ሓደ ንጉስ ንልዑል እግዚኣብሄር የውጅ

ናቡከደነፆር ነዛ ባዕሉ ይነግራ። ኣብ ሕልሙ ዓባይ ገረብ ትቑረፅ፤ ዳንኤል እናፀገሞ፥ እታ ገረብ እቲ ንጉስ ምዃኑ ይነግር። ድሕሪ ዓመት ድማ ትዕቢቱ ረኸቦ፦ ኣእምሮኡ ክሳዕ ዝምለሰሉ ኸም እንስሳ ነበረ፤ ነቲ ንዕቡያት ዘዋርድ ድማ ኣመስገነ።

ምዕራፍ 4።

ንጉስ ናቡከደነፆር፥ ናብ ኵሎም ኣብ ኵሉ ምድሪ ዝነብሩ ህዝብታትን ኣህዛብን ቋንቋታትን፦ ሰላምኩም ይብዛሕ።

እቲ ልዑል እግዚኣብሄር ንዓይ ዝገበረለይ ትእምርትታትን ተኣምራትን ክገልፅ ደስ ኢሉኒ ኣሎ። ትእምርትታቱ ኽንደይ ዓበይቲ፥ ተኣምራቱ ኸዓ ኽንደይ ሓያላት እየን! መንግስቱ ናይ ዘለኣለም መንግስቲ እያ፥ ግዝኣቱ ኸዓ ካብ ወለዶ ናብ ወለዶ እዩ።

ኣነ ናቡከደነፆር ኣብ ቤተይ ብህድኣት ነበርኩ፥ ኣብ ቤተ መንግስተይ ከዓ ልሙዕ ነበርኩ። ዘፍርሐኒ ሕልሚ ረአኹ፤ ኣብ መደቀሲየይ ዝነበረ ሓሳባትን ኣብ ርእሰይ ዝነበረ ራእይን ኣፍርሃኒ። ስለዙይ ትርጉም እቲ ሕልሚ ምእንቲ ኽነግሩኒ፥ ኵሎም ጠቢባን ባቢሎን ናብ ቅድመይ ክመፁ ኣዘዝኩ። ሽዑ እቶም ኣስማተኛታትን ጠንቈልትን ከለዳውያንን ኮኾባት ቈፀርትን ኣተዉ። ነቲ ሕልሚ ነገርክዎም፥ ግና ክፈትሑለይ ኣይከኣሉን። ኣብ መወዳእታ ድማ ዳንኤል ናብ ቅድመይ መፀ፤ ንሱ ብስም ኣምላኸይ ቤልትሻፆር ዝተሰመየ፥ መንፈስ እቶም ቅዱሳን ኣማልኽቲ ኸዓ ኣብኡ ዝነበሮ እዩ፤ ነቲ ሕልሚ ድማ ነገርክዎ። ኦ ቤልትሻፆር፥ ሓለቓ ኣስማተኛታት፥ መንፈስ እቶም ቅዱሳን ኣማልኽቲ ኣባኻ ኸም ዘሎ፥ ዝኾነ ምስጢርውን ከም ዘይፅግመካ እፈልጥ እየ፤ ነቲ ዝረኣኽዎ ራእይ ሕልመይን ትርጕሙን ንገረኒ። ኣብ መደቀሲየይ እንተለኹ ዝረኣኽዎ ራእይ እዙይ እዩ፦ እንሆ ኣብ ማእኸል ምድሪ የመና ነዊሕ ገረብ ረአኹ። እታ ገረብ ዓበየት፤ በርትዐት ድማ፤ ጫፋ ኸዓ ናብ ሰማይ በፅሐ፥ ክሳዕ ወሰን ኵላ ምድሪ ድማ ተራእየት። ቈፅላ ፅቡቕ፥ ፍሪኣ ኸዓ ብዙሕ ነበረ፤ ኣብኣ ድማ ንዅሉ ዝኸውን ምግቢ ነበረ። ኣራዊት በረኻ ኣብ ትሕቲኣ ተፀለሉ፥ ኣዕዋፍ ሰማይ ከዓ ኣብ ጨናፍራ ነበሩ፥ ኵሉ ስጋ ድማ ካብኣ ተመገበ።

