Daniela 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Nebokadnezara mpanjaka, ho an’ny vahoaka sy ny firenena ary ny samy hafa fiteny rehetra monina eran’ny tany: Hitombo anie ny fiadananareo.

²Faly aho manambara ny famantarana sy ny fahagagana izay nataon’Andriamanitra Avo Indrindra ho ahy. ³Endrey ny haben’ny famantarany, ary endrey ny hatanjaky ny fahagagany! Fanjakana mandrakizay ny fanjakany, ary hatramin’ny taranaka ka hatramin’ny taranaka ny fanapahany.

⁴Izaho Nebokadnezara dia nandry fahalemana tao an-tranoko sady nitombo soa tao amin’ny lapako. ⁵Nahita nofy aho izay nampitaitaitra ahy; ny eritreritra teo am-pandriana sy ny fahitana tao an-dohako dia nampihorohoro ahy. ⁶Dia nandidy aho mba hitondra eto anatrehako ny hendry rehetra any Babylona, mba hanambara amiko ny dikan’ilay nofy. ⁷Dia tonga ny mpanao ody, sy ny mpanao ankamantatra, sy ny Babylonianina ary ny mpanandro. Nolazaiko taminy ilay nofy, fa tsy nahay nanazava izany ho ahy izy. ⁸Farany dia tonga teo anatrehako i Daniela—izay nomena anarana hoe Beltsazara araka ny anaran’ny andriamanitro, ary ao aminy ny fanahin’ny andriamanitra masina—ary nolazaiko taminy ilay nofy. ⁹Ry Beltsazara, lohan’ny mpanao ody, fantatro fa ao aminao ny fanahin’ny andriamanitra masina, ary tsy misy zava-miafina manahirana anao—lazao amiko ny fahitana ilay nofiko izay hitako, sy ny dikany. ¹⁰Ny fahitana tao an-tsaiko teo am-pandriana: Nahita hazo aho teo afovoan’ny tany, avo dia avo. ¹¹Nitombo ilay hazo ka matanjaka, ary ny tendrony nahatratra ny lanitra, ary hita hatrany amin’ny faran’ny tany rehetra. ¹²Tsara tarehy ny raviny ary be ny voany, ary tao aminy ny hanina ho an’ny rehetra. Nitady aloka teo ambaniny ny bibidia, ary nitoetra tamin’ny rantsany ny voron’ny lanitra, ary nahazo hanina taminy ny nofo rehetra.

¹³Tamin’ny fahitana tao an-tsaiko teo am-pandriana dia nahita mpiambina aho, iray masina, nidina avy any an-danitra. ^a a v13 Ny « mpiambina » dia anjely masin’Andriamanitra, izay nirahina eto hanatanteraka ny didy ho an’ny mpanjaka — iraka avy any an-danitra, fa tsy Andriamanitra Izy.

¹⁴Niantso tamin’ny feo mafy izy hoe: Tapaho ilay hazo, tetezo ny rantsany, esory ny raviny, aparitaho ny voany. Aoka handositra avy eo ambaniny ny biby, ary ny vorona avy eo amin’ny rantsany. ¹⁵Fa avelao ao amin’ny tany ny vorin-kazon’ny fakany, voafatotra amin’ny gadra vy sy varahina, ao amin’ny ahitra any an-tsaha. Aoka hohonoin’ny ando avy any an-danitra izy, ary aoka ny anjarany ho miaraka amin’ny bibidia ao amin’ny ahitra eto an-tany. ¹⁶Aoka hesorina aminy ny sain’olombelona ary homena saina biby izy, ary aoka handalo azy ny fotoana fito. ¹⁷Ny didim-pitsarana dia noho ny didin’ny mpiambina, ary ny fanapahan-kevitra noho ny tenin’ny masina, mba ho fantatry ny velona fa ny Avo Indrindra no manapaka ny fanjakan’ny olona ary manome izany amin’izay tiany, ary mametraka eo aminy ny kely indrindra amin’ny olona.

¹⁸Izany no nofy hitako, izaho Nebokadnezara mpanjaka. Ary ianao, Beltsazara, lazao ny dikany, fa tsy mahay manazava izany ny hendry rehetra amin’ny fanjakako, nefa ianao mahay, satria ao aminao ny fanahin’ny andriamanitra masina.

Miteny ny Marina Mafy i Daniela

¹⁹Dia nangaihay kelikely i Daniela, izay atao hoe Beltsazara, ary nampahatahotra azy ny eritreriny. Hoy ny mpanjaka: « Ry Beltsazara, aza avela hampahatahotra anao ny nofy na ny dikany. » Namaly hoe i Beltsazara: « Tompoko ô, enga anie ka ho an’ireo mankahala anao ny nofy, ary ny dikany ho an’ny fahavalonao! »

²⁰Ilay hazo hitanao, izay nitombo sy matanjaka, ny tendrony nahatratra ny lanitra ary hita eran’ny tany rehetra, ²¹ny raviny tsara tarehy sy ny voany be, ary hanina ho an’ny rehetra—ny bibidia nitoetra teo ambaniny, ary ny voron’ny lanitra nanao akany teo amin’ny rantsany. ²²Ianao no izany, ry mpanjaka—ianao no nitombo ka matanjaka; nitombo ny halehibiazanao ka nahatratra ny lanitra, ary ny fanapahanao hatramin’ny faran’ny tany.

