دانيال 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹بيلشضر بادشاه د ۱۰۰۰ اميرانو دپاره يو لوى دعوت جوړ کړو او د هغو ۱۰۰۰ تنو په مخکښې يې شراب څښل. ²بيلشضر چې شراب څښل، نو حُکم يې ورکړو چې د سرو او سپينو زرو هغه لوښى راوړى شى چې د هغۀ پلار نبوکدنضر د يروشلم د عبادت‌خانې نه راوړى وُو، دې دپاره چې بادشاه، د هغۀ اميران، ښځې او داشتې ترې نه څښاک وکړى. ³نو هغوئ د سرو زرو هغه لوښى راوړل چې د عبادت‌خانې نه، يعنې په يروشلم کښې د زمونږ پلار د کور نه، اخستے شوى وُو؛ بادشاه، د هغۀ اميرانو، ښځو او داشتو ترې نه څښاک وکړو. ⁴هغوئ شراب وڅښل او د سرو زرو، سپينو زرو، پيتل، اوسپنې، لرګى او تيږې د بتانو ثناء يې وکړه.

⁵هم هغه وخت د يو انسان د لاس ګوتې راڅرګندې شوې او د بادشاه د محل په ديوال باندې د ګچ په پاسه، د شمعدان مخامخ يې وليکل، او بادشاه هغه لاس وکتو چې ليکل يې کول. ⁶د بادشاه مخ بدرنګه شو، د هغۀ سوچونو هغه ووېرولو، د ملا بندونه يې سست شول او زنګنونه يې په يو بل ولګېدل.

⁷بادشاه په لوړ اواز سحرګر، نجومي او غيب وئيلو والا راوغوښتل او د بابل عقلمندانو ته يې ووئيل چې، ”څوک چې دا ليک ولولى او ما ته يې مطلب ووائى، نو هغه به ارغواني جامې واغوندى، د سرو زرو زنځير به يې په غاړه وى او په بادشاهۍ کښې به دريم حاکم وى.“ ^a a v7 بيلشضر د خپل غېرحاضر پلار نبونيدس لاندې شريک‌بادشاه وو، نو ”په بادشاهۍ کښې دريم“ هغه تر ټولو لوړه درجه وه چې هغۀ ورکولے شوه.

⁸نو د بادشاه ټول عقلمندان راننوتل، خو هيچا نۀ هغه ليک لوستلے شو او نۀ يې هغۀ ته مطلب ووئيلے شو. ⁹نو بيلشضر بادشاه نور هم ډېر ووېرېدلو، د هغۀ مخ نور هم زيړ شو او د هغۀ اميران حېران پاتې شول.

¹⁰د بادشاه او د هغۀ د اميرانو د خبرو په اورېدو ملکه د دعوت کوټې ته راننوته او ويې وئيل چې، ”اے بادشاه، تل دې ژوندے وې! دې ستا سوچونه تا مۀ وېروى او ستا مخ دې زيړ نۀ شى. ¹¹ستا په بادشاهۍ کښې يو داسې سړے شته چې د پاکو بتانو روح پکښې دے. ستا د پلار په زمانه کښې هغۀ کښې داسې بصيرت، سوچ او حِکمت ښکاره شو لکه د بتانو حِکمت. ستا پلار نبوکدنضر بادشاه — ستا پلار بادشاه — هغه د جادوګرو، سحرګرو، نجوميانو او غيب وئيلو والو مشر مقرر کړو، ¹²ځکه چې په دې دانيال کښې چې بادشاه د هغۀ نوم بيلطشضر اېښے وو، يو غېرمعمولي روح، علم او سوچ — د خوبونو تعبير، د پهيليانو حل او د غوټو خلاصول — وموندلے شو. نو اوس دانيال راوغواړه؛ هغه به يې تعبير ووائى.“

دانيال د پلار فيصله لولى

¹³دانيال د بادشاه مخکښې راوستے شو، او بادشاه تپوس وکړو چې، ”آيا تۀ هم هغه دانيال يې چې د يهوداه د هغو قېديانو نه يو يې چې زما پلار بادشاه د يهوداه نه راوستى وُو؟ ¹⁴ما اورېدلى دى چې په تا کښې د بتانو روح دے — په تا کښې رڼا، سوچ او نادر حِکمت موندلے شوے دے. ¹⁵عقلمندان او سحرګر زما مخکښې راوستے شول چې دا ليک ولولى او ما ته يې مطلب ووائى، خو ونۀ شو کړے. ¹⁶ما اورېدلى دى چې تۀ تعبيرونه کولے شې او غوټې خلاصولے شې. کۀ تۀ دا ليک ولولې او ما ته يې مطلب ووائې، نو تۀ به ارغواني جامې واغوندې، د سرو زرو زنځير به دې په غاړه وى او په بادشاهۍ کښې به دريم حاکم شې.“

