ڇپيل
ڪتاب

بيلشضر پيءُ جي گھر جي بي حرمتي ڪري ٿو

بيلشضر اسان جي پيءُ جي گهر مان ڦريل ٿانون ۾ پيئي ٿو ۽ ڌاتوءَ ۽ پٿر جي ديوتائن جي واکاڻ ڪري ٿو. هڪ هٿ ڀت جي پلستر تي لکي ٿو ۽ سندس گوڏا پاڻ ۾ ٽڪرائجن ٿا. دانيال اصل الزام ٻڌائي ٿو — توکي پنهنجي پيءُ جي خبر هئي ۽ تو ڪنهن کي به عزت نه ڏني. انهيءَ رات بادشاهه مري وڃي ٿو.

باب 5.

بادشاهه بيلشضر پنهنجن هڪ هزار امرن لاءِ وڏي دعوت ڪئي، ۽ انهن هزارن جي سامهون شراب پيتائين. شراب جو ذائقو وٺندي بيلشضر حڪم ڏنو تہ سون ۽ چانديءَ جا اهي ٿانو آندا وڃن، جيڪي سندس پيءُ نبوڪدنضر يروشلم جي هيڪل مان کڻي آيو هو، تہ جيئن بادشاهه، سندس امير، زالون ۽ ڪنيزون انهن ۾ پيئن. تڏهن اهي سون جا ٿانو آندا ويا، جيڪي يروشلم ۾ اسان جي پيءُ جي گھر يعني هيڪل مان ڪڍيا ويا هئا؛ بادشاهه، سندس امرن، زالن ۽ ڪنيزن انهن مان شراب پيتو. هنن شراب پيتو ۽ سون، چاندي، ٽامي، لوهه، ڪاٺ ۽ پٿر جي معبودن جي ساراهه ڪئي.

ايتري ۾ انسان جي هٿ جون آڱريون ظاهر ٿيون ۽ شمعدان جي سامهون بادشاهه جي محل جي ڀت جي گچ تي لکڻ لڳيون، ۽ بادشاهه ان هٿ کي لکندي ڏسي رهيو هو. بادشاهه جي منهن جو رنگ بدلجي ويو، سندس خيالن کيس خوفزده ڪري ڇڏيو، سندس ڪمر جا ٻڌ ڍرا ٿي ويا ۽ ڳوڏا هڪ ٻئي سان ٽڪرائڻ لڳا.

بادشاهه وڏي آواز سان دانهن ڪري جادوگرن، نجومين ۽ فال ڪڍندڙن کي سڏايو، ۽ بابل جي ڏاهن کي چيائين تہ ”جيڪو هي لکت پڙهي ۽ مون کي ان جو مطلب ٻڌائي، سو ارغواني پوشاڪ پهريندو، سندس ڳچيءَ ۾ سون جي زنجير هوندي ۽ هو بادشاهيءَ ۾ ٽيون حاڪم ٿيندو.“ a a v7 بيلشضر پنهنجي غير حاضر پيءُ نبونيدس جي هيٺان گڏيل حڪمران هو، تنهنڪري ’بادشاهيءَ ۾ ٽيون‘ سڀ کان مٿانهون درجو هو جيڪو هو ڏئي سگھي ٿو.

پوءِ بادشاهه جا سڀ ڏاها اندر آيا، پر نڪي هو لکت پڙهي سگھيا ۽ نڪي کيس ان جو مطلب ٻڌائي سگھيا. تنهنڪري بادشاهه بيلشضر اڃا وڌيڪ خوفزده ٿي ويو، سندس منهن وڌيڪ ڦڪو ٿي ويو ۽ سندس امير حيران ٿي ويا.

بادشاهه ۽ سندس امرن جي ڳالهين تي راڻي ضيافت واري هال ۾ آئي ۽ چيائين تہ ”اي بادشاهه، هميشه جيئرو رهه! تنهنجا خيال توکي خوفزده نہ ڪن، ۽ تنهنجو منهن ڦڪو نہ ٿئي. تنهنجي بادشاهيءَ ۾ هڪ ماڻهو آهي جنهن ۾ پاڪ معبودن جو روح آهي. تنهنجي پيءُ جي ڏينهن ۾ هن ۾ معبودن جي حڪمت جهڙي بصيرت، سمجھ ۽ ڏاهپ ڏٺي وئي. بادشاهه نبوڪدنضر تنهنجي پيءُ—ها، تنهنجي پيءُ بادشاهه—کيس جادوگرن، نجومين ۽ فال ڪڍندڙن جو سردار مقرر ڪيو، ڇاڪاڻ تہ هن دانيال ۾، جنهن کي بادشاهه بيلطشضر نالو ڏنو هو، غير معمولي روح، ڄاڻ ۽ سمجھ—خوابن جي تعبير ڪرڻ، ڳجھارتون کولڻ ۽ ڳنڍون ڇوڙڻ—ڏٺي وئي. هاڻي دانيال کي سڏاءِ؛ هو تعبير ڪندو.“

