ዳንኤል 12

12 ¹በዚያን ጊዜ የሕዝብህን ልጆች የሚጠብቀው ታላቁ አለቃ ሚካኤል ይነሣል። ሕዝቦች ከተነሡበት ዘመን ጀምሮ እስከዚያ ጊዜ ድረስ ታይቶ የማይታወቅ ጭንቅ ይሆናል። በዚያን ጊዜ ሕዝብህ፣ በመጽሐፉ የተመዘገቡት ሁሉ፣ ይድናሉ። ²በምድር ትቢያ ውስጥ ተኝተው ካሉት ብዙዎች ይነቃሉ፤ አንዳንዶቹ ለዘላለም ሕይወት፣ አንዳንዶቹ ለውርደትና ለዘላለም ነውር ይነሣሉ። ³ጠቢባን እንደ ሰማይ ብርሃን ያበራሉ፤ ብዙዎችን ወደ ጽድቅ የሚመልሱም እንደ ከዋክብት ከዘላለም እስከ ዘላለም ይደምቃሉ። ⁴አንተ ግን ዳንኤል ሆይ፤ እነዚህን ቃላት ዝጋ፤ መጽሐፉንም እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ አትም። ብዙዎች ወዲያና ወዲህ ይዞራሉ፤ ዕውቀትም ይጨምራል።

⁵ከዚያም እኔ ዳንኤል ተመለከትሁ፤ ሁለት ሌሎች ሰዎች አንዱ በወንዙ በዚህ ዳር፣ ሌላውም በዚያ ዳር ቆመው አየሁ። ⁶ከእነርሱም አንዱ በወንዙ ውሃ ላይ የነበረውን በፍታ የለበሰውን ሰው፣ “እነዚህ ድንቆች እስኪፈጸሙ ድረስ ምን ያህል ጊዜ ይሆናል?” ብሎ ጠየቀው።

⁷በወንዙ ውሃ ላይ የነበረው በፍታ የለበሰውም ሰው ቀኝና ግራ እጁን ወደ ሰማይ አንሥቶ ለዘላለም በሚኖረው በእርሱ ሲምል ሰማሁ፤ ለአንድ ዘመን፣ ለዘመናትና ለዘመን እኩሌታ ይሆናል፤ የተቀደሰው ሕዝብ ኀይል መሰባበር በተፈጸመ ጊዜ፣ እነዚህ ሁሉ ይፈጸማሉ። ^a a v7 መሐላው የተገባበት የዘላለሙ፣ ለዘላለም የሚኖረው፣ አባታችን ነው፤ እርሱም የዘመናት ሁሉ መገኛና ፍጻሜ ነው።

⁸ሰማሁ፣ ነገር ግን አልገባኝም፤ ስለዚህ፣ “ጌታዬ ሆይ፤ የእነዚህ ነገሮች ፍጻሜ ምንድር ነው?” አልሁ።

⁹እርሱም፣ “ዳንኤል ሆይ፤ ሂድ፤ ቃላቱ እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ተዘግተውና ታትመው ይኖራሉና። ¹⁰ብዙዎች ይነጻሉ፣ ይጠራሉ፣ ይፈተናሉ፤ ክፉዎች ግን ክፋት ማድረጋቸውን ይቀጥላሉ። ከክፉዎች አንዱም አያስተውልም፤ ጠቢባን ግን ያስተውላሉ።

¹¹የዘወትሩ መሥዋዕት ከሚወገድበትና ጥፋትን የሚያመጣው ርኩሰት ከሚቆምበት ጊዜ ጀምሮ፣ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ቀን ይሆናል። ¹²የሚጠብቅና ወደ አንድ ሺህ ሦስት መቶ ሠላሳ አምስት ቀን የሚደርስ ሰው ብፁዕ ነው።

¹³አንተ ግን እስከ ፍጻሜው ሂድ። ታርፋለህ፤ ከዚያም በዘመናት ፍጻሜ ለርስትህ ትነሣለህ” አለ።