Daniël 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹In die eerste jaar van Darius, die seun van Serses, ’n Meder, wat koning gemaak is oor die ryk van Babel. ²In die eerste jaar van sy regering het ek, Daniël, uit die boeke verstaan hoeveel jare ons Vader vir Jeremia die profeet gesê het: sewentig, om die puinhope van Jerusalem te voltooi. ³Toe draai ek my gesig na die Soewereine Vader toe om hom te soek met gebed en smeking, met vas, ’n roukleed en as.

⁴Ek het tot my Vader gebid en bely: “Soewereine Vader, groot en ontsagwekkend, wat die verbond en troue liefde hou vir dié wat hom liefhet en sy gebooie onderhou, ⁵ons het gesondig, verkeerd gedoen, kwaad gedoen, in opstand gekom, en ons het van u gebooie en bepalings afgewyk. ⁶Ons het nie geluister na u dienaars, die profete, wat in u naam gespreek het met ons konings, ons leiers, ons voorvaders en die hele volk van die land nie.

⁷Geregtigheid behoort aan u, Soewereine Vader, maar ons deel is openbare skande vandag—die mense van Juda, die inwoners van Jerusalem, die hele Israel, naby en ver, in elke land waarheen u hulle verdryf het oor hulle ontrou aan u. ⁸Ag, ons Vader, openbare skande behoort aan ons—ons konings, ons leiers en ons voorvaders—omdat ons teen u gesondig het. ⁹Aan die Soewereine Vader behoort barmhartigheid en vergifnis, want ons het teen hom in opstand gekom, ¹⁰en ons was ongehoorsaam aan die stem van ons Vader om te wandel in sy wette wat hy deur sy dienaars, die profete, aan ons voorgehou het. ¹¹Die hele Israel het u wet oortree en weggedraai en geweier om u stem te gehoorsaam. Daarom het die vloek en die eedswering wat in die Wet van Moses, die dienaar van ons Vader, geskryf staan, oor ons uitgestort, omdat ons teen hom gesondig het. ¹²Hy het sy woorde teen ons en teen ons rigters wat ons gerig het, bevestig deur ’n groot ramp oor ons te bring; niks onder die hele hemel ewenaar wat met Jerusalem gebeur het nie. ¹³Soos geskryf staan in die Wet van Moses, het al hierdie rampe oor ons gekom; tog het ons nie die guns van ons Vader gesoek deur van ons sondes af te draai en u waarheid te verstaan nie. ¹⁴Daarom het ons Vader die ramp gereed gemaak en dit oor ons gebring, want ons Vader is regverdig in alles wat hy doen; maar ons het nie sy stem gehoorsaam nie.

¹⁵En nou, Soewereine Vader, u het u volk met ’n sterk hand uit Egipte uitgelei en vir u ’n naam gemaak wat tot vandag toe bly—ons het gesondig, ons het verkeerd gedoen. ¹⁶Soewereine Vader, op grond van al u regverdige dade, wend u toorn en gramskap af van u stad Jerusalem, u heilige berg—want ons sondes en die verkeerde dade van ons voorvaders het Jerusalem en u volk ’n skande gemaak vir almal rondom ons.

¹⁷Nou dan, ons Vader, hoor die gebed en smekinge van u dienaar, en laat u gesig skyn oor u verwoeste heiligdom, ter wille van uself, Soewereine Vader. ¹⁸Neig u oor na ons toe, my Vader, en hoor; maak u oë oop, sien ons puinhope en die stad wat na u naam genoem word. Ons bring ons smekinge voor u, nie op grond van ons geregtigheid nie, maar op grond van u groot barmhartigheid. ¹⁹Soewereine Vader, hoor! Soewereine Vader, vergeef! Soewereine Vader, luister en handel! Moenie talm nie, ter wille van uself, my Vader, want u stad en u volk dra u naam.”

Die Vader stuur Gabriël met ’n antwoord

²⁰Terwyl ek nog gepraat en gebid het, my sonde en die sonde van my volk Israel bely het, en my smeking voor my Vader neergelê het vir die heilige berg van my Vader, ²¹terwyl ek nog besig was om te bid, het Gabriël, die man wat ek vroeër in die visioen gesien het, my bereik terwyl hy vinnig gevlieg het, omtrent die tyd van die aandoffer. ^a a v21 Die aandoffer is omtrent drie-uur die middag gebring.

²²Hy het my insig gegee, met my gepraat en gesê: “Daniël, ek het nou uitgegaan om jou insig en begrip te gee. ²³Toe jou smekinge begin het, het ’n woord uitgegaan, en ek het gekom om jou dit te vertel, want jy word diep bemin. Oorweeg daarom die woord en verstaan die visioen:

²⁴“Sewentig weke is bepaal vir jou volk en jou heilige stad: om die oortreding te beëindig, die sonde te voleindig, die skuld te versoen, ewige geregtigheid in te bring, visioen en profeet te verseël, en ’n hoogheilige plek te salf. ^b b v24 “Sewentig weke” gee ’n Hebreeuse uitdrukking weer wat sewentig tydperke van sewe beteken—waarskynlik 490 jaar in totaal.

²⁵Weet daarom en verstaan: van die tyd af dat die bevel uitgaan om Jerusalem te herstel en te herbou, tot met die koms van die Gesalfde, die Vors, sal daar sewe weke en twee-en-sestig weke wees. Dit sal herbou word, met strate en ’n grag, maar in moeilike tye. ^c c v25 Die Gesalfde word vervul in Jesus, die Messias — Johannes 1:41; Johannes 4:25-26. ²⁶En ná die twee-en-sestig weke sal die Gesalfde uitgeroei word en niks hê nie. Die volk van die vors wat kom, sal die stad en die heiligdom verwoes. Sy einde sal kom soos ’n vloed, en tot die einde toe sal daar oorlog wees; verwoestings is bepaal. ^d d v26 Vervul in Jesus, die Gesalfde wat ter wille van ander uitgeroei is — Jesaja 53:8; Markus 9:12. ²⁷Hy sal vir een week ’n verbond met baie bevestig; in die middel van die week sal hy slagoffer en spysoffer laat ophou. Op ’n vlerk van die tempel sal hy ’n gruwel oprig wat verwoesting veroorsaak, totdat die bepaalde einde oor die verwoester uitgestort word.”