ବେଲ୍‌ଶତ୍ସର ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି

ବେଲ୍‍ଶତ୍ସର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରୁ ଲୁଟି ଅଣାଯାଇଥିବା ପାତ୍ରରେ ପାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଧାତୁ ଓ ପଥରର ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଏକ ହାତ ଚୂନ କାନ୍ଥରେ ଲେଖେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆଣ୍ଠୁ ପରସ୍ପର ବାଜେ। ଦାନିୟେଲ ପ୍ରକୃତ ଅଭିଯୋଗଟି କହନ୍ତି — ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ବାପାଙ୍କ କଥା ଜାଣିଥିଲେ ଏବଂ କାହାରିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ନାହିଁ। ସେହି ରାତିରେ ରାଜା ମରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

ବେଲ୍‌ଶତ୍ସର ରାଜା ଆପଣା ଏକ ସହସ୍ର ଅମାତ୍ୟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ମହାଭୋଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସେହି ଏକ ସହସ୍ର ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କଲେ। ବେଲ୍‌ଶତ୍ସର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଆସ୍ଵାଦନ କରୁ କରୁ, ଆପଣା ପିତା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସର ଯିରୂଶାଲମର ମନ୍ଦିରରୁ ଯେଉଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୌପ୍ୟ ପାତ୍ରସବୁ ନେଇଥିଲେ, ସେହିସବୁ ଆଣିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ଯେପରି ରାଜା, ତାହାଙ୍କ ଅମାତ୍ୟଗଣ, ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ଉପପତ୍ନୀମାନେ ସେଥିରୁ ପାନ କରିବେ। ସେତେବେଳେ ଯିରୂଶାଲମସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ମନ୍ଦିରରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରସବୁ ସେମାନେ ଆଣିଲେ; ପୁଣି ରାଜା, ତାହାଙ୍କ ଅମାତ୍ୟଗଣ, ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ଉପପତ୍ନୀମାନେ ସେଥିରୁ ପାନ କଲେ। ସେମାନେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କଲେ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୌପ୍ୟ, ପିତ୍ତଳ, ଲୌହ, କାଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସ୍ତରର ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କଲେ।

ସେହି କ୍ଷଣି ମନୁଷ୍ୟ ହସ୍ତର ଅଙ୍ଗୁଳିସବୁ ଦେଖାଗଲା ଓ ଦୀପାଧାର ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ରାଜଗୃହର କାନ୍ଥର ଲେପ ଉପରେ ଲେଖିଲା; ଆଉ ରାଜା ସେହି ଲେଖୁଥିବା ହସ୍ତ ଦେଖିଲେ। ତହିଁରେ ରାଜାଙ୍କ ମୁଖ ବିବର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ତାହାଙ୍କ ଚିନ୍ତାସବୁ ତାହାଙ୍କୁ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ କଲା, ତାହାଙ୍କ କଟିଦେଶର ବନ୍ଧନ ଶିଥିଳ ହେଲା ଓ ତାହାଙ୍କ ଆଣ୍ଠୁ ପରସ୍ପର ବାଜିବାକୁ ଲାଗିଲା।

ରାଜା ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଗଣକ, ଜ୍ୟୋତିର୍ବେତ୍ତା ଓ ଶକୁନବେତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ କହିଲେ, ପୁଣି ବାବିଲର ବିଦ୍ଵାନ୍‌ମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେ ଏହି ଲେଖା ପାଠ କରିବ ଓ ଏହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜଣାଇବ, ସେ ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିବ, ତାହାର ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର ପିନ୍ଧିବ ଓ ରାଜ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ଶାସକ ହୋଇ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରିବ।” ^a

ସେତେବେଳେ ରାଜାଙ୍କ ବିଦ୍ଵାନ୍‌ମାନେ ସମସ୍ତେ ଭିତରକୁ ଆସିଲେ, ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ସେହି ଲେଖା ପାଠ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଥ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ତହିଁରେ ବେଲ୍‌ଶତ୍ସର ରାଜା ଆହୁରି ଅଧିକ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହେଲେ, ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ଆହୁରି ବିବର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ଓ ତାହାଙ୍କ ଅମାତ୍ୟଗଣ ବିହ୍ଵଳ ହେଲେ।

