ڇپيل
ڪتاب

ڏانيال خلاف سازش

جن عملدارن کي دانيال ۾ ڪا خامي نٿي ملي، اهي قانون ٺاهي سندس دعائن کي ڏوهه بڻائي ڇڏين ٿا. تڏهن به هو پنهنجين کليل درين وٽ پنهنجي پيءُ کان دعا گهرندو رهي ٿو. دارا، پنهنجي ئي اڻ مٽجندڙ فرمان ۾ ڦاسي، سج لهڻ تائين کيس بچائڻ جي ڪوشش ڪري ٿو، پوءِ صبح جو کيس شينهن جي وچ ۾ جيئرو ڏسي ٿو.

باب 6.

داريوس سڄي بادشاهيءَ تي هڪ سؤ ويهه ستراپ مقرر ڪيا، جيڪي سڄي بادشاهيءَ ۾ تعينات هئا، a a v1 ستراپ فارسي صوبن جي عملدارن جو سڀ کان مٿينو درجو هئا، جن مان هر هڪ سلطنت جي هڪ وڏي علائقي تي حڪومت ڪندو هو. انهن مٿان ٽي عملدار بہ مقرر ڪيائين، جن مان ڏانيال هڪ هو، تہ جيئن ستراپ انهن اڳيان جوابدار هجن ۽ بادشاهه جو ڪو نقصان نہ ٿئي. ڏانيال منتظمن ۽ ستراپن کان وڌي ويو، ڇاڪاڻ تہ هن ۾ هڪ غير معمولي روح هو، ۽ بادشاهه جو ارادو هو تہ کيس سڄي بادشاهيءَ تي مقرر ڪري.

منتظم ۽ ستراپ بادشاهيءَ جي معاملي ۾ ڏانيال تي الزام هڻڻ جو بهانو ڳولڻ لڳا، پر کين ڪجھ بہ نہ مليو — ڪا بدديانتي نہ ملي، ڇاڪاڻ تہ هو وفادار هو؛ سندس ۾ نہ ڪا لاپرواهي ملي ۽ نہ ڪا بدديانتي. پوءِ انهن ماڻهن چيو تہ ”اسان کي ڏانيال تي ڪو الزام نہ ملندو، جيستائين سندس خدا جي شريعت ۾ ڪو الزام ڳولي نہ لهون.“

تنهنڪري منتظم ۽ ستراپ گڏجي بادشاهه وٽ ويا ۽ چيائونس تہ ”اي بادشاهه داريوس، تون سدائين جيئرو رهين! بادشاهيءَ جي سڀني منتظمن، حاڪمن، ستراپن، صلاحڪارن ۽ گورنرن اتفاق ڪيو تہ بادشاهه هڪ شاهي فرمان ۽ پڪو حڪم جاري ڪري: جيڪو بہ ٽيهن ڏينهن تائين، اي بادشاهه، تو کانسواءِ ڪنهن ٻئي معبود يا ماڻهوءَ کان دعا گھرندو، سو شينهن جي کڏ ۾ اڇلايو ويندو. هاڻي، اي بادشاهه، فرمان جاري ڪر ۽ لکت ۾ دستخط ڪر، تہ جيئن مادي ۽ فارسين جي قانون موجب اٽل رهي، جيڪو منسوخ نٿو ٿي سگھي. تنهنڪري بادشاهه داريوس دستاويز ۽ حڪمنامي تي دستخط ڪيا.“

جڏهن ڏانيال کي خبر پئي تہ فرمان تي دستخط ٿي ويا آهن، تڏهن هو پنهنجي گھر ويو. هو مٿئين ماڙ جي ڪمري ۾، جنهن جون دريون يروشلم ڏانهن کليل هيون، ڏينهن ۾ ٽي ڀيرا گوڏا کوڙي، اڳئين وانگر پنهنجي پيءُ اڳيان دعا ۽ شڪرانو ڪندو رهيو. پوءِ اهي ماڻهو گڏجي اچي ڏانيال کي سندس پيءُ اڳيان دعا ۽ رحم جي التجا ڪندي ڏٺائونس. هو فرمان بابت بادشاهه وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”ڇا تو اهڙي فرمان تي دستخط نہ ڪيو هو تہ ٽيهن ڏينهن تائين جيڪو بہ تو کانسواءِ، اي بادشاهه، ڪنهن معبود يا ماڻهوءَ کان دعا گھرندو، سو شينهن جي کڏ ۾ اڇلايو ويندو؟“ بادشاهه وراڻيو تہ ”اها ڳالهه پڪي آهي، مادي ۽ فارسين جي قانون موجب اٽل آهي.“

هنن بادشاهه کي چيو تہ ”ڏانيال، جيڪو يهوداه جي جلاوطنن مان آهي، تو کي، اي بادشاهه، ۽ تنهنجي دستخط ڪيل فرمان کي نظرانداز ٿو ڪري — ڏينهن ۾ ٽي ڀيرا دعا گھري ٿو.“ اهو ٻڌي بادشاهه ڏاڍو پريشان ٿي، ڏانيال کي بچائڻ جو پڪو ارادو ڪري، سج لهڻ تائين کيس ڇڏائڻ لاءِ ڪوشش ڪندو رهيو.

