Daniel 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Si Haring Nebucadnezar, sa tanan nga katawohan, mga pungsod, kag mga hinambalan nga nagapuyo sa bug-os nga duta: Magbugana unta ang inyo paghidait.

²Nalipay ako sa pagpahayag sang mga tanda kag mga katingalahan nga ginhimo sa akon sang Labing Mataas nga Dios. ³Daw ano kadaku sang iya mga tanda, kag daw ano kagamhanan sang iya mga katingalahan! Ang iya ginharian isa ka ginharian nga walay katapusan, kag ang iya paggahum tubtub sa tanan nga kaliwatan.

⁴Ako, si Nebucadnezar, nagapahuway sa akon balay kag nagauswag sa akon palasyo. ⁵Nakakita ako sing damgo nga nagpahadluk sa akon; ang mga panghunahuna sa akon higdaan kag ang mga palanan-awon sa akon ulo nagpakugmat sa akon. ⁶Gani nagsugo ako nga dalhon sa akon atubangan ang tanan nga maalam nga tawo sang Babilonia agud isugid nila sa akon ang kahulugan sang damgo. ⁷Niyan nagsulod ang mga manugbabaylan, mga enkantador, mga taga-Babilonia, kag mga manugtuon sa bituon. Ginsugid ko sa ila ang damgo, apang wala nila mapaathag ini sa akon. ⁸Sang ulihi nag-abut sa akon atubangan si Daniel—nga ginhingalanan Beltesazar suno sa ngalan sang akon dios, kag yara sa iya ang espiritu sang balaan nga mga dios—kag ginsugid ko sa iya ang damgo. ⁹Beltesazar, pangulo sang mga manugbabaylan, nakahibalo ako nga yara sa imo ang espiritu sang balaan nga mga dios, kag walay misteryo nga nagapatalang sa imo—isugid sa akon ang mga palanan-awon sang akon damgo nga akon nakita, kag ang ila kahulugan. ¹⁰Ang mga palanan-awon sa akon hunahuna sang nagahigda ako: nakita ko ang isa ka kahoy sa tunga sang duta, mataas gid katama. ¹¹Nagdaku ang kahoy kag nangin makusug, kag ang putok sini nag-abut sa langit, kag makita ini tubtub sa mga ukbong sang bug-os nga duta. ¹²Matahum ang mga dahon sini kag bugana ang bunga sini, kag yara sa sini ang kalan-on para sa tanan. Ang talunon nga mga sapat nakakita sing handong sa idalum sini, kag ang mga pispis sang kalangitan nagpuyo sa mga sanga sini, kag ang tanan nga unud ginpakaon gikan sa sini.

¹³Sa akon mga palanan-awon sang nagahigda ako nakita ko ang isa ka manugbantay, isa ka balaan, nga nagapanaug gikan sa langit. ^a a v13 Ang isa ka "manugbantay" amo ang isa sang balaan nga mga anghel sang Dios, nga ginpadala diri agud tumanon ang sugo tuhoy sa hari—isa ka langitnon nga manugbalita, indi ang Dios gid.

¹⁴Nagsinggit sia: Tapson ang kahoy, utdon ang mga sanga sini, laglagon ang mga dahon sini, ipalapta ang bunga sini. Pakadlawa ang mga sapat gikan sa idalum sini, ang mga pispis gikan sa mga sanga sini. ¹⁵Apang ibilin ang tuud sang mga gamut sini sa duta, nga ginahigot sang isa ka higot nga salsalon kag saway, sa hilamon sang latagon. Pabasaa sia sang tun-og sang langit, kag kabigon ang iya bahin kaupud sang talunon nga mga sapat sa hilamon sang duta. ¹⁶Kuhaon ang iya tawhanon nga hunahuna kag hatagan sia sang hunahuna sang sapat, kag magligad sa ibabaw niya ang pito ka tion. ¹⁷Ang sentensya suno sa sugo sang mga manugbantay, ang pagbuut suno sa pulong sang balaan nga mga isa, agud mahibaloan sang mga buhi nga ang Labing Mataas nagagahum sa ginharian sang mga tawo kag nagahatag sini sa bisan kay sin-o nga iya luyag kag nagabutang sa ibabaw sini sang labing kubos sa mga tawo.'

¹⁸Amo ini ang damgo nga akon nakita, ako nga si Haring Nebucadnezar. Isugid sa akon ang kahulugan sini, Beltesazar, kay ang mga maalam sa akon ginharian indi makapaathag sini, apang ikaw makasarang—kay yara sa imo ang espiritu sang balaan nga mga dios.

Ginhambal ni Daniel ang Mabudlay nga Kamatuoran

¹⁹Niyan si Daniel, nga ginatawag Beltesazar, naurungan sang makadali, nabalaka sa iya mga panghunahuna. Nagsiling ang hari, “Beltesazar, dili pagpabalakaa sa imo ang damgo ukon ang kahulugan sini.” Nagsabat si Beltesazar, “Ginoo ko, kabay nga ang damgo mangin para sa mga nagadumot sa imo, kag ang kahulugan sini para sa imo mga kaaway!”

