Belsazar Ngremehake Padalemane Sang Rama
Belsyazar ngombé saking piranti-piranti ingkang dipunrayah saking padalemanipun Rama kita lan ngluhuraken allah-allah saking logam lan sela. Wonten tangan nyerat ing tembok lan dhengkulipun gemeter. Daniel nyebataken kalepatan ingkang sejatos — panjenengan sampun mangertos prekawis rama panjenengan, ananging boten ngurmati sinten kémawon. Ing dalu punika ugi sang prabu seda.
5 1Prabu Belsazar nganakake pahargyan gedhe kanggo para panggedhe sewu, sarta ngombe anggur ana ing ngarepe wong sewu mau. 2Nalika ngicipi anggur, Belsazar dhawuh supaya digawa mlebu prabot-prabot emas lan salaka kang biyen dijupuk dening bapakne, yaiku Nebukadnezar, saka Padaleman Suci ing Yerusalem, supaya kanggo ngombe dening sang prabu, para panggedhene, para garwane, lan para selire. 3Banjur digawa mlebu prabot-prabot emas kang wis dijupuk saka Padaleman Suci, yaiku Padalemane Rama kita ing Yerusalem; sang prabu, para panggedhene, para garwane, lan para selire padha ngombe nganggo prabot-prabot mau. 4Wong-wong mau padha ngombe anggur lan memuji para allah kang digawe saka emas, salaka, tembaga, wesi, kayu, lan watu.
5Dumadakan katon driji-drijine tangan manungsa, banjur nulis ing plesteran tembok gedhong karatone sang prabu, ing sangarepe padamaran, lan sang prabu mirsani tangan kang lagi nulis mau. 6Pasuryane sang prabu malih pucet, panggalihe keweden, bangkekane lemes, lan dhengkule padha bentur-benturan.
7Sang prabu nguwuh-uwuh supaya nimbali para juru tenung, para ahli perbintangan, lan para juru petung. Pangandikane sang prabu marang para wong wicaksana ing Babil: “Sapa bae kang bisa maca tulisan iki lan nerangake tegese marang aku, bakal dienggoni jubah wungu, dikalungi kalung emas ing gulune, lan dadi panguwasa katelu ing karajan.” a a v7 Belsazar iku mrentah bebarengan karo bapakne, Nabonidus, kang lagi ora ana ing kratone; mulane 'wong katelu ing karajan' iku pangkat kang paling dhuwur kang bisa diwenehake dening Belsazar.
8Banjur sakabehe wong wicaksanane sang prabu padha mlebu, nanging ora ana siji-sijia kang bisa maca tulisan mau utawa nerangake tegese marang sang prabu. 9Mulane Prabu Belsazar saya giris, pasuryane saya pucet, lan para panggedhene padha bingung.
10Krungu tembunge sang prabu lan para panggedhene, sang prameswari banjur mlebu ing bangsal pahargyan, matur: “Dhuh sang prabu, mugi gesang langgeng salaminipun! Sampun ngantos panggalih panjenengan keweden utawi pasuryan panjenengan pucet. 11Ing karajan panjenengan wonten satunggaling tiyang ingkang kadunungan rohipun para allah ingkang suci. Nalika jamanipun bapak panjenengan, tiyang punika katingal gadhah kawaskithan, pangretosan, saha kawicaksanan kados kawicaksananipun para allah. Prabu Nebukadnezar, bapak panjenengan — inggih bapak panjenengan sang prabu — sampun ngangkat tiyang punika dados pangagenging para juru sihir, para juru tenung, para ahli perbintangan, saha para juru petung, 12amargi roh ingkang linangkung, kawruh, saha pangretosan — saged medhar impen, nerangaken cangkriman, saha ngudhari prakawis ingkang ruwet — punika sadaya kapanggih wonten ing Dhaniel punika, ingkang dening sang prabu dipun paringi nami Beltesazar. Samangke mugi Dhaniel katimbalana; piyambakipun badhe medhar tegesipun.”