²³Satria nahita mpiambina, iray masina, nidina avy any an-danitra ny mpanjaka ka niteny hoe: Tapaho ilay hazo ka simbao—fa avelao ao amin’ny tany ny vorin-kazon’ny fakany, voafatotra amin’ny gadra vy sy varahina ao amin’ny ahitra any an-tsaha. Aoka hohonoin’ny ando avy any an-danitra izy; ny anjarany ho miaraka amin’ny bibidia, mandra-pandalovan’ny fotoana fito azy. ²⁴Izao no dikan’izany, ry mpanjaka: ny didin’ny Avo Indrindra dia tonga tamin’i tompoko mpanjaka, ²⁵horoahina hiala amin’ny olona hiara-monina amin’ny bibidia ianao, hihinana ahitra tahaka ny omby, hohonoin’ny ando avy any an-danitra, mandra-pandalovan’ny fotoana fito aminao, ary fantatrao fa ny Avo Indrindra no manapaka ny fanjakan’olombelona ka manome izany amin’izay tiany. ²⁶Ny didy hamela ny vorin-kazo sy ny fakany ao amin’ny tany: ho averina aminao ny fanjakanao rehefa fantatrao fa ny Lanitra no manapaka. ²⁷Koa, ry mpanjaka, raiso ny toroheviko: mialà amin’ny fahotanao amin’ny alalan’ny fahamarinana, ary ny helokao amin’ny alalan’ny famindrampo amin’ny mahantra, mba hitohy ny fahombiazanao.

Voatsindry ny Avonavona

²⁸Izany rehetra izany dia tonga tamin’i Nebokadnezara mpanjaka. ²⁹Rehefa afaka roa ambin’ny folo volana, dia nandehandeha teo an-tampon’ny lapan’ny mpanjaka any Babylona izy.

³⁰Hoy ny mpanjaka: « Tsy ity va i Babylona lehibe, izay naorikako ho tranon’ny mpanjaka tamin’ny heriko lehibe, ho voninahitry ny fiandrianako? »

³¹Mbola teo am-bavan’ny mpanjaka ny teny, dia nisy feo nianjera avy tany an-danitra: « Ry Nebokadnezara mpanjaka, izao no lazaina aminao: efa niala taminao ny fanjakana. ³²Horoahina hiala amin’ny olona ianao, ka hiara-monina amin’ny bibidia, hihinana ahitra tahaka ny omby. Hisy fotoana fito handalo anao, mandra-pahafantaranao fa ny Avo Indrindra no manapaka ny fanjakan’olombelona ary manome izany amin’izay tiany. »

³³Tamin’ny ora ihany dia tanteraka tamin’i Nebokadnezara ny teny: noroahina hiala amin’ny olona izy, ka nihinana ahitra tahaka ny omby, ary ny vatany nohononin’ny ando avy any an-danitra, mandra-pitomboan’ny volony tahaka ny volon’ny voromahery, ary ny hoho-tanany tahaka ny hoho-borona.

Naverina sy Nampietrena i Nebokadnezara

³⁴Rehefa tapitra ny andro, dia nanopy ny masoko ho any an-danitra aho Nebokadnezara, ka niverina tamiko ny fahalalan-tsaiko. Dia nisaotra ny Avo Indrindra aho, nidera sy nanome voninahitra Izay velona mandrakizay, Izay mandrakizay ny fanapahany, ary ny fanjakany mihatra amin’ny taranaka rehetra.

³⁵Ny mponina rehetra amin’ny tany dia isaina ho toy ny tsy misy, ary manao araka ny sitrapony Izy eo amin’ny miaramilan’ny lanitra sy eo amin’ny mponina amin’ny tany; ary tsy misy mahatana ny tanany na mahalaza Aminy hoe: « Inona no nataonao? »

³⁶Dia niverina tamiko ny fahaizako misaina; niverina tamiko ny voninahitro sy ny fahamasinako ho voninahitry ny fanjakako. Notadiavin’ny mpanolo-tsainako sy ny lehibeko aho; naverina teo amin’ny fanjakako aho, ary nampiana tamiko ny fahalehibiazana mihoatra. ³⁷Ankehitriny dia izaho Nebokadnezara no midera sy manandratra ary manome voninahitra ny Mpanjakan’ny lanitra, satria marina ny asany rehetra, ary mahitsy ny lalany; ary izay mandeha amin’ny avonavona dia azony ampietrena.