²⁰Ang kahoy nga imo nakita nga nangin makusug, nga ang putok sini nag-abut sa langit, nga makita sa bug-os nga duta, ²¹nga may matahum nga mga dahon, bugana nga bunga, kag kalan-on para sa tanan—nga sa idalum sini nagpuyo ang talunon nga mga sapat, kag sa mga sanga sini nagpugad ang mga pispis sang kahanginan, ²²ikaw ina, hari—nagdaku ka kag nangin makusug; nagdaku ang imo pagkadungganon, nga nag-abut sa langit, kag ang imo paggahum tubtub sa mga ukbong sang duta.

²³Kag bangud nakita sang hari ang isa ka manugbantay, isa ka balaan, nga nagpanaug gikan sa langit, nga nagasiling: Tapson ang kahoy, laglagon ini—apang ibilin ang tuud sang mga gamut sini sa duta, nga ginahigot sang isa ka higot nga salsalon kag saway sa hilamon sang latagon. Pabasaa sia sang tun-og sang langit; ang iya bahin kaupud sang talunon nga mga sapat, tubtub nga magligad sa ibabaw niya ang pito ka tion. ²⁴Amo ini ang kahulugan, hari ko: ang sugo sang Labing Mataas nag-abut sa akon ginoo nga hari, ²⁵tabugon ka gikan sa mga tawo agud magpuyo kaupud sang talunon nga mga sapat, nga nagakaon sing hilamon kaangay sang mga baka, nga ginabasa sang tun-og sang langit, tubtub nga magligad sa ibabaw mo ang pito ka tion kag mahibaloan mo nga ang Labing Mataas nagagahum sa ginharian sang mga tawo, kag nagahatag sini sa bisan kay sin-o nga iya pilion. ²⁶Ang sugo nga ibilin ang tuud kag ang mga gamut sini sa duta: mapasag-uli sa imo ang imo ginharian kon mahibaloan mo na nga ang Langit nagagahum. ²⁷Gani, hari, batuna ang akon laygay: biyai ang imo mga sala paagi sa pagkamatarung, kag ang imo mga kalautan paagi sa kalooy sa mga imol, agud madugangan ang imo kauswagan.

Ginpaubos ang Bugal

²⁸Ini tanan nag-abut kay Haring Nebucadnezar. ²⁹Pagligad sang napulog-duha ka bulan, nagalakat sia sa atup sang harianon nga palasyo sang Babilonia.

³⁰Nagsiling ang hari, “Indi bala ini amo ang bantug nga Babilonia nga akon ginpatindug nga harianon nga balay paagi sa akon gamhanan nga kusug, para sa himaya sang akon pagkahalangdon?”

³¹Yara pa sa baba sang hari ang mga pulong sang may isa ka tingug nga nagbagsak gikan sa langit: “Haring Nebucadnezar, ginasiling ini sa imo: ang ginharian nagbiya na sa imo. ³²Tabugon ka gikan sa mga tawo, nga magapuyo kaupud sang talunon nga mga sapat, nga magakaon sing hilamon kaangay sang baka. Magaligad sa ibabaw mo ang pito ka tion, tubtub nga mahibaloan mo nga ang Labing Mataas nagagahum sa ginharian sang mga tawo kag nagahatag sini sa bisan kay sin-o nga iya luyag.”

³³Sa gilayon natuman ang pulong batok kay Nebucadnezar: ginatabug gikan sa mga tawo, nagkaon sia sing hilamon kaangay sang mga baka, ang iya lawas ginbasa sang tun-og sang langit, tubtub nga ang iya buhok nagtubo kaangay sang mga balahibo sang agila, kag ang iya mga kuko kaangay sang mga kuko sang pispis.

Ginpasag-uli kag Ginpaubos si Nebucadnezar

³⁴Sang matapus na ang mga adlaw, ako, si Nebucadnezar, nagtangla sang akon mga mata sa langit, kag nagbalik ang akon paghangup. Ginpakamaayo ko ang Labing Mataas, kag gindayaw kag gintahud ko ang Isa nga nagakabuhi sa gihapon, nga ang iya paggahum walay katapusan, nga ang iya ginharian nagalambot sa tagsa ka kaliwatan.

³⁵Ang tanan nga pumoluyo sang duta ginakabig nga daw wala, kag ginahimo niya ang suno sa iya kabubut-on sa tunga sang kasuldadusan sang langit kag sa tunga sang mga pumoluyo sang duta; kag walay isa nga makapugung sang iya kamut ukon makasiling sa iya, “Ano ang imo ginhimo?”

³⁶Niyan nagbalik ang akon panghunahuna; nagbalik ang akon pagkahalangdon kag kasilaw para sa himaya sang akon ginharian. Ginpangita ako sang akon mga manuglaygay kag mga dungganon; ginpasag-uli ako sa akon ginharian, kag gindugangan pa ako sang labaw gid nga pagkadaku. ³⁷Karon, ako, si Nebucadnezar, nagadayaw, nagabayaw, kag nagatahud sa Hari sang Langit, kay ang tanan niya nga mga binuhatan matarung, kag ang iya mga dalanon makatarungan; kag ang mga nagalakat sa bugal masarangan niya nga paubson.