Δανιήλ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Τον πρώτο χρόνο του Δαρείου, γιου του Ξέρξη, του Μήδου, που έγινε βασιλιάς στο βαβυλωνιακό βασίλειο. ²Τον πρώτο χρόνο της βασιλείας του, εγώ, ο Δανιήλ, κατάλαβα από τα βιβλία πόσα χρόνια είχε πει ο Πατέρας μας στον προφήτη Ιερεμία: εβδομήντα, για να συμπληρωθούν τα ερείπια της Ιερουσαλήμ. ³Έτσι έστρεψα το πρόσωπό μου στον Κυρίαρχο Πατέρα, να τον αναζητήσω με προσευχή και ικεσία, με νηστεία, σάκο και στάχτη.

⁴Προσευχήθηκα στον Πατέρα μου, εξομολογούμενος: «Κυρίαρχε Πατέρα, μεγάλε και φοβερέ, που κρατάς τη διαθήκη και την πιστή αγάπη για όσους σε αγαπούν και τηρούν τις εντολές σου, ⁵αμαρτήσαμε, πράξαμε άδικα, κάναμε το κακό, επαναστατήσαμε, απομακρυνθήκαμε από τις εντολές και τις κρίσεις σου. ⁶Δεν ακούσαμε τους προφήτες, τους δούλους σου, που μιλούσαν στο όνομά σου στους βασιλιάδες μας, στους άρχοντες, στους προγόνους μας και σε όλον τον λαό της χώρας.

⁷Δική σου είναι η δικαιοσύνη, Κυρίαρχε Πατέρα, δική μας όμως η φανερή ντροπή σήμερα —ο λαός του Ιούδα, οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, όλος ο Ισραήλ, κοντινοί και μακρινοί, σε κάθε χώρα όπου τους έδιωξες για την απιστία τους απέναντί σου. ⁸Πατέρα μας, σ' εμάς ανήκει η φανερή ντροπή —στους βασιλιάδες μας, στους άρχοντες και στους προγόνους μας— επειδή αμαρτήσαμε απέναντί σου. ⁹Στον Κυρίαρχο Πατέρα ανήκουν το έλεος και η συγχώρηση, γιατί επαναστατήσαμε εναντίον του, ¹⁰και δεν υπακούσαμε στη φωνή του Πατέρα μας, ώστε να πορευόμαστε στους νόμους του που έθεσε μπροστά μας μέσω των δούλων του, των προφητών. ¹¹Όλος ο Ισραήλ παρέβη τον νόμο σου και απομακρύνθηκε, αρνούμενος να υπακούσει στη φωνή σου. Έτσι η κατάρα και ο όρκος που είναι γραμμένα στον νόμο του Μωυσή, του δούλου του Πατέρα μας, ξεχύθηκαν πάνω μας, επειδή αμαρτήσαμε απέναντί του. ¹²Επιβεβαίωσε τα λόγια του εναντίον μας και εναντίον των κριτών μας που μας έκριναν, φέρνοντας πάνω μας μεγάλη συμφορά· τίποτε κάτω από όλον τον ουρανό δεν μοιάζει μ' αυτό που συνέβη στην Ιερουσαλήμ. ¹³Όπως είναι γραμμένο στον νόμο του Μωυσή, όλη αυτή η συμφορά ήρθε πάνω μας· κι όμως δεν ζητήσαμε την εύνοια του Πατέρα μας, να απομακρυνθούμε από τις αμαρτίες μας και να κατανοήσουμε την αλήθεια σου. ¹⁴Έτσι ο Πατέρας μας ετοίμασε τη συμφορά και την έφερε πάνω μας, γιατί ο Πατέρας μας είναι δίκαιος σε όλα όσα κάνει· εμείς όμως δεν υπακούσαμε στη φωνή του.

¹⁵Και τώρα, Κυρίαρχε Πατέρα, εσύ έβγαλες τον λαό σου από την Αίγυπτο με δυνατό χέρι και έκανες για τον εαυτό σου όνομα που διαρκεί ως σήμερα —εμείς αμαρτήσαμε, πράξαμε άδικα. ¹⁶Κυρίαρχε Πατέρα, για όλες τις δίκαιες πράξεις σου, απόστρεψε την οργή και τον θυμό σου από την πόλη σου την Ιερουσαλήμ, το άγιο βουνό σου —γιατί οι αμαρτίες μας και οι αδικίες των προγόνων μας έκαναν την Ιερουσαλήμ και τον λαό σου ντροπή για όλους γύρω μας.

