാരെ അങ്ങ് സ്തുതിച്ചു. എന്നാൽ അങ്ങയുടെ ശ്വാസം തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നവനും അങ്ങയുടെ എല്ലാ വഴികൾക്കും ഉടയവനുമായ—നമ്മുടെ പിതാവിനെ—അങ്ങ് മാനിച്ചിട്ടില്ല. 24അതുകൊണ്ട് ഈ ലിഖിതം എഴുതിയ ആ കൈ അവിടുന്ന് അയച്ചു.
25എഴുതപ്പെട്ട എഴുത്ത് ഇതാകുന്നു: മെനേ, മെനേ, തെക്കേൽ, പർസീൻ.
26അതിന്റെ അർഥം ഇതാകുന്നു: മെനേ—നമ്മുടെ പിതാവ് അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിന്റെ നാളുകൾ എണ്ണി അതിന് അവസാനം വരുത്തിയിരിക്കുന്നു.
27തെക്കേൽ—അങ്ങ് തുലാസിൽ തൂക്കപ്പെട്ട് കുറവുള്ളവനായി കാണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
28പെരേസ്—അങ്ങയുടെ രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ട് മേദ്യർക്കും പാർസികൾക്കും കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
29അപ്പോൾ ബേൽശസ്സർ കല്പന കൊടുത്തു; അവർ ദാനിയേലിനെ ധൂമ്രവസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ച് കഴുത്തിൽ സ്വർണമാല അണിയിച്ച് രാജ്യത്തിൽ മൂന്നാമത്തെ അധിപതിയായി അദ്ദേഹത്തെ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
30ആ രാത്രിയിൽത്തന്നെ ബാബിലോന്യരുടെ രാജാവായ ബേൽശസ്സർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. 31മേദ്യനായ ദാര്യാവേശ് ഏകദേശം അറുപത്തിരണ്ടു വയസ്സുള്ളവനായി രാജ്യം ഏറ്റുവാങ്ങി.