ରାଜା ଓ ତାହାଙ୍କ ଅମାତ୍ୟଗଣଙ୍କ କଥାର ସମ୍ଵାଦ ପାଇ ରାଣୀ ଭୋଜନଗୃହ ଭିତରକୁ ଆସି କହିଲେ, “ହେ ରାଜନ୍‌, ଚିରଜୀବୀ ହୁଅନ୍ତୁ! ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତାସବୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ନ କରୁ ଅବା ଆପଣଙ୍କ ମୁଖ ବିବର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉ। ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ପୁରୁଷ ଅଛି, ଯାହା ଅନ୍ତରରେ ପବିତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା ଅଛି। ଆପଣଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମୟରେ ତାହାଠାରେ ଦୀପ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ତୁଲ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଖାଗଲା। ଆପଣଙ୍କ ପିତା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସର ରାଜା—ହଁ, ଆପଣଙ୍କ ପିତା ରାଜା—ତାହାକୁ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଗଣକ, ଜ୍ୟୋତିର୍ବେତ୍ତା ଓ ଶକୁନବେତ୍ତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ କରି ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, କାରଣ ସ୍ଵପ୍ନର ଅର୍ଥ କହିବା, ଗୁପ୍ତ କଥା ବୁଝାଇ ଦେବା ଓ ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିବା—ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଏହି ଦାନିୟେଲଠାରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ରାଜା ବେଲ୍‌ଟଶତ୍ସର ନାମ ଦେଇଥିଲେ। ଏବେ ଦାନିୟେଲକୁ ଡାକନ୍ତୁ; ସେ ହିଁ ଏହାର ଅର୍ଥ କହିବ।”

ଦାନିୟେଲ ପିତାଙ୍କ ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ପାଠ କରନ୍ତି

ତହିଁରେ ଦାନିୟେଲ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଅଣାଗଲା, ଆଉ ରାଜା ପଚାରିଲେ, “ମୋʼ ପିତା ରାଜା ଯିହୂଦାରୁ ଯେଉଁ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ଆଣିଥିଲେ, ସେହି ଯିହୂଦୀୟ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ସେହି ଦାନିୟେଲ? ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଅଛି ଯେ, ତୁମ୍ଭଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା ଅଛି ଓ ତୁମ୍ଭଠାରେ ଦୀପ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅସାଧାରଣ ଜ୍ଞାନ ଦେଖାଯାଇଅଛି। ଏହି ଲେଖା ପାଠ କରିବା ଓ ଏହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜଣାଇବା ନିମନ୍ତେ ବିଦ୍ଵାନ୍‌ ଓ ଗଣକମାନେ ମୋʼ ସମ୍ମୁଖକୁ ଅଣାଗଲେ, ମାତ୍ର ସେମାନେ ପାରିଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଅଛି ଯେ, ତୁମ୍ଭେ ଅର୍ଥ କହିପାର ଓ ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିପାର। ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଏହି ଲେଖା ପାଠ କରିବ ଓ ଏହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ଜଣାଇବ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିବ, ତୁମ୍ଭ ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର ପିନ୍ଧିବ ଓ ରାଜ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ଶାସକ ହୋଇ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରିବ।”

