Daniela 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Nanao fanasana lehibe ho an’ny andriana arivo i Belsazara mpanjaka, ka nisotro divay teo anatrehan’ilay arivo izy. ²Raha mbola nanandrana ny divay i Belsazara, dia nandidy hitondra ireo fanaka volamena sy volafotsy izay nalain’i Nebokadnezara rainy tao amin’ny tempolin’i Jerosalema izy, mba hisotroan’ny mpanjaka sy ny andriana sy ny vadiny ary ny vaditsindranony. ³Dia nitondra ireo fanaka volamena izay nalaina tao amin’ny tempoly, ilay tranon’i Raintsika tany Jerosalema, izy ireo; ary nisotro tamin’ireny ny mpanjaka sy ny andriana sy ny vadiny ary ny vaditsindranony. ⁴Nisotro ny divay izy ireo ary nidera ireo andriamanitra vita amin’ny volamena sy volafotsy sy varahina sy vy sy hazo ary vato.

⁵Ary tamin’izay ora izay dia niseho ny rantsan-tànan’olona ka nanoratra teo amin’ny plasitry ny rindrin’ny lapan’ny mpanjaka, tandrifin’ny fanaovan-jiro; ary nijery ilay tanana nanoratra ny mpanjaka. ⁶Niova ny endrik’ilay mpanjaka, ary nampitahotra azy ny eritreriny; tsy nanan-kery ny valahany, ary nifandona ny lohalika.

⁷Niantso mafy ny mpanjaka mba hampidirina ny mpanao ody sy ny mpanandro ary ny mpisikidy, ary niteny tamin’ny hendry any Babylona hoe: «Na iza na iza no mamaky izany soratra izany ka manambara ahy ny dikany, dia hanao akanjo volomparasy sy rojo volamena eo amin’ny vozony, ary ho mpanapaka faha-telo amin’ny fanjakana.» ^a a v7 Mpiara-manjaka tamin’i Nabonida rainy, izay tsy teo, i Belsazara, ka ny hoe «mpanapaka faha-telo amin’ny fanjakana» no laharana ambony indrindra azony nomena.

⁸Dia niditra avokoa ny hendry rehetra eo amin’ny mpanjaka, nefa tsy nahay namaky ilay soratra izy ireo na nanambara taminy ny dikany. ⁹Dia vao mainka natahotra i Belsazara mpanjaka, ka nanjary mikitroka kokoa ny endriny, ary very hevitra ny andriana.

¹⁰Noho ny tenin’ny mpanjaka sy ny andriana, dia niditra tao amin’ny efitrano fanasana ny mpanjakavavy ka nanao hoe: «Ry mpanjaka ô, ho velona mandrakizay anie ianao! Aza avela hampitahotra anao ny eritreritrao, na hivadika ho mikitroka ny endrikao. ¹¹Misy lehilahy ao amin’ny fanjakanao izay manana ny fanahin’ireo andriamanitra masina. Tamin’ny andron’ny rainao dia hita taminy ny fahazavan-kevitra sy ny fahalalana ary ny fahendrena tahaka ny fahendren’ny andriamanitra. Ary Nebokadnezara mpanjaka rainao—ny rainao, ry mpanjaka—no nanao azy ho lohan’ny mpanao mazina sy ny mpanao ody sy ny mpanandro ary ny mpisikidy, ¹²satria fanahy miavaka sy fahalalana ary fahazavan-tsaina—mamaha nofy, mamintina tenin-drayaka, mamaha fatotra—no hita tamin’io Daniela io, izay nataon’ny mpanjaka hoe Belteshazara. Koa antsoy ankehitriny i Daniela, dia hamaha izany izy.»

