Daniel Mangnedakeun Bangsana
Waktu maca tujuh puluh taun Yeremia, Daniel ngadoa pangakuan dosa ka Rama Nu Maha Kawasa anu nyebutkeun urang, lain maranehna — urang geus dosa, urang henteu ngadangukeun. Gabriel sumping waktu anjeunna masih keneh nyarita, mawa jawaban ngeunaan tujuh puluh minggu, hiji Anu Diurapan anu dipotong, jeung karuksakan anu geus ditetepkeun.
9 1Dina taun kahiji Darius bin Xerxes, urang Media, anu dijadikeun raja ngawasaan karajaan Babul. 2Dina taun kahiji pamarentahanana, kuring, Daniel, ngarti tina kitab-kitab sabaraha taun anu dipangandikakeun ku Rama urang ka Nabi Yermia: tujuh puluh taun, pikeun ngaganepan mangsa ruksakna Yerusalem. 3Ku sabab eta kuring malikkeun beungeut ka Rama Nu Maha Kawasa, seja neda ka Mantenna dina du'a jeung panyambat, bari puasa, nganggo pakean karung, jeung lebu.
4Kuring ngadu'a ka Rama abdi, bari ngaku dosa, “Nun Ama Nu Maha Agung tur pikagimireun, Nu tansah nyekel perjangjian sareng asih-Na nu satia ka sakur anu mikaasih ka Mantenna sarta anu ngestokeun timbalan-Na, 5abdi sadaya parantos midosa, lampah salah, nyieun kajahatan, barontak, nyingkah tina timbalan sareng katangtuan Ama. 6Abdi sadaya henteu ngagugu ka nabi-nabi, abdi-abdi Ama, anu nyarios dina pajenengan Ama ka raja-raja, para pangagung, karuhun, sareng sakumna rahayat nagri abdi sadaya.
7Kaadilan mah kagungan Ama, nun Rama Nu Maha Kawasa, nanging abdi sadaya mah ngan kawirangan anu nyata dina dinten ieu—urang Yuda, pangeusi Yerusalem, sakumna Israil, anu caket sareng anu tebih, di saban nagri tempat Ama ngusir maranehna ku karana teu saratia ka Ama. 8Nun Ama, abdi sadaya ngan kaebakan ku kawirangan—raja-raja, para pangagung, sareng karuhun abdi sadaya—ku karana abdi sadaya parantos midosa ka Ama. 9Mung Rama Nu Maha Kawasa anu kagungan sipat murah sareng pangampura, sanaos abdi sadaya parantos barontak ka Mantenna, 10sareng abdi sadaya henteu ngagugu kana soanten Rama, pikeun midampah dina hukum-hukum Mantenna anu diteundeun payuneun abdi sadaya ngaliwatan abdi-abdi Mantenna, nya eta nabi-nabi. 11Sakumna Israil parantos ngarempak hukum Ama sareng mungkir, teu daek ngagugu kana timbalan Ama. Nu matak panyapa sareng sumpah anu kaserat dina Toret Musa, abdi Rama, ngabubrug ka abdi sadaya, ku karana abdi sadaya parantos midosa ka Mantenna. 12Mantenna parantos ngabuktikeun pangandika-Na ngalawan abdi sadaya sareng para hakim abdi sadaya anu ngahukuman abdi sadaya, ku nurunkeun balai gede ka abdi sadaya; di sakuliah kolong langit taya tandinganana jeung naon anu tumiba ka Yerusalem. 13Sakumaha anu kaserat dina Toret Musa, sagala balai ieu tumiba ka abdi sadaya; nanging abdi sadaya henteu neda piwelas Rama ku jalan ninggalkeun dosa-dosa sareng ngaharti kana bebeneran Ama. 14Nu matak Rama nyadiakeun balai tuluy nurunkeun ka abdi sadaya, sabab Rama teh adil dina sagala damel-Na; nanging abdi sadaya henteu ngagugu kana soanten-Na.
15Ayeuna, nun Rama Nu Maha Kawasa, Ama parantos ngaluarkeun umat Ama ti Mesir ku panangan anu rongkah sareng ngadamel asma kagem Anjeun nu langgeng dugi ka dinten ieu—abdi sadaya parantos midosa, abdi sadaya parantos lampah salah. 16Nun Rama Nu Maha Kawasa, ku sakabeh padamelan Ama anu adil, mugi Ama ngageserkeun bebendu sareng amarah Ama ti kota Ama Yerusalem, gunung suci Ama—sabab dosa-dosa abdi sadaya sareng kasalahan karuhun abdi sadaya parantos ngajadikeun Yerusalem sareng umat Ama hina di payuneun sakur nu araya di sakurilingna.
