Dhaniel 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Ing taun kang kapisan jumenenge Prabu Belsyazar, ratu ing Babil, Dhaniel ngimpi lan weruh wahyu ing sirahe nalika lagi turu ing paturone. Impen mau banjur ditulis, perkara-perkarane dicekak.

²Dhaniel kandha: Ing wahyu wayah bengi aku weruh angin saka kiblat papat ing langit padha ngebur segara gedhe. ³Banjur ana sato galak papat gedhe-gedhe padha mentas saka segara, siji lan sijine beda-beda.

⁴Kang kapisan kaya singa, nduwe swiwi kaya garudha. Aku ndeleng nganti swiwine dibedhol; sato mau diangkat saka lemah, dijejegake nganggo sikil loro kaya manungsa, sarta diwenehi ati kaya manungsa.

⁵Banjur ana sato kang kapindho, kaya bruwang, kang jumeneng miring sasisih, ing cangkeme ana iga telu ing antarane untune. Sato mau dikandhani: “Tangia, mangana daging akeh-akeh.”

⁶Sawuse iku aku ndeleng maneh: ana sato liyane, kaya macan tutul, ing gegere ana swiwi manuk papat, endhase papat, sarta diwenehi panguwasa kanggo nguwasani.

⁷Sawuse iku, ing wahyu wayah bengi, ana sato kang kaping papat—nggegirisi, medeni, lan rosa banget, nduwe untu wesi kang gedhe-gedhe. Sato mau nguntal, ngremuk, lan ngidak-idak turahane nganggo sikile, beda karo sakabehe sato sadurunge, lan nduwe sungu sepuluh. ⁸Nalika aku isih nyawang sungu-sungu mau, ana sungu liya—sungu cilik—thukul ing antarane, lan telu saka sungu kang dhisik padha kabedhol saka ngarepe. Sungu mau nduwe mripat kaya mripate manungsa lan cangkem kang ngucapake tembung-tembung umuk.

⁹Nalika aku ndeleng, dhampar-dhampar padha kapasang, lan Kang Sepuh ing Jaman Kuna, yaiku Rama kita, banjur lenggah. Ageme putih kaya salju; rikma ing mustakane kaya wulu wedhus kang murni. Dhampare murub kaya geni, lan rodha-rodhane kabeh murub. ^a a v9 Kang Sepuh ing Jaman Kuna kang lenggah ing dhampar pangadilan iku Rama kita — wahyu bab dhampar kang padha karo kang mengkone dideleng dening Yokanan ing kitab Wahyu. ¹⁰Ana bengawan geni mili metu, mancur saka ngarsane Panjenengane. Ewon-ewon padha ngladeni Panjenengane, lan sepuluh ewu ping sepuluh ewu padha ngadeg ing ngarsane. Pangadilan banjur katindakake, lan kitab-kitab padha kabukak.

¹¹Aku terus ndeleng amarga saka tembung-tembung umuk kang diucapake dening sungu mau; aku ndeleng nganti sato mau dipateni, awake disirnakake lan dicemplungake ing geni kang murub. ¹²Sato-sato liyane kelangan panguwasane, nanging uripe isih dilestarekake nganti wektu lan mangsa kang wis katemtokake.

¹³Ing wahyu wayah bengi aku ndeleng, lah ing ngarepku ana kang rawuh nunggang mega ing langit, kaya Putraning Manungsa. Panjenengane sowan marang Kang Sepuh ing Jaman Kuna, yaiku Rama kita, sarta kairid menyang ngarsane. ^b b v13 Gusti Yesus ngakoni wahyu iki minangka wahyune piyambak — “kowe bakal padha ndeleng Putraning Manungsa … rawuh nunggang mega ing langit” (Markus 14:62) — lan Yokanan ndeleng Panjenengane minangka “sawijining kang kaya Putraning Manungsa” (Wahyu 1:13). Ing kene Sang Putra rawuh ing ngarsane Sang Rama lan nampani kraton kang langgeng. ¹⁴Panjenengane banjur kaparingan panguwasa, kamulyan, lan kraton, supaya sakehing bangsa, suku, lan basa padha ngabdi marang Panjenengane. Pangwasane iku pangwasa kang langgeng kang ora bakal sirna, lan kratone iku kraton kang ora bakal karusak ing salawase.

Katrangane Wahyu Mau

¹⁵Aku, Dhaniel, rumangsa trenyuh ing ati, lan wahyu-wahyu kang liwat ing pikiranku padha gawe wediku. ¹⁶Aku banjur nyedhaki salah sawijine kang ngadeg ing kono lan takon marang dheweke bab sanyatane prakara iki kabeh. Dheweke banjur nerangake marang aku, mbukak tegese.

¹⁷“Sato galak papat gedhe-gedhe iki yaiku raja papat kang bakal ngadeg saka ing bumi. ¹⁸Nanging para suci kagungane Kang Mahaluhur, yaiku Rama kita, bakal nampa lan ndarbeni kraton mau ing salawase, langgeng salawas-lawase.

¹⁹Aku banjur kepengin ngerti sanyatane bab sato kang kaping papat mau, kang beda karo liyane kabeh—kang nggegirisi banget, untune wesi, kukune tembaga—kang nguntal, ngremuk, lan ngidak-idak turahane nganggo sikile. ²⁰Aku uga kepengin ngerti bab sungu sepuluh kang ana ing endhase, lan sungu liya kang thukul, kang ing ngarepe ana telung sungu padha rubuh—yaiku sungu kang nduwe mripat lan cangkem kang umuk, kang katone luwih gedhe tinimbang liyane. ²¹Nalika aku ndeleng, sungu iki nganakake perang nglawan para suci sarta ngalahake wong-wong mau, ²²nganti rawuhe Kang Sepuh ing Jaman Kuna, yaiku Rama kita, lan pangadilan diparingake kanggo mbelani para suci kagungane Kang Mahaluhur, yaiku Rama kita, sarta tekan wektune para suci ndarbeni kraton mau.”

²³Tembunge: “Sato kang kaping papat iku kraton kang kaping papat ing bumi, kang beda karo sakehing kraton liyane. Kraton iku bakal nguntal, ngidak-idak, lan ngremuk salumahing bumi. ²⁴Sungu sepuluh mau: raja sepuluh bakal ngadeg saka kraton iki. Sawuse iku ana raja liya kang ngadeg, beda karo kang dhisik, sarta nelukake raja telu. ²⁵Raja mau bakal ngucapake tembung nglawan Kang Mahaluhur, yaiku Rama kita, lan nindhes para suci kagungane Kang Mahaluhur, yaiku Rama kita, sarta ngarah ngowahi wektu-wektu kang wis katemtokake lan angger-angger. Para suci bakal kapasrahake marang dheweke sajrone sawektu, rong wektu, lan setengah wektu. ^c c v25 ‘Sawektu, rong wektu, lan setengah wektu’ tegese telung taun setengah: setaun + rong taun + setengah taun.

²⁶Nanging pangadilan bakal katindakake, lan panguwasane bakal kapundhut, kasirnakake lan karusak ing salawase. ²⁷Kraton, panguwasa, lan kaluhurane sakehing kraton ing sangisoring langit bakal kaparingake marang umat, yaiku para suci kagungane Kang Mahaluhur, Rama kita. Kratone iku kraton kang tanpa wekasan; sakehing panguwasa bakal padha ngabdi lan mbangun turut marang Panjenengane.”

²⁸Tekan kene pungkasane prakara iki. Aku, Dhaniel—pikiranku gawe girisku, raiku nganti dadi pucet, nanging prakara iku daksimpen ing atiku dhewe.