د بادشاهانو عروج او زوال
د شمال او جنوب د پاچايانو يوه اوږده، بې ځلا وړاندوينه — د واده له لارې اتحادونه، محاصرې، خيانتونه، يو ناولی شوی مقدس ځای او يو پاچا چې ځان زموږ د پلار پر وړاندې لوړوي. دلته نه روياوې شته نه ځناور، يوازې هغه تاريخ چې مخکې ويل شوی، چې پای يې دا دی چې هغه خپل پای ته رسي، بې له کوم مرستندويه.
11 1او زۀ، د ماد د بادشاه د داريوس په اول کال کښې، د هغۀ د ملاتړ او تقويې دپاره ودرېدم.
2اوس زۀ تا ته رښتيا درته وايم: ګوره، په فارس کښې به درے نور بادشاهان راپورته شى، بيا به يو څلورم د ټولو نه ډېر دولتمند وى. د خپل دولت په زور به هغه ټول د يونان د بادشاهۍ خلاف راپاروى. 3بيا به يو زورور بادشاه راپورته شى، چې په لوئ اقتدار به حکومت وکړى او څۀ چې يې زړۀ وغواړى هغه به کوى. 4کله چې هغه راپورته شى، نو د هغۀ بادشاهى به ماته شى او د آسمان څلورو هواګانو ته به ووېشلے شى—نۀ د هغۀ اولاد ته، او نۀ د هغه طاقت سره چې هغۀ لرلو، ځکه چې د هغۀ بادشاهى به له جرړو اوچته کړے شى او د دوى نه علاوه نورو ته به ورکړے شى.
5د جنوب بادشاه به زورور شى؛ د هغۀ د سردارانو نه به يو د هغۀ نه زورور شى او حکومت به وکړى—د هغۀ اقتدار به ډېر لوئ وى. 6څو کالونو نه پس به دوى اتحاد وکړى: د جنوب د بادشاه لور به د شمال بادشاه ته راشى چې تړون وکړى. خو هغه به خپل طاقت ونۀ ساتى، او نۀ به هغه او نۀ د هغۀ بازو ودرېږى. هغه به تسليم کړے شى—د خپلو همراهانو، خپل پلار او خپل مددګار سره—په هغه وختونو کښې.
7د هغې د جرړو نه به يوه ونۍ د هغۀ په ځائ راپورته شى، په لښکر به حمله وکړى، د شمال د بادشاه قلعې ته به ننوځى، د دوى خلاف به عمل وکړى او غالب به شى. 8هغه به د دوى بتان د مصر طرف ته په قېدۍ کښې يوسى، د دوى د فلزاتو مجسمې او د سپينو زرو او سرو زرو قيمتى لوښى؛ د څو کالونو دپاره به هغه د شمال د بادشاه نه لرې پاتې شى. 9د شمال بادشاه به د جنوب د بادشاه مُلک ته حمله وکړى، بيا به خپل کور ته ستون شى. 10د هغۀ زامن به د جنګ دپاره تيار شى، يو لوئ لښکر به راغونډ کړى چې راتلونکے وى، راڅپيږى او تېرېږى، بيا به د هغۀ قلعې پورې جنګ تازه کړى. 11د جنوب بادشاه به په غصه راووځى چې د شمال د بادشاه سره جنګ وکړى، چې يو لوئ لښکر راغونډوى؛ خو دا لښکر به د جنوب د بادشاه لاس ته ورکړے شى. 12کله چې ګڼه ګوڼه بوتلے شى، نو د هغۀ زړۀ مغرور شى؛ هغه به لکهونه خلق مات کړى، خو بيا هم به ناکام شى. 13د شمال بادشاه به بيا يو لښکر جوړ کړى چې د مخکښې نه لوئ وى، بيا به د څو کالونو نه پس د لوئ فوځ او ډېرو سامانونو سره راشى.
