Η συνωμοσία εναντίον του Δανιήλ
Αξιωματούχοι που δεν μπορούν να βρουν κανένα σφάλμα στον Δανιήλ κάνουν με νόμο τις προσευχές του έγκλημα. Εκείνος συνεχίζει παρ' όλα αυτά να προσεύχεται στον Πατέρα του στα ανοιχτά του παράθυρα. Ο Δαρείος, παγιδευμένος από το δικό του αμετάκλητο διάταγμα, αγωνίζεται ως τη δύση του ήλιου να τον σώσει, και την αυγή τον βρίσκει ζωντανό ανάμεσα στα λιοντάρια.
6 1Ο Δαρείος διόρισε εκατόν είκοσι σατράπες σε όλο το βασίλειο, εγκατεστημένους σε ολόκληρο το βασίλειο, a a v1 Οι σατράπες ήταν η ανώτατη βαθμίδα των Περσών επαρχιακών αξιωματούχων· ο καθένας κυβερνούσε μια μεγάλη περιοχή της αυτοκρατορίας. 2και τρεις αξιωματούχους πάνω από αυτούς —ένας τους ήταν ο Δανιήλ— ώστε οι σατράπες να λογοδοτούν σ' αυτούς και ο βασιλιάς να μη ζημιώνεται σε τίποτε. 3Ο Δανιήλ ξεχώριζε ανάμεσα στους διοικητές και τους σατράπες, γιατί υπήρχε μέσα του ένα εξαιρετικό πνεύμα, και ο βασιλιάς σχεδίαζε να τον βάλει επικεφαλής σε όλο το βασίλειο.
4Οι διοικητές και οι σατράπες αναζητούσαν αφορμή για να κατηγορήσουν τον Δανιήλ σχετικά με τη διοίκηση του βασιλείου, αλλά δεν βρήκαν καμία —καμία διαφθορά—, επειδή ήταν πιστός· δεν βρέθηκε πάνω του καμία αμέλεια ούτε διαφθορά. 5Τότε αυτοί οι άνθρωποι είπαν: «Δεν θα βρούμε καμία κατηγορία εναντίον του Δανιήλ, εκτός αν βρούμε κάποια στον νόμο του Θεού του».
6Έτσι οι διοικητές και οι σατράπες πήγαν μαζί στον βασιλιά και είπαν: «Βασιλιά Δαρείε, να ζεις αιώνια! 7«Όλοι οι διοικητές του βασιλείου, οι έπαρχοι, οι σατράπες, οι σύμβουλοι και οι κυβερνήτες συμφώνησαν να εκδώσει ο βασιλιάς ένα βασιλικό διάταγμα και μια αυστηρή απόφαση: όποιος μέσα σε τριάντα μέρες απευθύνει αίτημα σε οποιονδήποτε θεό ή άνθρωπο εκτός από εσένα, βασιλιά, να ριχτεί στον λάκκο με τα λιοντάρια. 8«Τώρα, βασιλιά, έκδωσε την απόφαση και υπόγραψέ την γραπτώς, αμετάβλητη, σύμφωνα με τον νόμο των Μήδων και των Περσών, που δεν μπορεί να ανακληθεί. 9Έτσι ο βασιλιάς Δαρείος υπέγραψε το έγγραφο και το διάταγμα».
10Όταν έμαθε ο Δανιήλ ότι είχε υπογραφεί η απόφαση, πήγε στο σπίτι του, στο πάνω δωμάτιό του, που τα παράθυρά του ήταν ανοιχτά προς την Ιερουσαλήμ, και γονάτιζε τρεις φορές την ημέρα και προσευχόταν, ευχαριστώντας μπροστά στον Πατέρα του όπως πάντα. 11Τότε αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν μαζί και βρήκαν τον Δανιήλ να προσεύχεται και να παρακαλεί για έλεος μπροστά στον Πατέρα του. 12Πλησίασαν τον βασιλιά σχετικά με την απόφαση: «Δεν υπέγραψες μια απόφαση ότι για τριάντα μέρες όποιος απευθύνει αίτημα σε οποιονδήποτε θεό ή άνθρωπο εκτός από εσένα, βασιλιά, θα ριχνόταν στον λάκκο με τα λιοντάρια;» Ο βασιλιάς απάντησε: «Το πράγμα ισχύει, σύμφωνα με τον νόμο των Μήδων και των Περσών, αμετάβλητο».
