Sekongkelan nglawan Daniel
Para punggawa ingkang boten saged manggihaken kalepatan ing Daniel ndamel angger-angger ingkang ndadosaken pandonganipun kadurjanan. Sanadyan mekaten, piyambakipun tetep ndedonga dhateng Ramanipun wonten ing cendhéla ingkang menga. Darius, kajiret dening dhawuhipun piyambak ingkang boten saged dipunowahi, ngupados ngluwari Daniel ngantos surup, lajeng ing wanci énjing manggihaken piyambakipun taksih gesang ing antawisipun singa-singa.
6 1Prabu Darius ngangkat satus rong puluh satrap kanggo nguwasani karajan, kang kadunungake ing saindenging karajan, a a v1 Satrap iku punggawa provinsi Persia kang paling dhuwur pangkate, siji-sijine mrentah dhaerah kang jembar ing karajan agung iku. 2sarta punggawa telu kang ngungkuli para satrap mau, salah sijine yaiku Daniel, supaya para satrap mau padha tanggung jawab marang wong telu iku, lan Sang Prabu ora kapitunan apa-apa. 3Daniel ngungkuli para punggawa lan para satrap liyane, amarga ana roh kang ngedab-edabi ing dheweke, mulane Sang Prabu ngrancang arep ngangkat dheweke nguwasani saindenging karajan.
4Para punggawa lan para satrap padha nggoleki dhadhakan kanggo nggugat Daniel ing bab pamerentahaning karajan, nanging ora nemu apa-apa—ora ana cacad—amarga Daniel setya; ora ana klerone utawa cacade kang ketemu ing dheweke. 5Banjur wong-wong mau padha kandha: “Kita ora bakal nemu dhadhakan kanggo nggugat Daniel iki, kajaba yen kita bisa nemu ing angger-anggere Allahe.”
6Mulane para punggawa lan para satrap mau bebarengan sowan marang Sang Prabu, lan padha matur: “Dhuh Sang Prabu Darius, mugi gesanga ing salami-laminipun! 7Sadaya punggawaning karajan, para prefek, para satrap, para penasihat, saha para gubernur sampun sarujuk bilih Sang Prabu kedah ndhawuhaken satunggaling angger-angger karajan saha netepaken pranatan ingkang santosa: sinten kemawon ingkang nyuwun dhateng allah utawi manungsa sanesipun Paduka, dhuh Sang Prabu, salebetipun tigang dasa dinten, kedah kacemplungaken ing kurungan singa. 8Awit saking punika, dhuh Sang Prabu, mugi karsaa ndhawuhaken pranatan punika saha netepaken kanthi sratan, ingkang boten kenging ewah, miturut angger-anggering Media lan Persia, ingkang boten kenging dipunwangsul. 9Pramila Sang Prabu Darius netepaken serat saha pranatan punika.”
10Bareng Daniel ngerti yen pranatan mau wis katetepake, banjur mulih menyang kamar ndhuwur ing omahe, kang jendhelane menga madhep menyang Yerusalem, sarta sedina kaping telu jengkeng ndedonga lan ngaturake panuwun ing ngarsane Ramane, kaya adat sabene. 11Banjur wong-wong mau padha teka bebarengan lan nemoni Daniel lagi ndedonga sarta nyenyuwun sih-rahmat ing ngarsane Ramane. 12Wong-wong mau banjur padha sowan marang Sang Prabu ngaturake bab pranatan mau: “Punapa Paduka boten sampun netepaken satunggaling pranatan, bilih salebetipun tigang dasa dinten, sinten kemawon ingkang nyuwun dhateng allah utawi manungsa kajawi Paduka, dhuh Sang Prabu, badhe kacemplungaken ing kurungan singa?” Wangsulane Sang Prabu: “Prakara iku tetep, miturut angger-anggering Media lan Persia, kang ora kena diowahi.”