دانيال پيءُ جو فيصلو پڙهي ٿو

دانيال کي بادشاهه جي اڳيان آندو ويو، تڏهن بادشاهه پڇيو تہ ”ڇا تون دانيال آهين، يهوداه جي جلاوطنن مان هڪ، جن کي منهنجي پيءُ بادشاهه يهوداه مان آندو هو؟ مون ٻڌو آهي تہ تو ۾ معبودن جو روح آهي، ۽ تو ۾ روشني، سمجھ ۽ نادر ڏاهپ ڏٺي وئي آهي. ڏاها ۽ جادوگر منهنجي اڳيان آندا ويا تہ هي لکت پڙهن ۽ مون کي ان جو مطلب ٻڌائين، پر اهي ڪري نہ سگھيا. مون ٻڌو آهي تہ تون تعبير ڪري سگھين ٿو ۽ ڳنڍون ڇوڙي سگھين ٿو. جيڪڏهن تون هي لکت پڙهين ۽ مون کي ان جو مطلب ٻڌائين، تہ ارغواني پوشاڪ پهرينديئن، تنهنجي ڳچيءَ ۾ سون جي زنجير هوندي ۽ تون بادشاهيءَ ۾ ٽيون حاڪم ٿيندين.“

دانيال بادشاهه کي وراڻيو تہ ”پنهنجا تحفا پاڻ وٽ رک، ۽ پنهنجا انعام ڪنهن ٻئي کي ڏي. تڏهن بہ آءٌ بادشاهه لاءِ لکت پڙهندس ۽ کيس ان جو مطلب ٻڌائيندس. اي بادشاهه سلامت، سڀ کان مٿانهين اسان جي پيءُ تنهنجي پيءُ نبوڪدنضر کي بادشاهي، وڏائي، جلوو ۽ شان ڏنو. ان وڏائيءَ جي ڪري جيڪا هن کيس ڏني هئي، سڀ ماڻهو، قومون ۽ ٻوليون ڳالهائيندڙ سندس اڳيان ڏڪندا ۽ ڊڄندا هئا. جنهن کي گھريائين ماريائين، جنهن کي گھريائين جيئرو رهڻ ڏنائين، جنهن کي گھريائين مٿي ڪيائين، جنهن کي گھريائين هيٺ ڪيائين. جڏهن سندس دل مغرور ٿي ۽ سندس روح سخت ٿي غرور ۾ بدلجي ويو، تڏهن کيس شاهي تخت تان لاٿو ويو ۽ سندس جلوو کسيو ويو. کيس ماڻهن مان ڪڍيو ويو، سندس عقل جانور جهڙو ڪيو ويو؛ هو جھنگلي گڏهن سان رهيو، ڍڳن وانگر کيس گاھ کارايو ويو ۽ آسمان جي اوس کيس پسائيندي رهي—ايستائين جو هن ڄاتو تہ سڀ کان مٿانهون اسان جو پيءُ انسانن جي بادشاهيءَ تي حڪمراني ڪري ٿو ۽ جنهن کي گھري تنهن کي ان تي مقرر ڪري ٿو.

پر تو، اي سندس پٽ بيلشضر، هي سڀ ڪجھ ڄاڻندي بہ پنهنجي دل کي عاجز نہ ڪيو. بلڪ تو پاڻ کي آسمان جي مالڪ جي خلاف مٿي ڪيو. تو سندس گھر جا ٿانو پنهنجي اڳيان گھرايا، ۽ تو، تنهنجن امرن، زالن ۽ ڪنيزن انهن مان شراب پيتو. تو چاندي، سون، ٽامي، لوهه، ڪاٺ ۽ پٿر جي انهن معبودن جي ساراهه ڪئي جيڪي نہ ڏسن ٿا، نہ ٻڌن ٿا ۽ نہ ڪجھ ڄاڻن ٿا. پر جنهن جي هٿ ۾ تنهنجو ساھ آهي ۽ جنهن جا تنهنجا سڀ رستا آهن، سو اسان جو پيءُ—تو کيس عزت نہ ڏني. تنهنڪري هن اهو هٿ موڪليو، جنهن هي لکت لکي.

جيڪا لکت لکي وئي سا هيءَ آهي: مني، مني، تقيل، فرسين.

ان جو مطلب هي آهي: مني—اسان جي پيءُ تنهنجي بادشاهيءَ جا ڏينهن ڳڻي ان کي ختم ڪيو.

تقيل—تون ترازيءَ ۾ تورجي ويو آهين ۽ گھٽ نڪتو آهين.

فرس—تنهنجي بادشاهي ورهائي وئي آهي ۽ مادين ۽ فارسين کي ڏني وئي آهي.“

پوءِ بيلشضر حڪم ڏنو، تڏهن هنن دانيال کي ارغواني پوشاڪ پهرائي، سندس ڳچيءَ ۾ سون جي زنجير وجھي، کيس بادشاهيءَ ۾ ٽيون حاڪم ٿيڻ جو اعلان ڪيائون.

ان ئي رات بابل وارن جو بادشاهه بيلشضر ماريو ويو. مادي دارياوس بادشاهي ورتي، هو اٽڪل ٻاسٺ ورهين جو هو.