Księga Daniela 5

5 ¹Król Belsazar wyprawił wielką ucztę dla tysiąca swoich dostojników i w obecności tych tysiąca pił wino. ²Gdy kosztował wina, Belsazar rozkazał przynieść złote i srebrne naczynia, które jego ojciec Nebukadnesar zabrał ze świątyni w Jerozolimie, aby pili z nich król, jego dostojnicy, żony i nałożnice. ³Przyniesiono więc złote naczynia zabrane ze świątyni, domu naszego Ojca w Jerozolimie; i pili z nich król, jego dostojnicy, żony i nałożnice. ⁴Pili wino i wysławiali bogów ze złota, srebra, brązu, żelaza, drewna i kamienia.

⁵W tej właśnie chwili ukazały się palce ludzkiej ręki i pisały na tynku ściany królewskiego pałacu, naprzeciw świecznika, a król patrzył na piszącą rękę. ⁶Twarz króla zmieniła barwę, jego myśli przeraziły go, stawy jego bioder rozluźniły się, a kolana uderzały o siebie.

⁷Król głośno zawołał, aby przyprowadzono zaklinaczy, astrologów i wróżbitów, i rzekł do mędrców Babilonu: „Ktokolwiek odczyta to pismo i wyjaśni mi jego znaczenie, będzie nosił purpurę i złoty łańcuch na szyi, i będzie rządził jako trzeci w królestwie”. ^a a v7 Belsazar był współregentem przy swoim nieobecnym ojcu Nabonidzie, dlatego „trzeci w królestwie” był najwyższym stopniem, jaki mógł nadać.

⁸Weszli więc wszyscy mędrcy króla, lecz nie potrafili odczytać pisma ani wyjaśnić mu jego znaczenia. ⁹Wtedy król Belsazar przeraził się jeszcze bardziej, twarz jego pobladła jeszcze mocniej, a jego dostojnicy byli oszołomieni.

¹⁰Na słowa króla i jego dostojników królowa weszła do sali biesiadnej i rzekła: „Królu, żyj na wieki! Niech twoje myśli cię nie przerażają i niech twoja twarz nie blednie. ¹¹Jest w twoim królestwie mąż, w którym jest duch świętych bogów. Za dni twojego ojca okazał się mężem obdarzonym wnikliwością, rozumem i mądrością podobną do mądrości bogów. Król Nebukadnesar, twój ojciec — twój ojciec, król — ustanowił go przełożonym magów, zaklinaczy, astrologów i wróżbitów, ¹²ponieważ w tym Danielu, którego król nazwał Baltazarem, znaleziono niezwykłego ducha, wiedzę i rozum — zdolność wykładania snów, wyjaśniania zagadek i rozwiązywania trudności. Teraz więc wezwij Daniela, a on wyjaśni znaczenie”.

Daniel odczytuje wyrok Ojca

¹³Przyprowadzono więc Daniela przed króla, a król zapytał go: „Czy ty jesteś Daniel, jeden z judzkich wygnańców, których mój ojciec, król, sprowadził z Judy? ¹⁴Słyszałem o tobie, że jest w tobie duch bogów i że znaleziono w tobie światło, rozum i niezwykłą mądrość. ¹⁵Przyprowadzono przede mnie mędrców i zaklinaczy, aby odczytali to pismo i wyjaśnili mi jego znaczenie, lecz nie potrafili. ¹⁶Słyszałem o tobie, że potrafisz wykładać znaczenia i rozwiązywać trudności. Jeśli zdołasz odczytać to pismo i wyjaśnić mi jego znaczenie, będziesz nosił purpurę i złoty łańcuch na szyi, i będziesz rządził jako trzeci w królestwie”.

¹⁷Daniel odpowiedział królowi: „Zatrzymaj swoje dary dla siebie, a swoje nagrody daj komu innemu. Mimo to odczytam królowi pismo i wyjaśnię mu jego znaczenie. ¹⁸Królu, Najwyższy, nasz Ojciec, dał twojemu ojcu Nebukadnesarowi królestwo, wielkość, chwałę i majestat. ¹⁹Z powodu wielkości, którą mu dał, wszystkie ludy, narody i języki drżały i bały się przed nim. Zabijał, kogo chciał, i pozostawiał przy życiu, kogo chciał; wywyższał, kogo chciał, i poniżał, kogo chciał. ²⁰Lecz gdy jego serce wzbiło się w pychę, a jego duch stwardniał w zuchwałości, został strącony ze swojego królewskiego tronu i odjęto mu jego chwałę. ²¹Wypędzono go spośród ludzi, a jego umysł stał się podobny do zwierzęcego; mieszkał z dzikimi osłami, karmiono go trawą jak woła, a rosa niebieska zraszała go — aż poznał, że Najwyższy, nasz Ojciec, panuje nad królestwem ludzkim i ustanawia nad nim tego, kogo zechce.

²²A ty, Belsazarze, jego synu, nie uniżyłeś swojego serca, chociaż wiedziałeś o tym wszystkim. ²³Przeciwnie, wyniosłeś się przeciw Władcy niebios. Kazałeś przynieść przed siebie naczynia jego domu, i piliście z nich wino — ty, twoi dostojnicy, żony i nałożnice. Wysławiałeś bogów ze srebra, złota, brązu, żelaza, drewna i kamienia — bogów, którzy nie mogą ani widzieć, ani słyszeć, ani niczego wiedzieć. Lecz tego, który trzyma w swojej ręce twój oddech i do którego należą wszystkie twoje drogi — naszego Ojca — nie uczciłeś. ²⁴Dlatego posłał rękę, która napisała ten napis.

²⁵A oto pismo, które zostało nakreślone: MENE, MENE, TEKEL, PARSIN.

²⁶A oto jego znaczenie: MENE — nasz Ojciec policzył dni twojego królestwa i położył mu kres.

²⁷TEKEL — zostałeś zważony na wadze i okazałeś się zbyt lekki.

²⁸PERES — twoje królestwo zostało podzielone i oddane Medom i Persom”.

²⁹Wtedy Belsazar wydał rozkaz i przyodziano Daniela w purpurę, włożono mu złoty łańcuch na szyję i ogłoszono go trzecim władcą w królestwie.

³⁰Tej samej nocy Belsazar, król Babilończyków, został zabity. ³¹A Dariusz Medyjczyk objął królestwo, mając około sześćdziesięciu dwóch lat.