ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ସମୁଦ୍ରରୁ ଚାରି ପଶୁଙ୍କ ଉତ୍ଥାନ

ଦାନିୟେଲଙ୍କ ନିଜ ରାତ୍ରିଦର୍ଶନ: ଉଛୁଳୁଥିବା ସମୁଦ୍ରରୁ ଚାରିଟି ପଶୁ, ଶେଷଟିର ଲୁହାର ଦାନ୍ତ ଓ ଦର୍ପୋକ୍ତି କରୁଥିବା ଏକ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ। ତାʼପରେ ସିଂହାସନମାନ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ସଦୃଶ ଜଣେ କେବେ ଶେଷ ନ ହେବା ଏକ ରାଜ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 7।

ବାବିଲର ରାଜା ବେଲ୍‌ଶତ୍‌ସରଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଦାନିୟେଲ ଆପଣା ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଲେ ଓ ଆପଣା ମସ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ନାନା ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ। ପରେ ସେ ସେହି ସ୍ଵପ୍ନ ଲେଖି ବୃତ୍ତାନ୍ତସବୁର ସାରାଂଶ ପ୍ରକାଶ କଲେ।

ଦାନିୟେଲ କହିଲେ, ରାତ୍ରିରେ ମୁଁ ଆପଣା ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଲି, ଆଉ ଦେଖ, ସ୍ଵର୍ଗର ଚାରି ବାୟୁ ମହାସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଉତ୍ତାଳ ହେଉଅଛି। ପୁଣି ସମୁଦ୍ରରୁ ଚାରିଗୋଟି ବୃହତ ପଶୁ ଉଠି ଆସିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରସ୍ପରଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲେ।

ପ୍ରଥମଟି ସିଂହ ପରି ଥିଲା ଓ ତାହାର ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀର ପକ୍ଷ ଥିଲା। ମୁଁ ଅନାଇ ରହିଲି, ଶେଷରେ ତାହାର ପକ୍ଷସବୁ ଛିଣ୍ଡାଗଲା, ପୁଣି ତାହା ଭୂମିରୁ ଉଠାଯାଇ ମନୁଷ୍ୟ ପରି ଦୁଇ ପାଦରେ ଠିଆ କରାଗଲା ଓ ତାହାକୁ ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟ ଦିଆଗଲା।

ଆଉ ଦେଖ, ଭାଲୁ ପରି ଦ୍ଵିତୀୟ ଏକ ପଶୁ ଦେଖାଗଲା, ତାହା ଏକ ପାଖରେ ଉଠାଗଲା ଓ ତାହାର ମୁଖରେ ଦନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ତିନିଖଣ୍ଡ ପଞ୍ଜରା ଥିଲା। ଆଉ ତାହାକୁ କୁହାଗଲା, “ଉଠ, ପ୍ରଚୁର ମାଂସ ଭୋଜନ କର।”

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ମୁଁ ଅନାଇ ରହିଲି, ଆଉ ଦେଖ, ଚିତାବାଘ ପରି ଅନ୍ୟ ଏକ ପଶୁ ଥିଲା, ତାହାର ପିଠିରେ ପକ୍ଷୀର ଚାରି ପକ୍ଷ ଥିଲା; ପୁଣି ସେହି ପଶୁର ଚାରି ମସ୍ତକ ଥିଲା ଓ ତାହାକୁ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଦିଆଗଲା।

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ରାତ୍ରିରେ ମୁଁ ଆପଣା ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଲି, ଆଉ ଦେଖ, ଚତୁର୍ଥ ଏକ ପଶୁ ଥିଲା—ଭୟଙ୍କର, ତ୍ରାସଜନକ ଓ ଅତିଶୟ ବଳବାନ; ତାହାର ଲୌହମୟ ବୃହତ ଦନ୍ତ ଥିଲା; ତାହା ଗ୍ରାସ କଲା, ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା ଓ ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶକୁ ପାଦ ତଳେ ଦଳିତ କଲା; ପୁଣି ତାହା ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସମସ୍ତ ପଶୁଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା ଓ ତାହାର ଦଶ ଶୃଙ୍ଗ ଥିଲା। ମୁଁ ସେହି ଶୃଙ୍ଗସବୁ ବିଷୟ ବିବେଚନା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଶୃଙ୍ଗ ଉଠିଲା, ଆଉ ତାହା ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ଶୃଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ତିନି ଶୃଙ୍ଗ ସମୂଳେ ଉତ୍ପାଟିତ ହେଲା; ପୁଣି ଦେଖ, ସେହି ଶୃଙ୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ପରି ଚକ୍ଷୁ ଓ ଦର୍ପବାକ୍ୟ କହିବା ଏକ ମୁଖ ଥିଲା।