ସେତେବେଳେ ଦାନିୟେଲ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଆପଣଙ୍କ ଦାନସବୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଥାଉ; ଆପଣଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଦେଉନ୍ତୁ। ତଥାପି ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏହି ଲେଖା ପାଠ କରିବି ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଏହାର ଅର୍ଥ ଜଣାଇବି। ହେ ମହାରାଜ, ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣଙ୍କ ପିତା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ, ମାହାତ୍ମ୍ୟ, ମହିମା ଓ ପ୍ରତାପ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ, ତହିଁ ସକାଶୁ ସକଳ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଦେଶ ଓ ଭାଷାବାଦୀ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କମ୍ପିତ ଓ ଭୀତ ହେଲେ। ସେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା, ବଧ କଲେ; ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା, ଜୀବିତ ରଖିଲେ; ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା, ଉନ୍ନତ କଲେ ଓ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା, ନତ କଲେ। ମାତ୍ର ଯେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ଗର୍ବିତ ଓ ତାହାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଅହଙ୍କାରରେ କଠିନ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ରାଜସିଂହାସନରୁ ଅପସାରିତ ହେଲେ ଓ ତାହାଙ୍କ ମହିମା ହରଣ କରାଗଲା। ପୁଣି ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତଡ଼ାଗଲେ, ତାହାଙ୍କ ମନ ପଶୁ ତୁଲ୍ୟ କରାଗଲା; ସେ ବନ୍ୟ ଗର୍ଦ୍ଦଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବାସ କଲେ, ଗୋରୁ ପରି ତୃଣ ଖାଇଲେ ଓ ଆକାଶର କାକର ତାହାଙ୍କ ଦେହକୁ ତିନ୍ତାଇ ଦେଲା—ଶେଷରେ ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ, ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା, ତାହାକୁ ସେଥିରେ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି।

ମାତ୍ର ହେ ବେଲ୍‌ଶତ୍ସର, ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯେ ଆପଣ, ଏହିସବୁ ଜାଣିଲେ ହେଁ ଆପଣ ଆପଣା ହୃଦୟକୁ ନତ କରି ନାହାନ୍ତି। ବରଂ ଆପଣ ସ୍ଵର୍ଗର ଅଧିପତିଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣାକୁ ଉନ୍ନତ କରିଅଛନ୍ତି। ଆପଣ ତାହାଙ୍କ ଗୃହର ପାତ୍ରସବୁ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ଆପଣ, ଆପଣଙ୍କ ଅମାତ୍ୟଗଣ, ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଓ ଉପପତ୍ନୀମାନେ ସେଥିରୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିଅଛନ୍ତି। ଆଉ ଯେଉଁ ରୌପ୍ୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ପିତ୍ତଳ, ଲୌହ, କାଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସ୍ତରର ଦେବତାମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଶୁଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା କିଛି ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ଆପଣ ପ୍ରଶଂସା କରିଅଛନ୍ତି। ମାତ୍ର ଯାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରାଣବାୟୁ ଅଛି ଓ ଯାହାଙ୍କର ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ପଥ, ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଆପଣ ଗୌରବ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି। ଏଥିପାଇଁ ସେ ଏହି ଅକ୍ଷର ଲେଖିବା ହସ୍ତ ପ୍ରେରଣ କଲେ।

ଯେଉଁ ଲେଖା ଲେଖାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଏହି: ମନେ, ମନେ, ତକେଲ, ପର୍‌ସୀନ୍‌।

ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହି: ମନେ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଦିନ ଗଣନା କରି ତାହା ସମାପ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି।

ତକେଲ—ଆପଣ ତରାଜୁରେ ତୌଲାଯାଇ ଊଣା ବୋଲି ଦେଖାଯାଇଅଛନ୍ତି।

ପେରସ—ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ ମାଦୀୟ ଓ ପାରସୀକମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଅଛି।”

ତେବେ ବେଲ୍‌ଶତ୍ସର ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଦାନିୟେଲକୁ ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଲେ, ତାହାର ଗଳାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର ପିନ୍ଧାଇଲେ ଓ ରାଜ୍ୟରେ ସେ ତୃତୀୟ ଶାସକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ।

ସେହି ରାତ୍ରିରେ ହିଁ ବାବିଲୀୟମାନଙ୍କ ରାଜା ବେଲ୍‌ଶତ୍ସର ହତ ହେଲେ। ଆଉ ମାଦୀୟ ଦାରୀୟାବସ ପ୍ରାୟ ବାସଠି ବର୍ଷ ବୟସରେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।