Ένα όραμα με αυτοκρατορίες που ανεβαίνουν και πέφτουν
Ένα κριάρι ποδοπατιέται από έναν τράγο, του οποίου το μεγάλο κέρατο σπάει σε τέσσερα. Από το ένα βγαίνει ένα μικρό κέρατο που σταματά την καθημερινή προσφορά και ρίχνει την αλήθεια στο χώμα. Ο Γαβριήλ το εξηγεί ως Περσία και Ελλάδα· ο Δανιήλ είναι άρρωστος για μέρες και ακόμη δεν καταλαβαίνει.
8 1Τον τρίτο χρόνο της βασιλείας του βασιλιά Βαλτάσαρ, παρουσιάστηκε σ’ εμένα, τον Δανιήλ, ένα όραμα, ύστερα από το προηγούμενο. 2Στο όραμα βρισκόμουν στην ακρόπολη των Σούσων, στην επαρχία Ελάμ· και στο όραμα ήμουν δίπλα στο κανάλι Ουλαΐ. 3Σήκωσα τα μάτια μου και είδα: ένα κριάρι στεκόταν μπροστά στο κανάλι, με δύο ψηλά κέρατα—το ένα ψηλότερο από το άλλο, και το ψηλότερο φύτρωσε τελευταίο. 4Είδα το κριάρι να ορμάει προς τη δύση, τον βορρά και τον νότο. Κανένα ζώο δεν μπορούσε να του αντισταθεί, κανένα δεν μπορούσε να γλιτώσει από τη δύναμή του. Έκανε ό,τι ήθελε και μεγάλωσε.
5Καθώς το συλλογιζόμουν αυτό, ξαφνικά ήρθε από τη δύση ένας τράγος που διέσχιζε όλη τη γη χωρίς ν’ αγγίζει το έδαφος· και είχε ένα ξεχωριστό κέρατο ανάμεσα στα μάτια του. 6Ήρθε στο δικέρατο κριάρι που είχα δει να στέκεται δίπλα στο κανάλι κι όρμησε πάνω του με μανιασμένη δύναμη. 7Τον είδα να φτάνει το κριάρι, γεμάτος οργή, και να χτυπάει και να συντρίβει τα δύο του κέρατα. Το κριάρι δεν είχε δύναμη να του αντισταθεί· ο τράγος το έριξε κάτω και το καταπάτησε, και κανένας δεν μπορούσε να γλιτώσει το κριάρι από τη δύναμή του. 8Ο τράγος μεγάλωσε πάρα πολύ, αλλά στην πλήρη δύναμή του το μεγάλο κέρατο έσπασε, και στη θέση του φύτρωσαν τέσσερα ξεχωριστά κέρατα προς τους τέσσερις ανέμους του ουρανού.
9Από το ένα απ’ αυτά βγήκε ένα μικρό κέρατο, που μεγάλωσε πάρα πολύ προς τον νότο, την ανατολή και την ένδοξη γη. 10Μεγάλωσε, ως τη στρατιά του ουρανού, κι έριξε κάτω στη γη μερικούς από τη στρατιά και από τα αστέρια, και τους καταπάτησε. 11Υψώθηκε ενάντια στον Άρχοντα της στρατιάς· η τακτική προσφορά του Άρχοντα καταργήθηκε και ο τόπος του αγιαστηρίου του γκρεμίστηκε. 12Εξαιτίας της ανομίας, ο στρατός παραδόθηκε σ’ αυτό μαζί με την καθημερινή προσφορά· έριξε την αλήθεια καταγής κι ενήργησε κι ευδοκίμησε.
13Τότε άκουσα έναν άγιο να μιλάει, και ένας άλλος άγιος ρώτησε αυτόν που μιλούσε: «Ως πότε θα κρατήσει το όραμα—η τακτική προσφορά, η ανομία που φέρνει ερήμωση, το αγιαστήριο και η στρατιά παραδομένα στο καταπάτημα;»
14Μου είπε: «Για 2.300 βράδια και πρωινά· τότε το αγιαστήριο θα αποκατασταθεί στη σωστή του κατάσταση».
Ο Γαβριήλ εξηγεί το όραμα
15Ενώ εγώ, ο Δανιήλ, κοιτούσα το όραμα ζητώντας να το καταλάβω, κάποιος σαν άνθρωπος στάθηκε μπροστά μου. 16Κι άκουσα μια ανθρώπινη φωνή από το Ουλαΐ να φωνάζει: «Γαβριήλ, κάνε αυτόν τον άνθρωπο να καταλάβει το όραμα».
17Ήρθε κοντά εκεί που στεκόμουν, και καθώς πλησίαζε τρομοκρατήθηκα κι έπεσα με το πρόσωπο στη γη. Μου είπε: «Κατάλαβε, γιε του ανθρώπου: το όραμα αφορά τον καιρό του τέλους».
18Καθώς μιλούσε, έπεσα σε βαθύ ύπνο, με το πρόσωπο στη γη· αλλά εκείνος με άγγιξε και με σήκωσε στα πόδια μου.
19Είπε: «Άκου, θα σου πω τι θα γίνει στον ύστερο καιρό της οργής, γιατί αφορά τον ορισμένο καιρό του τέλους. 20Το κριάρι που είδες με τα δύο κέρατα είναι οι βασιλιάδες της Μηδίας και της Περσίας. 21Ο δασύτριχος τράγος είναι ο βασιλιάς της Ελλάδας· το μεγάλο κέρατο ανάμεσα στα μάτια του είναι ο πρώτος βασιλιάς. 22Το σπασμένο κέρατο, και τα τέσσερα που φύτρωσαν στη θέση του: τέσσερα βασίλεια θα σηκωθούν από το έθνος του, αλλά χωρίς τη δύναμή του.
23Στο τέλος της βασιλείας τους, όταν οι αμαρτωλοί φτάσουν στο πλήρες μέτρο τους, θα εμφανιστεί ένας βασιλιάς με άγριο πρόσωπο, ικανός στις ίντριγκες. 24Η δύναμή του θα είναι μεγάλη—αλλά όχι δική του—και θα προκαλέσει φοβερή καταστροφή, θα ευημερήσει και θα δράσει. Θα καταστρέψει τους ισχυρούς και τον λαό των αγίων. 25Με πανουργία κάνει την απάτη να ευδοκιμεί κάτω από το χέρι του, και μέσα στην καρδιά του υψώνει τον εαυτό του. Χωρίς προειδοποίηση καταστρέφει πολλούς, και σηκώνεται ενάντια στον Άρχοντα των αρχόντων—όμως θα συντριβεί, από κανένα ανθρώπινο χέρι. a a v25 Η αλαζονική δύναμη που σηκώνεται ενάντια στον Άρχοντα των αρχόντων συντρίβεται «από κανένα ανθρώπινο χέρι»—σπάει από τον ίδιο τον ουρανό. Αυτόν τον Άρχοντα, τον Αρχηγό της στρατιάς, η εκκλησία από παλιά τον ακούει ως τον Ιησού, που μόνος αυτός νικάει κάθε δύναμη που στρέφεται ενάντια στον λαό του Πατέρα μας.
26Το όραμα για τα βράδια και τα πρωινά που σου ειπώθηκε είναι αληθινό, αλλά σφράγισέ το, γιατί αφορά μέρες μακρινές».
27Εγώ, ο Δανιήλ, εξαντλήθηκα και ήμουν άρρωστος για μέρες. Ύστερα σηκώθηκα κι έκανα τις υποθέσεις του βασιλιά, αλλά το όραμα με άφησε έκπληκτο, πέρα από κάθε κατανόηση.