دانيال 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹د فارس د بادشاه خورس په دريم کال کښې، دانيال ته، چې بيلطشضر بللے شو، يو پيغام ظاهر شو. دا رښتيا وو، د يوې لويې جنګ په حقله. هغۀ په دې پوهه شو او د رويا په سمجهه کښې يې بصيرت حاصل کړو.

²په هغه ورځو کښې، زۀ دانيال، پوره درې هفتې ماتم کوو. ³ما ښۀ خوراک ونۀ خوړلو، غوښه او شراب زما خولې ته رانۀ غلل، او ترهغې چې درې هفتې تېرې شوې، ما هيڅ تيل استعمال نۀ کړل.

⁴د اولې مياشتې په څلور ويشتمه ورځ، زۀ د لوئے سيند، يعنې د دجلې، په غاړه ولاړ وم. ⁵ما پورته وکتل او يو سړے مې وليدو چې کتاني جامې يې اغوستې وې، او د اوفاز د خالصو سروزرو پټکے يې په ملا باندې تړلے وو. ^a a v5 دا ځلېدونکې څېره چې کتاني جامې يې اغوستې دى، د مکاشفې په اول باب کښې د بيا راژوندى شوى عيسىٰ په شان بيان شوې ده، او په کليسا کښې ډېرو خلقو دا دواړه يو او عين ګڼلى دى. ⁶د هغۀ بدن د زبرجد په شان وو، د هغۀ مخ د برېښنا په شان، د هغۀ سترګې د اور د مشعلونو په شان، د هغۀ لاسونه او پښې د روڼ پالِش شوى پيتل په شان، او د هغۀ د خبرو آواز د ډېرو خلقو د شور په شان وو.

⁷يواځې ما، دانيال، دا رويا وليده، خو هغه سړو چې زما سره وو دا ونۀ ليده، بلکې په هغوئ باندې لوئے لړزه راغله، او هغوئ وتښتېدل او پټ شول. ⁸زۀ يواځې پاتې شوم، او دا لويه رويا مې وليده. په ما کښې هيڅ طاقت پاتې نۀ شو، زما مخ د مرګ غوندې زېړ شو، او زما طاقت پاتې نۀ شو. ⁹بيا ما د هغۀ خبرې واورېدلې، او چې مې واورېدلې، نو زۀ په مخ په زمکه ولوېدم او په ژور خوب کښې لاړم.

¹⁰ناببره يو لاس راته ولګېدو، او زۀ يې په لړزه سره په خپلو لاسونو او زنګنونو باندې ودرولم. ¹¹هغۀ راته ووئيل چې، ”اے دانيال، اے ډېر ګرانه سړيه، په هغه خبرو پوهه شه چې زۀ يې تا ته کوم، او پاڅېږه، ځکه چې زۀ اوس تا ته رالېږلے شوے يم.“ کله چې هغۀ دا خبره راته وکړه، نو زۀ لړزېدونکے ودرېدم.

¹²هغۀ راته ووئيل چې، ”مۀ يرېږه، اے دانيال. د هغې اولې ورځې نه چې تا خپل زړۀ د پوهېدو دپاره لګولے وو او د خپل پلار په وړاندې دې ځان عاجز کړے وو، ستا خبرې واورېدلې شوې، او زۀ ستا د خبرو په سبب راغلم. ¹³خو د فارس د بادشاهۍ شهزاده يو ويشت ورځې زما مخالفت وکړو، بيا ميکائيل، چې د مشرانو شهزادګانو نه يو دے، زما د مدد دپاره راغلو، ځکه چې زۀ هلته د فارس د بادشاهانو سره پاتې شوے وم. ^b b v13 دا ”شهزادګان“ فرښتوى مخلوقات دى — ميکائيل هغه لوئے مُقرب فرښته ده چې د دانيال د قوم حفاظت کوى، حال دا چې ”د فارس شهزاده“ هغه دُښمنه روحانى طاقت دے چې د زمکنۍ بادشاهۍ شاته دے. ¹⁴زۀ راغلم چې تا پوه کړم چې ستا پر قوم به په راتلونکو ورځو کښې څۀ تېر شى، ځکه چې دا رويا د هغه ورځو دپاره ده چې لا تر اوسه راتلونکې دى.“

¹⁵کله چې هغۀ دا خبرې راته کولې، نو ما خپل مخ زمکې ته واړولو او زۀ خبرو کولو ته قادر نۀ وم. ¹⁶بيا يو چا چې د انسان په شان وو زما شونډو ته لاس راوړو. ما خپله خوله پرانستله او خبرو کولو ته مې شروع وکړه. ما هغه چا ته چې زما په وړاندې ولاړ وو ووئيل چې، ”اے زما مالِکه، دې رويا زۀ په درد ډک کړم، او زما سره هيڅ طاقت پاتې نۀ شو. ¹⁷زۀ ستا نوکر، له تا سره څنګه خبرې وکړم، اے زما مالِکه؟ اوس په ما کښې هيڅ طاقت نۀ دے پاتې، او نۀ کوم سا پاتې دے.“

¹⁸بيا هغه چا چې د انسان په شان ښکارېدو، راته لاس راوړو او زۀ يې تقويه کړم. ¹⁹هغۀ ووئيل چې، ”مۀ يرېږه، اے ډېر ګرانه. سلامتى دې وى، زړۀ ور شه، زړۀ ور شه!“ د هغۀ خبرو زۀ تقويه کړم، او ما ووئيل چې، ”اے زما مالِکه، خبرې وکړه، ځکه چې تا زۀ تقويه کړم.“

²⁰هغۀ ووئيل چې، ”آيا تۀ پوهېږې چې زۀ ولې تا ته راغلم؟ اوس زۀ بيا ورګرځم چې د فارس د شهزاده سره جنګ وکړم، او کله چې زۀ لاړ شم، نو د يونان شهزاده به راشى. ²¹خو اول به زۀ تا ته هغه څۀ ووايم چې د حق په کتاب کښې ليکلى دى، د دوئ په مقابله کښې زما سره هيڅوک په مضبوطۍ سره نۀ ولاړيږى، سوائې ستا د شهزاده ميکائيل نه.“