13Wong-wong mau banjur padha munjuk marang Sang Prabu: “Daniel, salah satunggaling tiyang buwangan saking Yehuda, boten ngegataken dhateng Paduka, dhuh Sang Prabu, saha dhateng pranatan ingkang sampun Paduka tetepaken—awit sedinten kaping tiga taksih ndedonga.” 14Bareng mireng bab iku, Sang Prabu banget anggone sungkawa, tumuli tetep karsane arep ngluwari Daniel, lan ngudi nganti suruping srengenge supaya bisa nulungi dheweke.
15Banjur wong-wong mau padha nglumpuk ing ngarsane Sang Prabu lan padha matur: “Kawuningana, dhuh Sang Prabu: miturut angger-anggering Media lan Persia, boten wonten pranatan utawi dhawuh ingkang sampun katetepaken dening Sang Prabu ingkang kenging dipunewahi.”
16Banjur Sang Prabu paring dhawuh, mula Daniel digawa lan dicemplungake ing kurungan singa. Sang Prabu ngandika marang Daniel: “Muga-muga Allahmu, kang tansah koabekti tanpa kendhat, ngluwari kowe.”
17Tumuli ana watu digawa, dikurebake ing tutuking kurungan mau, banjur disegel dening Sang Prabu nganggo ali-ali cape lan ali-aline para panggedhe, supaya ora ana prakara tumrap Daniel kang bisa diowahi. 18Banjur Sang Prabu kondur menyang kadhatone lan siyam ing bengi iku; ora ana panglipur kang kasuguhake ing ngarsane, lan Sang Prabu ora bisa sare.
19Bareng wiwit bangun esuk, Sang Prabu wungu lan enggal-enggal tindak menyang kurungan singa. 20Bareng wis cedhak karo kurungan mau, Sang Prabu nguwuh-uwuh marang Daniel kanthi prihatin. Sang Prabu ngandika marang Daniel: “Daniel, abdine Allah kang gesang, apa Allahmu, kang tansah koabekti tanpa kendhat, bisa ngluwari kowe saka singa-singa iku?”
21Daniel banjur munjuk marang Sang Prabu: “Dhuh Sang Prabu, mugi Paduka gesanga ing salami-laminipun! 22Rama kula sampun ngutus malaekatipun saha nutup cangkeming singa-singa punika. Singa-singa punika boten damel cilaka kula, awit kula kapanggih resik ing ngarsanipun, saha ing ngarsa Paduka, dhuh Sang Prabu, kula boten nindakaken kalepatan.”
23Sang Prabu banget bungahe, banjur paring dhawuh supaya Daniel diunggahake saka kurungan mau. Daniel banjur diunggahake, babar pisan ora ana tatune, amarga dheweke wis pracaya marang Ramane. b b v23 Daniel, kang disegel ing jero luwangan ngisor watu banjur diwetokake urip, nedahake marang Gusti Yesus kang bakal rawuh—kang disegel ing sajroning pasarean ing samburine watu lan ditangekake dening Sang Rama kang ora nglirwakake Panjenengane.
24Sang Prabu banjur paring dhawuh supaya wong-wong kang wis padha nggugat Daniel kanthi goroh mau digawa lan dicemplungake ing kurungan singa—dalah anak-anak lan bojone. Durung nganti tekan dhasare, singa-singa mau wis padha nyaut lan ngremuk balunge kabeh.
25Banjur Sang Prabu Darius nyerat marang sakehing bangsa, suku, lan basa kang padha manggon ing salumahing bumi: “Muga-muga tentrem-rahayumu lubera! 26Aku netepake: ing saindenging karajanku, wong-wong kudu padha gumeter lan wedi-asih ana ing ngarsane Allahe Daniel—Allah kang gesang, kang langgeng ing salawas-lawase. Kratone ora bakal sirna ing salawas-lawase; pangwasane ora ana pungkasane. 27Panjenengane ngluwari lan nylametake; Panjenengane nindakake pratandha lan kaelokan ing langit lan ing bumi; Panjenengane kang wis ngluwari Daniel saka panguwasaning singa-singa.”
28Mulane Daniel iki tansah mukti ing jaman paprentahane Prabu Darius lan Prabu Kores wong Persia.