خپلو خلقو ته د پلار وعده
ميکائيل د بېسارې کړاو په وخت کې راپاڅي، او ويده شوي راويښېږي — ځينې د تل پاتې ژوند لپاره، ځينې د شرم لپاره. دانيال پوښتنه کوي چې تر کله، او ورته ويل کېږي چې کتاب مهر کړي. هغه هېڅکله هغه ځواب نه ترلاسه کوي چې غواړي يې، يوازې دا: خپله لار ونيسه، آرام وکړه، او د هغه ميراث لپاره راپاڅېږه چې پلار دې ژمنه کړې ده.
12 1په هغه وخت کښې به ميکائيل، هغه لوئ سردار چې ستا د قوم د بچو ساتنه کوى، راپاڅى. داسې مصيبت به راشى چې د قومونو د شروع نه تر هغه وخته پورې مثال يې موجود شوے نۀ وى. په هغه وخت کښې به ستا قوم — هغه ټول چې نومونه يې په کتاب کښې ليکل شوى دى — خلاصون ومومى. 2ډېر هغه کسان چې د زمکې په خاورو کښې ويدۀ دى، راويښ به شى — ځنې به د تل ژوندون ته، او ځنې به شرمندګۍ او ابدى ذلت ته. 3عقلمند خلق به د آسمان د رڼا په شان ځلېږى؛ او هغه کسان چې ډېر خلق صداقت ته راوړى، د ستورو په شان به تل تر تله ځلېږى. 4خو تۀ اے دانياله، دا خبرې بندې کړه او کتاب تر آخرى وخته پورې مهر کړه. ډېر خلق به دلته هلته ګرځى، او علم به زيات شى.
5بيا ما، دانيال، وکتل او دوه نور کسان مې وليدل چې ولاړ وُو، يو د سيند په دې غاړه او بل په هغه غاړه. 6يو هغه سړى ته چې د کتان جامې يې اغوستې وې او د سيند د اوبو نه پاس وو، ووئيل چې، ”دا عجائبات به تر کومه وخته پورې پاے ته رسېږى؟“
7ما واورېدل چې هغه سړى چې د کتان جامې يې اغوستې وې او د سيند د اوبو نه پاس وو، خپل ښى لاس او کيڼ لاس يې آسمان ته اوچت کړل او په هغه ذات يې قسم وخوړو چې تل ژوندے دے: دا به د يوې زمانې، زمانو او نيمې زمانې دپاره وى؛ کله چې د پاک قوم د طاقت ماتول پوره شى، نو دا ټولې خبرې به پوره شى. a a v7 هغه ابدى ذات چې په هغۀ باندې قسم خوړلے شوے دے — هغه څوک چې تل ژوندے دے — زمونږ پلار دے، د ټولو زمانو سرچينه او انجام.
8ما واورېدل، خو پوهه نۀ شوم، نو ما ووئيل چې، ”اے زما مالِکه، د دې خبرو انجام به څۀ وى؟“
9هغۀ ووئيل چې، ”اے دانياله، لاړ شه، ځکه چې دا خبرې تر آخرى وخته پورې بندې او مهر شوې دى. 10ډېر خلق به پاک، سپين او صفا کړے شى؛ خو بدکاران به بدى کول جارى ساتى. د بدکارانو نه به هيڅوک پوهه نۀ شى، خو عقلمند خلق به پوهه شى.
11د هرې ورځنۍ قربانۍ د بندېدو او د هغه نفرتناک شى د قائمولو نه چې ويجاړتيا راولى، تر هغه به ۱۲۹۰ ورځې وى. 12برکت دے په هغه چا باندې چې انتظار کوى او تر ۱۳۳۵ ورځو پورې رسېږى.
13خو تۀ آخر ته لاړ شه. تۀ به آرام وکړې، او بيا به د ورځو په آخر کښې د خپلې ميراث دپاره راپاڅې.“