Pasiasat Ngalawan Daniel
Para pajabat anu teu manggih kasalahan naon-naon dina diri Daniel nyieun undang-undang anu ngajadikeun doana hiji kajahatan. Tapi anjeunna tetep ngadoa ka Rama-Na dina jandela anu muka. Darius, kajebak ku parentahna sorangan anu teu bisa dirobah, usaha nepi ka surup panonpoe pikeun nyalametkeun anjeunna, tuluy isukna subuh manggihan anjeunna masih hirup di antara singa-singa.
6 1Darius ngangkat 120 satrap pikeun ngurus karajaan, anu disebarkeun ka sakuliah karajaan, a a v1 Satrap téh tingkat pangluhurna para pajabat propinsi Persia, masing-masing ngurus hiji wewengkon anu lega di karajaan éta. 2sarta tilu pajabat luhureun maranéhna, nu saurang nya éta Daniel, supaya para satrap téh tanggung jawab ka maranéhna jeung raja ulah nepi ka rugi. 3Daniel leuwih punjul ti para pangurus jeung para satrap, karana aya roh nu luar biasa dina dirina, nepi ka raja ngarancang rék ngangkat manéhna ngurus sakuliah karajaan.
4Para pangurus jeung para satrap néangan alesan pikeun ngadakwa Daniel dina urusan karajaan, tapi teu manggih naon-naon—euweuh korupsi—karana manéhna satia; teu kapanggih kalalaworaan atawa korupsi dina dirina. 5Tuluy jalma-jalma éta ngaromong, “Urang moal manggih dakwaan ngalawan Daniel iwal ti dina hukum Allah anu disembah ku manéhna.”
6Tuluy para pangurus jeung para satrap bareng datang ka raja sarta unjukan, “Nun Raja Darius, mugi jumeneng salalanggengna! 7Sadaya pangurus karajaan, para prefék, para satrap, para panaséhat, sareng para gubernur parantos sapagodos yén raja kedah ngaluarkeun hiji katetepan karajaan sareng putusan anu teguh: saha-saha anu neneda ka déwa mana baé atanapi ka manusa salian ti ka Gusti Raja, salila tilu puluh dinten, kedah dialungkeun ka kurungan singa. 8Ayeuna, nun Raja, mugi ngaluarkeun putusan éta sareng nandatanganan seratna, anu teu kénging dirobih, numutkeun hukum urang Média sareng Persia, anu teu kénging dibatalkeun. 9Ku kituna Raja Darius nandatanganan serat sareng katetepan éta.”
10Sanggeus nyaho yén putusan téh geus ditandatanganan, Daniel balik ka imahna, ka kamar luhur, jandéla-jandélana muka nyanghareup ka Yerusalem, tuluy tilu kali sapoé tapak deku tur sembahyang, muji sukur di payuneun Rama-Na saperti sasari. 11Tuluy jalma-jalma éta bareng daratang sarta manggihan Daniel keur sembahyang jeung nyuhunkeun piwelas di payuneun Rama-Na. 12Maranéhna ngadeuheusan raja ngeunaan putusan éta, “Naha sanés Gusti Raja parantos nandatanganan putusan yén salila tilu puluh dinten, saha-saha anu neneda ka déwa mana baé atanapi ka manusa salian ti ka Gusti Raja, bakal dialungkeun ka kurungan singa?” Waler raja, “Perkara éta tetep, numutkeun hukum urang Média sareng Persia, anu teu kénging dirobih.”
13Tuluy unjukan ka raja, “Daniel, salah saurang tawanan ti Yuda, teu malire ka Gusti Raja sareng kana putusan anu parantos ditandatanganan ku Gusti Raja—manéhna sembahyang tilu kali sapoé.” 14Ngadéngé kitu, raja kacida sedihna, tékadna rék nyalametkeun Daniel, sarta satékah polah nepi ka panonpoé surup pikeun ngaleupaskeun manéhna.
15Tuluy jalma-jalma éta ngariung di payuneun raja sarta unjukan, “Mugi Gusti Raja uninga: numutkeun hukum urang Média sareng Persia, teu aya putusan atanapi katetepan anu dikaluarkeun ku raja anu tiasa dirobih.”
16Tuluy raja méré paréntah, sarta Daniel dibawa tuluy dialungkeun ka kurungan singa. Saur raja ka Daniel, “Muga-muga Allah anu disembah ku anjeun teu petot-petot, nyalametkeun anjeun.”
17Tuluy dibawa hiji batu, terus ditangkupkeun kana liang kurungan éta, sarta disegel ku raja maké ali capna jeung ali para gegedén, supaya teu aya nanaon ngeunaan Daniel anu bisa dirobah. 18Tuluy raja mulih ka karaton sarta puasa peutingna; teu aya hiburan anu dibawa ka payuneunana, sarta anjeunna teu tiasa kulem.
19Tuluy, barang balébat, raja gugah terus geuwat muru ka kurungan singa. 20Barang deukeut kana kurungan éta, anjeunna ngagero ka Daniel kalawan hariwang. Saur raja ka Daniel, “Daniel, abdi Allah nu jumeneng, naha Allah anu disembah ku anjeun teu petot-petot téh tiasa nyalametkeun anjeun ti singa-singa?”
21Tuluy Daniel unjukan ka raja, “Nun Raja, mugi jumeneng salalanggengna! 22Rama abdi parantos ngutus malaikat-Na sarta nutupan sungut singa-singa. Singa-singa éta henteu nyilakakeun abdi, karana abdi kapendak teu lepat di payuneun Mantenna, sareng di payuneun Gusti Raja ogé abdi henteu midamel kalepatan.”
23Raja kacida bingahna sarta maréntahkeun supaya Daniel diangkat tina kurungan. Daniel diangkat kaluar taya raratna pisan, karana manéhna geus percaya ka Rama-Na. b b v23 Daniel, anu disegel dina liang handapeun batu tuluy dikaluarkeun dina kaayaan hirup, nuduhkeun ka hareup ka Yésus—anu disegel dina kuburan di tukangeun batu sarta digugahkeun ku Rama anu moal ngantunkeun Anjeunna.
24Raja maréntahkeun supaya jalma-jalma anu geus ngadakwa palsu ka Daniel dibawa tuluy dialungkeun ka kurungan singa—jeung anak-anak sarta pamajikan-pamajikanana. Memeh maranéhna nepi ka dasar, singa-singa geus narajang sarta ngaremukkeun sakabéh tulang-tulangna.
25Tuluy Raja Darius nyerat ka sakabéh bangsa, sukubangsa, jeung basa anu hirup di bumi, “Muga-muga karahayuan maranéh ngalubér! 26Kami netepkeun: di sakuliah karajaan kami, sakabéh jalma kudu ngadégdég jeung sieun di payuneun Allah-na Daniel—nya éta Allah anu jumeneng, anu langgeng salalanggengna. Karajaana-Na moal pisan-pisan ancur; kakawasaana-Na moal aya eureunna. 27Mantenna nyalametkeun sarta ngaleupaskeun; Mantenna ngayakeun tanda-tanda jeung kaajaiban di sawarga jeung di bumi; Mantenna anu geus nyalametkeun Daniel tina kakawasaan singa-singa.”
28Ku kituna Daniel téh mukti dina mangsa pamaréntahan Darius jeung Korésy urang Persia.