Daniel 7

7 ¹Sa unang tuig ni Belshazar nga hari sa Babilonia, nagdamgo si Daniel ug nakakita ug mga panan-awon sa iyang hunahuna samtang naghigda siya sa iyang higdaanan. Gisulat niya ang damgo, nga gilangkob ang mga butang.

²Miingon si Daniel: Sa akong panan-awon sa kagabhion, nakita nako ang upat ka hangin sa langit nga nagkutaw sa dakong dagat. ³Ug upat ka dagkong mananap ang mitungha gikan sa dagat, ang matag usa lahi sa uban.

⁴Ang una sama sa liyon, nga may mga pako sa agila. Nagtan-aw ako hangtod nga nangalarot ang iyang mga pako; gialsa kini gikan sa yuta, gipatindog sa duha ka tiil sama sa tawo, ug gihatagan ug kasingkasing sa tawo.

⁵Mitungha ang ikaduhang mananap, sama sa oso, nga nagtindog sa usa ka kilid, tulo ka gusok ang anaa sa iyang baba taliwala sa iyang mga ngipon. Giingnan kini, ‘Bangon, kaog daghang unod.’

⁶Human niini nagtan-aw ako: lain pang mananap, sama sa leopardo, nga may upat ka pako sa langgam sa iyang likod, upat ka ulo, ug gihatagan ug katungod sa pagmando.

⁷Human niini, sa akong panan-awon sa kagabhion, mitungha ang ikaupat nga mananap—makalilisang, makahahadlok, hilabihan ka kusgan, nga may dagkong mga ngipon nga puthaw. Milamoy kini, midugmok, ug mitunob sa nahibilin, lahi sa tanang mananap nga nauna kaniya, nga may napulo ka sungay. ⁸Samtang nagtan-aw ako sa mga sungay, mitubo ang lain—usa ka gamayng sungay—taliwala kanila, ug tulo sa unang mga sungay ang naibot sa iyang atubangan. Kini may mga mata sama sa mata sa tawo ug usa ka baba nga nagsultig mapasigarbohon.

⁹Samtang nagtan-aw ako, gipahimutang ang mga trono, ug milingkod ang Tigulang sa mga Adlaw, ang atong Amahan. Ang iyang bisti maputi sama sa niyebe; ang buhok sa iyang ulo sama sa lunsayng balhibo. Ang iyang trono nagdilaab sa kalayo, ug ang mga ligid niini nagkalayong tanan. ^a a v9 Ang Tigulang sa mga Adlaw nga naglingkod sa trono sa paghukom mao ang atong Amahan — ang mao ra nga panan-awon sa trono nga nakita ni Juan sa ulahi diha sa Pinadayag. ¹⁰Usa ka suba sa kalayo ang mibaha, nga nagdagayday gikan sa iyang atubangan. Linibo ka libo ang nag-alagad kaniya, ug napulo ka libo nga pilo-pilo sa napulo ka libo ang nagbarog sa iyang atubangan. Milingkod ang hukmanan, ug gibuklad ang mga libro.

¹¹Nagtan-aw ako tungod sa mapasigarbohong mga pulong nga gisulti sa sungay; nagtan-aw ako hangtod nga napatay ang mananap, nalaglag ang iyang lawas ug gitugyan ngadto sa nagdilaab nga kalayo. ¹²Ang ubang mga mananap nawad-an sa katungod apan gipalugwayan ang ilang kinabuhi sulod sa gitakdang panahon ug takna.

¹³Sa akong panan-awon sa kagabhion mitan-aw ako, ug didto sa akong atubangan, nga nagaabot uban sa mga panganod sa langit, dihay usa nga sama sa anak sa tawo—si Jesus. Miduol siya sa Tigulang sa mga Adlaw, ang atong Amahan, ug gidala ngadto sa iyang atubangan. ^b b v13 Giangkon ni Jesus kini mismong panan-awon ingon nga siya — “makita unya ninyo ang Anak sa Tawo nga magaabot diha sa mga panganod sa langit” (Marcos 14:62). Dinhi ang Anak miduol sa atubangan sa Amahan ug midawat ug usa ka gingharian nga walay kataposan. ¹⁴Ug gihatagan siya ug katungod, himaya, ug gingharian, aron ang tanang katawhan, kanasoran, ug pinulongan mag-alagad kaniya. Ang iyang paghari usa ka paghari nga walay kataposan nga dili mahanaw, ug ang iyang gingharian dili gayod malaglag.

