Otamizning Oʻzinikilarga bergan vaʼdasi
Misli ko'rilmagan musibat chog'ida Mikoil qad ko'taradi, uxlayotganlar esa uyg'onadi: ba'zilari abadiy hayotga, ba'zilari sharmandalikka. Doniyor qachongacha, deb so'raydi va unga kitobni muhrlash buyuriladi. U istagan javobni hech qachon olmaydi, faqat shuni eshitadi: o'z yo'lingdan bor, orom ol va Otang va'da qilgan merosni olish uchun tiril.
12 1Oʻsha vaqtda sening xalqing farzandlarini qoʻriqlaydigan buyuk sarkar Mikoil qad koʻtaradi. Xalqlar paydo boʻlganidan beri, oʻsha vaqtgacha hech qachon roʻy bermagan kulfat yuz beradi. Oʻsha vaqtda xalqing — kitobga yozib qoʻyilganlarning bari — qutqariladi. 2Yer tuprogʻida uxlab yotganlarning koʻpi uygʻonadi — baʼzilari abadiy hayotga, baʼzilari esa sharmandalik va abadiy xorlikka. 3Donolar osmon yogʻdusidek porlaydi; koʻplarni solihlikka boshlaganlar esa yulduzlardek, abadulabad nur sochadi. 4Sen esa, Doniyor, bu soʻzlarni berkit va oxir zamongacha kitobni muhrlab qoʻy. Koʻpchilik u yoqdan-bu yoqqa yuradi, bilim esa ortadi.
5Shunda men, Doniyor, qaradim va daryoning ikki qirgʻogʻida — har bir qirgʻoqda bittadan — turgan yana ikki kishini koʻrdim. 6Ulardan biri daryo suvlari uzra turgan zigʻir kiyimli kishidan soʻradi: “Bu moʻjizalar oxiriga yetguncha qancha vaqt oʻtadi?”
7Daryo suvlari uzra turgan zigʻir kiyimli kishi oʻng va chap qoʻlini osmon tomon koʻtarib, mangu Barhayot Zot nomi bilan qasam ichganini eshitdim: bir muddat, muddatlar va yarim muddat davom etadi; muqaddas xalqning qudrati parchalanib tamom boʻlganda, bularning bari nihoyasiga yetadi. a a v7 Qasam ichilgan mangu Zot — abadiy Barhayot — bu bizning Otamizdir, barcha zamonlarning boshi va intihosidir.
8Eshitdim-u, lekin tushunmadim. Shuning uchun soʻradim: “Ey hazratim, bularning oxiri nima boʻladi?”
9U dedi: “Bor, Doniyor, chunki bu soʻzlar oxir zamongacha berk va muhrlangandir. 10Koʻpchilik poklanadi, oppoq qilinadi va toblanadi; fosiqlar esa yomonlik qilaveradi. Fosiqlardan hech biri tushunmaydi, donolar esa tushunadi.
11Kundalik qurbonlik bekor qilinib, vayronagarchilik keltiradigan jirkanch narsa oʻrnatilgan kundan boshlab — bir ming ikki yuz toʻqson kun oʻtadi. 12Sabr bilan kutib, bir ming uch yuz oʻttiz besh kunga yetgan kishi baxtlidir.
13Sen esa oxirigacha boraver. Dam olasan, soʻngra kunlar nihoyasida oʻz merosingni olgani oʻrningdan turasan.”