17Ayeuna, nun Ama, mugi kersa ngadangu du'a sareng panyambat abdi Ama, sareng mugi nyaangan raray Ama ka tempat suci Ama anu geus suwung, demi Ama ku anjeun, nun Rama Nu Maha Kawasa. 18Mugi Ama ngarangukeun ceuli ka abdi sadaya, nun Ama, sarta ngadangu; mugi muka panon Ama, tingali karuksakan abdi sadaya sareng kota anu disebut ku pajenengan Ama. Abdi sadaya ngunjukkeun panyambat ka payuneun Ama lain ku karana kaadilan abdi sadaya, nanging ku karana rahmat Ama anu agung. 19Nun Rama Nu Maha Kawasa, mugi ngadangu! Nun Rama Nu Maha Kawasa, mugi ngahampura! Nun Rama Nu Maha Kawasa, mugi kersa ngadangu tur midamel! Ulah ngengkekeun, demi Ama ku anjeun, nun Ama, sabab kota Ama sareng umat Ama ngagem pajenengan Ama.”
Rama Ngutus Gabriel Mawa Jawaban
20Sabot kuring keur nyarita keneh, ngadu'a, ngaku dosa sorangan sareng dosa bangsa kuring Israil, bari ngunjukkeun panyambat ka payuneun Rama pikeun gunung suci kagungan Rama, 21sabot kuring keur ngadu'a keneh, Gabriel, lalaki anu ku kuring katingal dina tetenjoan ti heula, nepi ka kuring, hiber tarik pisan, kira-kira dina waktu kurban sore. a a v21 Kurban sore dilakonan kira-kira pukul tilu soré.
22Anjeunna maparin pangarti ka kuring, nyarios ka kuring, saurna, “Daniel, ayeuna kami datang pikeun maparin ka maneh pangarti jeung pangharti. 23Basa maneh mimiti nyambat, aya pangandika kaluar, tuluy kami datang rek ngabejaan maneh, sabab maneh kacida dipikaasihna. Ku sabab eta timbang-timbang eta pangandika sarta ngarti kana tetenjoan:
24‘Tujuh puluh minggu geus ditangtukeun pikeun bangsa maneh jeung kota suci maneh: pikeun nungtaskeun kajahatan, nganggeuskeun dosa, nebus kasalahan, ngadatangkeun kaadilan anu langgeng, ngecap tetenjoan jeung nabi, sarta ngaminyakan tempat anu pangsucina. b b v24 “Tujuh puluh minggu” teh tarjamahan tina ungkara basa Ibrani anu hartina tujuh puluh mangsa tujuhan—sigana 490 taun sagemblengna.
25Ku sabab eta sing nyaho jeung ngarti: ti mimiti kaluarna parentah pikeun mulangkeun jeung ngawangun deui Yerusalem nepi ka sumpingna Anu Diurapan, Sang Pamingpin, bakal aya tujuh minggu jeung genep puluh dua minggu. Yerusalem bakal diadegkeun deui jeung jalan-jalanna katut kalenna, tapi dina mangsa anu susah. c c v25 Anu Diurapan teh kacumponan dina diri Yesus, Sang Mesias — Yohanes 1:41; Yohanes 4:25-26. 26Jeung sanggeus genep puluh dua minggu eta, Anu Diurapan bakal dipaehan sarta moal gaduh nanaon. Rahayat ti pamingpin anu bakal datang bakal ngaruksak eta kota jeung tempat suci. Panungtunganana bakal datang lir caah, sarta nepi ka ahir bakal aya perang; karuntuhan geus ditangtukeun. d d v26 Kacumponan dina diri Yesus, Anu Diurapan anu dipaehan pikeun batur — Yesaya 53:8; Markus 9:12. 27Manehna bakal neguhkeun hiji perjangjian jeung loba jalma salila saminggu; dina satengah minggu manehna bakal nyetop kurban jeung pangbakti. Dina jangjang Bait Allah manehna bakal ngadegkeun hiji pangeram-eram anu ngabalukarkeun karuntuhan, nepi ka ahir anu geus ditangtukeun ngabahekeun ka nu ngaruntuhkeun.’”