Daniela 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Tamin’ny taona fahatelo nanjaka an’i Kyrosy, mpanjakan’i Persia, dia nambara tamin’i Daniela, izay nantsoina hoe Beltsazara, ny teny; marina izany ary momba ny ady lehibe. Takany izany ka nahazo fahalalana momba ilay fahitana.

²Tamin’izany andro izany dia nalahelo nandritra ny telo herinandro feno aho, Daniela. ³Tsy nihinana hanina mahafinaritra aho; tsy nisy hena na divay nikasika ny vavako; tsy nanosotra menaka akory aho, mandra-pahatapitry ny telo herinandro.

⁴Tamin’ny andro fahefatra amby roa polo tamin’ny volana voalohany, dia nijoro teo amoron’ny reniranolahy lehibe, dia ny Hidekela, aho. ⁵Nanopy ny masoko aho ka nahita lehilahy nitafy rongony fotsy, ary voafehy fehin-kibo volamena tsara avy any Ofaza ny valahany. ^a a v5 Ity endrika mamirapiratra mitafy rongony fotsy ity dia lazaina tahaka an’i Jesosy nitsangana tamin’ny maty ao amin’ny Apokalipsy 1, ary maro ao amin’ny fiangonana no mamaky azy roa ireo ho iray ihany. ⁶Tahaka ny berila ny vatany, tahaka ny helatra ny tavany, tahaka ny fanilo mirehitra ny masony, tahaka ny varahina voasorotra ny sandriny sy ny tongotrany, ary tahaka ny kotrokorana avy amin’ny vahoaka maro ny feon’ny teniny.

⁷Izaho Daniela irery no nahita ilay fahitana; ireo lehilahy niaraka tamiko tsy nahita azy, fa nihorohoro mafy no nianjera taminy, ka nandositra izy ireo ary nietry. ⁸Koa navela irery aho ka nahita izao fahitana lehibe izao. Tsy nisy hery sisa tamiko; nivadika ho fotsy toy ny maty ny tavako, ary tsy nanana hery aho. ⁹Dia renako ny teniny, ary rehefa naheno azy aho, dia nianjera nitanondrika teo amin’ny tany tamin-tory lalina.

¹⁰Indro, nisy tanana nikasika ahy ka nampihorohoro ahy teo ambonin’ny tanako sy ny lohaliko. ¹¹Hoy izy tamiko: «Daniela ô, lehilahy tena malala, henoy tsara ny teny lazaiko aminao; mijoroa, fa nirahina ho aminao aho izao.» Nony nilaza izany teny izany tamiko izy, dia nijoro aho, nihorohoro.

¹²Hoy izy tamiko: «Aza matahotra, Daniela ô. Hatramin’ny andro voalohany nanirahanao ny fonao hahay sy nanetry tena teo anatrehan’ny Rainao, dia nohenoina ny teninao, ary tonga aho noho ny teninao. ¹³Fa ny andrianan’ny fanjakan’i Persia dia nanohitra ahy nandritra ny andro iraika amby roa polo; ary i Mikaela, anisan’ny andriana lehibe, dia tonga hanampy ahy, satria navela teo aho teo amin’ny mpanjakan’i Persia. ^b b v13 Ireo «andriana» ireo dia zavaboary an-danitra — i Mikaela no arkanjely lehibe miaro ny vahoakan’i Daniela, fa ilay «andrianan’i Persia» kosa dia hery ara-panahy mpanohitra eo ambadiky ny fanjakana etỳ an-tany. ¹⁴Tonga aho hanampy anao hahalala izay hanjo ny vahoakanao amin’ny andro ho avy, fa ho amin’ny andro mbola ho avy ilay fahitana.»

¹⁵Rehefa nilaza ireo teny ireo tamiko izy, dia nanondrika ny tavako hatrany amin’ny tany aho ka tsy nahateny. ¹⁶Dia nisy tahaka ny zanak’olona nikasika ny molotro. Nanokatra ny vavako aho ka nanomboka niteny. Hoy aho tamin’ilay nijoro teo anatrehako: «Tompoko ô, ny fahitana dia nameno ahy alahelo, ary tsy nanana hery intsony aho. ¹⁷Ahoana no ahafahan’izaho mpanomponao miresaka aminao, tompoko? Tsy misy hery sisa ato amiko izao, ary tsy misy ho avy aina intsony.»

¹⁸Indray mandeha koa, ilay toa lehilahy dia nikasika ahy ka nampahery ahy. ¹⁹Hoy izy: «Aza matahotra, ry malala. Fiadanana ho anao; mahereza, mahereza!» Nony niteny izy dia nahazo hery aho, ary hoy aho: «Mitenena, tompoko, fa efa nampahery ahy hianao.»

²⁰Hoy izy: «Fantatrao ve izay antony nahatongavako taminao? Izao dia hiverina hiady amin’ny andrianan’i Persia aho; ary rehefa mivoaka aho, dia ho avy ny andrianan’i Gresy. ²¹Fa aloha holazaiko aminao izay voasoratra ao amin’ny Bokin’ny Fahamarinana: tsy misy mijoro mafy miaraka amiko hanohitra azy ireo afa-tsy i Mikaela, andrianao.»