Namaky ny Didin’ny Ray i Daniela

¹³Dia nentina teo anatrehan’ny mpanjaka i Daniela, ary nanontany azy ny mpanjaka hoe: «Ianao ve i Daniela, ny anankiray amin’ireo babon’i Joda izay nentin’ny raiko mpanjaka avy any Joda? ¹⁴Reko fa ao anatinao ny fanahin’ny andriamanitra, ary hita taminao ny fahazavana sy ny fahalalana ary ny fahendrena miavaka. ¹⁵Nentina teo anatrehako ny hendry sy ny mpanao ody mba hamaky izany soratra izany sy hanambara ahy ny dikany, nefa tsy nahay izy ireo. ¹⁶Ary reko fa mahay mamintina sy mamaha fatotra ianao. Koa raha mamaky izany soratra izany ianao ka manambara ahy ny dikany, dia hanao akanjo volomparasy sy rojo volamena eo amin’ny vozonao ianao, ary ho mpanapaka faha-telo amin’ny fanjakana.»

¹⁷Namaly ny mpanjaka i Daniela hoe: «Ento ny fanomezanao, ary omeo ny hafa ny valisoanao. Kanefa dia hovakiko ho an’ny mpanjaka ny soratra ary hambarako aminy ny dikany. ¹⁸Ry mpanjaka ô, Raintsika Avo Indrindra no nanome ny fanjakana sy ny fahalehibiazana sy ny voninahitra ary ny haja ho an’i Nebokadnezara rainao. ¹⁹Noho ny fahalehibiazana nomeny azy, dia nihorohoro sy natahotra teo anatrehany ny vahoaka rehetra sy ny firenena ary ny fiteny samihafa. Novonoiny izay tiany, navelany ho velona izay tiany, nasandratra izay tiany, ary nampietriny izay tiany. ²⁰Fa rehefa nirehareha ny fony ary nmyky ho sora-tena ny fanahiny, dia nariana tamin’ny seza fiandrianany izy ary nalaina taminy ny voninahiny. ²¹Noroahina tsy ho eo amin’ny olona izy, ary nataon’ny sain’ny biby ny sainy; nitoetra niaraka tamin’ny boriky ala izy, nanome azy ahitra toy ny omby, ary ny ando avy any an-danitra no nanondraka azy—mandra-pahafantarany fa Raintsika Avo Indrindra no manapaka ny fanjakan’ny olona ary mametraka izay tiany hanapaka azy.

²²Fa ianao, Belsazara zanany, dia tsy nanetry ny fonao, na dia fantatrao aza izany rehetra izany. ²³Fa nanandratra tena hanohitra ny Mpanapaka ny lanitra ianao. Nasainao nentina teo anatrehanao ny fanaky ny tranony, ary ianao sy ny andrianao sy ny vadinao ary ny vaditsindranonao dia nisotro divay tamin’izany. Nidera ireo andriamanitra volafotsy sy volamena sy varahina sy vy sy hazo ary vato ianao—andriamanitra tsy mahita na mandre na mahalala na inona na inona. Kanefa Ilay mitana ny fofonainao eo an-tànany, ary Izy no tompon’ny lalanao rehetra—Raintsika—dia tsy nohajainao. ²⁴Noho izany dia Izy no naniraka ilay tanana nanoratra izao soratra izao.

²⁵Izao no soratra voasoratra: MENE, MENE, TEKEL, PARSINA.

²⁶Izao no dikan’izany: MENE—Raintsika no nanisa ny andron’ny fanjakanao ka namarana azy.

²⁷TEKEL—voatakarina teo amin’ny mizana ianao ka hita fa tsy ampy.

²⁸PERES—nozarazaraina ny fanjakanao ka nomena ny Medianina sy ny Persianina.»

²⁹Dia nandidy i Belsazara, ka nampitafin’izy ireo akanjo volomparasy i Daniela, napetrany rojo volamena ny vozony, ary nambaran’izy ireo fa mpanapaka faha-telo amin’ny fanjakana izy.

³⁰Tamin’io alina io ihany dia novonoina i Belsazara, mpanjakan’ny Kaldeana. ³¹Ary i Dariosy Medianina no nandray ny fanjakana, ary tokony ho roa amby enimpolo taona izy.