ኣብ መደቀሲየይ እንተለኹ ብራእየይ፥ ሓደ ሓላዊ፥ ቅዱስ ዝኾነ፥ ካብ ሰማይ ክወርድ ረአኹ። ^a

ዓው ኢሉ ኸዓ ኸምዙይ በለ፦ ነታ ገረብ ቍረፅዋ፥ ጨናፍራ ቅንጠብዋ፥ ቈፅላ ገፍግፍዋ፥ ፍሪኣ በትኑ። እንስሳታት ካብ ትሕቲኣ፥ ኣዕዋፍ ከዓ ካብ ጨናፍራ ይህደሙ። ግና ነቲ ጕንዲ ሱራ ኣብ ምድሪ፥ ብመቑሕ ሓፂንን ነሃስን ተኣሲሩ፥ ኣብ ሳዕሪ መሮር ሕደግዎ። ብኣውሊ ሰማይ ይረስርስ፥ ግዲኡ ኸዓ ምስ ኣራዊት በረኻ ኣብ ሳዕሪ ምድሪ ይኹን። ናይ ሰብ ልቡ ይተኣለ፥ ናይ እንስሳ ልቢ ኸዓ ይወሃቦ፥ ሸውዓተ ዘመን ድማ ኣብ ልዕሊኡ ይሕለፍ። እዝ ፍርዲ እዙይ ብትእዛዝ እቶም ሓለውቲ፥ እቲ ውሳነ ድማ ብቓል እቶም ቅዱሳን እዩ፤ እዙይ ከዓ እቲ ልዑል እግዚኣብሄር ኣብ ልዕሊ መንግስቲ ሰብ ከም ዝገዝእ፥ ንዝደለዮ ከም ዝህቦ፥ ኣብ ልዕሊኡ ድማ ነቲ ዝተዋረደ ሰብ ከም ዝሸይም፥ እቶም ህያዋን ምእንቲ ኽፈልጡ እዩ።

እዝ ኣነ ንጉስ ናቡከደነፆር ዝረኣኽዎ ሕልሚ እዙይ እዩ። ኦ ቤልትሻፆር፥ ጠቢባን መንግስተይ ክፈትሕዎ ኣይከኣሉን እሞ፥ ንስኻ ግና ትኽእል ኢኻ፤ መንፈስ እቶም ቅዱሳን ኣማልኽቲ ኣባኻ ኣሎ እሞ፥ ትርጕሙ ንገረኒ።

ዳንኤል ነቲ ኸቢድ ሓቂ ይዛረብ

ሽዑ እቲ ቤልትሻፆር ዝተብሃለ ዳንኤል፥ ንቑሩብ ጊዜ ተገረመ፥ ብሓሳባቱውን ሰምበደ። እቲ ንጉስ ድማ “ኦ ቤልትሻፆር፥ እቲ ሕልምን ትርጕሙን ኣይሰምብድካ” በሎ። ቤልትሻፆር ከዓ “ኦ ጐይታይ፥ እቲ ሕልሚ ንዝፀልኡኻ፥ ትርጕሙ ኸዓ ንፀላእትኻ ይኹን!” ኢሉ መለሰ።

እታ ዝረኣኻያ ገረብ ዓበየት፥ በርትዐት፥ ጫፋ ናብ ሰማይ በፅሐ፥ ንዅላ ምድሪ ድማ ተራእየት፥ ቈፅላ ፅቡቕ ነበረ፥ ፍሪኣ ብዙሕ ነበረ፥ ንዅሉ ዝኸውን ምግቢ ድማ ኣብኣ ነበረ፤ ኣራዊት በረኻ ኣብ ትሕቲኣ ነበሩ፥ ኣዕዋፍ ሰማይ ከዓ ኣብ ጨናፍራ ሰፈሩ። ኦ ንጉስ፥ እቲ ገረብ ንስኻ ኢኻ፤ ዓቢኻን በርቲዕካን ኢኻ፤ ዕቤትካ ዓብዩ ናብ ሰማይ በፂሑ፥ ግዝኣትካ ኸዓ ክሳዕ ወሰን ምድሪ በፂሑ።

እቲ ንጉስ ድማ ሓደ ሓላዊ፥ ቅዱስ ዝኾነ፥ ካብ ሰማይ ክወርድ ረአየ፤ ንሱ ኸዓ ከምዙይ በለ፦ ነታ ገረብ ቍረፅዋ፥ ኣጥፍእዋ፥ ግና ነቲ ጕንዲ ሱራ ኣብ ምድሪ፥ ብመቑሕ ሓፂንን ነሃስን ተኣሲሩ፥ ኣብ ሳዕሪ መሮር ሕደግዎ፤ ብኣውሊ ሰማይ ይረስርስ፥ ሸውዓተ ዘመን ኣብ ልዕሊኡ ክሳዕ ዝሕለፍ ድማ ግዲኡ ምስ ኣራዊት በረኻ ይኹን። ኦ ንጉስ፥ እቲ ትርጉም እዙይ እዩ፦ እዝ ኣብ ልዕሊ ጐይታይ ንጉስ ዝመፀ፥ ትእዛዝ እቲ ልዑል እግዚኣብሄር እዩ፤ ካብ ማእኸል ሰብ ክትስጐጕ ኢኻ፥ ምስ ኣራዊት በረኻ ኸዓ ክትነብር ኢኻ፥ ከም ኣብዑር ሳዕሪ ክትበልዕ፥ ብኣውሊ ሰማይ ክትረስርስ ኢኻ፤ እቲ ልዑል እግዚኣብሄር ኣብ ልዕሊ መንግስቲ ሰብ ከም ዝገዝእ፥ ንዝደለዮ ኸዓ ከም ዝህቦ ክሳዕ እትፈልጥ፥ ሸውዓተ ዘመን ኣብ ልዕሌኻ ክሕለፍ እዩ። እቲ ጕንድን ሱራን ኣብ ምድሪ ኽትገድፍዎ ዝተኣዘዘ ኸዓ፥ ሰማይ ከም ዝገዝእ ምስ እትፈልጥ፥ መንግስትኻ ናባኻ ኸም እትምለሰልካ እዩ። ስለዙይ ኦ ንጉስ፥ ምኽረይ ተቐበል፦ ብፅድቂ ኻብ ሓጢኣትካ፥ ንድኻታት ብምምሓር ከዓ ካብ ዓመፃኻ ተፈለ፤ ከምዙይ ምስ እትገብር ልምዓትካ ክቕፅል ይኽእል እዩ።