14په هغه وختونو کښې به ډېر د جنوب د بادشاه خلاف راپورته شى؛ ستا د قوم ظالمان خلق به ځانونه پورته کړى چې رويا پوره کړى، خو ناکام به شى. 15د شمال بادشاه به راشى، د محاصرې ډک ودروى، او يوه مضبوطه شار به ونيسى؛ د جنوب فوځونه به ونۀ درېږى، او نۀ د هغۀ غوره لښکر—د ودرېدو هيڅ طاقت به پاتې نۀ وى. 16هغه چې راغلے دے هغه څۀ چې يې زړۀ غواړى هغه کوى؛ د هغۀ مخکښې هيڅوک ودرېدے نۀ شى. هغه به په هغه ښائسته مُلک کښې ودرېږى، او تباهى به د هغۀ په لاس کښې وى. 17هغه به اراده وکړى چې د خپلې بادشاهۍ په ټول زور سره راشى، او د هغۀ سره به تړون وکړى؛ هغه به هغۀ ته د ښځو يوه لور ورکړى چې دا هغه برباد کړى، خو دا به ونۀ درېږى او نۀ به د هغۀ فائده وکړى. 18بيا به هغه د سمندر غاړو طرف ته مخه واړوى او ډېر به ونيسى، خو يو سردار به د هغۀ تکبر ختم کړى، او دا به بېرته هم په هغۀ واړوى. 19بيا به هغه خپل مخ د خپل مُلک قلعو طرف ته واړوى، ښوئيږى به، پرېوځى به، او بيا به ونۀ موندلے شى.
20د هغۀ په ځائ به يو داسې راپورته شى چې د بادشاهۍ د لوئۍ دپاره مالِيه راغونډونکے لېږى؛ په څو ورځو کښې به هغه مات کړے شى—نۀ په غصه، نۀ په جنګ کښې.
21د هغۀ په ځائ به يو حقير سړے راپورته شى، چې د بادشاهۍ عزت به ورته نۀ وى ورکړے شوے. هغه به د آرام په وخت کښې راشى او د چاپلوسۍ په ذريعه به بادشاهى ونيسى. 22د هغۀ مخکښې به لښکرونه راڅپے شى او مات به شى، او د لوظ سردار به هم. 23کله چې د هغۀ سره اتحاد وشى، نو هغه به دوکه وکړى او د لږو خلقو سره به زورور شى. 24د امن په وخت کښې به هغه د ولايت ډېرو دولتمندو علاقو ته ننوځى او هغه څۀ به وکړى چې نۀ د هغۀ پلارونو او نۀ د هغوئ پلارونو کړى وُو—چور، لوټ او مال به د دوى په مينځ کښې وشيندى، او د قلعو خلاف به منصوبې جوړوى، خو يواځې د يو وخت دپاره.
25هغه به د جنوب د بادشاه خلاف خپل طاقت او همت راوپاروى او يو لوئ لښکر به ولرى. د جنوب بادشاه به د ډېر لوئ، زورور لښکر سره جنګ وکړى—خو ونۀ به درېږى، ځکه چې د هغۀ خلاف به منصوبې جوړې شى. 26هغه خلق چې د هغۀ ډوډۍ خورى هغوئ به هغه مات کړى؛ د هغۀ لښکر به راڅپے شى، او ډېر به وژلے پرېوځى. 27د دواړو بادشاهانو زړونه چې په بدۍ راضى وى په يو دسترخوان باندې به دروغ وائى، خو دا به ناکام شى—ځکه چې انجام د خپل مقررې وخت پورې انتظار کوى. 28هغه به د ډېر دولت سره خپل مُلک ته ستون شى، او د هغۀ زړۀ به د پاک لوظ خلاف وى؛ هغه به عمل وکړى، بيا به خپل مُلک ته ستون شى.