ମୁଁ ଅନାଇ ରହିଲି, ପୁଣି ସିଂହାସନସବୁ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୁରାତନ ଦିନର ବୃଦ୍ଧ ଆସୀନ ହେଲେ। ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ହିମ ପରି ଶୁଭ୍ର ଓ ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକର କେଶ ବିଶୁଦ୍ଧ ମେଷଲୋମ ପରି ଥିଲା; ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନ ଅଗ୍ନିଶିଖାମୟ ଓ ତହିଁର ଚକ୍ର ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଅଗ୍ନି ପରି ଥିଲା। a a v9 ବିଚାର ସିଂହାସନରେ ଆସୀନ ପୁରାତନ ଦିନର ବୃଦ୍ଧ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଟନ୍ତି — ଯୋହନ ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସିଂହାସନର ଦର୍ଶନ ଦେଖନ୍ତି, ଏହା ସେହି ସିଂହାସନ। ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ଅଗ୍ନିମୟ ସ୍ରୋତ ବହିଯାଇ ନିର୍ଗତ ହେଲା। ସହସ୍ର ସହସ୍ର ତାହାଙ୍କ ସେବା କଲେ ଓ ଅୟୁତ ଅୟୁତ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲେ; ବିଚାର ସଭା ବସିଲା ଓ ପୁସ୍ତକସବୁ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା।

ସେହି ଶୃଙ୍ଗ ଯେଉଁ ଦର୍ପବାକ୍ୟ କହିଲା, ସେହି ବାକ୍ୟ ସକାଶୁ ମୁଁ ଅନାଇ ରହିଲି; ଶେଷରେ ସେହି ପଶୁ ବଧ କରାଯାଇ ତାହାର ଶରୀର ବିନଷ୍ଟ ହେଲା ଓ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ସମର୍ପିତ ହେଲା, ଏହା ମୁଁ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନାଇ ରହିଲି। ଅବଶିଷ୍ଟ ପଶୁମାନେ ଆପଣା ଆପଣା କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ହରାଇଲେ, ତଥାପି ନିରୂପିତ କାଳ ଓ ଋତୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରାଗଲା।

ରାତ୍ରିରେ ମୁଁ ଆପଣା ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଲି, ଆଉ ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ପରି ଜଣେ ସ୍ଵର୍ଗର ମେଘ ସହିତ ଆସିଲେ ଓ ପୁରାତନ ଦିନର ବୃଦ୍ଧ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିଲେ। b b v13 ଯୀଶୁ ଏହି ଦର୍ଶନକୁ ଆପଣାର ବୋଲି ଦାବି କଲେ — “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ … ସ୍ଵର୍ଗର ମେଘ ସହିତ ଆସୁଥିବା ଦେଖିବ” (ମାର୍କ ୧୪:୬୨) — ଆଉ ଯୋହନ ତାହାଙ୍କୁ “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ପରି ଜଣେ” ବୋଲି ଦେଖନ୍ତି (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୧:୧୩)। ଏଠାରେ ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସି ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ଏକ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଆଉ ସମଗ୍ର ଗୋଷ୍ଠୀ, ଜାତି ଓ ଭାଷାବାଦୀ ଲୋକେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ସେବା କରିବେ, ଏଥିପାଇଁ ତାହାଙ୍କୁ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ, ମହିମା ଓ ରାଜ୍ୟ ଦିଆଗଲା। ତାହାଙ୍କ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ, ତାହା ଲୋପ ପାଇବ ନାହିଁ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଏପରି ଯେ ତାହା କେବେ ବିନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।

ଦର୍ଶନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା

ମୁଁ ଦାନିୟେଲ ଆତ୍ମାରେ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହେଲି ଓ ମୋʼ ମନ ମଧ୍ୟଦେଇ ଗତ ଦର୍ଶନସବୁ ମୋତେ ଉଦ୍‌ବେଗଗ୍ରସ୍ତ କଲା। ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମୁଁ ଏସମସ୍ତ ବିଷୟର ସତ୍ୟତା ତାହାକୁ ପଚାରିଲି। ତେଣୁ ସେ ମୋତେ ଏସବୁର ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରି କହିଲା,

