Daniel 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Dina taun katilu jumenengna Raja Koresh ti Persia, aya hiji amanat anu diwahyukeun ka Daniel, anu disebut Beltesasar — amanat anu saestu, ngeunaan hiji perang nu gede. Daniel ngarti kana amanat eta, sarta meunang katerangan kana titingalan tea.

²Dina mangsa harita, kaula, Daniel, keur prihatin salila tilu minggu pinuh. ³Kaula teu barangdahar kadaharan nu ngareunah; taya daging atawa anggur anu asup kana sungut kaula; sarta kaula teu make minyak pisan, nepi ka tilu minggu kaliwat.

⁴Dina poe kadua puluh opat bulan nu kahiji, kaula ngadeg di sisi hiji walungan gede — nya eta Walungan Tigris. ⁵Barang kaula tanggah, breh katingali aya hiji jalma nganggo pakean lenen, dibeubeuran ku emas murni ti Upas dina cangkengna. ^a a v5 Sosok anu hurung nganggo pakean lenen ieu digambarkeun kacida miripna jeung Yesus anu geus gugah dina Wahyu 1, sarta loba jalma di gareja anu macana duanana jadi hiji anu sarua. ⁶Salirana lir permata beril, pameunteuna lir kilat, socana lir obor seuneu, panangan sareng sampeanna lir tambaga anu dikilapkeun, sarta sora pangandikana lir sora jalma rea anu ngaguruh.

⁷Ngan kaula, Daniel, nyalira anu nenjo titingalan eta; jalma-jalma anu marengan kaula henteu naranjoeun, tapi maranehna kacida ngeteran, tuluy lalumpatan jeung nyarumput. ⁸Sanggeus tinggal sorangan, kaula nenjo titingalan nu kacida agungna ieu. Taya tanaga nu nyesa dina diri kaula; beungeut kaula jadi pias siga nu paeh, sarta kaula leungit kakuatan. ⁹Tuluy kaula ngadenge pangandikana, sarta bareng jeung ngadenge eta, kaula labuh nyuuh kana taneuh teu eling kulem tibra.

¹⁰Ngadadak aya panangan anu noél kaula, tuluy kaula dihudangkeun dugi ka nangkuban kana leungeun jeung tuur bari ngadegdeg. ¹¹Saurna ka kaula, “Daniel, jalma anu kacida dipikaasih, perhatikeun pangandika anu diucapkeun ku Kami ka maneh; geura nangtung, sabab Kami ayeuna diutus ka maneh.” Sanggeus eta pangandika diucapkeun ka kaula, kaula nangtung bari ngadegdeg.

¹²Saurna ka kaula, “Ulah sieun, Daniel. Ti poe nu kahiji basa maneh ngabulatkeun hate hayang ngarti sarta ngarendahkeun maneh di payuneun Rama maneh, ucapan maneh geus kadangu, sarta Kami datang ku lantaran ucapan maneh. ¹³Tapi pangeran karajaan Persia ngalawan Kami salila dua puluh hiji poe; tuluy Mikail, salah sahiji pangeran utama, datang mantuan Kami, sabab Kami ditinggalkeun di dinya jeung raja-raja Persia. ^b b v13 Ieu “pangeran-pangeran” teh mahluk-mahluk sawargi — Mikail nya eta pangagung malaikat anu ngajaga umat Daniel, ari “pangeran Persia” nya eta kakawasaan roh anu mumusuhan di tukangeun karajaan di bumi. ¹⁴Kami datang pikeun mantuan maneh ngarti kana kaayaan umat maneh dina jaman nu bakal datang, sabab titingalan ieu pikeun jaman anu aya kahareupna.”

¹⁵Sabot anjeunna nyarioskeun pangandika eta ka kaula, kaula tungkul ka handap, teu bisa ngomong. ¹⁶Tuluy aya anu rupina siga jalma noél biwir kaula. Kaula muka sungut tuluy mimiti ngomong. Pok kaula unjukan ka anu ngadeg di hareupeun kaula, “Nun Gusti, titingalan ieu ngalantarankeun abdi kacida nyerina, sarta abdi teu aya tanaga deui. ¹⁷Kumaha abdi, abdi Gusti, bisa cacarios sareng Gusti? Ayeuna taya tanaga nu nyesa dina diri abdi, sarta taya deui napas.”

¹⁸Tuluy anu rupina siga jalma tea noél deui kaula sarta maparin kakuatan ka kaula. ¹⁹Saurna, “Ulah sieun, jalma anu kacida dipikanyaah. Mugia karahayuan nyarengan maneh; sing kuat, sing kuat!” Pangandikana nguatkeun kaula, tuluy pok kaula ngomong, “Mangga Gusti ngadawuh, sabab Gusti parantos maparin kakuatan ka abdi.”

²⁰Saurna, “Naha maneh nyaho naon sababna Kami datang ka maneh? Ayeuna Kami rek balik deui pikeun merangan pangeran Persia; tuluy, sanggeus Kami indit, pangeran Yunani bakal datang. ²¹Tapi samemehna, Kami rek ngabejaan maneh ngeunaan naon anu geus ditulis dina Kitab Kayaktian: taya saurang oge anu teguh ngabela Kami ngalawan maranehna, lian ti Mikail, pangeran maneh.”