دانیال 9

9 ¹در سال اول داریوش، پسر خشایارشا، که مادی‌نژاد بود و بر قلمرو بابِل پادشاه شد، ²در سال اول سلطنت او، من، دانیال، از کتاب‌ها دریافتم که پدر ما به اِرمیای نبی گفته بود چند سال باید بگذرد: هفتاد سال، تا ویرانی‌های اورشلیم به پایان رسد. ³پس روی خود را به سوی پدرِ متعال گرداندم تا با دعا و التماس، و با روزه و پلاس و خاکستر، او را بجویم.

⁴نزد پدرِ خود دعا کردم و اعتراف نموده گفتم: «ای پدرِ متعال، ای بزرگ و مهیب، که عهد و محبتِ وفادار خود را برای آنان که تو را دوست می‌دارند و فرمان‌هایت را نگاه می‌دارند حفظ می‌کنی، ⁵ما گناه کرده‌ایم، خطا ورزیده‌ایم، شرارت نموده و عصیان کرده‌ایم و از فرمان‌ها و احکام تو روی گردانده‌ایم. ⁶به خادمان تو، انبیا، که به نام تو با پادشاهان و بزرگان و پدران ما و تمامی قوم این سرزمین سخن گفتند، گوش نداده‌ایم.

⁷ای پدرِ متعال، عدالت از آنِ توست، اما شرمساریِ آشکار امروز از آنِ ماست — از آنِ مردم یهودا و ساکنان اورشلیم و تمامی اسرائیل، چه نزدیک و چه دور، در هر سرزمینی که به سبب خیانتی که به تو ورزیدند ایشان را به آنجا رانده‌ای. ⁸ای پدر ما، شرمساریِ آشکار از آنِ ماست — از آنِ پادشاهان و بزرگان و پدران ما — زیرا به تو گناه کرده‌ایم. ⁹رحمت و آمرزش از آنِ پدرِ متعال است، هرچند بر او عصیان ورزیده‌ایم، ¹⁰و از آوازِ پدر ما اطاعت نکردیم تا در شریعت او که به‌واسطهٔ خادمانش، انبیا، پیش روی ما نهاد، سلوک کنیم. ¹¹تمامی اسرائیل شریعت تو را شکستند و روی برتافتند و نخواستند آواز تو را اطاعت کنند. پس آن لعنت و سوگندی که در شریعت موسی، خادم پدر ما، نوشته شده است، بر ما فرو ریخت، زیرا به او گناه کرده بودیم. ¹²او سخنان خود را که بر ضد ما و داورانی که بر ما داوری می‌کردند گفته بود، ثابت گردانید و بلای عظیمی بر ما آورد؛ در زیر تمامی آسمان هرگز چیزی همانند آنچه بر اورشلیم واقع شد رخ نداده است. ¹³چنانکه در شریعت موسی نوشته شده است، تمامی این بلا بر ما نازل شد؛ با این حال، ما با بازگشت از گناهانمان و درک راستیِ تو، رضای پدر ما را نطلبیدیم. ¹⁴پس پدر ما این بلا را آماده ساخت و بر ما آورد، زیرا پدر ما در هر آنچه می‌کند عادل است؛ اما ما آواز او را اطاعت نکردیم.

¹⁵و اکنون ای پدرِ متعال، که قوم خود را با دستِ قوی از مصر بیرون آوردی و برای خود نامی ساختی که تا به امروز باقی است — ما گناه کرده‌ایم و خطا ورزیده‌ایم. ¹⁶ای پدرِ متعال، به‌خاطر همهٔ اعمال عادلانه‌ات، خشم و غضب خود را از شهرت اورشلیم، آن کوه مقدست، برگردان — زیرا گناهان ما و خطای پدرانمان، اورشلیم و قوم تو را نزد همهٔ همسایگانمان مایهٔ ننگ ساخته است.

¹⁷اکنون ای پدر ما، دعا و التماس‌های خادم خود را بشنو و روی خود را بر قُدسِ ویرانت بتابان، به‌خاطر خودت، ای پدرِ متعال. ¹⁸ای پدرِ من، گوش خود را به سوی ما فراگیر و بشنو؛ چشمان خود را بگشا و ویرانی‌های ما و شهری را که به نام تو خوانده شده است ببین. ما التماس‌های خود را نه به‌خاطر عدالت خویش، بلکه به‌خاطر رحمت عظیم تو، به حضورت می‌آوریم. ¹⁹ای پدرِ متعال، بشنو! ای پدرِ متعال، بیامرز! ای پدرِ متعال، گوش فراده و عمل کن! تأخیر مکن، به‌خاطر خودت، ای پدرِ من، زیرا شهر تو و قوم تو به نام تو خوانده می‌شوند.»

پدر جبرائیل را با پاسخی می‌فرستد

²⁰هنوز سخن می‌گفتم و دعا می‌کردم و به گناه خود و گناه قوم خود، اسرائیل، اعتراف می‌نمودم و التماس خود را به‌خاطر کوه مقدسِ پدرم، به حضور پدرِ خود می‌آوردم، ²¹که هنوز در دعا بودم، جبرائیل، همان مردی که پیشتر در رؤیا دیده بودم، به‌سرعت پرواز کرده، نزدیک وقت هدیهٔ عصر، به من رسید. ^a a v21 هدیهٔ عصر در حدود ساعت سهِ بعدازظهر تقدیم می‌شد.

²²او مرا فهم بخشید و با من سخن گفته، گفت: «ای دانیال، اکنون بیرون آمده‌ام تا تو را بصیرت و فهم بخشم. ²³به‌محض آنکه التماس‌های تو آغاز شد، کلامی صادر گشت و من آمدم تا تو را آگاه سازم، زیرا تو بسیار محبوبی. پس در این کلام تأمل کن و رؤیا را درک نما:

²⁴«هفتاد هفته برای قوم تو و شهر مقدست مقرر شده است: تا خطاکاری را پایان دهد، گناه را به‌سر آورد، برای تقصیر کفّاره کند، عدالتِ جاودانی را بیاورد، رؤیا و نبی را مُهر کند و قُدس‌الاقداس را مسح نماید. ^b b v24 عبارت «هفتاد هفته» ترجمهٔ عبارتی عبری است به معنای هفتاد دورهٔ هفت‌تایی — که احتمالاً در مجموع ۴۹۰ سال است.

²⁵پس بدان و بفهم که از زمان صدور فرمان بازسازی و بنای دوبارهٔ اورشلیم تا آمدنِ آن مسح‌شده — یعنی عیسی، آن رئیس — هفت هفته و شصت‌ودو هفته خواهد بود. اورشلیم با کوچه‌ها و خندق بازسازی خواهد شد، اما در زمان‌های سخت. ²⁶و بعد از آن شصت‌ودو هفته، آن مسح‌شده — عیسی — منقطع خواهد شد و چیزی نخواهد داشت. و قوم آن امیری که خواهد آمد، شهر و قُدس را ویران خواهند کرد. پایانش همچون سیل فرا خواهد رسید و تا به آخر جنگ خواهد بود؛ ویرانی‌ها مقرر شده است. ²⁷او با بسیاری برای یک هفته عهدی استوار خواهد ساخت؛ و در نیمهٔ آن هفته، قربانی و هدیه را موقوف خواهد کرد. و بر کنگرهٔ معبد، مکروهی ویران‌کننده برپا خواهد داشت، تا آن پایانِ مقرر بر آن ویران‌گر فرو ریزد.»