دانيال 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹داريوس په بادشاهۍ باندې يو سل شل صوبه دار مقرر کړل، چې په ټولې بادشاهۍ کښې خوارۀ وُو، ^a a v1 صوبه دار د فارسى حکومت د صوبو تر ټولو لوئ عهدے دار وُو، چې هر يو د سلطنت په يوه لويه علاقه حکومت کولو. ²او په هغوئ باندې يې درے مشران مقرر کړل چې يو ترې نه دانيال وو، دې دپاره چې صوبه دار هغوئ ته حساب ورکوى او بادشاه له څۀ نقصان ونۀ رسى. ³دانيال د مشرانو او صوبه دارانو نه ډېر ښۀ وو، ځکه چې په هغۀ کښې يو غير معمولى روح وو، او بادشاه دا اراده وکړله چې هغه په ټولې بادشاهۍ باندې مقرر کړى.

⁴مشرانو او صوبه دارانو د بادشاهۍ د معاملو په حقله د دانيال خلاف د دوش لګولو موقع لټوله، خو هيڅ يې ونۀ موندله — نۀ کوم بدعنوانى — ځکه چې هغه وفادار وو؛ په هغۀ کښې نۀ کومه غفلت او نۀ کومه بدعنوانى وموندلے شوه. ⁵نو دغه سړو ووئيل چې، ”مونږ به د دانيال په خلاف هيڅ دوش ونۀ مومُو ترڅو چې د هغۀ د خُدائ پاک په شريعت کښې کوم ونۀ مومُو.“

⁶نو مشران او صوبه دار ګډ بادشاه ته ورغلل او ورته يې ووئيل چې، ”اے داريوس بادشاه، تل عُمرى اوسه! ⁷د بادشاهۍ ټولو مشرانو، حاکمانو، صوبه دارانو، مشورتيانو او واليانو دا اتفاق کړے دے چې بادشاه دې يو شاهى حُکم او کلک فرمان جارى کړى: هر څوک چې د دېرشو ورځو دپاره ستا نه بغير، اے بادشاه، کوم بت يا سړى ته سوال وکړى، هغه به د زمريانو په غار کښې غورزولے شى. ⁸نو اوس، اے بادشاه، دا فرمان جارى کړه او په تحرير کښې يې دستخط کړه، چې بدلېدے نۀ شى، د ماديانو او فارسيانو د شريعت مطابق، چې منسوخېدے نۀ شى.“ ⁹نو داريوس بادشاه هغه تحرير او فرمان دستخط کړو.

¹⁰کله چې دانيال ته معلومه شوه چې فرمان دستخط شوے دے، نو هغه خپل کور ته ورغلو چې د بام پاسنۍ کوټه يې کړکۍ د يروشلم په لور خلاصې وې، او په ورځ کښې درے ځله يې زنګنونه ووهل او دُعا يې کوله، لکه چې تل به يې کوله د خپل پلار په حضور کښې شکر اداء کول. ¹¹نو دغه سړى سره راغونډ شول او دانيال يې وليدو چې د خپل پلار په حضور کښې دُعا کوى او د رحم سوال کوى. ¹²هغوئ د فرمان په حقله بادشاه ته ورنزدې شول او ورته يې ووئيل چې، ”آيا تا دا فرمان دستخط نۀ وو کړے چې د دېرشو ورځو دپاره، هر څوک چې ستا نه بغير، اے بادشاه، کوم بت يا سړى ته سوال وکړى، هغه به د زمريانو په غار کښې غورزولے شى؟“ بادشاه جواب ورکړو چې، ”دا معامله قائمه ده، د ماديانو او فارسيانو د شريعت مطابق، چې بدلېدے نۀ شى.“

¹³هغوئ بادشاه ته ووئيل چې، ”دانيال، چې د يهوداه د جلاوطنو نه يو دے، ستا هيڅ پروا نۀ کوى، اے بادشاه، او نۀ د ستا د دستخط شوى فرمان — هغه په ورځ کښې درے ځله دُعا کوى.“ ¹⁴کله چې بادشاه دا واؤرېدل، نو هغه ډېر پرېشانه شو، او دا يې اراده وکړله چې دانيال خلاص کړى، او تر نمرپرېواته يې کوشش کولو چې هغه وژغورى.