13Είπαν στον βασιλιά: «Ο Δανιήλ, ένας από τους εξόριστους του Ιούδα, σε αγνοεί, βασιλιά, και την απόφαση που υπέγραψες —προσεύχεται τρεις φορές την ημέρα». 14Όταν το άκουσε αυτό ο βασιλιάς, ταράχτηκε βαθιά και αποφάσισε να σώσει τον Δανιήλ, και προσπαθούσε μέχρι τη δύση του ήλιου να τον γλιτώσει.
15Τότε αυτοί οι άνθρωποι μαζεύτηκαν μπροστά στον βασιλιά και είπαν: «Μάθε, βασιλιά: σύμφωνα με τον νόμο των Μήδων και των Περσών, καμία απόφαση ή διάταγμα που εκδίδει ο βασιλιάς δεν μπορεί να αλλάξει».
16Τότε ο βασιλιάς έδωσε τη διαταγή, κι έφεραν τον Δανιήλ και τον έριξαν στον λάκκο με τα λιοντάρια. Ο βασιλιάς είπε στον Δανιήλ: «Ο Θεός σου, που τον υπηρετείς ακατάπαυστα, είθε να σε γλιτώσει».
17Έφεραν μια πέτρα, την έβαλαν πάνω στο στόμιο του λάκκου, και ο βασιλιάς τη σφράγισε με το δαχτυλίδι της σφραγίδας του και με τα δαχτυλίδια των αρχόντων του, ώστε να μην μπορεί να αλλάξει τίποτε σχετικά με τον Δανιήλ. 18Έπειτα ο βασιλιάς πήγε στο παλάτι του και νήστεψε εκείνη τη νύχτα· δεν έφεραν μπροστά του καμία διασκέδαση, και ο ύπνος τον εγκατέλειψε.
19Τότε, με το πρώτο φως της αυγής, ο βασιλιάς σηκώθηκε και έσπευσε στον λάκκο με τα λιοντάρια. 20Καθώς πλησίαζε τον λάκκο, φώναξε με αγωνία στον Δανιήλ. Ο βασιλιάς είπε στον Δανιήλ: «Δανιήλ, δούλε του ζωντανού Θεού, μπόρεσε ο Θεός σου, που τον υπηρετείς ακατάπαυστα, να σε γλιτώσει από τα λιοντάρια;»
21Τότε ο Δανιήλ είπε στον βασιλιά: «Βασιλιά, να ζεις αιώνια! 22Ο Πατέρας μου έστειλε τον άγγελό του κι έκλεισε τα στόματα των λιονταριών. Δεν με έβλαψαν, επειδή βρέθηκα αθώος μπροστά του, και απέναντί σου, βασιλιά, δεν έκανα κανένα κακό».
23Ο βασιλιάς χάρηκε υπερβολικά και διέταξε να ανεβάσουν τον Δανιήλ από τον λάκκο. Ανέβασαν τον Δανιήλ και δεν βρέθηκε πάνω του κανένα τραύμα, γιατί είχε εμπιστευτεί τον Πατέρα του. b b v23 Ο Δανιήλ, σφραγισμένος σε έναν λάκκο κάτω από μια πέτρα και βγαλμένος ζωντανός, προεικονίζει τον Ιησού — σφραγισμένο σε έναν τάφο πίσω από μια πέτρα και αναστημένο από τον Πατέρα που δεν θα τον εγκατέλειπε.
24Ο βασιλιάς διέταξε να φέρουν τους ανθρώπους που είχαν κατηγορήσει ψευδώς τον Δανιήλ και να τους ρίξουν στον λάκκο με τα λιοντάρια —μαζί με τα παιδιά και τις γυναίκες τους. Προτού φτάσουν στον πάτο, τα λιοντάρια τους κατανίκησαν και συνέτριψαν όλα τους τα κόκαλα.
25Τότε ο βασιλιάς Δαρείος έγραψε σε όλους τους λαούς, τα έθνη και τις γλώσσες που ζουν στη γη: «Είθε η ειρήνη σας να ξεχειλίζει! 26Διατάζω: σε όλο το βασίλειό μου, οι άνθρωποι πρέπει να τρέμουν και να φοβούνται μπροστά στον Θεό του Δανιήλ —τον ζωντανό Θεό, που μένει αιώνια. Η βασιλεία του δεν θα καταστραφεί ποτέ· η εξουσία του δεν τελειώνει ποτέ. 27Αυτός σώζει και λυτρώνει· κάνει σημεία και θαύματα στους ουρανούς και πάνω στη γη· αυτός είναι που γλίτωσε τον Δανιήλ από τη δύναμη των λιονταριών».
28Έτσι αυτός ο Δανιήλ ευημέρησε στη βασιλεία του Δαρείου και του Κύρου του Πέρση.
