Ayeuna parantos aya citakanana

Yohanes 20 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Batu nu Geus Disingkahkeun

Maria manggihan batuna geus taya, sarta nyangka Anjeunna tukang kebon nepi ka Anjeunna nyebut ngaranna. Anjeunna ngutus manehna mawa beja yen Anjeunna rek angkat ka Rama Kami jeung Rama aranjeun. Anjeunna niupkeun Roh ka murid-murid anu nyumput di jero kamar dikonci, sarta ngantep Tomas nyabak raheut-raheut-Na.

Pasal 20.

Dina poe kahiji minggu eta, isuk-isuk keneh waktu poek keneh, Maria Magdalena datang ka pajaratan, tuluy nenjo yen batu panutupna geus disingkahkeun. Tuluy manehna lumpat nepungan Simon Petrus jeung murid saurang deui, nya eta nu dipikaasih ku Yesus, pokna, “Gusti parantos dicandak ti pajaratan, sareng abdi sadaya teu terang ayeuna dikantunkeunana di mana.”

Tuluy Petrus jeung murid saurang deui indit muru ka pajaratan. Duanana lumpat babarengan, tapi murid saurang deui leuwih tarik ti batan Petrus, nepi ka pajaratan pangheulana. Bari nunduk manehna nenjo lawon-lawon kafan ngagoler di dinya, tapi henteu asup ka jero. Simon Petrus anu nuturkeun ti tukang, datang tuluy asup ka pajaratan, tuluy nenjo lawon-lawon kafan ngagoler di dinya, katut lawon panutup mastaka-Na, henteu ngagoler ngagabung jeung lawon kafan, tapi dilipet misah di hiji tempat. Murid saurang deui anu pangheulana nepi ka pajaratan, tuluy milu asup; manehna nenjo tur percaya. Sabab maranehna harita acan ngarti kana eusi Kitab Suci, yen Anjeunna kudu gugah deui tina pupus.

Ti dinya murid-murid baralik deui ka imahna masing-masing. Ari Maria mah ngadeg di luareun pajaratan bari ceurik. Sabot ceurik, manehna nunduk neuteup ka jero pajaratan.

Ama Kami jeung Ama Maraneh

Manehna nenjo dua malaikat anu marake baju bodas, dariuk di urut jisim Yesus ngagoler tadi, nu saurang di beulah mastaka, nu saurang deui di beulah sampean. Malaikat teh naranya ka manehna, “Ibu, ku naon ceurik?” Tembalna, “Gusti abdi dicandak, sareng abdi teu terang dikantunkeunana di mana.”

Sanggeus ngomong kitu, manehna malik, tuluy nenjo Yesus keur ngadeg di dinya, tapi teu nyahoeun yen eta teh Yesus.

Saur Yesus ka manehna, “Ibu, ku naon ceurik? Milari saha?” Maria nyangkana Anjeunna tukang kebon, tuluy ngomong, “Juragan, upami jisimna dicandak ku Juragan, wartoskeun ka abdi dikantunkeunana di mana, supados ku abdi dicandak deui.”

Saur Yesus ka manehna, “Maria.” Maria malik tuluy unjukan ka Anjeunna dina basa Aram, “Rabuni!” (hartina Guru).

Saur Yesus ka manehna, “Ulah nyekelan Kami, sabab Kami tacan unggah ka Rama. Tapi jig teang dulur-dulur Kami, bejakeun ka maranehna, ‘Kami rek unggah ka Ama Kami jeung Ama maraneh.’” a a v17 Yesus kalayan taliti nyaurkeun “Ama Kami jeung Ama maraneh” — sanes saukur “Rama urang” — sabab kaputraan Anjeunna teh langgeng, ari kaputraan urang mah kurnia pamulihan anu dibuka ku Anjeunna ka urang ngaliwatan gugah-Na tina pupus.

Maria Magdalena tuluy indit ngabejaan murid-murid, “Abdi parantos ningal Gusti,” sarta nyaritakeun yen Anjeunna geus nyaurkeun hal-hal ieu ka manehna.

Mugia Maraneh Sing Rahayu

Dina pasosore poe kahiji minggu eta, basa panto tempat murid-murid kumpul dikonci tina sieun ka para pamingpin urang Yahudi, Yesus sumping, ngadeg di tengah-tengahna, tuluy ngalahir, “Mugia maraneh sing rahayu.”

Sanggeus ngalahir kitu, Anjeunna nembongkeun panangan jeung lambung-Na ka maranehna. Murid-murid barungah ningal Gusti.

Saur Yesus deui ka maranehna, “Mugia maraneh sing rahayu. Sakumaha Rama geus ngutus Kami, kitu deui Kami ngutus maraneh.” Sanggeus ngalahir kitu, Anjeunna niup ka maranehna bari ngalahir, “Tarampa Roh Suci. Lamun maraneh ngahampura dosa jalma, dosana dihampura; lamun maraneh teu ngahampura dosa jalma, dosana tetep henteu dihampura.”

Tomas Teu Aya di Antarana

Ari Tomas, salah saurang ti nu dua belas, anu katelah Si Kembar, teu aya di dinya basa Yesus sumping. Murid-murid sejenna terus ngabebejaan ka manehna, “Kami geus narenjo Gusti!” Tapi ceuk Tomas, “Lamun teu acan nenjo urut tapak paku dina panangan-Na, nyelapkeun ramo kana urut paku tea, jeung nyelapkeun leungeun kana lambung-Na, moal pisan-pisan percaya.”

Dalapan poe ti harita, murid-murid-Na kumpul deui di jero imah, Tomas aya di antarana. Sanajan panto dikonci, Yesus sumping, ngadeg di tengah-tengahna, tuluy ngalahir, “Mugia maraneh sing rahayu.” Tuluy Anjeunna ngalahir ka Tomas, “Selapkeun ramo maneh ka dieu, tempo panangan Kami. Asongkeun leungeun maneh, selapkeun kana lambung Kami. Singkahkeun rasa asa-asa — kudu percaya.”

Tembal Tomas ka Anjeunna, “Gusti abdi, sareng Allah abdi!”

Saur Yesus ka manehna, “Naha maneh percaya teh lantaran geus nenjo Kami? Bagja jalma anu henteu nenjo, tapi percaya.”

Naon Sababna Ieu Dicatet

Loba keneh tanda-tanda ajaib sejenna anu dipidamel ku Yesus di hareupeun murid-murid-Na, anu henteu dicatet dina ieu kitab. Tapi ieu kabeh dicatet supaya aranjeun percaya yen Yesus teh Kristus, Putra Rama urang, sarta ku jalan percaya aranjeun bisa meunang hirup dina pajenengan-Na.