¹⁷Τώρα, Πατέρα μας, άκουσε την προσευχή και τις ικεσίες του δούλου σου, και κάνε το πρόσωπό σου να λάμψει πάνω στο ερημωμένο αγιαστήριό σου, για χάρη σου, Κυρίαρχε Πατέρα. ¹⁸Στρέψε το αυτί σου προς εμάς, Πατέρα μου, και άκουσε· άνοιξε τα μάτια σου, δες τα ερείπιά μας και την πόλη που φέρει το όνομά σου. Φέρνουμε τις ικεσίες μας μπροστά σου όχι για τη δικαιοσύνη μας, αλλά για το μεγάλο σου έλεος. ¹⁹Κυρίαρχε Πατέρα, άκουσε! Κυρίαρχε Πατέρα, συγχώρησε! Κυρίαρχε Πατέρα, άκουσε και ενέργησε! Μη χρονοτριβείς, για χάρη σου, Πατέρα μου, γιατί η πόλη σου και ο λαός σου φέρουν το όνομά σου».

Ο Πατέρας στέλνει τον Γαβριήλ με μια απάντηση

²⁰Ενώ ακόμα μιλούσα, προσευχόμουν, εξομολογούμουν την αμαρτία μου και την αμαρτία του λαού μου, του Ισραήλ, και έφερνα την ικεσία μου μπροστά στον Πατέρα μου για το άγιο βουνό του Πατέρα μου, ²¹ενώ ακόμα προσευχόμουν, ο Γαβριήλ, ο άντρας που είχα δει νωρίτερα στο όραμα, έφτασε σ' εμένα, πετώντας γρήγορα, γύρω στην ώρα της βραδινής προσφοράς. ^a a v21 Η βραδινή προσφορά γινόταν γύρω στις τρεις το απόγευμα.

²²Μου έδωσε κατανόηση, μιλώντας μαζί μου και λέγοντας: «Δανιήλ, τώρα βγήκα για να σου δώσω φώτιση και κατανόηση. ²³Μόλις άρχισαν οι ικεσίες σου, βγήκε ένας λόγος, κι εγώ ήρθα να σου τον πω, γιατί είσαι βαθιά αγαπημένος. Γι' αυτό ζύγισε τον λόγο και κατάλαβε το όραμα:

²⁴«Εβδομήντα εβδομάδες έχουν οριστεί για τον λαό σου και την άγια πόλη σου: να τελειώσει η αδικία, να πάρει τέλος η αμαρτία, να εξιλεωθεί η ενοχή, να έρθει η αιώνια δικαιοσύνη, να σφραγιστούν όραμα και προφήτης, και να χριστεί ένας πανάγιος τόπος. ^b b v24 Η φράση «εβδομήντα εβδομάδες» αποδίδει μια εβραϊκή έκφραση που σημαίνει εβδομήντα περιόδους των επτά —πιθανότατα 490 χρόνια συνολικά.

²⁵Γι' αυτό μάθε και κατάλαβε: από τη στιγμή που θα βγει η διαταγή να αποκατασταθεί και να ξαναχτιστεί η Ιερουσαλήμ μέχρι τον ερχομό του Χρισμένου, του Άρχοντα, θα υπάρξουν επτά εβδομάδες και εξήντα δύο εβδομάδες. Θα ξαναχτιστεί με δρόμους και τάφρο, αλλά σε δύσκολους καιρούς. ^c c v25 Ο Χρισμένος εκπληρώνεται στον Ιησού, τον Μεσσία — Ιωάννης 1:41· Ιωάννης 4:25-26. ²⁶Και μετά τις εξήντα δύο εβδομάδες ο Χρισμένος θα αποκοπεί και δεν θα έχει τίποτε. Ο λαός του άρχοντα που πρόκειται να έρθει θα καταστρέψει την πόλη και το αγιαστήριο. Το τέλος της θα έρθει σαν πλημμύρα, και ως το τέλος θα υπάρχει πόλεμος· ερημώσεις έχουν οριστεί. ^d d v26 Εκπληρώθηκε στον Ιησού, τον Χρισμένο που αποκόπηκε για χάρη των άλλων — Ησαΐας 53:8· Μάρκος 9:12. ²⁷Θα επιβεβαιώσει μια διαθήκη με πολλούς για μία εβδομάδα· στα μισά της εβδομάδας θα σταματήσει τη θυσία και την προσφορά. Πάνω σε μια πτέρυγα του ναού θα στήσει ένα βδέλυγμα που προκαλεί ερήμωση, ώσπου το ορισμένο τέλος να ξεχυθεί πάνω στον ερημωτή».