¹⁷دانيال بادشاه ته جواب ورکړو چې، ”ستا تحفې دې ستا سره پاتې شى؛ خپل انعامونه بل چا ته ورکړه. خو بيا هم زۀ به بادشاه ته دا ليک ولولم او هغۀ ته به يې مطلب ووايم. ¹⁸اے بادشاه، تر ټولو اوچت زمونږ پلار ستا پلار نبوکدنضر ته بادشاهى، لويى، جلال او شان ورکړے وو. ¹⁹د هغې لويۍ په سبب چې هغۀ ورکړې وه، ټول قومونه، مِلتونه او د هر ژبې خلق د هغۀ په مخکښې رپېدل او وېرېدل. چا چې غوښتل يې هغه به يې وژلو، چا چې غوښتل يې هغه به يې ژوندے پرېښودلو، چا چې غوښتل يې هغه به يې اوچتولو او چا چې غوښتل يې هغه به يې ټيټولو. ²⁰خو کله چې د هغۀ زړۀ مغرور شو او د هغۀ روح په تکبُر کښې کلک شو، نو هغه د خپل بادشاهۍ د تخت نه ګوښه کړے شو او د هغۀ جلال ترې نه واخستے شو. ²¹هغه د خلقو نه وشړلے شو، د هغۀ عقل د حيوان په شان کړے شو؛ هغه د ځنګلي خرو سره اوسېدلو، د غوايى په شان ورته واښۀ ورکولے شو او د آسمان پرخه به پرې لمده کېده — ترڅو چې هغۀ وپېژندلو چې تر ټولو اوچت زمونږ پلار د انسانانو په بادشاهۍ باندې حکومت کوى او چا چې وغواړى هغه پرې مقرروى.

²²خو اے بيلشضر، د هغۀ زويه، تا خپل زړۀ ټيټ نۀ کړو، که څه هم تا ته دا ټول معلوم وُو. ²³بلکې تا د آسمان د مالِک په خلاف سر پورته کړو. تا د هغۀ د کور لوښى خپل مخکښې راوړل او تا، ستا اميرانو، ښځو او داشتو ترې نه شراب وڅښل. تا د سپينو زرو، سرو زرو، پيتل، اوسپنې، لرګى او تيږې د بتانو ثناء وکړه — داسې بتان چې نۀ ليدلے شى، نۀ اورېدلے شى او نۀ د څۀ شى علم لرى. خو هغه ذات چې ستا ساه يې په خپل لاس کښې نيولې ده او ستا ټولې لارې د هغۀ په اختيار کښې دى — يعنې زمونږ پلار — تا د هغۀ عزت ونۀ کړو. ²⁴نو ځکه هغۀ هغه لاس راولېږلو چې دا ليک يې وليکلو.

²⁵دا هغه ليک دے چې ليکلے شوے وو: منے، منے، تقيل، فرسين.

²⁶د دې مطلب دا دے: منے — زمونږ پلار ستا د بادشاهۍ ورځې شمېرلې دى او ختمه يې کړې ده.

²⁷تقيل — تۀ په تلې کښې تلے شوے يې او کم موندلے شوے يې.

²⁸پرِس — ستا بادشاهى وېشلے شوې ده او مادي او فارسيانو ته ورکړې شوې ده.“

²⁹نو بيلشضر حُکم ورکړو، او هغوئ دانيال ته ارغواني جامې ورواغوستلې، د سرو زرو زنځير يې د هغۀ په غاړه کښې واچولو او اعلان يې وکړو چې هغه به په بادشاهۍ کښې دريم حاکم وى.

³⁰هم هغه شپه بيلشضر، د بابليانو بادشاه، ووژلے شو. ³¹او دارا مادي بادشاهى په لاس کښې واخسته، چې عمر يې نژدې دوه شپېته کاله وو.