Vier diere kom uit die see op
Daniël se eie nagvisioen: vier diere uit 'n kolkende see, die laaste met ystertande en 'n grootpraterige klein horinkie. Dan word trone neergesit, die Oue van Dae, ons Vader, neem sy plek in, en een soos 'n seun van 'n mens ontvang 'n koninkryk wat nooit eindig nie.
7 1In die eerste jaar van Belsasar, die koning van Babel, het Daniël gedroom en op sy bed visioene in sy gedagtes gesien. Hy het die droom neergeskryf en die hoofsaak daarvan opgesom.
2Daniël het gesê: In my nagvisioen het ek gesien hoe die vier winde van die hemel die groot see opsweep. 3En vier groot diere het uit die see opgekom, elkeen verskillend van die ander.
4Die eerste was soos ’n leeu, met arendsvlerke. Ek het gekyk totdat sy vlerke afgeruk is; dit is van die grond af opgelig, op twee voete soos ’n mens neergesit, en ’n menslike hart is daaraan gegee.
5’n Tweede dier het verskyn, soos ’n beer, aan die een kant opgerig, met drie ribbes in sy bek tussen sy tande. Daar is vir hom gesê: ‘Staan op, eet baie vleis.’
6Hierna het ek gekyk: nog ’n dier, soos ’n luiperd, met vier voëlvlerke op sy rug, vier koppe, en aan hom is gesag gegee om te heers.
7Hierna, in my nagvisioen, het ’n vierde dier verskyn—verskriklik, angswekkend en ongelooflik sterk, met groot ystertande. Dit het verslind, vermorsel en die res onder sy pote vertrap, verskillend van elke dier voor dit, met tien horings. 8Terwyl ek na die horings gekyk het, het nog een—’n klein horinkie—tussen hulle opgekom, en drie van die eerste horings is voor dit uitgeruk. Dit het oë soos mense-oë gehad en ’n mond wat grootpratery gepraat het.
9Terwyl ek gekyk het, is trone opgestel, en die Oue van Dae, ons Vader, het gaan sit. Sy klere was wit soos sneeu; die hare van sy kop was soos suiwer wol. Sy troon het met vuur gevlam, en sy wiele het almal gebrand. a a v9 Die Oue van Dae wat op die troon van oordeel sit, is ons Vader — dieselfde troonvisioen wat Johannes later in Openbaring sien. 10’n Rivier van vuur het uitgevloei, wat van voor hom af gestroom het. Duisende duisende het hom gedien, en tienduisende maal tienduisende het voor hom gestaan. Die hof het gaan sit, en die boeke is oopgemaak.
11Ek het gekyk vanweë die grootpraterige woorde wat die horing gespreek het; ek het gekyk totdat die dier doodgemaak is, sy liggaam vernietig en aan die brandende vuur gegee is. 12Die res van die diere het hulle gesag verloor, maar hulle lewe is vir ’n bepaalde tyd en seisoen verleng.
13In my nagvisioen het ek gekyk, en daar voor my, met die wolke van die hemel, het iemand soos ’n menseseun gekom. Hy het na die Oue van Dae, ons Vader, toe gegaan en is in sy teenwoordigheid gelei. b b v13 Jesus het hierdie visioen as sy eie opgeëis — “julle sal die Seun van die mens sien … kom met die wolke van die hemel” (Markus 14:62) — en Johannes sien hom as “iemand soos ’n menseseun” (Openbaring 1:13). Hier kom die Seun voor die Vader en ontvang ’n ewige koninkryk. 14En aan hom is gesag, heerlikheid en ’n koninkryk gegee, sodat al die volke, nasies en tale hom sou dien. Sy heerskappy is ’n ewige heerskappy wat nie sal verbygaan nie, en sy koninkryk is een wat nooit vernietig sal word nie.
Die visioen word verklaar
15Ek, Daniël, was ontsteld in my gees, en die visioene wat deur my gedagtes gegaan het, het my verontrus. 16Ek het na een van hulle wat daar gestaan het, toe gegaan en hom na die waarheid oor dit alles gevra. Hy het my vertel en die uitleg daarvan bekend gemaak.
17‘Hierdie vier groot diere is vier konings wat uit die aarde sal opstaan. 18Maar die heiliges van die Allerhoogste, ons Vader, sal die koninkryk ontvang en dit vir altyd besit, vir ewig en ewig.
19Toe wou ek die waarheid weet oor die vierde dier, verskillend van al die ander—die verskriklikste, met ystertande en bronskloue—wat verslind, vermorsel en dit wat oorgebly het, onder sy pote vertrap het. 20Ek wou ook weet van die tien horings op sy kop, en die ander horing wat opgekom het, waarvoor drie geval het—die horing met oë en ’n grootpraterige mond, wat groter as die ander gelyk het. 21Terwyl ek gekyk het, het hierdie horing oorlog teen die heiliges gevoer en hulle oorwin, 22totdat die Oue van Dae, ons Vader, gekom het, en die oordeel ten gunste van die heiliges van die Allerhoogste, ons Vader, gegee is, en die tyd vir die heiliges gekom het om die koninkryk te besit.’
23Hy het gesê: ‘Die vierde dier is ’n vierde koninkryk op aarde, anders as al die ander koninkryke. Dit sal die hele aarde verslind, vertrap en vermorsel. 24Die tien horings: tien konings sal uit hierdie koninkryk opstaan. Ná hulle staan daar nog een op, verskillend van die eerstes, en hy onderwerp drie konings. 25Hy sal woorde teen die Allerhoogste, ons Vader, spreek, die heiliges van die Allerhoogste, ons Vader, verdruk, en probeer om die bepaalde tye en die wet te verander. Die heiliges sal aan hom oorgegee word vir ’n tyd, tye en ’n halwe tyd. c c v25 ‘’n Tyd, tye en ’n halwe tyd’ beteken drie en ’n half jaar: een jaar + twee jaar + ’n halwe jaar.
26Maar die hof sal in oordeel sit, en sy heerskappy sal weggeneem word, vir altyd verteer en vernietig. 27Die koninkryk, die heerskappy en die grootheid van al die koninkryke onder die hemel sal aan die volk gegee word, die heiliges van die Allerhoogste, ons Vader. Sy koninkryk is ’n koninkryk sonder einde; al die heersers sal hom dien en gehoorsaam.’
28Hier eindig die saak. Ek, Daniël—my gedagtes het my verskrik, my gesig het bleek geword, maar ek het dit vir myself gehou.