ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା
ଅତୁଳନୀୟ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ମୀଖାୟେଲ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ନିଦ୍ରିତମାନେ ଜାଗନ୍ତି — କେହି ଅନନ୍ତ ଜୀବନକୁ, କେହି ଲଜ୍ଜାକୁ। ଦାନିୟେଲ ପଚାରନ୍ତି କେତେ କାଳ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକଟି ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ସେ ଚାହୁଁଥିବା ଉତ୍ତର କେବେ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, କେବଳ ଏତିକି: ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ପଥରେ ଯାଅ, ବିଶ୍ରାମ କର, ଏବଂ ତୁମ୍ଭ ପିତା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିବା ଅଧିକାର ପାଇଁ ଉଠ।
12 1ସେହି ସମୟରେ ତୁମ୍ଭ ଲୋକଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ମହାନ ଅଧିପତି ମୀଖାଏଲ ଉଠିବେ। ଜାତିଗଣର ଆରମ୍ଭ ସମୟଠାରୁ ସେହି କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ଘଟି ନାହିଁ, ଏପରି ସଙ୍କଟ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ। ସେହି ସମୟରେ ତୁମ୍ଭ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖିତ ସମସ୍ତେ, ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ। 2ଭୂମିର ଧୂଳିରେ ଶୟନ କରିଥିବା ଅନେକ ଲୋକ ଜାଗ୍ରତ ହେବେ—କେହି କେହି ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ନିମନ୍ତେ, ଆଉ କେହି କେହି ଲଜ୍ଜା ଓ ଅନନ୍ତ ଘୃଣା ନିମନ୍ତେ। 3ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆକାଶର ତେଜ ତୁଲ୍ୟ ଦୀପ୍ତି ପାଇବେ; ପୁଣି ଯେଉଁମାନେ ଅନେକଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକତା ଆଡ଼କୁ ଫେରାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ର ତୁଲ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବେ। 4ମାତ୍ର ହେ ଦାନିୟେଲ, ତୁମ୍ଭେ ଶେଷ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହିସବୁ ବାକ୍ୟ ବନ୍ଦ କରି ପୁସ୍ତକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର। ଅନେକେ ଏଣେତେଣେ ଭ୍ରମଣ କରିବେ, ଆଉ ଜ୍ଞାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ।
5ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ମୁଁ ଦାନିୟେଲ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ଆଉ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଜଣେ ନଦୀର ଏପାରିରେ ଓ ଜଣେ ନଦୀର ସେପାରିରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। 6ଜଣେ ନଦୀର ଜଳ ଉପରେ ସ୍ଥିତ ଶୁକ୍ଲବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଏହିସବୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ଶେଷ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେତେ କାଳ ଲାଗିବ?”
7ପୁଣି ମୁଁ ନଦୀର ଜଳ ଉପରେ ସ୍ଥିତ ଶୁକ୍ଲବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କର ଡାହାଣ ଓ ବାମ ହସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଉଠାଇ ଅନନ୍ତଜୀବୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଥିବା ଶୁଣିଲି: ଏକ କାଳ, କେତେକ କାଳ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ଆଉ ପବିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାର ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ଏହିସବୁ ବିଷୟ ସମାପ୍ତ ହେବ। a a v7 ଯେଉଁ ଅନନ୍ତ ପୁରୁଷଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରାଯାଉଅଛି—ଅନନ୍ତଜୀବୀ ପୁରୁଷ—ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ସମସ୍ତ ଯୁଗର ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ଅଟନ୍ତି।
8ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମାତ୍ର ବୁଝି ପାରିଲି ନାହିଁ, ତେଣୁ କହିଲି, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ଏହିସବୁ ବିଷୟର ଅନ୍ତ କʼଣ?”
9ସେ କହିଲେ, “ହେ ଦାନିୟେଲ, ତୁମ୍ଭେ ଯାଅ, କାରଣ ଏହିସବୁ ବାକ୍ୟ ଶେଷ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦ ଓ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇ ରହିଅଛି। 10ଅନେକେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଶୁଚି, ଶୁକ୍ଲ ଓ ପରିଷ୍କୃତ କରିବେ; ମାତ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରୁ କରୁ ରହିବେ। ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ।
11ନିତ୍ୟ ବଳିଦାନ ଦୂର କରିବାର ଓ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ସ୍ଥାପନ କରିବାର ସମୟଠାରୁ ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶହ ନବେ ଦିନ ହେବ। 12ଯେ ଅପେକ୍ଷା କରି ଏକ ହଜାର ତିନି ଶହ ପଇଁତିରିଶ ଦିନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ସେ ଧନ୍ୟ।
13ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଅ। ତୁମ୍ଭେ ବିଶ୍ରାମ କରିବ, ପୁଣି ଦିନସମୂହର ଅନ୍ତରେ ଆପଣା ଅଧିକାର ନିମନ୍ତେ ଉଠି ଠିଆ ହେବ।”