Dhaniel 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Ing taun kapisan jumenenge Prabu Darius, putrane Ahasweros, wong bangsa Media, kang kadadekake raja ngereh karajan Babil. ²Ing taun kapisan paprentahane iku, aku, Daniel, ngerti saka kitab-kitab, pira taune kang wis didhawuhake dening Rama kita marang Nabi Yeremia: pitung puluh taun, nganti karusakane Yerusalem rampung. ³Mulane aku banjur ngadhepake raiku marang Rama ingkang Mahakwasa, supaya nggoleki Panjenengane kanthi donga lan panyuwun, kalawan pasa, nganggo bagor lan awu.

⁴Aku ndedonga marang Rama kawula, sarta ngakoni dosa, aturku: “Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, ingkang Mahaagung lan nggegirisi, ingkang netepi prajanjian saha katresnan ingkang setya tumrap tiyang ingkang ngasihi Paduka lan netepi dhawuh-dhawuh Paduka, ⁵kawula sami damel dosa, lepat, tumindak awon, saha mbalela, nyimpang saking dhawuh lan pranatan Paduka. ⁶Kawula sami boten mirengaken para abdi Paduka, inggih para nabi, ingkang sami ngendika atas asma Paduka dhateng para raja, para pangeran, para leluhur kawula, saha sadaya tiyang ing nagari punika.

⁷Kaleresan punika kagungan Paduka, dhuh Rama ingkang Mahakwasa, nanging kawula sadaya namung kawirangan ingkang katingal ing dinten punika—tiyang Yehuda, para pedunung Yerusalem, saha sakathahing bangsa Israel, ingkang caket tuwin ingkang tebih, ing sadaya nagari kangge Paduka mbuyaraken, awit saking anggenipun sami boten setya dhateng Paduka. ⁸Dhuh Rama kawula, kawirangan punika dados gadhahan kawula—inggih para raja, para pangeran, saha para leluhur kawula—awit kawula sami damel dosa dhateng Paduka. ⁹Dhateng Rama ingkang Mahakwasa punika kagunganipun sih-rahmat saha pangapunten, awit kawula sami sampun mbalela dhateng Panjenenganipun, ¹⁰saha kawula boten sami ngestokaken swantening Rama kawula, supados lumampah ing angger-anggeripun ingkang sampun kaparingaken dhateng kawula lumantar para abdinipun, inggih para nabi. ¹¹Sakathahing bangsa Israel sampun nerak angger-angger Paduka saha sami nyimpang, boten purun ngestokaken swanten Paduka. Pramila ipat-ipat saha sumpah ingkang kaserat ing Torete Nabi Musa, abdinipun Rama kawula, sampun kaesokaken dhateng kawula, awit kawula sami damel dosa dhateng Panjenenganipun. ¹²Panjenenganipun sampun netepi pangandikanipun tumrap kawula saha para hakim kawula ingkang ngadili kawula, kanthi nekakaken bilai ingkang ageng dhateng kawula; ing sangandhaping langit boten wonten ingkang kadosdene punapa ingkang tumempuh ing Yerusalem. ¹³Kados ingkang kaserat ing Torete Nabi Musa, sadaya bilai punika sampun tumempuh dhateng kawula; ewasemanten kawula boten sami nyuwun sih-piwelasing Rama kawula kanthi nilar dosa-dosa kawula saha mangertos kayektosan Paduka. ¹⁴Pramila Rama kawula ngracik bilai punika sarta nekakaken dhateng kawula, awit Rama kawula punika adil ing sadaya tumindakipun; nanging kawula boten sami ngestokaken swantenipun.

¹⁵Wondene sapunika, dhuh Rama ingkang Mahakwasa, Paduka sampun ngirid umat Paduka medal saking tanah Mesir kanthi asta ingkang santosa, sarta sampun yasa asma kangge Paduka piyambak ingkang lestantun dumugi ing dinten punika—kawula sami damel dosa, kawula sami tumindak lepat. ¹⁶Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, awit saking sadaya tumindak Paduka ingkang adil, mugi Paduka karsaa mbalekaken bebendu saha dukaning Paduka saking kitha Paduka, Yerusalem, redi Paduka ingkang suci—awit saking dosa kawula saha kalepatanipun para leluhur kawula, Yerusalem saha umat Paduka sampun dados cacadan tumrap sadaya tiyang ing sakiwa-tengen kawula.

