چاپ شوی
کتاب

خپلو خلقو ته د پلار وعده

ميکائيل د بې‌سارې کړاو په وخت کې راپاڅي، او ويده شوي راويښېږي — ځينې د تل پاتې ژوند لپاره، ځينې د شرم لپاره. دانيال پوښتنه کوي چې تر کله، او ورته ويل کېږي چې کتاب مهر کړي. هغه هېڅکله هغه ځواب نه ترلاسه کوي چې غواړي يې، يوازې دا: خپله لار ونيسه، آرام وکړه، او د هغه ميراث لپاره راپاڅېږه چې پلار دې ژمنه کړې ده.

څپرکی 12.

په هغه وخت کښې به ميکائيل، هغه لوئ سردار چې ستا د قوم د بچو ساتنه کوى، راپاڅى. داسې مصيبت به راشى چې د قومونو د شروع نه تر هغه وخته پورې مثال يې موجود شوے نۀ وى. په هغه وخت کښې به ستا قوم — هغه ټول چې نومونه يې په کتاب کښې ليکل شوى دى — خلاصون ومومى. ډېر هغه کسان چې د زمکې په خاورو کښې ويدۀ دى، راويښ به شى — ځنې به د تل ژوندون ته، او ځنې به شرمندګۍ او ابدى ذلت ته. عقلمند خلق به د آسمان د رڼا په شان ځلېږى؛ او هغه کسان چې ډېر خلق صداقت ته راوړى، د ستورو په شان به تل تر تله ځلېږى. خو تۀ اے دانياله، دا خبرې بندې کړه او کتاب تر آخرى وخته پورې مهر کړه. ډېر خلق به دلته هلته ګرځى، او علم به زيات شى.

بيا ما، دانيال، وکتل او دوه نور کسان مې وليدل چې ولاړ وُو، يو د سيند په دې غاړه او بل په هغه غاړه. يو هغه سړى ته چې د کتان جامې يې اغوستې وې او د سيند د اوبو نه پاس وو، ووئيل چې، ”دا عجائبات به تر کومه وخته پورې پاے ته رسېږى؟“

ما واورېدل چې هغه سړى چې د کتان جامې يې اغوستې وې او د سيند د اوبو نه پاس وو، خپل ښى لاس او کيڼ لاس يې آسمان ته اوچت کړل او په هغه ذات يې قسم وخوړو چې تل ژوندے دے: دا به د يوې زمانې، زمانو او نيمې زمانې دپاره وى؛ کله چې د پاک قوم د طاقت ماتول پوره شى، نو دا ټولې خبرې به پوره شى. a a v7 هغه ابدى ذات چې په هغۀ باندې قسم خوړلے شوے دے — هغه څوک چې تل ژوندے دے — زمونږ پلار دے، د ټولو زمانو سرچينه او انجام.

ما واورېدل، خو پوهه نۀ شوم، نو ما ووئيل چې، ”اے زما مالِکه، د دې خبرو انجام به څۀ وى؟“

هغۀ ووئيل چې، ”اے دانياله، لاړ شه، ځکه چې دا خبرې تر آخرى وخته پورې بندې او مهر شوې دى. ډېر خلق به پاک، سپين او صفا کړے شى؛ خو بدکاران به بدى کول جارى ساتى. د بدکارانو نه به هيڅوک پوهه نۀ شى، خو عقلمند خلق به پوهه شى.

د هرې ورځنۍ قربانۍ د بندېدو او د هغه نفرتناک شى د قائمولو نه چې ويجاړتيا راولى، تر هغه به ۱۲۹۰ ورځې وى. برکت دے په هغه چا باندې چې انتظار کوى او تر ۱۳۳۵ ورځو پورې رسېږى.

خو تۀ آخر ته لاړ شه. تۀ به آرام وکړې، او بيا به د ورځو په آخر کښې د خپلې ميراث دپاره راپاڅې.“