Księga Daniela 7

7 ¹W pierwszym roku Belsazara, króla Babilonu, Daniel miał sen i widzenia w swojej głowie na swoim łożu. Spisał ten sen, streszczając jego treść.

²Daniel powiedział: W nocnym widzeniu ujrzałem cztery wiatry niebios wzburzające wielkie morze. ³A z morza wyszły cztery wielkie bestie, każda inna od pozostałych.

⁴Pierwsza była podobna do lwa i miała orle skrzydła. Patrzyłem, aż wyrwano jej skrzydła; podniesiono ją z ziemi, postawiono na dwóch nogach jak człowieka i dano jej ludzkie serce.

⁵Pojawiła się druga bestia, podobna do niedźwiedzia, podniesiona z jednej strony, z trzema żebrami w paszczy między zębami. Powiedziano jej: „Wstań, jedz dużo mięsa”.

⁶Potem patrzyłem: inna bestia, podobna do lamparta, z czterema ptasimi skrzydłami na grzbiecie, z czterema głowami, i dano jej władzę panowania.

⁷Potem, w nocnym widzeniu, pojawiła się czwarta bestia — straszna, przerażająca i niezwykle silna, z wielkimi żelaznymi zębami. Pożerała, miażdżyła i deptała nogami to, co pozostało, różna od każdej bestii przed nią, i miała dziesięć rogów. ⁸Gdy przyglądałem się rogom, między nimi wyrósł inny — mały róg — a trzy z pierwszych rogów zostały wyrwane przed nim. Miał oczy podobne do ludzkich oczu i usta mówiące zuchwale.

⁹Gdy patrzyłem, ustawiono trony, a Sędziwy, nasz Ojciec, zasiadł. Jego szata była biała jak śnieg; włosy jego głowy jak czysta wełna. Jego tron płonął ogniem, a jego koła były całe w płomieniach. ^a a v9 Sędziwy zasiadający na tronie sądu to nasz Ojciec — to samo widzenie tronu, które później ujrzał Jan w Księdze Objawienia. ¹⁰Wypływała rzeka ognia, tryskając sprzed niego. Tysiące tysięcy służyły mu, a 10 000 razy 10 000 stało przed nim. Zasiadł sąd i otwarto księgi.

¹¹Patrzyłem z powodu zuchwałych słów, które wypowiadał róg; patrzyłem, aż zabito bestię, a jej ciało zniszczono i wrzucono w płonący ogień. ¹²Pozostałe bestie utraciły władzę, lecz przedłużono im życie na wyznaczony czas i porę.

¹³W nocnym widzeniu patrzyłem, a oto przede mną, idący z obłokami nieba, ktoś podobny do syna człowieczego — Jezus. Zbliżył się do Sędziwego, naszego Ojca, i przyprowadzono go przed jego oblicze. ^b b v13 Jezus odniósł to właśnie widzenie do siebie — „ujrzycie Syna Człowieczego przychodzącego na obłokach nieba” (Marka 14,62). Tutaj Syn przychodzi przed Ojca i otrzymuje wieczne królestwo. ¹⁴I dano mu władzę, chwałę i królestwo, aby służyły mu wszystkie ludy, narody i języki. Jego panowanie jest panowaniem wiecznym, które nie przeminie, a jego królestwo jest takie, które nigdy nie zostanie zniszczone.

Wyjaśnienie widzenia

¹⁵Ja, Daniel, zatrwożyłem się w duchu, a widzenia, które przeszły przez mój umysł, przeraziły mnie. ¹⁶Zbliżyłem się do jednego z tych, którzy tam stali, i zapytałem go o prawdę o tym wszystkim. On mi powiedział i wyjawił znaczenie tego.

¹⁷„Te cztery wielkie bestie to czterej królowie, którzy powstaną z ziemi. ¹⁸Lecz święci Najwyższego, naszego Ojca, otrzymają królestwo i posiądą je na zawsze, na wieki wieków.

¹⁹Potem chciałem poznać prawdę o czwartej bestii, różnej od wszystkich innych — najbardziej przerażającej, z żelaznymi zębami i spiżowymi pazurami — która pożerała, miażdżyła i deptała nogami to, co pozostało. ²⁰Chciałem też dowiedzieć się o dziesięciu rogach na jej głowie i o innym rogu, który wyrósł, a przed którym trzy upadły — o rogu mającym oczy i zuchwałe usta, wyglądającym na większy od pozostałych. ²¹Gdy patrzyłem, ten róg prowadził wojnę ze świętymi i zwyciężał ich, ²²aż przyszedł Sędziwy, nasz Ojciec, i wydano wyrok na rzecz świętych Najwyższego, naszego Ojca, i nadszedł czas, aby święci posiedli królestwo”.

²³Powiedział: „Czwarta bestia to czwarte królestwo na ziemi, niepodobne do wszystkich innych królestw. Pożre, zdepcze i zmiażdży całą ziemię. ²⁴Dziesięć rogów: z tego królestwa powstanie dziesięciu królów. Po nich powstanie inny, różny od pierwszych, i ujarzmi trzech królów. ²⁵Będzie wypowiadał słowa przeciwko Najwyższemu, naszemu Ojcu, będzie uciskał świętych Najwyższego, naszego Ojca, i będzie próbował zmienić ustalone czasy i prawo. Święci zostaną wydani w jego ręce na czas, czasy i połowę czasu. ^c c v25 „Czas, czasy i połowa czasu” oznacza trzy i pół roku: jeden rok + dwa lata + pół roku.

²⁶Lecz zasiądzie sąd i odbiorą mu panowanie, które zostanie zniszczone i unicestwione na zawsze. ²⁷Królestwo, panowanie i wielkość wszystkich królestw pod niebem zostaną dane ludowi, świętym Najwyższego, naszego Ojca. Jego królestwo jest królestwem bez końca; wszyscy władcy będą mu służyć i będą mu posłuszni”.

²⁸Na tym kończy się sprawa. Ja, Daniel — moje myśli przeraziły mnie, a twarz moja pobladła, lecz zachowałem to dla siebie.