Η υπόσχεση του Πατέρα μας στους δικούς του
Ο Μιχαήλ σηκώνεται σε καιρό θλίψης που δεν έχει όμοιά της, και όσοι κοιμούνται ξυπνούν — άλλοι για αιώνια ζωή, άλλοι για ντροπή. Ο Δανιήλ ρωτά ως πότε και του λένε να σφραγίσει το βιβλίο. Δεν παίρνει ποτέ την απάντηση που θέλει, μόνο αυτό: πήγαινε τον δρόμο σου, αναπαύσου, και θα σηκωθείς για την κληρονομιά που υποσχέθηκε ο Πατέρας σου.
12 1Εκείνον τον καιρό θα σηκωθεί ο Μιχαήλ, ο μεγάλος άρχοντας που φρουρεί τα παιδιά του λαού σου. Θα υπάρξει τότε θλίψη που δεν έχει όμοιά της από τότε που υπήρξαν έθνη ως εκείνη τη στιγμή. Εκείνον τον καιρό θα σωθεί ο λαός σου, όλοι όσοι είναι γραμμένοι στο βιβλίο. 2Πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα ξυπνήσουν· άλλοι για την αιώνια ζωή κι άλλοι για ντροπή και αιώνια καταφρόνια. 3Οι σοφοί θα λάμψουν σαν τη λαμπρότητα του ουρανού· κι εκείνοι που οδηγούν πολλούς στη δικαιοσύνη, σαν τα άστρα, στους αιώνες των αιώνων. 4Εσύ όμως, Δανιήλ, κράτησε κλειστά αυτά τα λόγια και σφράγισε το βιβλίο ως τον καιρό του τέλους. Πολλοί θα περιπλανηθούν εδώ κι εκεί, και η γνώση θα αυξηθεί.
5Τότε εγώ, ο Δανιήλ, κοίταξα και είδα δύο άλλους να στέκονται, έναν σε κάθε όχθη του ποταμού. 6Ένας ρώτησε τον άντρα τον ντυμένο με λινά, που ήταν πάνω από τα νερά του ποταμού: «Πόσος καιρός ακόμη ώσπου να τελειώσουν αυτά τα θαυμαστά πράγματα;»
7Άκουσα τον άντρα τον ντυμένο με λινά, που ήταν πάνω από τα νερά του ποταμού, να σηκώνει το δεξί του χέρι και το αριστερό προς τον ουρανό και να ορκίζεται σ’ Εκείνον που ζει αιώνια: για έναν καιρό, καιρούς και μισό καιρό· όταν συντριβεί ολοκληρωτικά η δύναμη του άγιου λαού, τότε θα τελειώσουν όλα αυτά. a a v7 Ο αιώνιος, στο όνομα του οποίου δίνεται ο όρκος —Εκείνος που ζει αιώνια— είναι ο Πατέρας μας, η αρχή και το τέλος όλων των αιώνων.
8Άκουσα, αλλά δεν κατάλαβα, γι’ αυτό είπα: «Κύριέ μου, ποιο είναι το τέλος αυτών των πραγμάτων;»
9Εκείνος είπε: «Πήγαινε, Δανιήλ, γιατί τα λόγια είναι κλειστά και σφραγισμένα ως τον καιρό του τέλους. 10Πολλοί θα καθαριστούν, θα λευκανθούν και θα δοκιμαστούν στη φωτιά· οι ασεβείς όμως θα συνεχίσουν να κάνουν το κακό. Κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει, οι σοφοί όμως θα καταλάβουν.
11Από τη στιγμή που θα καταργηθεί η καθημερινή θυσία και θα στηθεί το βδέλυγμα της ερήμωσης: χίλιες διακόσιες ενενήντα μέρες. 12Μακάριος είναι εκείνος που περιμένει και φτάνει στις χίλιες τριακόσιες τριάντα πέντε μέρες.
13Εσύ όμως, πήγαινε προς το τέλος. Θα αναπαυθείς και ύστερα θα σηκωθείς για να πάρεις την κληρονομιά σου στο τέλος των ημερών».