Gisaysay ang Panan-awon

¹⁵Ako, si Daniel, naguol sa espiritu, ug ang mga panan-awon nga milabay sa akong hunahuna nakapahadlok kanako. ¹⁶Miduol ako sa usa niadtong nagbarog didto ug nangutana kaniya sa kamatuoran mahitungod niining tanan. Gisultihan niya ako, nga gipadayag ang kahulogan niini.

¹⁷‘Kining upat ka dagkong mananap mao ang upat ka hari nga motungha gikan sa yuta. ¹⁸Apan ang mga balaan sa Labing Halangdon, ang atong Amahan, modawat ug manag-iya sa gingharian hangtod sa kahangtoran, sa walay kataposang kahangtoran.

¹⁹Unya gusto nakong masayran ang kamatuoran mahitungod sa ikaupat nga mananap, nga lahi sa tanan—labing makahahadlok, mga ngipon nga puthaw, mga kuko nga bronse—nga milamoy, midugmok, ug mitunob sa nahibilin. ²⁰Gusto usab nakong masayran ang mahitungod sa napulo ka sungay sa iyang ulo, ug ang laing sungay nga mitubo nga sa atubangan niini natumba ang tulo—ang sungay nga may mga mata ug mapasigarbohong baba, nga daw labing dako kay sa uban. ²¹Samtang nagtan-aw ako, kining sungaya nakiggubat batok sa mga balaan ug nagdaog kanila, ²²hangtod nga miabot ang Tigulang sa mga Adlaw, ang atong Amahan, gihatag ang paghukom alang sa mga balaan sa Labing Halangdon, ang atong Amahan, ug miabot ang panahon sa mga balaan sa pagpanag-iya sa gingharian.’

²³Miingon siya: ‘Ang ikaupat nga mananap mao ang ikaupat nga gingharian sa yuta, nga lahi sa tanang ubang gingharian. Lamuyon niini, tunob-tunoban, ug dugmokon ang tibuok yuta. ²⁴Ang napulo ka sungay: napulo ka hari ang motungha gikan niini nga gingharian. Human kanila motungha ang lain, nga lahi sa nahauna, ug magbuntog sa tulo ka hari. ²⁵Mosulti siyag mga pulong batok sa Labing Halangdon, ang atong Amahan, lupigon ang mga balaan sa Labing Halangdon, ang atong Amahan, ug mosulay sa pag-usab sa gitakdang mga panahon ug sa balaod. Ang mga balaan itugyan ngadto kaniya sulod sa usa ka panahon, mga panahon, ug tunga sa panahon. ^c c v25 Ang ‘usa ka panahon, mga panahon, ug tunga sa panahon’ nagpasabot ug tulo ug tunga ka tuig: usa ka tuig + duha ka tuig + tunga ka tuig.

²⁶Apan molingkod ang hukmanan sa paghukom, ug ang iyang paghari pagakuhaon, pagalamyon ug pagalaglagon hangtod sa kahangtoran. ²⁷Ang gingharian, paghari, ug pagkahalangdon sa tanang gingharian ilalom sa langit igahatag ngadto sa katawhan, ang mga balaan sa Labing Halangdon, ang atong Amahan. Ang iyang gingharian usa ka gingharian nga walay kataposan; ang tanang magmamando mag-alagad ug motuman kaniya.’

²⁸Dinhi natapos ang butang. Ako, si Daniel—ang akong mga hunahuna nakapahadlok kanako, ang akong nawong namuti, apan gitipigan ko kini sa akong kaugalingon.