Dhaniel Maca Putusane Sang Rama
13Dhaniel banjur diadhepake marang ngarsane sang prabu. Sang prabu ndangu: “Apa kowe Dhaniel, salah sawijining wong buwangan saka Yehuda, kang digawa mrene dening bapakku sang prabu saka tanah Yehuda? 14Aku wis krungu yen kowe kadunungan rohe para allah, sarta ana ing kowe tinemu pepadhang, pangreten, lan kawicaksanan kang linuwih. 15Para wong wicaksana lan para juru tenung wis diadhepake marang aku supaya maca tulisan iki lan nerangake tegese marang aku, nanging padha ora bisa. 16Aku wis krungu yen kowe bisa njlentrehake teges lan ngudhari prakara kang ruwet. Yen kowe bisa maca tulisan iki lan nerangake tegese marang aku, kowe bakal dienggoni jubah wungu, dikalungi kalung emas ing gulumu, lan dadi panguwasa katelu ing karajan.”
17Dhaniel banjur munjuk atur marang sang prabu: “Ganjaran panjenengan kula aturaken wangsul, saha pisungsung panjenengan mugi kaparingna dhateng tiyang sanes. Ewasemanten, kula badhe maosaken seratan punika dhateng sang prabu saha nerangaken tegesipun. 18Dhuh sang prabu, Rama kita Ingkang Mahaluhur sampun maringi karajan, kaagungan, kamulyan, saha kaluhuran dhateng bapak panjenengan, Nebukadnezar. 19Margi saking kaagungan ingkang kaparingaken dhateng piyambakipun punika, sadaya bangsa, suku, saha basa sami gumeter saha ajrih wonten ing ngarsanipun. Piyambakipun mejahi sinten ingkang dipun karsakaken, nglestantunaken gesang sinten ingkang dipun karsakaken, ngluhuraken sinten ingkang dipun karsakaken, saha ngasoraken sinten ingkang dipun karsakaken. 20Nanging nalika manahipun dados gumunggung saha rohipun atos dening kaangkuhan, piyambakipun lajeng dipun lereni saking dhampar karajanipun, saha kamulyanipun kapendhet. 21Piyambakipun katundhung saking antawisipun manungsa, manahipun kadadosaken kados manahing kewan; piyambakipun gesang sesarengan kaliyan kuldi wana, kaparingan tetedhan rumput kados lembu, saha sariranipun teles dening ebuning langit — ngantos piyambakipun mangretos bilih Rama kita Ingkang Mahaluhur ingkang ngereh karajaning manungsa, saha ingkang njumenengaken sinten ingkang dipun karsakaken minangka panguwasanipun.
22Nanging panjenengan, dhuh Belsazar, putranipun, boten ngasoraken manah panjenengan, sanadyan panjenengan sampun mangretos sadaya punika. 23Malah panjenengan sampun ngunggulaken sarira panjenengan piyambak nglawan Gusti ingkang murbeng swarga. Panjenengan sampun dhawuh supados prabot-prabot saking padalemanipun kabekta dhateng ngarsa panjenengan, lajeng panjenengan, para panggedhe panjenengan, para garwa, saha para selir sami ngunjuk anggur saking prabot-prabot punika. Panjenengan sampun memuji para allah saking salaka, emas, tembaga, wesi, kayu, saha sela — para allah ingkang boten saged ningali, mireng, utawi mangretos punapa-punapa. Nanging Panjenenganipun ingkang ngasta napas panjenengan wonten ing astanipun, saha ingkang kagungan sadaya margi panjenengan — inggih punika Rama kita — boten panjenengan luhuraken. 24Milanipun Panjenenganipun ngutus asta ingkang nyerat seratan punika.
25Dene seratan ingkang kaserat punika makaten: MENE, MENE, TEKEL, PARSIN.
26Dene tegesipun makaten: MENE — Rama kita sampun ngetang dinten-dintening karajan panjenengan saha sampun mungkasi.
27TEKEL — panjenengan sampun katimbang wonten ing traju saha katingal kirang.
28PERES — karajan panjenengan sampun kaperang saha kaparingaken dhateng tiyang Media saha tiyang Persia.”
29Banjur Belsazar dhawuh, mula Dhaniel dienggoni jubah wungu, dikalungi kalung emas ing gulune, lan diundhangake dadi panguwasa katelu ing karajan.
30Ing bengi iku uga Belsazar, ratune wong Babil, dipateni. 31Dene Darius, wong Media, nampani karajan mau, nalika yuswane kira-kira sewidak loro taun.