بيلشضر پيءُ جي گھر جي بي حرمتي ڪري ٿو
بيلشضر اسان جي پيءُ جي گهر مان ڦريل ٿانون ۾ پيئي ٿو ۽ ڌاتوءَ ۽ پٿر جي ديوتائن جي واکاڻ ڪري ٿو. هڪ هٿ ڀت جي پلستر تي لکي ٿو ۽ سندس گوڏا پاڻ ۾ ٽڪرائجن ٿا. دانيال اصل الزام ٻڌائي ٿو — توکي پنهنجي پيءُ جي خبر هئي ۽ تو ڪنهن کي به عزت نه ڏني. انهيءَ رات بادشاهه مري وڃي ٿو.
5 1بادشاهه بيلشضر پنهنجن هڪ هزار امرن لاءِ وڏي دعوت ڪئي، ۽ انهن هزارن جي سامهون شراب پيتائين. 2شراب جو ذائقو وٺندي بيلشضر حڪم ڏنو تہ سون ۽ چانديءَ جا اهي ٿانو آندا وڃن، جيڪي سندس پيءُ نبوڪدنضر يروشلم جي هيڪل مان کڻي آيو هو، تہ جيئن بادشاهه، سندس امير، زالون ۽ ڪنيزون انهن ۾ پيئن. 3تڏهن اهي سون جا ٿانو آندا ويا، جيڪي يروشلم ۾ اسان جي پيءُ جي گھر يعني هيڪل مان ڪڍيا ويا هئا؛ بادشاهه، سندس امرن، زالن ۽ ڪنيزن انهن مان شراب پيتو. 4هنن شراب پيتو ۽ سون، چاندي، ٽامي، لوهه، ڪاٺ ۽ پٿر جي معبودن جي ساراهه ڪئي.
5ايتري ۾ انسان جي هٿ جون آڱريون ظاهر ٿيون ۽ شمعدان جي سامهون بادشاهه جي محل جي ڀت جي گچ تي لکڻ لڳيون، ۽ بادشاهه ان هٿ کي لکندي ڏسي رهيو هو. 6بادشاهه جي منهن جو رنگ بدلجي ويو، سندس خيالن کيس خوفزده ڪري ڇڏيو، سندس ڪمر جا ٻڌ ڍرا ٿي ويا ۽ ڳوڏا هڪ ٻئي سان ٽڪرائڻ لڳا.
7بادشاهه وڏي آواز سان دانهن ڪري جادوگرن، نجومين ۽ فال ڪڍندڙن کي سڏايو، ۽ بابل جي ڏاهن کي چيائين تہ ”جيڪو هي لکت پڙهي ۽ مون کي ان جو مطلب ٻڌائي، سو ارغواني پوشاڪ پهريندو، سندس ڳچيءَ ۾ سون جي زنجير هوندي ۽ هو بادشاهيءَ ۾ ٽيون حاڪم ٿيندو.“ a a v7 بيلشضر پنهنجي غير حاضر پيءُ نبونيدس جي هيٺان گڏيل حڪمران هو، تنهنڪري ’بادشاهيءَ ۾ ٽيون‘ سڀ کان مٿانهون درجو هو جيڪو هو ڏئي سگھي ٿو.
8پوءِ بادشاهه جا سڀ ڏاها اندر آيا، پر نڪي هو لکت پڙهي سگھيا ۽ نڪي کيس ان جو مطلب ٻڌائي سگھيا. 9تنهنڪري بادشاهه بيلشضر اڃا وڌيڪ خوفزده ٿي ويو، سندس منهن وڌيڪ ڦڪو ٿي ويو ۽ سندس امير حيران ٿي ويا.