¹⁵نو دغه سړى بادشاه ته راغونډ شول او ورته يې ووئيل چې، ”اے بادشاه، دا پوهه شه چې د ماديانو او فارسيانو د شريعت مطابق، کوم فرمان يا حُکم چې بادشاه جارى کړى، هغه بدلېدے نۀ شى.“

¹⁶نو بادشاه حُکم ورکړو، او هغوئ دانيال راووستو او د زمريانو په غار کښې يې وغورزولو. بادشاه دانيال ته ووئيل چې، ”ستا خُدائ پاک، چې تۀ يې هر وخت عبادت کوې، هغه دې تا وژغورى.“

¹⁷يوه تيږه راوړلے شوه او د غار په خوله باندې کښېښوولے شوه، او بادشاه په خپله مُهر او د خپلو اميرانو په مُهرونو سره مُهر وکړه، دې دپاره چې د دانيال په حقله هيڅ شے بدل نۀ شى. ¹⁸نو بادشاه خپل محل ته لاړو او هغه شپه يې روژه ونيوله؛ د هغۀ په مخکښې هيڅ خوشحالى راوړلے نۀ شوه، او خوب ترې وتښتېدو.

¹⁹نو د سحر په اولنۍ رڼا کښې، بادشاه پاڅېدو او په تلوار د زمريانو غار ته ورغلو. ²⁰کله چې هغه غار ته ورنزدې شو، نو په پرېشانۍ سره يې دانيال ته آواز وکړو. بادشاه دانيال ته ووئيل چې، ”اے دانيال، د ژوندى خُدائ پاک بنده، ستا هغه خُدائ پاک چې تۀ يې هر وخت عبادت کوې، آيا هغه د زمريانو نه د تا بچ کولو ته قادر شو؟“

²¹نو دانيال بادشاه ته ووئيل چې، ”اے بادشاه، تل عُمرى اوسه! ²²زما پلار خپل فرښته راولېږله او د زمريانو خولې يې بندې کړې. هغوئ زۀ ونۀ ضرر کړم، ځکه چې زۀ د هغۀ په حضور کښې بې‌ګناه وموندلے شوم، او ستا په مخکښې هم، اے بادشاه، ما هيڅ غلط کار نۀ دے کړے.“

²³بادشاه ډېر خوشحاله شو او حُکم يې ورکړو چې دانيال د غار نه راوباسى. نو دانيال د غار نه راوويستلے شو او په هغۀ هيڅ زخم نۀ وو، ځکه چې هغۀ په خپل پلار باندې بهروسه کړے وه. ^b b v23 دانيال، چې د تيږې لاندې په يوه غار کښې مُهر شوے او بيا ژوندے راووتو، مخکښې عيسىٰ ته اشاره کوى — چې د تيږې شاته په يوه قبر کښې مُهر شو او هغه پلار راپاڅولو چې هغه به يې نۀ پرېښودو.

²⁴بادشاه حُکم ورکړو چې هغه سړى، چې په دانيال باندې يې دروغجن دوش لګولے وو، راولى او د زمريانو په غار کښې يې وغورزوى — د هغوئ د بچو او ښځو سره. هغوئ لا د غار بيخ ته نۀ وُو رسېدلى چې زمريان پرې غالب شول او ټولې هډوکى يې مات کړل.

²⁵نو داريوس بادشاه ټولو قومونو، مُلکونو او ژبو ته، چې په زمکه ژوندون کوى، داسې وليکل چې، ”ستاسو سلامتى دې ډېره شى! ²⁶زۀ دا فرمان ورکوم: چې زما په ټولې بادشاهۍ کښې، خلق دې د دانيال د خُدائ پاک په مخکښې رپېږى او يرېږى — چې ژوندے خُدائ پاک دے، تل عُمرى قائم دے. د هغۀ بادشاهى به هيڅکله هم برباد نۀ شى؛ د هغۀ حکومت هيڅکله نۀ ختمېږى. ²⁷هغه بچ کوى او ژغورى؛ هغه په آسمانونو کښې او په زمکه باندې نښانې او معجزې کوى؛ هغه هم هغه دے چې دانيال يې د زمريانو د طاقت نه وژغورلو.“

²⁸نو دغه دانيال د داريوس او د فارسى کورش په بادشاهۍ کښې کامياب شو.