¹⁷Wondene sapunika, dhuh Rama kawula, mugi Paduka miyarsakaken pandonga saha panyuwunipun abdi Paduka, sarta mugi madhangi pasuryan Paduka dhateng papan pasucen Paduka ingkang sampun suwung, margi saking Paduka piyambak, dhuh Rama ingkang Mahakwasa. ¹⁸Mugi Paduka nilingaken talingan Paduka dhateng kawula, dhuh Rama kawula, saha miyarsakna; mugi mirsani kalayan paningal Paduka, ngenani karusakan kawula saha kitha ingkang kasebat kanthi asma Paduka. Kawula ngunjukaken panyuwun kawula wonten ing ngarsa Paduka, boten awit saking kaleresan kawula, nanging awit saking agunging sih-rahmat Paduka. ¹⁹Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, mugi karsaa miyarsa! Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, mugi karsaa ngapunten! Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, mugi karsaa nilingaken saha tumindak! Sampun ngantos kasumenekaken, margi saking Paduka piyambak, dhuh Rama kawula, awit kitha Paduka saha umat Paduka sami kasebat kanthi asma Paduka.”

Sang Rama Ngutus Gabriel kanthi Wangsulan

²⁰Nalika aku isih matur, ndedonga, lan ngakoni dosaku dhewe sarta dosane umatku Israel, tuwin ngunjukake panyuwunku ana ing ngarsane Rama kawula, kanggo gunung suci kagungane Rama kawula, ²¹nalika aku isih ndedonga, Gabriel, wong kang wis dakdeleng sadurunge ing wahyu mau, tumeka ing sandhingku, mabur kanthi rikat, kira-kira ing wektu kurban sore. ^a a v21 Kurban sore iku kacaosake watara jam telu awan.

²²Panjenengane maringi pangreten marang aku, sarta ngandika: “He, Daniel, saiki aku wis teka arep aweh kawruh lan pangreten marang kowe. ²³Nalika kowe wiwit nyenyuwun, ana pangandika kang miyos, mulane aku teka arep ngandhani kowe, amarga kowe iku banget ditresnani. Mulane gatekna pangandika iku lan mangertenana wahyune:

²⁴“Pitung puluh pekan wis katetepake tumrap bangsamu lan kuthamu kang suci: kanggo mungkasi panerak, ngrampungi dosa, nebus kaluputan, nekakake kabeneran kang langgeng, ngecap wahyu lan nabi, sarta njebadi papan kang mahasuci. ^b b v24 “Pitung puluh pekan” iku terjemahan saka ukara basa Ibrani kang tegese pitung puluh ping pitu—kira-kira cacah 490 taun gunggunge.

²⁵Mulane kawruhana lan mangertenana: wiwit metune dhawuh kanggo mulihake lan mbangun maneh Yerusalem, nganti rawuhe Sang Jebadan, Sang Pangeran, bakal ana pitung pekan lan sewidak loro pekan. Yerusalem bakal kabangun maneh kanthi lurung-lurung lan kalen pager, nanging ing jaman kang rekasa. ^c c v25 Sang Jebadan iku kagenepan ana ing Gusti Yesus, Sang Mesih — Yokanan 1:41; Yokanan 4:25-26. ²⁶Sawise sewidak loro pekan mau, Sang Jebadan bakal disirnakake lan ora kagungan apa-apa. Wong-wonge sang pangarsa kang bakal teka iku bakal ngrusak kutha lan papan pasucen. Pungkasane bakal teka kaya banjir, lan nganti pungkasan bakal ana paperangan; karusakan wis katetepake. ^d d v26 Kagenepan ing Gusti Yesus, Sang Jebadan kang disirnakake kanggo wong liya — Yesaya 53:8; Markus 9:12. ²⁷Dheweke bakal nyantosakake prajanjian karo wong akeh sajrone sapekan; ing satengahe pekan iku dheweke bakal mungkasi kurban sembelehan lan pisungsung. Ing sawijining pang padaleman suci dheweke bakal ngadegake barang nistha kang njalari karusakan, nganti pungkasan kang wis katetepake kaesok marang kang gawe rusak iku.”