10بادشاهه ۽ سندس امرن جي ڳالهين تي راڻي ضيافت واري هال ۾ آئي ۽ چيائين تہ ”اي بادشاهه، هميشه جيئرو رهه! تنهنجا خيال توکي خوفزده نہ ڪن، ۽ تنهنجو منهن ڦڪو نہ ٿئي. 11تنهنجي بادشاهيءَ ۾ هڪ ماڻهو آهي جنهن ۾ پاڪ معبودن جو روح آهي. تنهنجي پيءُ جي ڏينهن ۾ هن ۾ معبودن جي حڪمت جهڙي بصيرت، سمجھ ۽ ڏاهپ ڏٺي وئي. بادشاهه نبوڪدنضر تنهنجي پيءُ—ها، تنهنجي پيءُ بادشاهه—کيس جادوگرن، نجومين ۽ فال ڪڍندڙن جو سردار مقرر ڪيو، 12ڇاڪاڻ تہ هن دانيال ۾، جنهن کي بادشاهه بيلطشضر نالو ڏنو هو، غير معمولي روح، ڄاڻ ۽ سمجھ—خوابن جي تعبير ڪرڻ، ڳجھارتون کولڻ ۽ ڳنڍون ڇوڙڻ—ڏٺي وئي. هاڻي دانيال کي سڏاءِ؛ هو تعبير ڪندو.“
دانيال پيءُ جو فيصلو پڙهي ٿو
13دانيال کي بادشاهه جي اڳيان آندو ويو، تڏهن بادشاهه پڇيو تہ ”ڇا تون دانيال آهين، يهوداه جي جلاوطنن مان هڪ، جن کي منهنجي پيءُ بادشاهه يهوداه مان آندو هو؟ 14مون ٻڌو آهي تہ تو ۾ معبودن جو روح آهي، ۽ تو ۾ روشني، سمجھ ۽ نادر ڏاهپ ڏٺي وئي آهي. 15ڏاها ۽ جادوگر منهنجي اڳيان آندا ويا تہ هي لکت پڙهن ۽ مون کي ان جو مطلب ٻڌائين، پر اهي ڪري نہ سگھيا. 16مون ٻڌو آهي تہ تون تعبير ڪري سگھين ٿو ۽ ڳنڍون ڇوڙي سگھين ٿو. جيڪڏهن تون هي لکت پڙهين ۽ مون کي ان جو مطلب ٻڌائين، تہ ارغواني پوشاڪ پهرينديئن، تنهنجي ڳچيءَ ۾ سون جي زنجير هوندي ۽ تون بادشاهيءَ ۾ ٽيون حاڪم ٿيندين.“
17دانيال بادشاهه کي وراڻيو تہ ”پنهنجا تحفا پاڻ وٽ رک، ۽ پنهنجا انعام ڪنهن ٻئي کي ڏي. تڏهن بہ آءٌ بادشاهه لاءِ لکت پڙهندس ۽ کيس ان جو مطلب ٻڌائيندس. 18اي بادشاهه سلامت، سڀ کان مٿانهين اسان جي پيءُ تنهنجي پيءُ نبوڪدنضر کي بادشاهي، وڏائي، جلوو ۽ شان ڏنو. 19ان وڏائيءَ جي ڪري جيڪا هن کيس ڏني هئي، سڀ ماڻهو، قومون ۽ ٻوليون ڳالهائيندڙ سندس اڳيان ڏڪندا ۽ ڊڄندا هئا. جنهن کي گھريائين ماريائين، جنهن کي گھريائين جيئرو رهڻ ڏنائين، جنهن کي گھريائين مٿي ڪيائين، جنهن کي گھريائين هيٺ ڪيائين. 20جڏهن سندس دل مغرور ٿي ۽ سندس روح سخت ٿي غرور ۾ بدلجي ويو، تڏهن کيس شاهي تخت تان لاٿو ويو ۽ سندس جلوو کسيو ويو. 21کيس ماڻهن مان ڪڍيو ويو، سندس عقل جانور جهڙو ڪيو ويو؛ هو جھنگلي گڏهن سان رهيو، ڍڳن وانگر کيس گاھ کارايو ويو ۽ آسمان جي اوس کيس پسائيندي رهي—ايستائين جو هن ڄاتو تہ سڀ کان مٿانهون اسان جو پيءُ انسانن جي بادشاهيءَ تي حڪمراني ڪري ٿو ۽ جنهن کي گھري تنهن کي ان تي مقرر ڪري ٿو.
22پر تو، اي سندس پٽ بيلشضر، هي سڀ ڪجھ ڄاڻندي بہ پنهنجي دل کي عاجز نہ ڪيو. 23بلڪ تو پاڻ کي آسمان جي مالڪ جي خلاف مٿي ڪيو. تو سندس گھر جا ٿانو پنهنجي اڳيان گھرايا، ۽ تو، تنهنجن امرن، زالن ۽ ڪنيزن انهن مان شراب پيتو. تو چاندي، سون، ٽامي، لوهه، ڪاٺ ۽ پٿر جي انهن معبودن جي ساراهه ڪئي جيڪي نہ ڏسن ٿا، نہ ٻڌن ٿا ۽ نہ ڪجھ ڄاڻن ٿا. پر جنهن جي هٿ ۾ تنهنجو ساھ آهي ۽ جنهن جا تنهنجا سڀ رستا آهن، سو اسان جو پيءُ—تو کيس عزت نہ ڏني. 24تنهنڪري هن اهو هٿ موڪليو، جنهن هي لکت لکي.
25جيڪا لکت لکي وئي سا هيءَ آهي: مني، مني، تقيل، فرسين.
26ان جو مطلب هي آهي: مني—اسان جي پيءُ تنهنجي بادشاهيءَ جا ڏينهن ڳڻي ان کي ختم ڪيو.
27تقيل—تون ترازيءَ ۾ تورجي ويو آهين ۽ گھٽ نڪتو آهين.
28فرس—تنهنجي بادشاهي ورهائي وئي آهي ۽ مادين ۽ فارسين کي ڏني وئي آهي.“
29پوءِ بيلشضر حڪم ڏنو، تڏهن هنن دانيال کي ارغواني پوشاڪ پهرائي، سندس ڳچيءَ ۾ سون جي زنجير وجھي، کيس بادشاهيءَ ۾ ٽيون حاڪم ٿيڻ جو اعلان ڪيائون.
30ان ئي رات بابل وارن جو بادشاهه بيلشضر ماريو ويو. 31مادي دارياوس بادشاهي ورتي، هو اٽڪل ٻاسٺ ورهين جو هو.