پيءُ جي تخت وٽان هڪ قاصد
ٽن هفتن جو ماتم هڪ اهڙي رويا سان ختم ٿئي ٿو جيڪا دانيال جي سموري طاقت ڪڍي ڇڏي ٿي. کيس ٻڌايو وڃي ٿو ته سندس پيءُ پهرئين ڏينهن ئي سندس ڳالهيون ٻڌيون هيون، ۽ دير فارس جي شهزادي سان ويڙهه سبب ٿي، تان جو ميڪائيل آيو. کيس ٻه ڀيرا ڇهيو وڃي ٿو ۽ ڏاڍو پيارو سڏيو وڃي ٿو.
10 1فارس جي بادشاهه ڪورش جي ٽين سال ۾ دانيال تي، جنهن کي بلطشضر چيو ويندو هو، هڪ ڳالهه ظاهر ڪئي وئي؛ اها ڳالهه سچي هئي ۽ وڏي جنگ بابت هئي. هن اها سمجھي ورتي ۽ رويا جي سمجھ حاصل ڪيائين.
2انهن ڏينهن ۾ آءٌ دانيال پورا ٽي هفتا ماتم ۾ هوس. 3مون ڪو سٺو کاڌو نہ کاڌو، گوشت ۽ شراب منهنجي وات ۾ ڪين آيا، ۽ جيستائين ٽي هفتا پورا ٿيا تيستائين مون ڪو تيل بہ نہ لڳايو.
4پهرئين مهيني جي چوويهين تاريخ تي آءٌ وڏي نديءَ، يعني دجله جي ڪناري تي بيٺو هوس. 5مون مٿي نهاريو تہ ڏٺم تہ هڪ ماڻهو ڪتاني ڪپڙا پهريل آهي، ۽ سندس ڪنڍ ۾ عوفاز جي سڌي سون جو پٽو ٻڌل آهي. a a v5 ڪتان ۾ ملبوس هي چمڪندڙ شخص مڪاشفو 1 ۾ جيئرو ٿيل يسوع جهڙو ئي بيان ڪيل آهي، ۽ ڪليسيا ۾ گھڻن ماڻهن ٻنهي کي هڪ ئي سمجھيو آهي. 6سندس جسم زبرجد جهڙو، منهن بجلي جهڙو، اکيون باهہ جي مشعلن جهڙيون، ٻانهون ۽ پير چمڪندڙ پتل جهڙا هئا، ۽ سندس ڳالهائڻ جو آواز ماڻهن جي وڏي ميڙ جي گوڙ جهڙو هو.
7رويا رڳو مون دانيال ڏٺي؛ منهنجي سان گڏ جيڪي ماڻهو هئا، تن اها نہ ڏٺي، پر مٿن وڏي ڏڪڻي اچي وئي، تنهنڪري ڀڄي وڃي لڪي پيا. 8آءٌ اڪيلو رهجي ويس ۽ مون اها وڏي رويا ڏٺي. مون ۾ ڪا طاقت نہ رهي، منهنجي منهن جو رنگ لهي ويو ۽ موت جهڙو پيلو ٿي ويو، ۽ مون ۾ ڪو زور باقي نہ بچيو. 9پوءِ مون سندس ڳالهيون ٻڌيون، ۽ ٻڌندي ئي آءٌ منهن ڀر زمين تي گھري ننڊ ۾ ڪري پيس.
10اوچتو هڪ هٿ مون کي ڇهيو ۽ ڏڪندي ئي هٿن ۽ گوڏن ڀر اُٿاري ويهاريائين. 11چيائينم تہ ”اي دانيال، تون ڏاڍو پيارو ماڻهو آهين، جيڪي ڳالهيون آءٌ تو کي ٿو چوان سي سمجھ؛ اُٿي بيهه، ڇاڪاڻ تہ هاڻي مون کي تو ڏانهن موڪليو ويو آهي.“ جڏهن هن مون کي اها ڳالهه چئي تڏهن آءٌ ڏڪندي اُٿي بيٺس.
12چيائينم تہ ”اي دانيال، ڊڄ نہ. جنهن ڏينهن کان تو سمجھڻ لاءِ دل لڳائي ۽ پنهنجي پيءُ جي اڳيان پاڻ کي نمائو ڪيو، تنهن ڏينهن کان تنهنجون ڳالهيون ٻڌيون ويون، ۽ آءٌ تنهنجين ڳالهين ڪري آيو آهيان. 13پر فارس جي بادشاهيءَ جو سردار ايڪويهن ڏينهن تائين منهنجي مخالفت ڪندو رهيو؛ پوءِ مکيه سردارن مان هڪ ميڪائيل منهنجي مدد لاءِ آيو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اتي فارس جي بادشاهن وٽ ڇڏيل هوس. b b v13 هي ”سردار“ ملائڪ آهن — ميڪائيل وڏو ملائڪ آهي جيڪو دانيال جي قوم جي نگهباني ڪري ٿو، جڏهن تہ ”فارس جو سردار“ زميني بادشاهيءَ جي پويان لڪل دشمن روحاني طاقت آهي. 14آءٌ تو کي اهو سمجھائڻ آيو آهيان تہ ايندڙ ڏينهن ۾ تنهنجي قوم سان ڇا ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ رويا اڃا پري جي ڏينهن لاءِ آهي.“
15جڏهن هن مون سان اهي ڳالهيون ڪيون تڏهن مون منهن زمين ڏانهن ڪيو ۽ ڳالهائي نہ سگھيس. 16پوءِ ماڻهو جهڙي هڪ شخص منهنجن چپن کي ڇهيو. مون وات کولي ڳالهائڻ شروع ڪيو ۽ پنهنجي سامهون بيٺل کي چيو تہ ”اي منهنجا سائين، رويا ڏسي مون کي سخت ڏک ٿيو آهي ۽ مون ۾ ڪا طاقت نہ بچي آهي. 17تنهنجو ٻانهو آءٌ، اي منهنجا سائين، تو سان ڪيئن ڳالهائي سگھان ٿو؟ هاڻي مون ۾ ڪا طاقت نہ رهي آهي ۽ ساهه بہ باقي نہ بچيو آهي.“
18وري ماڻهو جهڙي شڪل واري مون کي ڇهيو ۽ مضبوط ڪيائين. 19چيائين تہ ”اي عزيز، ڊڄ نہ. تو کي سلامتي هجي؛ مضبوط ٿيءُ، مضبوط ٿيءُ!“ سندس ڳالهين مون کي مضبوط ڪيو، ۽ مون چيو تہ ”اي منهنجا سائين، ڳالهايو، ڇاڪاڻ تہ تو مون کي مضبوط ڪيو آهي.“
20چيائين تہ ”ڇا تون ڄاڻين ٿو تہ آءٌ تو وٽ ڇو آيو آهيان؟ هاڻي آءٌ فارس جي سردار سان وڙهڻ لاءِ موٽي ٿو وڃان؛ پوءِ جڏهن آءٌ نڪري وڃان ٿو تڏهن يونان جو سردار اچي ٿو. 21پر سچائيءَ جي ڪتاب ۾ جيڪو لکيل آهي سو آءٌ تو کي پهرين ٻڌايان ٿو؛ انهن جي خلاف مون سان گڏ مضبوطيءَ سان بيهندڙ ڪو ناهي، سواءِ تنهنجي سردار ميڪائيل جي.“