پوءِ اهي ماڻهو بادشاهه اڳيان گڏ ٿيا ۽ چيائون تہ ”اي بادشاهه، ڄاڻ تہ مادي ۽ فارسين جي قانون موجب بادشاهه جيڪو بہ فرمان يا حڪم جاري ڪري، سو بدلائي نٿو سگھجي.“

پوءِ بادشاهه حڪم ڏنو، تڏهن هنن ڏانيال کي آڻي شينهن جي کڏ ۾ اڇلائي ڇڏيائونس. بادشاهه ڏانيال کي چيو تہ ”تنهنجو خدا، جنهن جي تون سدائين خدمت ڪندو رهين ٿو، سو ئي تو کي بچائي.“

هڪ پٿر آندو ويو ۽ کڏ جي وات تي رکيو ويو. بادشاهه پنهنجي مهر واري منڊي ۽ پنهنجن اميرن جي منڊين سان ان تي مهر لڳائي، تہ جيئن ڏانيال بابت ڪجھ بہ بدلجي نہ سگھي. پوءِ بادشاهه پنهنجي محل ۾ وڃي اها رات روزو رکيائين؛ سندس اڳيان ڪابہ تفريح نہ آندي وئي، ۽ ننڊ کانئس ڀڄي وئي.

پوءِ صبح جو پهرين روشنيءَ ۾ بادشاهه اُٿي تڪڙ ۾ شينهن جي کڏ ڏانهن هليو ويو. جڏهن کڏ جي ويجهو پهتو، تڏهن پريشانيءَ ۾ ڏانيال کي سڏ ڪيائين. بادشاهه ڏانيال کي چيو تہ ”اي ڏانيال، جيئري خدا جا ٻانها، ڇا تنهنجو خدا، جنهن جي تون سدائين خدمت ڪندو رهين ٿو، تو کي شينهن کان بچائي سگھيو آهي؟“

پوءِ ڏانيال بادشاهه کي چيو تہ ”اي بادشاهه، تون سدائين جيئرو رهين! منهنجي پيءُ پنهنجو ملائڪ موڪلي شينهن جا وات بند ڪري ڇڏيا. هنن مون کي ڪو ڏک نہ پهچايو، ڇاڪاڻ تہ سندس اڳيان آءٌ بيگناهه ڏٺو ويس، ۽ تنهنجي اڳيان بہ، اي بادشاهه، مون ڪا بڇڙائي نہ ڪئي آهي.“

بادشاهه ڏاڍو خوش ٿي ڏانيال کي کڏ مان ڪڍڻ جو حڪم ڏنو. ڏانيال کي ڪنهن بہ زخم کانسواءِ ڪڍيو ويو، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجي پيءُ تي ڀروسو ڪيو هو. b b v23 ڏانيال، جيڪو پٿر هيٺان کڏ ۾ بند ڪيو ويو ۽ جيئرو ٻاهر ڪڍيو ويو، يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو — جنهن کي قبر ۾ پٿر جي پويان بند ڪيو ويو ۽ جنهن کي پيءُ، جيڪو کيس ڇڏڻ وارو نہ هو، مئلن مان جياريو.

بادشاهه حڪم ڏنو تہ جن ماڻهن ڏانيال تي ڪوڙا الزام هڻيا هئا، تن کي سندن ٻارن ۽ زالن سميت آڻي شينهن جي کڏ ۾ اڇلايو وڃي. کڏ جي تري تائين پهچڻ کان اڳ ئي شينهن مٿن غالب ٿي سندن سڀ هڏا چورا ڪري ڇڏيا.

پوءِ بادشاهه داريوس زمين تي رهندڙ سڀني قومن، امتن ۽ ٻولين ڏانهن لکيو تہ ”اوهان جي سلامتي ڀرپور ٿئي! آءٌ حڪم ڏيان ٿو تہ منهنجي سڄي بادشاهيءَ ۾ ماڻهو ڏانيال جي خدا اڳيان ڏڪن ۽ ڊڄن — اهو جيئرو خدا، جيڪو سدائين قائم رهندڙ آهي. سندس بادشاهي ڪڏهن بہ برباد نہ ٿيندي؛ سندس حڪومت ڪڏهن ختم نہ ٿيندي. هو بچائي ٿو ۽ ڇڏائي ٿو؛ هو آسمان ۾ ۽ زمين تي نشان ۽ عجيب ڪم ڪري ٿو؛ اهو ئي آهي جنهن ڏانيال کي شينهن جي طاقت کان بچايو.“

تنهنڪري اهو ڏانيال داريوس ۽ فارسي ڪورش جي دور ۾ ڪامياب رهيو.