“ଏହି ଚାରିଗୋଟି ବୃହତ ପଶୁ ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଚାରି ରାଜା। ମାତ୍ର ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ ଓ ଅନନ୍ତକାଳ, ଯୁଗେ ଯୁଗେ ତାହା ଅଧିକାର କରିବେ।”

ତତ୍ପରେ ଯେଉଁ ଚତୁର୍ଥ ପଶୁ ସମସ୍ତଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା—ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ଯାହାର ଲୌହମୟ ଦନ୍ତ ଓ ପିତ୍ତଳମୟ ନଖ ଥିଲା, ଯାହା ଗ୍ରାସ କଲା, ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା ଓ ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶକୁ ପାଦ ତଳେ ଦଳିତ କଲା, ତାହାର ସତ୍ୟତା ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କଲି। ଆଉ ତାହାର ମସ୍ତକରେ ଥିବା ଦଶ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗ ଉଠିଲା ଓ ଯାହା ସମ୍ମୁଖରେ ତିନି ଶୃଙ୍ଗ ପଡ଼ିଗଲା—ଯେଉଁ ଶୃଙ୍ଗର ଚକ୍ଷୁ ଓ ଦର୍ପବାକ୍ୟ କହିବା ମୁଖ ଥିଲା ଓ ଯାହା ଆପଣା ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ବୃହତ ଦେଖାଗଲା, ସେହି ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କଲି। ମୁଁ ଅନାଇ ରହିଲି, ଆଉ ଦେଖିଲି ଯେ, ସେହି ଶୃଙ୍ଗ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହେଉଥିଲା, ଶେଷରେ ପୁରାତନ ଦିନର ବୃଦ୍ଧ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆସିଲେ, ପୁଣି ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବିଚାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା ଓ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନେ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କରିବାର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।

ସେ ଏହି କଥା କହିଲା, “ଚତୁର୍ଥ ପଶୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଚତୁର୍ଥ ଏକ ରାଜ୍ୟ ହେବ, ତାହା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହେବ; ତାହା ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀକୁ ଗ୍ରାସ କରିବ, ଦଳିତ କରିବ ଓ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ। ଆଉ ସେହି ଦଶ ଶୃଙ୍ଗ ଏହି ରାଜ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଦଶ ରାଜା। ସେମାନଙ୍କ ପରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଉତ୍ଥିତ ହେବ, ସେ ପ୍ରଥମମାନଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହେବ ଓ ତିନି ରାଜାଙ୍କୁ ବଶୀଭୂତ କରିବ। ସେ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବାକ୍ୟ କହିବ, ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଦେବ ଓ ନିରୂପିତ କାଳ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ। ଆଉ ଏକ କାଳ, କାଳସମୂହ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନେ ତାହା ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବେ। c c v25 ‘ଏକ କାଳ, କାଳସମୂହ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ କାଳʼର ଅର୍ଥ ସାଢ଼େ ତିନି ବର୍ଷ: ଏକ ବର୍ଷ + ଦୁଇ ବର୍ଷ + ଅର୍ଦ୍ଧ ବର୍ଷ।

ମାତ୍ର ବିଚାର ସଭା ବସିବ ଓ ତାହାର କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଅପହୃତ ହେବ, ତାହା ଅନ୍ତିମ ବିନାଶ ଓ ଉଚ୍ଛିନ୍ନତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗ୍ରାସିତ ହେବ। ଆଉ ରାଜ୍ୟ, କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଓ ସମୁଦାୟ ଆକାଶ ତଳସ୍ଥ ରାଜ୍ୟସମୂହର ମହତ୍ତ୍ଵ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରଜାବର୍ଗଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ। ତାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ରାଜ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଅଧିପତି ତାହାଙ୍କ ସେବା କରିବେ ଓ ତାହାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାବହ ହେବେ।”

ଏଠାରେ ଏହି କଥା ସମାପ୍ତ ହେଲା। ମୁଁ ଦାନିୟେଲ—ମୋʼ ଚିନ୍ତାସବୁ ମୋତେ ଅତିଶୟ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ କଲା ଓ ମୋʼ ମୁଖ ବିବର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ମାତ୍ର ମୁଁ ଏହି କଥା ଆପଣା ମନରେ ରଖିଲି।