Wahyu bab Karajan-karajan kang Jumeneng lan Rubuh
Satunggal mendha lanang dipunidak-idak dening wedhus lanang, ingkang sungunipun ageng putung dados sekawan. Saking salah satunggalipun tuwuh sungu alit ingkang mungkasi kurban padintenan lan mbanting kayekten dhateng siti. Gabriel nerangaken bilih punika Persia lan Yunani; Daniel sakit pinten-pinten dinten lan taksih boten mangertos.
8 1Ing taun katelune paprentahane Prabu Belsyazar, aku, Daniel, nampa wahyu, sawuse wahyu kang dhisik mau. 2Ing sajroning wahyu mau aku ana ing beteng kutha Susan, ing propinsi Elam; lan ing sajroning wahyu mau aku ana ing pinggir Terusan Ulai. 3Aku tumenga, lah ana wedhus gembel lanang ngadeg ing ngarep terusan mau, sungune loro dhuwur—kang siji luwih dhuwur tinimbang sijine, lan kang luwih dhuwur mau thukule keri dhewe. 4Aku weruh wedhus gembel mau nyeruduk mangulon, mangalor lan mangidul. Ora ana kewan kang bisa nandhingi, lan ora ana kang bisa ngluwari saka pangwasane. Wedhus mau tumindak sakarepe dhewe lan dadi gedhe.
5Nalika aku lagi nggagas bab iku, dumadakan ana wedhus jawa lanang teka saka kulon, nratas salumahe bumi tanpa nggepok lemah; ing antarane mripate ana sungu gedhe kang katon cetha. 6Wedhus jawa mau marani wedhus gembel kang sungune loro, kang dakdeleng ngadeg ing pinggir terusan mau, banjur mlayu nerjang kanthi nepsu kang mulad-mulad. 7Aku weruh wedhus jawa mau tekan ing panggonane wedhus gembel, kanthi nepsu banget, banjur nyabet lan ngremuk sungune loro. Wedhus gembel mau ora kuwat nandhingi; wedhus jawa mau mbanting lan ngidak-idak wedhus gembel mau, lan ora ana kang bisa ngluwari wedhus gembel mau saka pangwasane. 8Wedhus jawa mau dadi gedhe banget, nanging bareng wis tekan ing pucuking kakuwatane, sungu kang gedhe mau tugel, sarta ing panggonane thukul sungu gedhe papat madhep marang keblat papat ing langit.
9Saka salah sijine metu sungu cilik, kang banjur dadi gedhe banget madhep mangidul, mangetan lan marang tanah kang endah. 10Sungu mau dadi gedhe, tekan ing balatentarane langit, sarta nyampakake sawetara saka balatentara lan lintang-lintang mau menyang bumi, banjur diidak-idak. 11Sungu mau ngegungake awake dhewe nglawan Sang Pangeraning balatentara; kurban kang lumintu kang disaosake marang Sang Pangeran mau diilangi, lan papaning pasucene dirubuhake. 12Marga saka panerak, balatentara dipasrahake marang sungu mau bebarengan karo kurban saben dina; sarta sungu mau nyampakake kayekten ing lemah, tumindak lan mujur.
13Banjur aku krungu ana sawijining kang suci ngandika, lan ana kang suci liyane takon marang kang ngandika mau: “Nganti pira suwene wahyu bab kurban kang lumintu, bab panerak kang njalari karusakan, lan bab pasucen sarta balatentara kang dipasrahake supaya diidak-idak iku?”
14Wangsulane marang aku: “Nganti rong ewu telung atus wektu sore lan esuk; sawuse iku pasucen bakal dipulihake marang kaanane kang bener.”
Gabriel Nerangake Wahyu mau
15Nalika aku, Daniel, ndeleng wahyu mau lan mbudidaya ngerti tegese, lah ana kang rupane kaya wong lanang ngadeg ing ngarepku. 16Aku uga krungu swarane wong saka tengahe Terusan Ulai nguwuh-uwuh: “Gabriel, terangna wahyu iki marang wong iku.”
17Banjur dheweke nyedhaki panggonanku ngadeg, lan bareng wis cedhak aku dadi wedi banget nganti sumungkem ing bumi. Dheweke ngandika marang aku: “He, anaking manungsa, mangertia: wahyu iki tumuju marang wektu wekasan.”
18Nalika dheweke ngandika, aku turu kepati, raiku madhep ing bumi; nanging dheweke ndemek aku lan ngadegake aku ing sikilku.
19Pangandikane: “Rungokna, aku arep ngandhani kowe apa kang bakal kelakon ing wektu pungkasane bebendu, awit bab iku gegayutan karo wektu wekasan kang wis katemtokake. 20Wedhus gembel kang sungune loro, kang kokdeleng mau, iku para ratu ing Media lan Persia. 21Dene wedhus jawa kang wulune gembel mau iku ratu ing Yunani; lan sungu gedhe ing antarane mripate iku ratu kang kapisan. 22Dene sungu kang tugel, kang banjur thukul papat ing panggonane iku: bakal ana karajan papat kang jumeneng saka bangsane, nanging ora padha kadunungan kakuwatane.
23Ing pungkasane paprentahane, yaiku nalika para wong duraka wis tumeka ing pucuke, bakal ana ratu kang ulate galak sarta pinter ing akal licik jumeneng. 24Kakuwatane bakal gedhe—nanging dudu saka awake dhewe—lan dheweke bakal nganakake karusakan kang nggegirisi, mujur sarta tumindak. Dheweke bakal numpes para wong kang kuwat lan umate para suci. 25Srana akale, dheweke njalari pangapusan mujur ing tangane, sarta sajroning atine dheweke nggunggung awake dhewe. Kanthi dumadakan dheweke numpes wong akeh, sarta jumeneng nglawan Sang Pangeraning para pangeran—nanging dheweke bakal diremuk, ora srana tangane manungsa. a a v25 Pangwasa kang kumalungkung kang jumeneng nglawan Sang Pangeraning para pangeran iku diremuk “ora srana tangane manungsa”—diremuk dening swarga dhewe. Sang Pangeran iki, yaiku Sang Senapatining balatentara, wis suwe dimangerteni dening pasamuwan minangka Gusti Yesus, kang mung Panjenengane piyambak kang ngalahake saben pangwasa kang nglawan umate Rama kita.
26Wahyu bab wektu sore lan esuk kang wis dikandhakake marang kowe iku bener, nanging segelen wahyu iku, awit gegayutan karo dina-dina kang isih adoh.”
27Aku, Daniel, banjur lesu lan lara nganti pirang-pirang dina. Sawuse iku aku tangi lan nglakoni pakaryane sang prabu, nanging aku isih kamitenggengen marga saka wahyu mau, lan ora bisa mangerteni.