29په مقرر وخت به هغه بېرته راشى او جنوب طرف ته به روان شى، خو دا ځلے به د مخکښې يا د وروستنى په شان نۀ وى. 30ځکه چې د کتيم کشتۍ به د هغۀ خلاف راشى؛ هغه به زړۀ بائيلى، بېرته به راوګرځى، د پاک لوظ خلاف به غصه شى، او عمل به وکړى. هغه به ستون شى او د هغه چا طرفدارى به وکړى چې پاک لوظ پرېږدى. a a v30 کتيم: د لوېديځ بحيرهٔ روم د سمندرى طاقتونو يو زوړ نوم، چې ډېر امکان دے روم دے. 31د هغۀ لښکرونه به راپورته شى، د مقدس ځائ قلعه به ناپاکه کړى، هره ورځ قربانى به ختمه کړى، او هغه ناپاکى به ودروى چې تباهى راولى. b b v31 عيسىٰ دې نبوت ته اشاره وکړه چې دا په خپل وخت کښې لا د راتلو يو خبردارے دے (متى ۲۴:۱۵). 32هغه به د چاپلوسۍ په ذريعه هغه خلق خراب کړى چې د لوظ خلاف ورزى کوى، خو هغه خلق چې خپل پلار پېژنى هغوئ به مضبوط ودرېږى او عمل به وکړى. 33د خلقو په مينځ کښې عقلمند به ډېرو ته تعليم ورکوى، خو د يو وخت دپاره به د تورې، اور، قېدۍ او لوټ په سبب پرېوځى. 34کله چې هغوئ پرېوځى، نو هغوئ ته به لږه مدد ورکړے شى، او ډېر به د چاپلوسۍ سره د هغوئ سره يو ځائ شى. 35د عقلمندو نه به ځنې وښوئيږى، دې دپاره چې هغوئ تصفيه، پاک او صاف کړے شى تر آخرى وخته پورې، ځکه چې دا لا د مقررې وخت انتظار کوى.
36بادشاه به هغه څۀ کوى چې يې زړۀ غواړى، ځان به پورته او لوئ کوى د هر بت نه بره، او زمونږ پلار خلاف به حيرانوونکې خبرې کوى. هغه به تر هغې کامياب وى چې غضب پوره شى، ځکه چې څۀ چې مقرر شوى دى هغه به وشى. 37هغه به د خپلو پلارونو بتانو، د ښځو د خوښې هغه يو، او هر بت ته پروا ونۀ کړى—هغه به ځان د ټولو نه بره کړى. 38د دې پر ځائ به هغه د قلعو يو بت ته عزت ورکړى، چې د هغۀ پلارونو نۀ پېژندلو، د سرو زرو، سپينو زرو، قيمتى ګاڼو او ګرانو تحفو سره. 39د يو پردى بت په مدد به هغه د ټولو نه مضبوطو قلعو خلاف حمله وکړى. څوک چې هغه مَنى هغوئ ته به ډېر عزت ورکړى، د ډېرو خلقو حکومت به ورکړى، او زمکه به د قيمت دپاره ووېشى.
40د آخرى وخت په وخت کښې به د جنوب بادشاه د هغۀ سره مقابله وکړى، او د شمال بادشاه به د هغۀ خلاف د رتهونو، سوارانو او ډېرو کشتيو سره طوفان په شان راشى. هغه به مُلکونو ته ننوځى، راڅپيږى به، او تېرېږى به. 41هغه به هغه ښائسته مُلک ته ننوځى؛ ډېر به پرېوځى، خو ادوم، موآب او د عمون سردار زامن به د هغۀ د لاس نه بچ شى. 42هغه به خپل لاس د مُلکونو خلاف وغزوى، او د مصر مُلک به بچ نۀ شى. 43هغه به د سرو زرو او سپينو زرو خزانو، او د مصر د ټول دولت باندې حکومت وکړى، او ليبيان او کوشيان به د هغۀ په پل پسې وى. 44خو د مشرق او شمال نه خبرونه به هغه ووېروى، او هغه به په ډېره غصه راووځى چې ډېر هلاک او تباه کړى. 45هغه به د سمندرونو او د ښائسته پاک غرۀ په مينځ کښې خپل د محل خيمې ودروى، بيا به خپل انجام ته ورسيږى او هيڅوک به د هغۀ مددګار نۀ وى.