ትዕቢት ተዋረደ

እዝ ዅሉ ኣብ ልዕሊ ንጉስ ናቡከደነፆር መፀ። ድሕሪ ዓሰርተ ኽልተ ወርሒ፥ ኣብ ናሕሲ ቤተ መንግስቲ ባቢሎን ይዛወር ነበረ።

እቲ ንጉስ ድማ “እዛ ዓባይ ባቢሎን እዚኣ፥ ንክብሪ ግርማይ፥ ብብርትዐ ሓይለይ፥ ንመንበሪ ንጉስ ኢለ ዝሰራሕክዋዶ ኣይኮነትን?” በለ።

እቲ ዘረባ ገና ኣብ ኣፍ ንጉስ እንተሎ፥ ድምፂ ኻብ ሰማይ ወረደ፦ “ኦ ንጉስ ናቡከደነፆር፥ እዙይ ይብሃለካ ኣሎ፦ መንግስቲ ካባኻ ሓሊፋ ኣላ። ካብ ማእኸል ሰብ ክትስጐግ፥ ምስ ኣራዊት በረኻ ክትነብር፥ ከም ብዕራይ ከዓ ሳዕሪ ኽትበልዕ ኢኻ። ልዑል እግዚኣብሄር ኣብ ልዕሊ መንግስቲ ሰብ ከም ዝገዝእ፥ ንዝደለዮ ኸዓ ኸም ዝህቦ ኽሳዕ እትፈልጥ፥ ሸውዓተ ዘመን ኣብ ልዕሌኻ ኽሓልፍ እዩ።”

ብኡብኡ እቲ ቓል ኣብ ልዕሊ ናቡከደነፆር ተፈፀመ፤ ካብ ማእኸል ሰብ ተሰጒጉ ኸም ከፍቲ ሳዕሪ በልዐ፤ ስጋኡ ብኣውሊ ሰማይ ረጥበ፤ ፀጕሩ ኸም ክንቲት ንስሪ፥ ፅፍሩ ድማ ከም ፅፍሪ ኣዕዋፍ ክሳዕ ዝዓቢ።

ናቡከደነፆር ተመሊሱን ተዋሪዱን

እቲ መዓልቲ ምስ ተወድአ፥ ኣነ ናቡከደነፆር ኣዒንተይ ናብ ሰማይ ኣልዓልኩ፥ ኣእምሮይ ድማ ተመለሰለይ። ነቲ ልዑል እግዚኣብሄር ባረኽክዎ፥ ነቲ ንዘለኣለም ህያው ዝኾነ ኸዓ ኣመስገንክዎን ኣኽበርክዎን፤ ግዝኣቱ ናይ ዘለኣለም ግዝኣት እዩ፥ መንግስቱ ኸዓ ኣብ ኵሉ ወለዶ እያ።

ኵሎም ኣብ ምድሪ ዝነብሩ ኸም ገለ ኣይቑፀሩን፤ ኣብ ማእኸል ሰራዊት ሰማይን ኣብ ማእኸል ኣብ ምድሪ ዝነብሩን ከም ፍቓዱ ይገብር፤ ኢዱ ዝኽልክሎ፥ ወይ “እንታይ ገበርካ?” ዝብሎ ሓደ እኳ የለን።

ሽዑ ኣእምሮይ ተመለሰለይ፤ ንኽብሪ መንግስተይ ከዓ ግርማይን ድምቀተይን ተመለሰለይ። መኸርተይን ክቡራተይን ደለዩኒ፤ ኣብ ልዕሊ መንግስተይ ተመለስኩ፤ ዝበልፅ ዕቤት ድማ ተወሰኸለይ። ሕዚ ኣነ ናቡከደነፆር ንንጉስ ሰማይ ኣመስግኖን ልዕል ኣብሎን ኤኽብሮን ኣለኹ፤ ኵሉ ግብሩ ቅኑዕ፥ መንገዱ ኸዓ ፍትሓዊ እዩ እሞ፥ ነቶም ብትዕቢት ዝመላለሱ ኼዋርዶም ይኽእል እዩ።